#Ҳаётий_ҳикоя
Закот бермаган ҳожининг наркоман ўғли.
Куни кеча акам билан суҳбатлашиб қолдик. Гап орасида айтиб берган бир воқеалари мени жуда мутаассир қилди. Уйқум қочди... Ғоят ҳаётий ва ибратли воқеа бўлгани учун Сизларга ҳам илиндим.
“Бир қадрдонимиз бор. Ўзи таниқли шифокор, аёли ҳам олий маълумотли. Тадбиркорлик орқали унча-мунча бойлик ҳам орттирди. Уч нафар қизини яхши жойларга узатган, уч нафар ўғлига ҳам тагли-тугли оилаларнинг одобли қизларини келин қилган. Қисқаси, оиласига ҳамма ҳавас қилади.
Бир куни шу ҳожи акам қўнғироқ қилиб қолди. Кутилмаганда фарзанди орқали синовга тутилибди. Обрўли бир ташкилотда ишлайдиган ўғли наркоманларнинг сиртмоғига тушибди. Тоғдаги дала ҳовлисини ва бир офисини арзон-гаровга сотиб юборибди. Тошкентдан водийга – қадрдонимнинг ёнига учиб бордик. Қийин кунида ёнида бўлгим, бу ҳам Аллоҳнинг синови эканини эслатиб, унга далда бергим келди. Йўлма-йўл акамизнинг ҳаёт йўлини таҳлил қилиб кетдим. Ўзи намозхон, бойлигиниям ҳалол йўл билан топган. Ҳаромдан ҳазар қилади. Лекин...
Мени чиройли чойхонада кутиб олди. Овқатланиб бўлгач, дардини дастурхон қилди. Уларни айтиб ўтиришга ҳожат йўқ. Фақат жудаям обрў-эътиборга эга қудасининг олдида боши хам бўлганини ва айниқса мана шу ҳолат қаттиқ изтиробга солганини таъкидлашим кифоя, менимча...
“Ҳожи ака! Билишимча, ўғлингизни “мелиса” ҳам, духтир ҳам, насиҳат ҳам бу балодан қайтара олмайди. Аммо битта йўли бор, қиламан десангиз, айтаман. “Албатта қиламан, укажон, тезда айтинг!” дедилар. Мол-дунёнгизни ҳисоблаб, домладан қанча закот беришингиз кераклигини ҳисоблатиб олинг. Кейин маҳалла-кўйдан ночор яшайдиган оилаларга закотингизни бўлиб берасиз” дедим. Бўлди, албатта шундай қиламан дедилар. Яна битта иш бор, дедим у кишини ҳайрон қолдириб, Содирхонни дуо қиласиз, бошқа танбиҳ бермай турасиз. Рози бўлди.
Олти-етти ойлардан сўнг яна қўнғироқ бўлди. “Укажон, Тошкентга келувдим, уйдамисиз?” – ҳожи ака довон ошиб, атайин менинг ёнимга келибди. Кўришдик. Гапиролмай йиғлаяпти, мен хавотир аралаш охирини кутяпман. Ўзига келиб айтишича, ўғли бутунлай “қутилибди”. Беш вақт намозни канда ўқияпти экан. Ҳатто вилоят ҳокимлигига ишга ҳам кирибди.
Субҳаналлоҳ... Яратганнинг санъатига, чеварлигига яна бир карра лол қолдим.
“Укажон! Энди айтангиз бўлар, бунинг сири нимада?”
“Ҳожи ака, қачондан бери пул топасиз, бирор марта закот берганмисиз?”
...У киши жавоб беролмай жим қолди.
“Топган бойлигингизда камбағалларнинг ҳақи бўлади. У ҳақ ўтда ёнмайди, сувда чўкмайди. Агар ўз ихтиёрингиз билан бермасангиз, бошқа йўл билан чиқиб кетади барибир, аммо бу жуда оғриқли бўлади. Закот камбағалларнинг бойда турган омонати, уни тезроқ бериб, елкадаги оғир юкдан қутилиш керак!”, дедим.
“Тўғрисини айтсам, биринчи марта ночор оилаларга маҳсулот олиб борганимда қандайдир ичимдан йиғи келаверди. Тушунмайману лекин ичимдан ўтган ўша туйғуни умрим давомида биринчи марта ҳис қилиб тургандим. “Бериш” роҳат дегандингиз. Чиндан ҳам шунақа экан...”
Бу орада собиқ наркоман уч марта қўнғироқ қилиб, дадасидан ҳол-аҳвол сўради, камчилик йўқми, деб хабар олди. Ўзим ҳам роҳат қилдим.
Бу ҳаётий воқеа. Мана шу кунларда бўлиб ўтди. Ўшанчун бой бўламан деган одам эҳсон қилиши керак. Закоту садақаларини ортиғи билан бериб юрса, топган-тутганида барака бўлади, яхшиликларга буюради. Чунки Аллоҳ эҳсоннинг мукофоти эҳсондир деган...”
Даврада ўтирган дўстларимиз ҳам бу ҳикоядан қаттиқ таъсирланди. Ибратли бўлгани учун Сизларга ҳам илиндим. Зеро, Рудакий ҳазратлари айтганларидек:
Кимки бу ҳаётдан олмаса таълим
Унга дарс беролмас ҳеч бир муаллим.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Закот бермаган ҳожининг наркоман ўғли.
Куни кеча акам билан суҳбатлашиб қолдик. Гап орасида айтиб берган бир воқеалари мени жуда мутаассир қилди. Уйқум қочди... Ғоят ҳаётий ва ибратли воқеа бўлгани учун Сизларга ҳам илиндим.
“Бир қадрдонимиз бор. Ўзи таниқли шифокор, аёли ҳам олий маълумотли. Тадбиркорлик орқали унча-мунча бойлик ҳам орттирди. Уч нафар қизини яхши жойларга узатган, уч нафар ўғлига ҳам тагли-тугли оилаларнинг одобли қизларини келин қилган. Қисқаси, оиласига ҳамма ҳавас қилади.
Бир куни шу ҳожи акам қўнғироқ қилиб қолди. Кутилмаганда фарзанди орқали синовга тутилибди. Обрўли бир ташкилотда ишлайдиган ўғли наркоманларнинг сиртмоғига тушибди. Тоғдаги дала ҳовлисини ва бир офисини арзон-гаровга сотиб юборибди. Тошкентдан водийга – қадрдонимнинг ёнига учиб бордик. Қийин кунида ёнида бўлгим, бу ҳам Аллоҳнинг синови эканини эслатиб, унга далда бергим келди. Йўлма-йўл акамизнинг ҳаёт йўлини таҳлил қилиб кетдим. Ўзи намозхон, бойлигиниям ҳалол йўл билан топган. Ҳаромдан ҳазар қилади. Лекин...
Мени чиройли чойхонада кутиб олди. Овқатланиб бўлгач, дардини дастурхон қилди. Уларни айтиб ўтиришга ҳожат йўқ. Фақат жудаям обрў-эътиборга эга қудасининг олдида боши хам бўлганини ва айниқса мана шу ҳолат қаттиқ изтиробга солганини таъкидлашим кифоя, менимча...
“Ҳожи ака! Билишимча, ўғлингизни “мелиса” ҳам, духтир ҳам, насиҳат ҳам бу балодан қайтара олмайди. Аммо битта йўли бор, қиламан десангиз, айтаман. “Албатта қиламан, укажон, тезда айтинг!” дедилар. Мол-дунёнгизни ҳисоблаб, домладан қанча закот беришингиз кераклигини ҳисоблатиб олинг. Кейин маҳалла-кўйдан ночор яшайдиган оилаларга закотингизни бўлиб берасиз” дедим. Бўлди, албатта шундай қиламан дедилар. Яна битта иш бор, дедим у кишини ҳайрон қолдириб, Содирхонни дуо қиласиз, бошқа танбиҳ бермай турасиз. Рози бўлди.
Олти-етти ойлардан сўнг яна қўнғироқ бўлди. “Укажон, Тошкентга келувдим, уйдамисиз?” – ҳожи ака довон ошиб, атайин менинг ёнимга келибди. Кўришдик. Гапиролмай йиғлаяпти, мен хавотир аралаш охирини кутяпман. Ўзига келиб айтишича, ўғли бутунлай “қутилибди”. Беш вақт намозни канда ўқияпти экан. Ҳатто вилоят ҳокимлигига ишга ҳам кирибди.
Субҳаналлоҳ... Яратганнинг санъатига, чеварлигига яна бир карра лол қолдим.
“Укажон! Энди айтангиз бўлар, бунинг сири нимада?”
“Ҳожи ака, қачондан бери пул топасиз, бирор марта закот берганмисиз?”
...У киши жавоб беролмай жим қолди.
“Топган бойлигингизда камбағалларнинг ҳақи бўлади. У ҳақ ўтда ёнмайди, сувда чўкмайди. Агар ўз ихтиёрингиз билан бермасангиз, бошқа йўл билан чиқиб кетади барибир, аммо бу жуда оғриқли бўлади. Закот камбағалларнинг бойда турган омонати, уни тезроқ бериб, елкадаги оғир юкдан қутилиш керак!”, дедим.
“Тўғрисини айтсам, биринчи марта ночор оилаларга маҳсулот олиб борганимда қандайдир ичимдан йиғи келаверди. Тушунмайману лекин ичимдан ўтган ўша туйғуни умрим давомида биринчи марта ҳис қилиб тургандим. “Бериш” роҳат дегандингиз. Чиндан ҳам шунақа экан...”
Бу орада собиқ наркоман уч марта қўнғироқ қилиб, дадасидан ҳол-аҳвол сўради, камчилик йўқми, деб хабар олди. Ўзим ҳам роҳат қилдим.
Бу ҳаётий воқеа. Мана шу кунларда бўлиб ўтди. Ўшанчун бой бўламан деган одам эҳсон қилиши керак. Закоту садақаларини ортиғи билан бериб юрса, топган-тутганида барака бўлади, яхшиликларга буюради. Чунки Аллоҳ эҳсоннинг мукофоти эҳсондир деган...”
Даврада ўтирган дўстларимиз ҳам бу ҳикоядан қаттиқ таъсирланди. Ибратли бўлгани учун Сизларга ҳам илиндим. Зеро, Рудакий ҳазратлари айтганларидек:
Кимки бу ҳаётдан олмаса таълим
Унга дарс беролмас ҳеч бир муаллим.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍20😢3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ё РАБ, МЕНИ КЕЧИР...
🎙Сардор Рахмхон
...Ё Раб, биз - бандаларингнинг гуноҳларини ҳам мағфират эт...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🎙Сардор Рахмхон
...Ё Раб, биз - бандаларингнинг гуноҳларини ҳам мағфират эт...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
- Овсинжонимга ҳам адолатсизлик бўлмасин яна,-деб Заҳро ширингина жилмайди.
- Ўлдирасизда сизам! Хўп яхши эрталаб бирга турамиз, менам ёнингизда тураман.
- Қоровул бўлибми? Қўрқманг мени ҳеч ким олиб қочиб кетмайди!-кулди Заҳро тунги кўйлагини кияркан кроватга ўтирди.
- Сизни ҳеч кимга бермайман!
- Биламан.
- Эрталаб бирга чиқамиз бўлди эътирозлар қабул қилинмайди, Заҳро Султон!-деб Беҳруз Заҳронинг ёнига ўтирди.
Кейин бирдан бошини ушлади.
- Яхшимисиз, бошингизми?
- Ҳа бироз оғриқ бор.
- Дорингизни берайми?
- Яқинда ичдим, бироздан сўнг ўтиб кетади. Бошимга қўлингизни қўйиб ўтиринг, ҳаётим. Қўлингиз бошимда бирозгина турса оғриқ ҳам енгиллашади,-деб Беҳруз ётиб кўзларини юмди.
- Яхши, шу билан енгиллашсангиз тонгга қадар бошингизни силаб ўтираман. Сиз эса ухлашга уриниб кўринг.
- Раҳмат... меҳрингиз ва ғамхўрлигингиз учун...
- Сиз бунга арзийсиз,-деди Заҳро Беҳрузнинг бошини меҳр билан силаркан.
Беҳруз оғриқ сал қўйиб юборганигами ё суюклисининг қўллари бошида бўлгани учунми қалбида ажиб бир халоват билан ухлаб қолди.
Заҳро буни сезгач, унинг бошларини силаб оҳиста гап бошлади:
- Наҳотки, ҳеч қандай чораси бўлмаса, Аллоҳим? Бу қандай синов бўлди энди? У кўз ўнгимда сўнгги кунларини яшаб боряпти, мен буни қандай кўтараман, Худойим, бунга қандай чидайман? Уни мендан олиб қўйсанг, яна ёлғизлик билан қузғунларга қарши кураш ичида яшайманми? Уни мендан олиб қўйсанг, унда нега ҳаётимга киритдинг? Ахир у бунга лойиқ эмас, у яшашга ҳақли! Мени ёлғиз аёллигимга ва ёшимга қарамасдан севди, қалбимга қувонч олиб кирди, ҳаётимни бахтга тўлдирди. Мен учун курашди, доим мени деб жон куйдирди, ҳимоя қилди. Бир норасида қизалоқни яшаб қолиши учун танимаган ва билмаган бегона инсонга жуда катта яхшилик қилди. Унинг дардига шифо бер, Аллоҳим, ахир сенинг караминг, меҳринг ва қудратинг олдида ҳамма нарса ожиз!
Сен истасанг, бас, иложсиз нарса ҳам ўз-ўзидан ҳал бўлади! Агар у кетса, мениям у билан олиб кет, Худойим, ўтиниб сўрайман сендан. Ёки қудратингдан, марҳаматингдан бизга мадад бер, тангрим, ундан бу дардни Ўзинг ол. Бир умр ёнимда мен билан бахтли яшашини истайман, ҳеч қандай дард уни мендан олиб қўйишини истамайман! Эй, қудратли Эгам, унга шифо бер, умр бер токи ҳеч қайси дард уни мендан ололмасин!
Кейин Заҳро кўз ёшларини артди ва секин ётди. Бироздан сўнг эса ухлаб қолди.
Соат белгиланган вақтда жиринглади. Заҳро Беҳрузни уйғотиб юбормаслик учун дарров овозини ўчирди ва ўрнидан туриб, ювиниш хонасига ўтди. Кийиниб, ўзига қараб олгач, секин хонадан чиқди.
Шу пайт Беҳруз ҳам уйғонди ва Заҳронинг йўқлигини кўриб соатга қаради. Соат ҳам эндигина 6 бўлаётганди, кузнинг сўнгги ойлари бўлгани учун ҳали атроф унчалик ҳам ёришмаганди.
Ўрнидан туриб, ювиниб кийинди ва пастга тушди. Ҳовлига чиқиб Заҳрони қидирди. Заҳро челакка эндигина сув тўлдираётганди.
-Ўзим кўтараман, шошманг,-дея Беҳруз аёлнинг қўлидан челакни олди.
- Нега туриб олдингиз, ахир ўзим қиламан, ўзи бошингиз оғриётган бўлса,-деди Заҳро куйинчаклик билан.
- Кеча қўлингизни бошимга қўйиб ётганингизда мазза қилиб ухладим, ҳаётим, бошимдаги оғриқ ҳам йўқолди,-деди Беҳруз табассум билан.
- Ростданам яхшимисиз? Ё мени хавотир олмасин деб
- Яхшиман, ишонинг. Яхши дам олдингизми?
- Ҳа раҳмат Худога шукур. Ўзингиз яхши ухладингизми?
- Мазза қилиб ухладим!
-Сездим,-деди Заҳро кулиб.
Беҳруз кўчага чиқди. Заҳро супургини олиб чиқуннича сувни ўзи қўлида сепиб чиқди.
- Нима қиляпсиз, ўзим қиламан ҳаммасини, Беҳруз. Ҳозир уйдагилардан кимдир кўрса нима деб ўйлайди?
- Ким нима ўйласа ўйлайверсин, бу мени қизиқтирмайди. Ким ўйлаб топган ўзи каллайи-саҳарлаб сув сепиб супуришни? Шуни сал кун исигандаям қилса бўлади-ку тавба! Сувни қаранг музлаб ётибди!
- Келинлик хизматига кирадида буям,-деди Заҳро кулиб.
- Келинлик хизматимуш! Шунақа салқиндая!
- Нега асабийлашасиз?-кулди Заҳро.
- Тўғрисиямде, ҳаётим. Шошманг, нега сиз устингизга қалинроқ нарса киймадингиз? Ахир касал бўлиб қоласиз-ку?
- Бунчалар салқин деб ўйламагандим.
- Ҳозир,-дея Беҳруз устидагини ечиб Заҳронинг устига ташлаб қўйди.
-Ўзингиз-чи?
-Менга ҳеч нарса бўлмайди.
- Ўлдирасизда сизам! Хўп яхши эрталаб бирга турамиз, менам ёнингизда тураман.
- Қоровул бўлибми? Қўрқманг мени ҳеч ким олиб қочиб кетмайди!-кулди Заҳро тунги кўйлагини кияркан кроватга ўтирди.
- Сизни ҳеч кимга бермайман!
- Биламан.
- Эрталаб бирга чиқамиз бўлди эътирозлар қабул қилинмайди, Заҳро Султон!-деб Беҳруз Заҳронинг ёнига ўтирди.
Кейин бирдан бошини ушлади.
- Яхшимисиз, бошингизми?
- Ҳа бироз оғриқ бор.
- Дорингизни берайми?
- Яқинда ичдим, бироздан сўнг ўтиб кетади. Бошимга қўлингизни қўйиб ўтиринг, ҳаётим. Қўлингиз бошимда бирозгина турса оғриқ ҳам енгиллашади,-деб Беҳруз ётиб кўзларини юмди.
- Яхши, шу билан енгиллашсангиз тонгга қадар бошингизни силаб ўтираман. Сиз эса ухлашга уриниб кўринг.
- Раҳмат... меҳрингиз ва ғамхўрлигингиз учун...
- Сиз бунга арзийсиз,-деди Заҳро Беҳрузнинг бошини меҳр билан силаркан.
Беҳруз оғриқ сал қўйиб юборганигами ё суюклисининг қўллари бошида бўлгани учунми қалбида ажиб бир халоват билан ухлаб қолди.
Заҳро буни сезгач, унинг бошларини силаб оҳиста гап бошлади:
- Наҳотки, ҳеч қандай чораси бўлмаса, Аллоҳим? Бу қандай синов бўлди энди? У кўз ўнгимда сўнгги кунларини яшаб боряпти, мен буни қандай кўтараман, Худойим, бунга қандай чидайман? Уни мендан олиб қўйсанг, яна ёлғизлик билан қузғунларга қарши кураш ичида яшайманми? Уни мендан олиб қўйсанг, унда нега ҳаётимга киритдинг? Ахир у бунга лойиқ эмас, у яшашга ҳақли! Мени ёлғиз аёллигимга ва ёшимга қарамасдан севди, қалбимга қувонч олиб кирди, ҳаётимни бахтга тўлдирди. Мен учун курашди, доим мени деб жон куйдирди, ҳимоя қилди. Бир норасида қизалоқни яшаб қолиши учун танимаган ва билмаган бегона инсонга жуда катта яхшилик қилди. Унинг дардига шифо бер, Аллоҳим, ахир сенинг караминг, меҳринг ва қудратинг олдида ҳамма нарса ожиз!
Сен истасанг, бас, иложсиз нарса ҳам ўз-ўзидан ҳал бўлади! Агар у кетса, мениям у билан олиб кет, Худойим, ўтиниб сўрайман сендан. Ёки қудратингдан, марҳаматингдан бизга мадад бер, тангрим, ундан бу дардни Ўзинг ол. Бир умр ёнимда мен билан бахтли яшашини истайман, ҳеч қандай дард уни мендан олиб қўйишини истамайман! Эй, қудратли Эгам, унга шифо бер, умр бер токи ҳеч қайси дард уни мендан ололмасин!
Кейин Заҳро кўз ёшларини артди ва секин ётди. Бироздан сўнг эса ухлаб қолди.
Соат белгиланган вақтда жиринглади. Заҳро Беҳрузни уйғотиб юбормаслик учун дарров овозини ўчирди ва ўрнидан туриб, ювиниш хонасига ўтди. Кийиниб, ўзига қараб олгач, секин хонадан чиқди.
Шу пайт Беҳруз ҳам уйғонди ва Заҳронинг йўқлигини кўриб соатга қаради. Соат ҳам эндигина 6 бўлаётганди, кузнинг сўнгги ойлари бўлгани учун ҳали атроф унчалик ҳам ёришмаганди.
Ўрнидан туриб, ювиниб кийинди ва пастга тушди. Ҳовлига чиқиб Заҳрони қидирди. Заҳро челакка эндигина сув тўлдираётганди.
-Ўзим кўтараман, шошманг,-дея Беҳруз аёлнинг қўлидан челакни олди.
- Нега туриб олдингиз, ахир ўзим қиламан, ўзи бошингиз оғриётган бўлса,-деди Заҳро куйинчаклик билан.
- Кеча қўлингизни бошимга қўйиб ётганингизда мазза қилиб ухладим, ҳаётим, бошимдаги оғриқ ҳам йўқолди,-деди Беҳруз табассум билан.
- Ростданам яхшимисиз? Ё мени хавотир олмасин деб
- Яхшиман, ишонинг. Яхши дам олдингизми?
- Ҳа раҳмат Худога шукур. Ўзингиз яхши ухладингизми?
- Мазза қилиб ухладим!
-Сездим,-деди Заҳро кулиб.
Беҳруз кўчага чиқди. Заҳро супургини олиб чиқуннича сувни ўзи қўлида сепиб чиқди.
- Нима қиляпсиз, ўзим қиламан ҳаммасини, Беҳруз. Ҳозир уйдагилардан кимдир кўрса нима деб ўйлайди?
- Ким нима ўйласа ўйлайверсин, бу мени қизиқтирмайди. Ким ўйлаб топган ўзи каллайи-саҳарлаб сув сепиб супуришни? Шуни сал кун исигандаям қилса бўлади-ку тавба! Сувни қаранг музлаб ётибди!
- Келинлик хизматига кирадида буям,-деди Заҳро кулиб.
- Келинлик хизматимуш! Шунақа салқиндая!
- Нега асабийлашасиз?-кулди Заҳро.
- Тўғрисиямде, ҳаётим. Шошманг, нега сиз устингизга қалинроқ нарса киймадингиз? Ахир касал бўлиб қоласиз-ку?
- Бунчалар салқин деб ўйламагандим.
- Ҳозир,-дея Беҳруз устидагини ечиб Заҳронинг устига ташлаб қўйди.
-Ўзингиз-чи?
-Менга ҳеч нарса бўлмайди.
👍32
Яхшилаб кийиб олинг,-деди жонкуярлик билан.
- Бунчалар меҳрибон, ғамхўрсиза,-деди Заҳро.
- Севиш бу ғамхўрлик кўрсатиш ҳамдир.
Улар тезда ишларни тугатишди. Заҳро бир йўла ҳовлини ҳам тозалаб олди.
Беҳруз хонага чиқиб кетди. Заҳро нонушта тайёрлаб қўйди. Бирин-кетин уйдагилар уйғониб чиқишди. Дилором опа ҳовли-кўчаларга разм соларкан Заҳронинг тартибли ва фаросатли аёл эканлигига яна бир бор амин бўлди. Чунки фақат кўчага сув сепиб супуриб қўйинг деганди. Заҳро бўлса ҳовлини ҳам чиннидек қилиб қўйибди. Овсини ҳам буларни кўриб хайрон қолди. Чунки у ҳам Заҳрони фақат раҳбарликни биладиган аёл деб ўйлаганди.
Нонуштадан сўнг, ҳамма ишига тарқалди. Лазиза қизини боғчага олиб кетди, Фирдавс эса бувиси билан қолди. Заҳро овқат қилиб бўлгач, у ер-бу ерга қараб тартибга келтириш ишларига киришиб кетди. У ўзи табиатан шунақа озодаликни, тартибни яхши кўрарди.
Фирдавс билан ўйнашиб анча чиқишиб қолишди. Заҳро иш қилиб у билан гаплашаётганди ва буни Дилором опа билдирмай бир четда кузатиб турди.
- Сиз жуууда чилойлисиз,-деди Фирдавс ўзини тилида ширингина қилиб.
- Вой жоним мени, сен ҳам жуда ширин болакайсан!-деб Заҳро уни қучиб ўпиб қўйди.
- Ман коооотта бола бўганимда сиз манга келин бўласизми? Шунда ман сиззи ҳич кимга беймиман!
Заҳро ҳам, Дилором опа ҳам кулиб юборишди. Чунки ёш бола бўлсаям Фирдавс жуда маҳмадона ва шўх болакай эди. У буни беғуборгина ва ўз тилида ширингина қилиб эркаланиб айтганди.
- Вой шириним, ўзимни! Ҳали бунақа гапларниям биламан дегин? Мени нима қиласан, мен қариб кетаман у пайтда, лекин сенга чирооооойли келин оламиз хўпми?
- Уям сиздек чилоооойли бўладими?
- Албаттада! Ахир сен ширин боласан-ку!
Бу гапларни Лазиза ҳам эшитиб турганди ва Фирдавснинг ёнига келиб:
- Болам, нималар деяпсан, қаердан бунақа гапларни олдинга?
- Ойи, котта бўганимда кенейимга ўхшаган чилоооойли келин обеяасиза?
- Нима? Тавба Худо асрасин, нималар деяпсана муштдеккина бўлиб олиб! Ўзи охирги пайтларда жуда бидир-бидир бўлиб кетяпсан!-деб юборди беиҳтиёр.
- Болани нега койийсиз, ахир у бор-йўғи ёш бола-ку? У буни шунчаки беғубор қилиб айтганди, у амакисини аёл кишига яна ўзидан катта ёшли аёлга уйланганини қаердан ҳам тушунсин? Қолаверса, кўнглингиз тўқ бўлсин, Лазизахон, сизни Худо асраб бўлган мендек келиндан, шунинг учун ҳам қайноғангизни пешонасига ёзган мени, ўғлингизни эмас! Мен ҳам биттаман, шунинг учун хавотир олмасангиз ҳам бўлади,-деди Заҳро мулойим табассум билан лекин маъноли қилиб.
Буни эшитиб турган Дилором опа Заҳронинг фаросатига ҳам, донолик билан жавоб қайтарганига ҳам тан берди.
- Аллоҳ ақл-у хушини ҳам, муомаласи, тарбияси ва фаросатини ҳам жисмига монанд қилиб яратган экан! Ўғлим ҳам бежизга ошиқ бўлмаган унга,-деб қўйди ичида.
- Узр мен бундай демоқчимасдим,-деди Лазиза вазиятдан чиқиш учун.
- Ҳечқиси йўқ ҳаммаси жойида, мен ҳам шунчаки айтдим-қўйдим.
Шу билан кеч бўлиб, Беҳруз ишдан келди. Ҳамма овқатланиб бўлгач, Заҳро ошхонани тартибга келтириш учун идишларни ювди.
- Ҳаётим, чарчамадингизми?-дея Беҳруз унинг ортидан келиб қучиб, ўпиб қўйди.
- Беҳруз, бу қанақаси?! Ҳозир кимдир кириб қолса нима деб ўйлайди? Қизиқсиза?
- Ҳеч ким йўқ-ку, шунчаки ўпиб қўйдим. Нима шуям мумкинмасми энди?
- Билмайсиз-ку бирданига кимдир кириб қолса яхши кўринмайди, ёш бола бўлманг.
- Хоп яхши масофа сақлааааб узооооқда ўтираман энди. Эшикни ёнидан туриб гаплашсам бўладими, Заҳро Асадовна?
- Кесатинг энди яхшилаб!
- Тўғрисиямда тавба!
- Ишда ҳаммаси яхшими?
- Ҳа, яхши. Тендер эълон қилинганди эсингиздами? Компаниямиз сўнгги босқичга ўтибди. Энди икки кундан кейин ғолиб компанияни ва лойиҳани халқаро анжуманлар саройида эълон қилишар экан. Ғолиб компания Лондондаги йирик кўп тармоқли компания билан шартномага ва ғолиб лойиҳа муаллифи эса шу ердан беш хонали уйга эга бўлади.
- Ахир бу жуда зўр-ку!
- Бунчалар меҳрибон, ғамхўрсиза,-деди Заҳро.
- Севиш бу ғамхўрлик кўрсатиш ҳамдир.
Улар тезда ишларни тугатишди. Заҳро бир йўла ҳовлини ҳам тозалаб олди.
Беҳруз хонага чиқиб кетди. Заҳро нонушта тайёрлаб қўйди. Бирин-кетин уйдагилар уйғониб чиқишди. Дилором опа ҳовли-кўчаларга разм соларкан Заҳронинг тартибли ва фаросатли аёл эканлигига яна бир бор амин бўлди. Чунки фақат кўчага сув сепиб супуриб қўйинг деганди. Заҳро бўлса ҳовлини ҳам чиннидек қилиб қўйибди. Овсини ҳам буларни кўриб хайрон қолди. Чунки у ҳам Заҳрони фақат раҳбарликни биладиган аёл деб ўйлаганди.
Нонуштадан сўнг, ҳамма ишига тарқалди. Лазиза қизини боғчага олиб кетди, Фирдавс эса бувиси билан қолди. Заҳро овқат қилиб бўлгач, у ер-бу ерга қараб тартибга келтириш ишларига киришиб кетди. У ўзи табиатан шунақа озодаликни, тартибни яхши кўрарди.
Фирдавс билан ўйнашиб анча чиқишиб қолишди. Заҳро иш қилиб у билан гаплашаётганди ва буни Дилором опа билдирмай бир четда кузатиб турди.
- Сиз жуууда чилойлисиз,-деди Фирдавс ўзини тилида ширингина қилиб.
- Вой жоним мени, сен ҳам жуда ширин болакайсан!-деб Заҳро уни қучиб ўпиб қўйди.
- Ман коооотта бола бўганимда сиз манга келин бўласизми? Шунда ман сиззи ҳич кимга беймиман!
Заҳро ҳам, Дилором опа ҳам кулиб юборишди. Чунки ёш бола бўлсаям Фирдавс жуда маҳмадона ва шўх болакай эди. У буни беғуборгина ва ўз тилида ширингина қилиб эркаланиб айтганди.
- Вой шириним, ўзимни! Ҳали бунақа гапларниям биламан дегин? Мени нима қиласан, мен қариб кетаман у пайтда, лекин сенга чирооооойли келин оламиз хўпми?
- Уям сиздек чилоооойли бўладими?
- Албаттада! Ахир сен ширин боласан-ку!
Бу гапларни Лазиза ҳам эшитиб турганди ва Фирдавснинг ёнига келиб:
- Болам, нималар деяпсан, қаердан бунақа гапларни олдинга?
- Ойи, котта бўганимда кенейимга ўхшаган чилоооойли келин обеяасиза?
- Нима? Тавба Худо асрасин, нималар деяпсана муштдеккина бўлиб олиб! Ўзи охирги пайтларда жуда бидир-бидир бўлиб кетяпсан!-деб юборди беиҳтиёр.
- Болани нега койийсиз, ахир у бор-йўғи ёш бола-ку? У буни шунчаки беғубор қилиб айтганди, у амакисини аёл кишига яна ўзидан катта ёшли аёлга уйланганини қаердан ҳам тушунсин? Қолаверса, кўнглингиз тўқ бўлсин, Лазизахон, сизни Худо асраб бўлган мендек келиндан, шунинг учун ҳам қайноғангизни пешонасига ёзган мени, ўғлингизни эмас! Мен ҳам биттаман, шунинг учун хавотир олмасангиз ҳам бўлади,-деди Заҳро мулойим табассум билан лекин маъноли қилиб.
Буни эшитиб турган Дилором опа Заҳронинг фаросатига ҳам, донолик билан жавоб қайтарганига ҳам тан берди.
- Аллоҳ ақл-у хушини ҳам, муомаласи, тарбияси ва фаросатини ҳам жисмига монанд қилиб яратган экан! Ўғлим ҳам бежизга ошиқ бўлмаган унга,-деб қўйди ичида.
- Узр мен бундай демоқчимасдим,-деди Лазиза вазиятдан чиқиш учун.
- Ҳечқиси йўқ ҳаммаси жойида, мен ҳам шунчаки айтдим-қўйдим.
Шу билан кеч бўлиб, Беҳруз ишдан келди. Ҳамма овқатланиб бўлгач, Заҳро ошхонани тартибга келтириш учун идишларни ювди.
- Ҳаётим, чарчамадингизми?-дея Беҳруз унинг ортидан келиб қучиб, ўпиб қўйди.
- Беҳруз, бу қанақаси?! Ҳозир кимдир кириб қолса нима деб ўйлайди? Қизиқсиза?
- Ҳеч ким йўқ-ку, шунчаки ўпиб қўйдим. Нима шуям мумкинмасми энди?
- Билмайсиз-ку бирданига кимдир кириб қолса яхши кўринмайди, ёш бола бўлманг.
- Хоп яхши масофа сақлааааб узооооқда ўтираман энди. Эшикни ёнидан туриб гаплашсам бўладими, Заҳро Асадовна?
- Кесатинг энди яхшилаб!
- Тўғрисиямда тавба!
- Ишда ҳаммаси яхшими?
- Ҳа, яхши. Тендер эълон қилинганди эсингиздами? Компаниямиз сўнгги босқичга ўтибди. Энди икки кундан кейин ғолиб компанияни ва лойиҳани халқаро анжуманлар саройида эълон қилишар экан. Ғолиб компания Лондондаги йирик кўп тармоқли компания билан шартномага ва ғолиб лойиҳа муаллифи эса шу ердан беш хонали уйга эга бўлади.
- Ахир бу жуда зўр-ку!
👍30
📚Ҳаётимсан!
32-қисм
- Лекин рақибларимиз ҳам жуда зўр!
- Мен сизга ишонаман! Биз албатта ютиб чиқамиз Худо хоҳласа!
- Ишларингизни бўлдингизми?
- Мана тугатдим, хўш эшитаман?
- Юринг кетдик, ҳовлида ўтирамиз.
- Шу салқиндая?
- Тебранма ўриндиқда ўтириб тоза ҳаводан нафас оламиз.
- Лекин
- Ҳамма ўз хонасида, нима энди нафас ҳам олмаймизми?
- Бўпти юринг, аразчим ўзимни!-кулди Заҳро.
Улар чиқиб ўтиришди, Беҳруз ёпинчиқ ҳам келтириб, оёқларига ташлаб ёпиб қўйди.
- Совуқмасми?-сўради Беҳруз.
- Йўқ, ҳозирча яхши.
- Келинг менга суяниб олинг,-дея Беҳруз бир қўли билан Заҳрони қучиб олди.
- Лекин бунақа ўтиришимиз бироз ноқулай, адажон билан ойижон кўриб қолишса
- Майли менга деса дунё кўрсин! Қолаверса шунчаки ўтириб ҳам бўлмайдими энди! Мен учун сиз билан ўтаётган лаҳзаларим муҳим, қадрли. Ҳозир шундан бошқа нарсани ўйлашни истамайман.
- Яхши, сиз ҳақсиз.
- Бир гап айтайми?
- Майли эшитаман?
- Жудаям чиройлисиз!
- Кунингиз қандай ўтди?
- Сизни соғиниш билан ўтди... сизсиз компания зерикарли, файз йўқ. Зўрға кунни кеч қилдим, ишонсангиз. Ёнингизга қочиб келгим келаверди.
- Икки кун сабр қилинг, кейин ишга чиқаман.
- Хўш ўзингизда нима гаплар? Кунингиз қандай ўтди? Ҳеч ким хафа қилмадими?
- Йўғе ким ҳам хафа қилсин, ҳаммаси жойида.
Заҳро Фирдавс билан бўлган суҳбатларини яйраб айтиб берди. Беҳруз роса кулди. Биргалашиб анчагача суҳбатлашиб ўтиришди.
- Совқотмадингизми, ҳаётим?
- Бироз.
- Юринг унда уйга кирамиз.
Икки кундан кейин Беҳрузнинг лойиҳаси тендерда ғолиб деб топилди. Компания Лондон компанияси билан шартномани қўлга киритди ва Беҳрузга танловга қўйилган беш хонали уйни калитини топширишди. У ўша куни кеч тушишини кутди, унгача қўнғироққа ҳам жавоб бермади ва хавотир олишмасин деб кеч қайтишини ёзиб юборди.
У Заҳрога бу хушхабарни бошқача етқазишни режа қилганди. Шу сабаб ярим кечаси кўчага дарвозадан ташқарига шам ва гул баргларидан каттагина юрак ясаттирди. Ичига эса “Ҳаётим” дея ёздирди, хуллас ҳаммаси жуда чиройли чиқди.
Махсус ходимлар кетишгач Беҳруз машинадан атиргуллардан ясалган бежирим букетни чиқарди. Соат ҳам кечки 11 дан ошганди. Бу пайтда Заҳро ундан хавотирлана бошлаганди. Шу пайт Беҳруз қўнғироқ қилиб қолди.
- Ҳаётим, яхшимисиз?-деди Беҳруз Заҳро телефонни кўтаргач.
- Беҳруз, яхшимисиз, тузукмисиз?! Бу қанақаси, на телефонга жавоб берасиз, на смсга жавоб ёзасиз? Хавотир олдим-ку бирор гап бўлдимикин деб.
- Узр сўрайман, ҳаётим, илтимос кечиринг.
- Ҳечам бундай қилмасдингиз, бирор гап бўлдимикин деб роса хавотир олдим.
- Узр сўрайман, ахир смс юбордим-ку?
- Барибир ташвишландим. Қаердасиз, ҳозир?
- Деразадан қаранг.
Заҳро деразани пастга қаради-ю, ажойиб манзарадан нима дейишни ҳам билмай қолди.
Пастда чиройли гулдаста кўтариб Беҳруз турарди. Шамлардан ва атиргуллардан ясалган катта юрак шакли ва ичида “Ҳаётим” деб ёзилган ёзув ҳам ажойиб романтик руҳда эди.
- Тентак,- дея Заҳро ичидан енгил тин олиб, кулиб қўйди.
Чунки ундан ростдан ҳам қаттиқ хавотир олганди.
- Ҳаётим,-деди Беҳруз телефондан.
- Эшитаман?
- Пастга тушинг, ёнимда кўришни истайман сизни!
- Йўқ ундай қилолмайман, ахир уят бўлади Беҳруз. Уйдагилардан кимдир кўриб қолса яхши кўринмайди.
- Ҳамма ухлаяпти-ку, атай шу пайтни кутдим сизга шундай сюрприз қилиш учун.
- Ҳаммаси жуда чиройли! Лекин
- Агар ҳозир ёнимга чиқмасангиз, қўшиқ айтиб чақираман сизни! Кейин бутун маҳалла уйғонади.
- Асло ундай қилманг, ўзим чиқаман. Чиқмасам ҳозир сиз ростданам маҳаллани уйғотасиз,-дея Заҳро телефонни ўчирди.
- Бунчаям чиройли бўлмаса бу манзара!-деди Заҳро Беҳрузнинг ёнига чиққач.
- Сиз энг чиройлисисиз! Бу гуллар сизга!
- Ажойиблигини! Ниманинг шарафига шунча эҳтиром, Беҳруз Шуҳратович?
- Биз ютиб чиқдик! Энди компаниямиз Лондондаги энг нуфузли компанияларидан бири билан ҳамкорликда иш олиб боради!
- Бу сизнинг ютуғингиз! Тинмай шу лойиҳа устида ишладингиз. Табриклайман!
- Йўқ бу фақат менинг ютуғим эмас, компаниямизнинг барча ходимлари бунинг учун меҳнат қилишди.
32-қисм
- Лекин рақибларимиз ҳам жуда зўр!
- Мен сизга ишонаман! Биз албатта ютиб чиқамиз Худо хоҳласа!
- Ишларингизни бўлдингизми?
- Мана тугатдим, хўш эшитаман?
- Юринг кетдик, ҳовлида ўтирамиз.
- Шу салқиндая?
- Тебранма ўриндиқда ўтириб тоза ҳаводан нафас оламиз.
- Лекин
- Ҳамма ўз хонасида, нима энди нафас ҳам олмаймизми?
- Бўпти юринг, аразчим ўзимни!-кулди Заҳро.
Улар чиқиб ўтиришди, Беҳруз ёпинчиқ ҳам келтириб, оёқларига ташлаб ёпиб қўйди.
- Совуқмасми?-сўради Беҳруз.
- Йўқ, ҳозирча яхши.
- Келинг менга суяниб олинг,-дея Беҳруз бир қўли билан Заҳрони қучиб олди.
- Лекин бунақа ўтиришимиз бироз ноқулай, адажон билан ойижон кўриб қолишса
- Майли менга деса дунё кўрсин! Қолаверса шунчаки ўтириб ҳам бўлмайдими энди! Мен учун сиз билан ўтаётган лаҳзаларим муҳим, қадрли. Ҳозир шундан бошқа нарсани ўйлашни истамайман.
- Яхши, сиз ҳақсиз.
- Бир гап айтайми?
- Майли эшитаман?
- Жудаям чиройлисиз!
- Кунингиз қандай ўтди?
- Сизни соғиниш билан ўтди... сизсиз компания зерикарли, файз йўқ. Зўрға кунни кеч қилдим, ишонсангиз. Ёнингизга қочиб келгим келаверди.
- Икки кун сабр қилинг, кейин ишга чиқаман.
- Хўш ўзингизда нима гаплар? Кунингиз қандай ўтди? Ҳеч ким хафа қилмадими?
- Йўғе ким ҳам хафа қилсин, ҳаммаси жойида.
Заҳро Фирдавс билан бўлган суҳбатларини яйраб айтиб берди. Беҳруз роса кулди. Биргалашиб анчагача суҳбатлашиб ўтиришди.
- Совқотмадингизми, ҳаётим?
- Бироз.
- Юринг унда уйга кирамиз.
Икки кундан кейин Беҳрузнинг лойиҳаси тендерда ғолиб деб топилди. Компания Лондон компанияси билан шартномани қўлга киритди ва Беҳрузга танловга қўйилган беш хонали уйни калитини топширишди. У ўша куни кеч тушишини кутди, унгача қўнғироққа ҳам жавоб бермади ва хавотир олишмасин деб кеч қайтишини ёзиб юборди.
У Заҳрога бу хушхабарни бошқача етқазишни режа қилганди. Шу сабаб ярим кечаси кўчага дарвозадан ташқарига шам ва гул баргларидан каттагина юрак ясаттирди. Ичига эса “Ҳаётим” дея ёздирди, хуллас ҳаммаси жуда чиройли чиқди.
Махсус ходимлар кетишгач Беҳруз машинадан атиргуллардан ясалган бежирим букетни чиқарди. Соат ҳам кечки 11 дан ошганди. Бу пайтда Заҳро ундан хавотирлана бошлаганди. Шу пайт Беҳруз қўнғироқ қилиб қолди.
- Ҳаётим, яхшимисиз?-деди Беҳруз Заҳро телефонни кўтаргач.
- Беҳруз, яхшимисиз, тузукмисиз?! Бу қанақаси, на телефонга жавоб берасиз, на смсга жавоб ёзасиз? Хавотир олдим-ку бирор гап бўлдимикин деб.
- Узр сўрайман, ҳаётим, илтимос кечиринг.
- Ҳечам бундай қилмасдингиз, бирор гап бўлдимикин деб роса хавотир олдим.
- Узр сўрайман, ахир смс юбордим-ку?
- Барибир ташвишландим. Қаердасиз, ҳозир?
- Деразадан қаранг.
Заҳро деразани пастга қаради-ю, ажойиб манзарадан нима дейишни ҳам билмай қолди.
Пастда чиройли гулдаста кўтариб Беҳруз турарди. Шамлардан ва атиргуллардан ясалган катта юрак шакли ва ичида “Ҳаётим” деб ёзилган ёзув ҳам ажойиб романтик руҳда эди.
- Тентак,- дея Заҳро ичидан енгил тин олиб, кулиб қўйди.
Чунки ундан ростдан ҳам қаттиқ хавотир олганди.
- Ҳаётим,-деди Беҳруз телефондан.
- Эшитаман?
- Пастга тушинг, ёнимда кўришни истайман сизни!
- Йўқ ундай қилолмайман, ахир уят бўлади Беҳруз. Уйдагилардан кимдир кўриб қолса яхши кўринмайди.
- Ҳамма ухлаяпти-ку, атай шу пайтни кутдим сизга шундай сюрприз қилиш учун.
- Ҳаммаси жуда чиройли! Лекин
- Агар ҳозир ёнимга чиқмасангиз, қўшиқ айтиб чақираман сизни! Кейин бутун маҳалла уйғонади.
- Асло ундай қилманг, ўзим чиқаман. Чиқмасам ҳозир сиз ростданам маҳаллани уйғотасиз,-дея Заҳро телефонни ўчирди.
- Бунчаям чиройли бўлмаса бу манзара!-деди Заҳро Беҳрузнинг ёнига чиққач.
- Сиз энг чиройлисисиз! Бу гуллар сизга!
- Ажойиблигини! Ниманинг шарафига шунча эҳтиром, Беҳруз Шуҳратович?
- Биз ютиб чиқдик! Энди компаниямиз Лондондаги энг нуфузли компанияларидан бири билан ҳамкорликда иш олиб боради!
- Бу сизнинг ютуғингиз! Тинмай шу лойиҳа устида ишладингиз. Табриклайман!
- Йўқ бу фақат менинг ютуғим эмас, компаниямизнинг барча ходимлари бунинг учун меҳнат қилишди.
👍34
Қолаверса менинг ютуқларимни ортида сиз борсиз!
- Бунчаям яхшисиза, эринмасдан шуларни безатдирдингизми?
- Негаям эринай, ахир бу сиз учун-ку! Бу ҳали ҳаммаси эмас! Бу ҳам сизга!-дея Беҳруз Заҳрога калитни берди.
- Бу нимани калити?
- Янги уйимизнинг!
- Янги уй?
- Ҳа, лойиҳа муаллифига топширилди бугун.
- Вой, зўр бўлибди-ку! Чин дилдан табриклайман, азизим!
- Ҳой, фақат табриклайсиз бўлдими? Ҳеч бўлмаса битта ўпиб қўймайсизми, Заҳро Султон?-деди Беҳруз бармоғи билан юзига ишора қилиб.
- Кўчадая? Ҳечамда! Яна нималарни хоҳлайсиз, жонгинам?
Беҳруз Заҳрони қучди.
- Мана шу ҳузурни,-деди Беҳруз уни қучиб гапираркан.
- Беҳруз, яхшимас, кўчадамиз ахир.
- Шунчаки қучишни нимаси ёмон, буни устига ярим кечаси ҳамма ухлаб ётибди.
- Сиз тентаксиз шуни биласизми?
- Мен ошиқман, ҳаётим, шунчаки ошиқман...
- Сизни йўқотишни истамайман,-деди Заҳро унга меҳр билан термуларкан.
- Мен ҳам сиздан айрилишни истамайман,-дея Беҳруз уни қаттиқроқ бағрига босди.
Улар ҳаммасини йиғиштириб олишди, чунки эртаси кунга қолдиришса ҳар хил гап кўпайиши мумкин эди.
- Гуллар жуда чиройли экан, раҳмат ҳаммаси учун!-деди Заҳро хонага киришгач.
- Сизга ёққанидан хурсандман, ҳаётим!
Беҳруз дорисини ичиб кейин ётди. Заҳро бошини унинг кўксига қўйди, Беҳруз ҳам Заҳрони қучиб ётди.
- Сўнгги пайт кўпроқ дори ичяпсизми?-сўради Заҳро.
- Йўқ шунчаки 2-3 кундан бери сал бошим қаттиқроқ безовта қиляпти. Охирги лойиҳа устида кўпроқ ишлаб юбордим шекилли. Чарчаганимдан бўлса керак.
- Унда эртага докторга борамиз, яна текширишсин.
- Бунга ҳожат йўқ, ҳаётим, хавотирланманг дам олсам ўтиб кетади.
- Лекин
- Агар 3-4 кундаям ўтмаса кейин албатта докторга бораман келишдикми?
- Яхши, унда дам олинг, ростданам сўнгги кунларда тинмай ишладингиз.
- Мана дам оляпман-ку, сизни қучиб ётиб. Бундан ортиқ дам, ортиқ ҳузур-халоват борми?
- Сиз ўзингиз мени халоватимсиз...
Орадан икки ойдан ошиқроқ вақт ўтди. Бу вақтда Заҳро келинликка, уйдагиларга анча кўникиб олди. Шу билан бирга оиланинг барча аъзолари ҳам Заҳрога кўникиб, уни қабул қилишни бошлашди.
Маҳалладаги гап-сўзлар ҳам сал тиниб қолди.
Шундай кунларнинг бирида Заҳро Асадовна компанияда мажлис олиб бораётганди, мажлисда сўзини тугатиб, лойиҳа намойиши учун реклама бўлимидагиларга сўз берди. Ўзи эса Беҳрузнинг ёнига бориб ўтирди. Бироз ўтиргач, охиригача мажлисда қатнаша олмаслигига кўзи етиб:
- Беҳруз, мени секингина бу ердан олиб чиқиб кетинг,-деди секин қулоғига.
- Тинчликми, ҳаётим, бирор гап бўлдими?-сўради Беҳруз бироз хавотир билан ҳечам бундай бўлмаганига хайрон бўлиб.
- Билмасам ҳолсиз бўлиб кетяпман.
Беҳруз қўли билан давом этишларига ишора қилиб, узр сўраб Заҳрони мажлислар хонасидан олиб чиқди.
- Тинчликми, ҳаётим, бирор гап бўлдими? Аҳволингиз яхшими, нима бўлди?
- Билмадим бирдан ҳолсизланиб кетдим. Кўнглим бироз беҳузур бўлди, бошим ҳам айланди, шунга олиб чиқиб кетинг дедим.
- Ҳеч бунақа бўлмасди-ку? Ё бирор ерингиз безовта қиляптими? Юринг докторга борамиз,-деди Беҳруз хавотирланиб улар хонага боришгач.
- Йўқ шартмас, бироз ўзимга келдим. Ҳозир ўтиб кетади, хавотирланманг.
- Лекин, бунақаси кетмайди. Ёнингизда мен бўлмай қолсам-чи шунақа пайт? Сизга бирор гап бўлишидан жудаям қўрқаман, биласиз-ку.
- Биламан, жоним, анча яхшиман, илтимос ташвишланманг.
- Барибир, хотиржам бўлишим учун бир марта докторга борайлик. Балки қон босимингиз тушгандир хуллас, юринг.
- Шошманг,-деди Заҳро.
- Тинчликми?
- Бу бошқа нарсадан ҳам бўлиши мумкин.
- Нимадан?
- Одатда бунақа ҳол ҳомиладорликда тез-тез учрайди.
- Яъни, сиз айтмоқчисизки, эҳтимол ҳомиладор ҳам бўлишингиз мумкин шундайми?-деди Беҳруз кўзларида нур ёниб.
- Ҳа...-деди Заҳро маъюсланиб.
- Нима гап, нега бунақа маъюс тортяпсиз?
- Мен вужудимда тўққиз ой асраб-авайлаган фарзандимдан ўша куниёқ айрилганман буни биласиз. Ўшанда уни кўксимга босишганида, у ўлик туғилди дейишганида, кўз-олдим қоронғулашиб, атрофимдагиларни гап-сўзини умуман эшитмай хушимни йўқотганман. Зўрға ўзимга келтиришган. Бу жуда қаттиқ таъсир қилган.
- Бунчаям яхшисиза, эринмасдан шуларни безатдирдингизми?
- Негаям эринай, ахир бу сиз учун-ку! Бу ҳали ҳаммаси эмас! Бу ҳам сизга!-дея Беҳруз Заҳрога калитни берди.
- Бу нимани калити?
- Янги уйимизнинг!
- Янги уй?
- Ҳа, лойиҳа муаллифига топширилди бугун.
- Вой, зўр бўлибди-ку! Чин дилдан табриклайман, азизим!
- Ҳой, фақат табриклайсиз бўлдими? Ҳеч бўлмаса битта ўпиб қўймайсизми, Заҳро Султон?-деди Беҳруз бармоғи билан юзига ишора қилиб.
- Кўчадая? Ҳечамда! Яна нималарни хоҳлайсиз, жонгинам?
Беҳруз Заҳрони қучди.
- Мана шу ҳузурни,-деди Беҳруз уни қучиб гапираркан.
- Беҳруз, яхшимас, кўчадамиз ахир.
- Шунчаки қучишни нимаси ёмон, буни устига ярим кечаси ҳамма ухлаб ётибди.
- Сиз тентаксиз шуни биласизми?
- Мен ошиқман, ҳаётим, шунчаки ошиқман...
- Сизни йўқотишни истамайман,-деди Заҳро унга меҳр билан термуларкан.
- Мен ҳам сиздан айрилишни истамайман,-дея Беҳруз уни қаттиқроқ бағрига босди.
Улар ҳаммасини йиғиштириб олишди, чунки эртаси кунга қолдиришса ҳар хил гап кўпайиши мумкин эди.
- Гуллар жуда чиройли экан, раҳмат ҳаммаси учун!-деди Заҳро хонага киришгач.
- Сизга ёққанидан хурсандман, ҳаётим!
Беҳруз дорисини ичиб кейин ётди. Заҳро бошини унинг кўксига қўйди, Беҳруз ҳам Заҳрони қучиб ётди.
- Сўнгги пайт кўпроқ дори ичяпсизми?-сўради Заҳро.
- Йўқ шунчаки 2-3 кундан бери сал бошим қаттиқроқ безовта қиляпти. Охирги лойиҳа устида кўпроқ ишлаб юбордим шекилли. Чарчаганимдан бўлса керак.
- Унда эртага докторга борамиз, яна текширишсин.
- Бунга ҳожат йўқ, ҳаётим, хавотирланманг дам олсам ўтиб кетади.
- Лекин
- Агар 3-4 кундаям ўтмаса кейин албатта докторга бораман келишдикми?
- Яхши, унда дам олинг, ростданам сўнгги кунларда тинмай ишладингиз.
- Мана дам оляпман-ку, сизни қучиб ётиб. Бундан ортиқ дам, ортиқ ҳузур-халоват борми?
- Сиз ўзингиз мени халоватимсиз...
Орадан икки ойдан ошиқроқ вақт ўтди. Бу вақтда Заҳро келинликка, уйдагиларга анча кўникиб олди. Шу билан бирга оиланинг барча аъзолари ҳам Заҳрога кўникиб, уни қабул қилишни бошлашди.
Маҳалладаги гап-сўзлар ҳам сал тиниб қолди.
Шундай кунларнинг бирида Заҳро Асадовна компанияда мажлис олиб бораётганди, мажлисда сўзини тугатиб, лойиҳа намойиши учун реклама бўлимидагиларга сўз берди. Ўзи эса Беҳрузнинг ёнига бориб ўтирди. Бироз ўтиргач, охиригача мажлисда қатнаша олмаслигига кўзи етиб:
- Беҳруз, мени секингина бу ердан олиб чиқиб кетинг,-деди секин қулоғига.
- Тинчликми, ҳаётим, бирор гап бўлдими?-сўради Беҳруз бироз хавотир билан ҳечам бундай бўлмаганига хайрон бўлиб.
- Билмасам ҳолсиз бўлиб кетяпман.
Беҳруз қўли билан давом этишларига ишора қилиб, узр сўраб Заҳрони мажлислар хонасидан олиб чиқди.
- Тинчликми, ҳаётим, бирор гап бўлдими? Аҳволингиз яхшими, нима бўлди?
- Билмадим бирдан ҳолсизланиб кетдим. Кўнглим бироз беҳузур бўлди, бошим ҳам айланди, шунга олиб чиқиб кетинг дедим.
- Ҳеч бунақа бўлмасди-ку? Ё бирор ерингиз безовта қиляптими? Юринг докторга борамиз,-деди Беҳруз хавотирланиб улар хонага боришгач.
- Йўқ шартмас, бироз ўзимга келдим. Ҳозир ўтиб кетади, хавотирланманг.
- Лекин, бунақаси кетмайди. Ёнингизда мен бўлмай қолсам-чи шунақа пайт? Сизга бирор гап бўлишидан жудаям қўрқаман, биласиз-ку.
- Биламан, жоним, анча яхшиман, илтимос ташвишланманг.
- Барибир, хотиржам бўлишим учун бир марта докторга борайлик. Балки қон босимингиз тушгандир хуллас, юринг.
- Шошманг,-деди Заҳро.
- Тинчликми?
- Бу бошқа нарсадан ҳам бўлиши мумкин.
- Нимадан?
- Одатда бунақа ҳол ҳомиладорликда тез-тез учрайди.
- Яъни, сиз айтмоқчисизки, эҳтимол ҳомиладор ҳам бўлишингиз мумкин шундайми?-деди Беҳруз кўзларида нур ёниб.
- Ҳа...-деди Заҳро маъюсланиб.
- Нима гап, нега бунақа маъюс тортяпсиз?
- Мен вужудимда тўққиз ой асраб-авайлаган фарзандимдан ўша куниёқ айрилганман буни биласиз. Ўшанда уни кўксимга босишганида, у ўлик туғилди дейишганида, кўз-олдим қоронғулашиб, атрофимдагиларни гап-сўзини умуман эшитмай хушимни йўқотганман. Зўрға ўзимга келтиришган. Бу жуда қаттиқ таъсир қилган.
👍34❤2
Неча ойлаб вужудимда асраб-авайлаган жонимни парчасини ўлик ҳолда кўксимга қўйишганида мен адо бўлганман,-дея Заҳро кўзларига келган ёшни артди. Ҳалигача эсласам вужудим куйиб кул бўламан дейди.
- Ҳаётим, кўзларингизда ёш бўлишини истамайман,-дея Беҳруз унинг ёнига келиб ёшларини артди. Ҳар сафар шундай бўлмайди-ку, бу сафар Худо хоҳласа ҳаммаси яхши бўлади!-дея Беҳруз уни бағрига босди.
- Қўрқаман, Беҳруз, яна шу ҳол такрорланишидан жудаям қўрқаман... Яна шундай дахшатли руҳий азобни ҳис қилгим йўқ, ортиқ кўтаролмайман, тушуняпсизми?
- Мен ёнингиздаман, ҳаммаси яхши бўлади ҳали. Юринг, олдин докторга учрайлик, қолганини кейин гаплашамиз хоп?-жилмайди Беҳруз.
- Яхши.
Улар докторга учрашиб, таҳлиллар топширишди, Заҳро ултратовуш аппаратига ҳам тушди. Заҳронинг тахмини тўғри чиққанди, у ростдан ҳам 6 ҳафталик ҳомиладор экан. Буни эшитган Беҳрузнинг кўзларига ёш келди, бориб Заҳрони қучди.
- Беҳруз, нима қиляпсиз, ҳамма бизга қараяпти.
- Майли қарайверишсин, мени ҳеч ким қизиқтирмайди.
- Ундай қилманг, юринг, клиникадан ташқарига чиқайлик.
- Мен жудаям хурсандман, ишонасизми? Аллоҳга шукур! Сиздан миннатдорман, ҳаётим! Мен ота бўламан, ҳалиям ишонгим келмайди!
- Бўлди, бўлди қани мени қўйворингда, юринг машинага чиқайлик,-деб Заҳро Беҳрузнинг қучоғидан чиқиб, уни ташқарига олиб чиқди.
- Компанияга қайтамизми?-сўради Заҳро машинага ўтиришгач.
- Йўқ, туш пайтидан ҳам ошди. Олдин овқатланиб олишингиз керак. Ахир сиз энди икки киши учун овқатланишингиз, ўзингизни асрашингиз керак.
- Яхши унда кетдик.
Улар бориб ўтиришгач, овқатга буюртма беришди.
- Ҳалиям ишонгим келмаяпти! Мен ота бўламан! Сиз эса она бўласиз, ҳаётим!
- Сизни бундай бахтли кўриш қувончли.
- Қани олинг, кўп-кўп овқат ейишингиз керак, яна ўғлим ичингизда оч қолмасин,-кулди Беҳруз.
- Ўғлим дедингизми?
- Билмасам бирдан оғзимдан шу сўз чиқиб кетди, демак ўғил бола.
- Балки қиздир.
- Менга умуман фарқи йўқ, энг муҳими сиз ҳам, фарзандим ҳам соғ-саломат бўлсангиз бўлди! Лекин бунинг учун кўпроқ овқатланишингиз керак. Қани олинг.
- Бўлди бошқа егим йўқ, тўйдим.
- Йўқ, бунақаси кетмайди, ахир охиригачаям емадингиз-ку?
- Бошқа емайман. Ростдан ҳам тўйдим. Бунақада семириб кетмасам бўлди,-кулди Заҳро.
- Ҳечқиси йўқ, бемалолгина, беҳижолатгина семираверинг, ҳаётим, мен сизни ҳар қандай ҳолатингизда ҳам бирдек севаман! Сиз менга ҳар қандай кўринишда ҳам жуда ёқасиз! Еб қўйсам дейман!-деди Беҳруз Заҳронинг қўлини устига қўлини қўяркан.
Улар тушликдан сўнг компанияга қайтишди. Ичкарига энди киришмоқчи эдиямки, қўлтиқтаёқда хотинига суяниб Зиёд Абдуллаевич зўрға юриб чиқди. Афтидан эндигина оёққа тураётгани сезилиб турарди. Заҳро уни бу аҳволда кўраман деб хаёлигаям келтирмаганди. Чунки Зиёд Абдуллаевични бир қўли ва бир оёғи гипсда, бир қўлида қўлтиқтаёқ бўлса, иккинчи қўлидан хотини юришига ёрдамлашиб турарди.
Беҳруз уни кўриб асаби бузилди. Чунки ўшанда Заҳрога қилганлари маразликларини унутиб бўлмасди, лекин у ўзини босишга мужбур эди, чунки шундоқ ҳам Зиёднинг аҳволи ҳавас қиладиган даражада эмасди.
- Кимларни кўряпмиз, Зиёд Абдуллаевич, хуш келибсиз,-деди Беҳруз ясама хушфеъллик билан.
- Ҳужжатларга қўл қўйгани келдим, кетяпман.
- Кўрган-кечирганингиз шу бўлсин!-деди Беҳруз маънодор қилиб.
- Сизларга ҳам бахт тилайман.
- Кетдикми, адаси?-деди аёли.
- Кетдик.
Зиёд кетар чоғида Заҳрога:
- Агар иложи бўлса мени кечиринг, -деди.
Заҳро бунга жавобан бош қимирлатиб қўйди холос. Чунки уни бу аҳволда кўриб ачинди ҳам. Охири ўзи хор қилган хотинига бош эгибди, ҳаёт деганлари шундай экан аслида, кимни хор қилсанг, ўшанга муҳтож қилиб қўяркан, ўйлади Заҳро. Кейин Беҳруз билан хонага чиқишди.
- Уни бу аҳволга соласиз деб рости ўйламагандим.
- Унга ачиняпсизми?
- Энди барибир аҳволи ачинарлида
- Ўлдириб қўймаганимга Худога шукур қилсин, аслида уни қилганларига буям кам!
- Уни қилганларини оқлаб бўлмайди албатта.
- Яхшиямки шу аҳволга солибман.
- Нега ундай деяпсиз?
- Қаранг, хотинига бош эгибди, охири хотинига зор қилиб қўйибди Аллоҳ. Аёл ҳам фарзанди учун кечирган бўлса керак.
- Ҳаётим, кўзларингизда ёш бўлишини истамайман,-дея Беҳруз унинг ёнига келиб ёшларини артди. Ҳар сафар шундай бўлмайди-ку, бу сафар Худо хоҳласа ҳаммаси яхши бўлади!-дея Беҳруз уни бағрига босди.
- Қўрқаман, Беҳруз, яна шу ҳол такрорланишидан жудаям қўрқаман... Яна шундай дахшатли руҳий азобни ҳис қилгим йўқ, ортиқ кўтаролмайман, тушуняпсизми?
- Мен ёнингиздаман, ҳаммаси яхши бўлади ҳали. Юринг, олдин докторга учрайлик, қолганини кейин гаплашамиз хоп?-жилмайди Беҳруз.
- Яхши.
Улар докторга учрашиб, таҳлиллар топширишди, Заҳро ултратовуш аппаратига ҳам тушди. Заҳронинг тахмини тўғри чиққанди, у ростдан ҳам 6 ҳафталик ҳомиладор экан. Буни эшитган Беҳрузнинг кўзларига ёш келди, бориб Заҳрони қучди.
- Беҳруз, нима қиляпсиз, ҳамма бизга қараяпти.
- Майли қарайверишсин, мени ҳеч ким қизиқтирмайди.
- Ундай қилманг, юринг, клиникадан ташқарига чиқайлик.
- Мен жудаям хурсандман, ишонасизми? Аллоҳга шукур! Сиздан миннатдорман, ҳаётим! Мен ота бўламан, ҳалиям ишонгим келмайди!
- Бўлди, бўлди қани мени қўйворингда, юринг машинага чиқайлик,-деб Заҳро Беҳрузнинг қучоғидан чиқиб, уни ташқарига олиб чиқди.
- Компанияга қайтамизми?-сўради Заҳро машинага ўтиришгач.
- Йўқ, туш пайтидан ҳам ошди. Олдин овқатланиб олишингиз керак. Ахир сиз энди икки киши учун овқатланишингиз, ўзингизни асрашингиз керак.
- Яхши унда кетдик.
Улар бориб ўтиришгач, овқатга буюртма беришди.
- Ҳалиям ишонгим келмаяпти! Мен ота бўламан! Сиз эса она бўласиз, ҳаётим!
- Сизни бундай бахтли кўриш қувончли.
- Қани олинг, кўп-кўп овқат ейишингиз керак, яна ўғлим ичингизда оч қолмасин,-кулди Беҳруз.
- Ўғлим дедингизми?
- Билмасам бирдан оғзимдан шу сўз чиқиб кетди, демак ўғил бола.
- Балки қиздир.
- Менга умуман фарқи йўқ, энг муҳими сиз ҳам, фарзандим ҳам соғ-саломат бўлсангиз бўлди! Лекин бунинг учун кўпроқ овқатланишингиз керак. Қани олинг.
- Бўлди бошқа егим йўқ, тўйдим.
- Йўқ, бунақаси кетмайди, ахир охиригачаям емадингиз-ку?
- Бошқа емайман. Ростдан ҳам тўйдим. Бунақада семириб кетмасам бўлди,-кулди Заҳро.
- Ҳечқиси йўқ, бемалолгина, беҳижолатгина семираверинг, ҳаётим, мен сизни ҳар қандай ҳолатингизда ҳам бирдек севаман! Сиз менга ҳар қандай кўринишда ҳам жуда ёқасиз! Еб қўйсам дейман!-деди Беҳруз Заҳронинг қўлини устига қўлини қўяркан.
Улар тушликдан сўнг компанияга қайтишди. Ичкарига энди киришмоқчи эдиямки, қўлтиқтаёқда хотинига суяниб Зиёд Абдуллаевич зўрға юриб чиқди. Афтидан эндигина оёққа тураётгани сезилиб турарди. Заҳро уни бу аҳволда кўраман деб хаёлигаям келтирмаганди. Чунки Зиёд Абдуллаевични бир қўли ва бир оёғи гипсда, бир қўлида қўлтиқтаёқ бўлса, иккинчи қўлидан хотини юришига ёрдамлашиб турарди.
Беҳруз уни кўриб асаби бузилди. Чунки ўшанда Заҳрога қилганлари маразликларини унутиб бўлмасди, лекин у ўзини босишга мужбур эди, чунки шундоқ ҳам Зиёднинг аҳволи ҳавас қиладиган даражада эмасди.
- Кимларни кўряпмиз, Зиёд Абдуллаевич, хуш келибсиз,-деди Беҳруз ясама хушфеъллик билан.
- Ҳужжатларга қўл қўйгани келдим, кетяпман.
- Кўрган-кечирганингиз шу бўлсин!-деди Беҳруз маънодор қилиб.
- Сизларга ҳам бахт тилайман.
- Кетдикми, адаси?-деди аёли.
- Кетдик.
Зиёд кетар чоғида Заҳрога:
- Агар иложи бўлса мени кечиринг, -деди.
Заҳро бунга жавобан бош қимирлатиб қўйди холос. Чунки уни бу аҳволда кўриб ачинди ҳам. Охири ўзи хор қилган хотинига бош эгибди, ҳаёт деганлари шундай экан аслида, кимни хор қилсанг, ўшанга муҳтож қилиб қўяркан, ўйлади Заҳро. Кейин Беҳруз билан хонага чиқишди.
- Уни бу аҳволга соласиз деб рости ўйламагандим.
- Унга ачиняпсизми?
- Энди барибир аҳволи ачинарлида
- Ўлдириб қўймаганимга Худога шукур қилсин, аслида уни қилганларига буям кам!
- Уни қилганларини оқлаб бўлмайди албатта.
- Яхшиямки шу аҳволга солибман.
- Нега ундай деяпсиз?
- Қаранг, хотинига бош эгибди, охири хотинига зор қилиб қўйибди Аллоҳ. Аёл ҳам фарзанди учун кечирган бўлса керак.
👍43
- Нима бўлгандаям инсофга келгани рост бўлсин. Дарвоқе, Беҳруз, эртадан кейин Малайзияга ўтиб келмасангиз бўлмайди. Чунки иккита бўлим бошлиғи ўша куни шартнома юзасидан 2 кунга Лондонга учишади. Сиз эса Малайзияга ўтиб, янги битим масаласида музокарага бош бўлиб бориб келмасангиз бўлмайди.
- Мен бормасам бўлмайдими? Сиздан ҳечам йироқлашгим йўқ.
- Афсуски сиздан яхши номзод йўқ, қолаверса кўпга эмас икки кунгагина холос.
- Мен учун шу икки кунни сизсиз ўтқазиш ҳам бир азоб.
- Афсуски, сиз билан боролмайман, жоним, бу ерда бўлмасам бўлмайди. Шундоқ борасиз-у қайтасиз,-деди Заҳро табассум билан.
- Худди Малайзия Самарқандда жойлашгандек борасиз-у қайтасиз дейсиза, ҳаётим, тавба,-деди Беҳруз Заҳродан айрилишни мутлақо хоҳламай.
- Ўзимни аразчим, шу қиёфада бирам ёқимтой бўлиб кетасизда!-деди Заҳро карашма билан.
- Дарров эриб кетишимни биласиза, Заҳро Султон! Шунақа чиройли карашма, жудаям ёқадиган гапларингиз билан бир зумда ғуборларимни ёзиб юборасиз.
- Демак, бориб келасиза?
- Хўп, кўндирдингиз, Заҳро Асадовна! Фақат бошқа мени ўзингиздан узоқлаштириб ҳеч қаерга юбормайсиз келишдикми?
- Келишдик!
Индинига Беҳруз жўнаб кетди. Кетишидан олдин оиласидагиларга хушхабарни айтишди, бундан Дилором опа роса қувонди, кўзларига севинч ёшлари келди. Беҳруз у ерга боргач компаниядаги ўзларининг вакиллари билан ишларни ўрганиб чиқди, қилинган ишлар булан танишиб чиқди. Ҳаммаси яхши кетаётганидан мамнун бўлди.
Эртаси куни эса янги битим имзолангач, фирмага бориб ўзларининг ходимлари билан хайрлашди. Меҳмонхонага кириб, нарсаларини йиғиб, юкларини махсус ходимдан таксига жойлатиб қўйди.
Меҳмонхона пастига тушганида кўзи юмшоқ ўриндиқда ўтирган Гулнозага тушди. Унинг ёнига бориб сўрашди.
- Бугун кетяпсизми? -сўради қиз.
- Ҳа, бироздан сўнг аэропортда бўлишим керак. Кеча тузукроқ гаплашолмадик ҳам. Қалайсан, ўрганиб қолдингми?
- Ҳа анча мослашиб қолдим. Ўшанда сиз ҳақ бўлган экансиз, Беҳруз. Мени кечиринг, сизни жуда узоқ қийнабман. Бу ерга келгач ҳаммасини обдон ўйлаб хато қилганимни англадим. Инсон эртага ўзи билан нима содир бўлишини билмайди, бугундан шодланиб яшаш керак экан.
- Кечирим сўрама, ўтиб кетди. Сениям ранжитган бўлсам мени кечир.
- Хўш Заҳро Асадовна яхшимилар, тўйингиз бўлганини эшитгандим. Чин дилдан бахт тилайман!
- Раҳмат яхши ҳаммаси. У ҳомиладор. Мен ота бўларканман,-деди Беҳруз қувончдан тўлиб.
- Зўр-ку! Табриклайман, илоҳим умри билан берган бўлсин!
-Раҳмат, илоҳим.
- Хўш, ўзингда нима гаплар?
𑀝ɦᥲᴛ gᥙrᥙɦiⲙiᤁgᥲ ⲙᥲrɦᥲⲙᥲᴛ👇
@superkelinlar
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
https://telegram.me/joinchat/AAAAAER3A7dY_6JStJ_DLg
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
- Мен бормасам бўлмайдими? Сиздан ҳечам йироқлашгим йўқ.
- Афсуски сиздан яхши номзод йўқ, қолаверса кўпга эмас икки кунгагина холос.
- Мен учун шу икки кунни сизсиз ўтқазиш ҳам бир азоб.
- Афсуски, сиз билан боролмайман, жоним, бу ерда бўлмасам бўлмайди. Шундоқ борасиз-у қайтасиз,-деди Заҳро табассум билан.
- Худди Малайзия Самарқандда жойлашгандек борасиз-у қайтасиз дейсиза, ҳаётим, тавба,-деди Беҳруз Заҳродан айрилишни мутлақо хоҳламай.
- Ўзимни аразчим, шу қиёфада бирам ёқимтой бўлиб кетасизда!-деди Заҳро карашма билан.
- Дарров эриб кетишимни биласиза, Заҳро Султон! Шунақа чиройли карашма, жудаям ёқадиган гапларингиз билан бир зумда ғуборларимни ёзиб юборасиз.
- Демак, бориб келасиза?
- Хўп, кўндирдингиз, Заҳро Асадовна! Фақат бошқа мени ўзингиздан узоқлаштириб ҳеч қаерга юбормайсиз келишдикми?
- Келишдик!
Индинига Беҳруз жўнаб кетди. Кетишидан олдин оиласидагиларга хушхабарни айтишди, бундан Дилором опа роса қувонди, кўзларига севинч ёшлари келди. Беҳруз у ерга боргач компаниядаги ўзларининг вакиллари билан ишларни ўрганиб чиқди, қилинган ишлар булан танишиб чиқди. Ҳаммаси яхши кетаётганидан мамнун бўлди.
Эртаси куни эса янги битим имзолангач, фирмага бориб ўзларининг ходимлари билан хайрлашди. Меҳмонхонага кириб, нарсаларини йиғиб, юкларини махсус ходимдан таксига жойлатиб қўйди.
Меҳмонхона пастига тушганида кўзи юмшоқ ўриндиқда ўтирган Гулнозага тушди. Унинг ёнига бориб сўрашди.
- Бугун кетяпсизми? -сўради қиз.
- Ҳа, бироздан сўнг аэропортда бўлишим керак. Кеча тузукроқ гаплашолмадик ҳам. Қалайсан, ўрганиб қолдингми?
- Ҳа анча мослашиб қолдим. Ўшанда сиз ҳақ бўлган экансиз, Беҳруз. Мени кечиринг, сизни жуда узоқ қийнабман. Бу ерга келгач ҳаммасини обдон ўйлаб хато қилганимни англадим. Инсон эртага ўзи билан нима содир бўлишини билмайди, бугундан шодланиб яшаш керак экан.
- Кечирим сўрама, ўтиб кетди. Сениям ранжитган бўлсам мени кечир.
- Хўш Заҳро Асадовна яхшимилар, тўйингиз бўлганини эшитгандим. Чин дилдан бахт тилайман!
- Раҳмат яхши ҳаммаси. У ҳомиладор. Мен ота бўларканман,-деди Беҳруз қувончдан тўлиб.
- Зўр-ку! Табриклайман, илоҳим умри билан берган бўлсин!
-Раҳмат, илоҳим.
- Хўш, ўзингда нима гаплар?
𑀝ɦᥲᴛ gᥙrᥙɦiⲙiᤁgᥲ ⲙᥲrɦᥲⲙᥲᴛ👇
@superkelinlar
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
https://telegram.me/joinchat/AAAAAER3A7dY_6JStJ_DLg
┄┅┅••═•⊰👩🍳👩🍳👩🍳⊱•═••┅┅┄
👍62❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☀️🌸Ассалому алайкум вараҳматуллоҳи ва баракатуҳ рамазоннинг 29-куни муборак
Омонмисиз, қадрдон!
🤲🏼💫Дуоларимиз такрор! Тилакларимиз ўша-ўша...
🌸🍃Бугунингиз хайр-барокатларга тўла бўлсин. Ибодатларингиз қабул бўлиб, ҳар бир кунингиз ҳузур-халоватга йўғрилсин.
🌸🍃Аллоҳим хонадонингизга барокатини, раҳматини, мағфиратини ва тугамайдиган, ўзгармайдиган неъматларини сочиб қўйсин!
🌸🍃Роббим Сизни муҳтожликдан, қашшоқликдан, дардмандликдан, дангасаликдан, қарздорликдан, туҳмат ва бало кулфатлардан Ўзи асрасин!
🌸🍃Кун давомида яхши кайфият ҳамроҳингиз бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Омонмисиз, қадрдон!
🤲🏼💫Дуоларимиз такрор! Тилакларимиз ўша-ўша...
🌸🍃Бугунингиз хайр-барокатларга тўла бўлсин. Ибодатларингиз қабул бўлиб, ҳар бир кунингиз ҳузур-халоватга йўғрилсин.
🌸🍃Аллоҳим хонадонингизга барокатини, раҳматини, мағфиратини ва тугамайдиган, ўзгармайдиган неъматларини сочиб қўйсин!
🌸🍃Роббим Сизни муҳтожликдан, қашшоқликдан, дардмандликдан, дангасаликдан, қарздорликдан, туҳмат ва бало кулфатлардан Ўзи асрасин!
🌸🍃Кун давомида яхши кайфият ҳамроҳингиз бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6
Лайлонинг мактуби.
Мен у пайтда кичкина қиз эдим. 5-синфда ўқир эдим. Оилада 3-фарзандмиз 2-қиз ва 1-ўғил. Синглим мендан 1-ёш кичик. Укам бу йил мактабга борганди. Менинг умуман ўртоғим йўқ эди. Тўғрироғи мени ҳеч ким ўртоқ қилишни хоҳламасди. Доим кийимларим кир, сочимни бит босган, ҳамма баҳоларим 2,3-дан иборат эди. Адашмасам синглим хам шу эди. Дадам россияда ишларди. Эрта баҳор кетиб қиш бошида келарди. У мени ҳеч суймасди, доим шум қадам деб атарди. Бунинг сабабини кейинчалик билдим. Ойим қизлигида чиройли бўлгани учун йигитлар билан кўп гаплашган эмиш... кейин дадам билан танишиб... дадам мажбуран уйланган эканлар... Тўйларидан бир ой ўтиб мен дунёга келган эканман. Аммаларимнинг айтишича ажрашиб кетмаслиги учин ойим дарров синглимни туққан эканлар... Бувим ойимни уйга қарамайдиган ишёкмасликлари учун тезда бошка ховлига кўчирган эканлар. Айтганларидек уйимиз тоза турганини ҳеч кўрмаганман. Дадам келадиган пайт ойим қарғаниб жавраб уй тозалардилар ойда бир икки кир ювилгани учин доим мактабга кир кийимда борардик. Ойим ўзига чиройли қарарди. Ҳар куни ишга кетишдан олдин соатлаб ойна олдида турарди. Ойим ростдан ҳам жуда чиройлик эди. Ишдан келиб қарғаниб юриб овқат қиларди. Идишларимиз ҳамиша тўпланиб ётарди. Ойим мени ва синглимни кўп урарди. Уни қилмабсан буни қилмабсан дерди. Лекин, шунча калтак еб ҳам барибир иш қилмасдик, чунки ўрганмагандикда.
Мактабга боргимиз келмасди. Ҳамма мазах қиларди уйимиздан қўшни ҳовлига каттагина ариқ ўтганди. Қўшниларимиз жудаям бой оила. уйлариям катта ва ҳашаматли, ҳовлисида парниклари бор эди. Бир куни шу қўшнимизикига ўтган қувурга бир нарса тикилиб бизни ховлимизни сув босди. Мен уларникига секин чиқиб ким бор дея чақирдим. Уларни бу йил коллежга борган ўғиллари Жахонгир чикди.
- Ҳа Лайло?! деди.
- Сув тошяпти дедим пичирлаб.
- Ҳозир кийимимни алмаштириб чиқаман!
- Хўп дедими уйга кирдим Жаҳонгир ака шунақа кўркам йигит эдики 5-синф ўқувчиси эндигина балоғат остонасида турган қиз хаёлларимда шахзодадек тасавур қилдим. Жахонгир ака чиқиб қувурни кавлай кетти. Унга тикилиб турарканман хаёлимда ҳинд киносидек рол ижро этардим. Жахонгир ака менга караб анграйиб турганимни кўрдию бир жилмайиб:
- Ҳа Лайло деди уялиб йук дедиму уйга кириб кетдим. Ортимдан у
- Тўхта Лайло деди.
- Ҳа дедим.
Ариқ атрофидаги идишларни кўрсатиб
- Буларни юв деди. Қизариб кетдим. Ўтирволиб ювишга тушдим.
- Шахло, яна идиш борми? Олиб чиқ опанг ювади деди. Шахло ҳам чопқиллаб тоший кетди. Ҳафталаб ётган идишлар бор эди. Мен уятдан бошимни кўтаролмасдим. Жахонгир ака ўз иши билан банд эди. Идишлар тугаб уйга таширканман Жахонгир акаям ишини тугатиб чикиб кетди.
Ойим келиб идишларни ювилганини кўриб хурсанд бўлдилар. Ўша куни кечқурун ухлолмадим. Хаёлимдан Жахонгирака хеч кетмади. Эрталаб мактапга бордиму уйга келишни ўйладим. Хаёлим ўзимда эмасди. Лекин, буни хеч ким сезмади. Ҳар галгидек на синфдошларимни на ўкитувчиларимни кизиктирмасдим. Уйга келдиму сумкамни отиб ҳовлини супиришга тушдим. Кейин пакетга пўчоқ солдимда қувирга тиқдим. Сув тошишини кутдим. Бу орада ўзимга карашниям унутмадим. Сув тошди. Яна Жахонгир ака чикди. Менга караб бир кулдию, кувур тозалашга тушди. Кейин серрайиб турганимни кўриб
- Кир ювишни биласанми деди.
- Йўқ дедим. Капкатта кизсанку эрталабки мактаб кийимингни кара деди.
Ҳайрон бўлдим. У мени кузатдими деб.
- Дарров юв, эртарок туриб дазмол кил. Мактабга озода кийимда бор хўпми?
- Хўп дедиму кийимларимни ювишга опчиқдим.
- Шаҳлоникиниям қўш деди.
Хуллас биринчи марта кир ювдим. Эрталаб туриб дазмол қилдим. Шаҳло билан уйдан чикарканмиз кўзимиз билан Жахонгиракани кидирардик. У эшигини олдида жилмайганича турарди. Биз ўзимизда йук хурсанд мактабга кетдик. Биринчи маротаба мактабга хуш кайфиятда келдик. Тезрок дарс тугашини кутиб бетокат ўтирардим. Уйга келганда ховлига сув тошганини курдиму Шахлонинг ищилигини сездим. Дарров ховли супиришга тушдим.
Чангитмай сув сепиб супур!
Жахонгираканинг кирганини сезмай колибман.
- Ийе? мактаб кийимингни ечмайсанми? Кеча ювдингу.......
Мен у пайтда кичкина қиз эдим. 5-синфда ўқир эдим. Оилада 3-фарзандмиз 2-қиз ва 1-ўғил. Синглим мендан 1-ёш кичик. Укам бу йил мактабга борганди. Менинг умуман ўртоғим йўқ эди. Тўғрироғи мени ҳеч ким ўртоқ қилишни хоҳламасди. Доим кийимларим кир, сочимни бит босган, ҳамма баҳоларим 2,3-дан иборат эди. Адашмасам синглим хам шу эди. Дадам россияда ишларди. Эрта баҳор кетиб қиш бошида келарди. У мени ҳеч суймасди, доим шум қадам деб атарди. Бунинг сабабини кейинчалик билдим. Ойим қизлигида чиройли бўлгани учун йигитлар билан кўп гаплашган эмиш... кейин дадам билан танишиб... дадам мажбуран уйланган эканлар... Тўйларидан бир ой ўтиб мен дунёга келган эканман. Аммаларимнинг айтишича ажрашиб кетмаслиги учин ойим дарров синглимни туққан эканлар... Бувим ойимни уйга қарамайдиган ишёкмасликлари учун тезда бошка ховлига кўчирган эканлар. Айтганларидек уйимиз тоза турганини ҳеч кўрмаганман. Дадам келадиган пайт ойим қарғаниб жавраб уй тозалардилар ойда бир икки кир ювилгани учин доим мактабга кир кийимда борардик. Ойим ўзига чиройли қарарди. Ҳар куни ишга кетишдан олдин соатлаб ойна олдида турарди. Ойим ростдан ҳам жуда чиройлик эди. Ишдан келиб қарғаниб юриб овқат қиларди. Идишларимиз ҳамиша тўпланиб ётарди. Ойим мени ва синглимни кўп урарди. Уни қилмабсан буни қилмабсан дерди. Лекин, шунча калтак еб ҳам барибир иш қилмасдик, чунки ўрганмагандикда.
Мактабга боргимиз келмасди. Ҳамма мазах қиларди уйимиздан қўшни ҳовлига каттагина ариқ ўтганди. Қўшниларимиз жудаям бой оила. уйлариям катта ва ҳашаматли, ҳовлисида парниклари бор эди. Бир куни шу қўшнимизикига ўтган қувурга бир нарса тикилиб бизни ховлимизни сув босди. Мен уларникига секин чиқиб ким бор дея чақирдим. Уларни бу йил коллежга борган ўғиллари Жахонгир чикди.
- Ҳа Лайло?! деди.
- Сув тошяпти дедим пичирлаб.
- Ҳозир кийимимни алмаштириб чиқаман!
- Хўп дедими уйга кирдим Жаҳонгир ака шунақа кўркам йигит эдики 5-синф ўқувчиси эндигина балоғат остонасида турган қиз хаёлларимда шахзодадек тасавур қилдим. Жахонгир ака чиқиб қувурни кавлай кетти. Унга тикилиб турарканман хаёлимда ҳинд киносидек рол ижро этардим. Жахонгир ака менга караб анграйиб турганимни кўрдию бир жилмайиб:
- Ҳа Лайло деди уялиб йук дедиму уйга кириб кетдим. Ортимдан у
- Тўхта Лайло деди.
- Ҳа дедим.
Ариқ атрофидаги идишларни кўрсатиб
- Буларни юв деди. Қизариб кетдим. Ўтирволиб ювишга тушдим.
- Шахло, яна идиш борми? Олиб чиқ опанг ювади деди. Шахло ҳам чопқиллаб тоший кетди. Ҳафталаб ётган идишлар бор эди. Мен уятдан бошимни кўтаролмасдим. Жахонгир ака ўз иши билан банд эди. Идишлар тугаб уйга таширканман Жахонгир акаям ишини тугатиб чикиб кетди.
Ойим келиб идишларни ювилганини кўриб хурсанд бўлдилар. Ўша куни кечқурун ухлолмадим. Хаёлимдан Жахонгирака хеч кетмади. Эрталаб мактапга бордиму уйга келишни ўйладим. Хаёлим ўзимда эмасди. Лекин, буни хеч ким сезмади. Ҳар галгидек на синфдошларимни на ўкитувчиларимни кизиктирмасдим. Уйга келдиму сумкамни отиб ҳовлини супиришга тушдим. Кейин пакетга пўчоқ солдимда қувирга тиқдим. Сув тошишини кутдим. Бу орада ўзимга карашниям унутмадим. Сув тошди. Яна Жахонгир ака чикди. Менга караб бир кулдию, кувур тозалашга тушди. Кейин серрайиб турганимни кўриб
- Кир ювишни биласанми деди.
- Йўқ дедим. Капкатта кизсанку эрталабки мактаб кийимингни кара деди.
Ҳайрон бўлдим. У мени кузатдими деб.
- Дарров юв, эртарок туриб дазмол кил. Мактабга озода кийимда бор хўпми?
- Хўп дедиму кийимларимни ювишга опчиқдим.
- Шаҳлоникиниям қўш деди.
Хуллас биринчи марта кир ювдим. Эрталаб туриб дазмол қилдим. Шаҳло билан уйдан чикарканмиз кўзимиз билан Жахонгиракани кидирардик. У эшигини олдида жилмайганича турарди. Биз ўзимизда йук хурсанд мактабга кетдик. Биринчи маротаба мактабга хуш кайфиятда келдик. Тезрок дарс тугашини кутиб бетокат ўтирардим. Уйга келганда ховлига сув тошганини курдиму Шахлонинг ищилигини сездим. Дарров ховли супиришга тушдим.
Чангитмай сув сепиб супур!
Жахонгираканинг кирганини сезмай колибман.
- Ийе? мактаб кийимингни ечмайсанми? Кеча ювдингу.......
👍19
Шошилиб уйга кириб кийимларимни алмаштирдим. бизга бу одат эмасди. Чиксам Шахло супиряпти. Жахонгирака кувир ковлаш билан банд.
- Сув исит деди. Ҳайрон бўлдим. Яна кир юваманми деб - Қиз бола хар куни бош ювиш керак. Шунда сочи узун бўлади деди. Мен сочи узун кизларни яхши кўраман деди у атай айтгандай эди. Бит босиб юришимизи билиб гапиргандай уялиб уйга кириб кетдим Мен эртага қувурдан хабар олгани чикаман. чакириб юрмаларинг деди чикип кетаркан... Энди у хар куни бир марта бизикига чикадиган бўлди. Секин аста мактабга озода кийим билан бориб келибок бош ювиш ховли ва кўча супириш одат тусига айланди. Мактабдан ёзги каникулга чиққанимизда Жахонгирака уйларига чикиб келинойисидан тикишни ўргатишини илтимос килинглар деди. Келинойиси уйда бир нарсаларни тикар сўнг ўзини синглиси бозорга опчикиб сотар эди. Биз чикдик. Хурсанд бўлиб кутиб олди. Болачаларга иштон тикаркан тайёр тикилганларни тозалашни буюрди. 2-соат карашиб чикдик. Биз уларнинг уйларига кирганимиздан хурсанд эдик. Уйлари худди қасрга ўхшарди. Жуда бой оила эди. Лекин, келинлари хеч бўш ўтирмас эди. Биз кунда чикиб турдик. Тикишни ўргатмагач чикмай қўйдик. Кейин ўзи чакирди.
- Қарашиб турсаларинг қилган ишларинга пул бераман деди.
Шундоқ ҳам уйда бекорчи эдик. Шунинг учун жон деб рози бўлдик. Ойим бизга хеч пул бермас, лекин, нима десак олиб берарди. Шундай килиб харкуни чикиб карашадиган бўлдик. Биринчидан қўлимизга пул олардик, икинчидан Жахонгиракани кўрардик. У ҳар сафар чиққанимизда сура дуоларни ёзиб қўлимизга берарди. Биз уни эрталабгача ёдлардик. Ойим бизнинг уйда нима килишимиз билан кизикмас уй ишларини килганимизга хурсанд бўларди холос. Мактаб даври келди. Бу йил биринчи марта узун сочларимиз билан мактабга бордик. Мактабдан келиб қўшниникига шошилдик. Лекин, Жахонгирака
- Факат бир соат карашинглар! Энди бундан кейин мактабдан келиб ишини килиб бўлиб соат 4-да чикиб 5-да кетинглар деди. Бараварига
- Хўп дедик. Биз хеч дарс тайёрламас эдик. Энди кунлик режаларга дарс тайёрлаш ҳам қўшилди. Аста-секин овкат килишниям ўргандим. Нон ёпишниям уддаладим. Мактабдаги баҳоларимиз ҳам яхшиланди. Нафакат синфдошлар, ҳатто ўкитувчилар хам хурмат кила бошлашди. Эрталаб туриб кўча супургани чикардик. Чунки соат 6-да Жахонгирака югургани чикарди. Ойим менинг ақлли қизларим деб ўзида йук хурсанд, ўргатмасам ҳам ўзларидан билиб қилишяпти дея кир ювиб овкат килишимни купиртириб мактанарди. Аслида бу ишларни Жахонгирака учун килишимни сезмасди. Бир куни Жахонгирака намоз ўкишимизни бошлашимизни буюрди. Мен билмайманку дедим.
- Ҳеч қиси йук, сураларни биласан, онамнинг олдига чик деди. Ойша хола Жахонгир акани онаси росаям яхши хотин. Лекин, онам билан оралари яхши эмасди. Билмадим нимага... Хуллас Ойша холанинг олдига Шахло билан чикдик. Мақсадимизни тушинтирдик. Ойша хола ажабланибВой товба бу кизлар кимга ўхшади а? Онасиям отасиям кулоғига шу ёшдаям гап кирмайдию, бу кизларга акл каердан кирди. Тилло қизларим отин кизларим эрталаб сахар чикинглар, бирга укиймиз хопми? деди.
Биз хурсанд булиб уйга кайтдик. Эрталаб ойим ухлаб ётганда секингина Ойшахоланикига чикдик.
Ойша хола алкаб алқаб дуо килиб намоз ўкишни ўргатди.
Бир хафта катнаб уйда ўқийдиган бўлдик. Ойим эса ҳамон бехабар эди. Дадам бу киш хам келмади. Орадан кунлар ойлар ўтди. Бизга намоз ўқиш хам одат тусига айланди. Чеварчиликниям аста секин ўрганардик. Жахонгирака харкуни бир махал чикар качон кайси пайт чикишини билмас эдик. Шунинг учун уй ва ховлини тоза тутишга харакат килардик. Мактабдаям аълочилар сафига чикандик. Қўлимизда доим пул бўларди.
Шунинг учун мактабда йиғиладиган чикимларни ойимдан сўраб ўтирмасдик. Икки йиллик ўзгаришлардан хамма хайрону лол, Жахонгираканинг бизни тарбиялаганидан хеч кимнинг хабари йўқ, чунки буни сир бўлишини бизга каттик тайинларди.
Биз Жахонгиракадан айрилмаслигимиз учун айтганини килардик. Қиш келди. Дадам келди. Келган куни уйни мехмон босди.......
- Сув исит деди. Ҳайрон бўлдим. Яна кир юваманми деб - Қиз бола хар куни бош ювиш керак. Шунда сочи узун бўлади деди. Мен сочи узун кизларни яхши кўраман деди у атай айтгандай эди. Бит босиб юришимизи билиб гапиргандай уялиб уйга кириб кетдим Мен эртага қувурдан хабар олгани чикаман. чакириб юрмаларинг деди чикип кетаркан... Энди у хар куни бир марта бизикига чикадиган бўлди. Секин аста мактабга озода кийим билан бориб келибок бош ювиш ховли ва кўча супириш одат тусига айланди. Мактабдан ёзги каникулга чиққанимизда Жахонгирака уйларига чикиб келинойисидан тикишни ўргатишини илтимос килинглар деди. Келинойиси уйда бир нарсаларни тикар сўнг ўзини синглиси бозорга опчикиб сотар эди. Биз чикдик. Хурсанд бўлиб кутиб олди. Болачаларга иштон тикаркан тайёр тикилганларни тозалашни буюрди. 2-соат карашиб чикдик. Биз уларнинг уйларига кирганимиздан хурсанд эдик. Уйлари худди қасрга ўхшарди. Жуда бой оила эди. Лекин, келинлари хеч бўш ўтирмас эди. Биз кунда чикиб турдик. Тикишни ўргатмагач чикмай қўйдик. Кейин ўзи чакирди.
- Қарашиб турсаларинг қилган ишларинга пул бераман деди.
Шундоқ ҳам уйда бекорчи эдик. Шунинг учун жон деб рози бўлдик. Ойим бизга хеч пул бермас, лекин, нима десак олиб берарди. Шундай килиб харкуни чикиб карашадиган бўлдик. Биринчидан қўлимизга пул олардик, икинчидан Жахонгиракани кўрардик. У ҳар сафар чиққанимизда сура дуоларни ёзиб қўлимизга берарди. Биз уни эрталабгача ёдлардик. Ойим бизнинг уйда нима килишимиз билан кизикмас уй ишларини килганимизга хурсанд бўларди холос. Мактаб даври келди. Бу йил биринчи марта узун сочларимиз билан мактабга бордик. Мактабдан келиб қўшниникига шошилдик. Лекин, Жахонгирака
- Факат бир соат карашинглар! Энди бундан кейин мактабдан келиб ишини килиб бўлиб соат 4-да чикиб 5-да кетинглар деди. Бараварига
- Хўп дедик. Биз хеч дарс тайёрламас эдик. Энди кунлик режаларга дарс тайёрлаш ҳам қўшилди. Аста-секин овкат килишниям ўргандим. Нон ёпишниям уддаладим. Мактабдаги баҳоларимиз ҳам яхшиланди. Нафакат синфдошлар, ҳатто ўкитувчилар хам хурмат кила бошлашди. Эрталаб туриб кўча супургани чикардик. Чунки соат 6-да Жахонгирака югургани чикарди. Ойим менинг ақлли қизларим деб ўзида йук хурсанд, ўргатмасам ҳам ўзларидан билиб қилишяпти дея кир ювиб овкат килишимни купиртириб мактанарди. Аслида бу ишларни Жахонгирака учун килишимни сезмасди. Бир куни Жахонгирака намоз ўкишимизни бошлашимизни буюрди. Мен билмайманку дедим.
- Ҳеч қиси йук, сураларни биласан, онамнинг олдига чик деди. Ойша хола Жахонгир акани онаси росаям яхши хотин. Лекин, онам билан оралари яхши эмасди. Билмадим нимага... Хуллас Ойша холанинг олдига Шахло билан чикдик. Мақсадимизни тушинтирдик. Ойша хола ажабланибВой товба бу кизлар кимга ўхшади а? Онасиям отасиям кулоғига шу ёшдаям гап кирмайдию, бу кизларга акл каердан кирди. Тилло қизларим отин кизларим эрталаб сахар чикинглар, бирга укиймиз хопми? деди.
Биз хурсанд булиб уйга кайтдик. Эрталаб ойим ухлаб ётганда секингина Ойшахоланикига чикдик.
Ойша хола алкаб алқаб дуо килиб намоз ўкишни ўргатди.
Бир хафта катнаб уйда ўқийдиган бўлдик. Ойим эса ҳамон бехабар эди. Дадам бу киш хам келмади. Орадан кунлар ойлар ўтди. Бизга намоз ўқиш хам одат тусига айланди. Чеварчиликниям аста секин ўрганардик. Жахонгирака харкуни бир махал чикар качон кайси пайт чикишини билмас эдик. Шунинг учун уй ва ховлини тоза тутишга харакат килардик. Мактабдаям аълочилар сафига чикандик. Қўлимизда доим пул бўларди.
Шунинг учун мактабда йиғиладиган чикимларни ойимдан сўраб ўтирмасдик. Икки йиллик ўзгаришлардан хамма хайрону лол, Жахонгираканинг бизни тарбиялаганидан хеч кимнинг хабари йўқ, чунки буни сир бўлишини бизга каттик тайинларди.
Биз Жахонгиракадан айрилмаслигимиз учун айтганини килардик. Қиш келди. Дадам келди. Келган куни уйни мехмон босди.......
👍15❤8
Ҳар доим ичиб алкаш деган номни олган дадам бу сафар хам келибок ичишни бошлаб юборди. Эрталабгача бўлган маишатбозликдан сўнг бошини кўтаролмай қолганди.Биз сахар туриб Шахло билан намоз ўкидик. Охирида дадам ичмай қўйишларини дуо килиб фотиха ўқирганмиз жойнамоз устида дадам бизни оркамиздан келиб махкам кучоқлаб олди.
- Она кизларим! Отин кизларим! Олтин қизларим! Оймомаларим! Ақлли қизларим! Мен эси йўқ дадасига дарс бўлган кизларим! дея дадам тинимсиз айтиб айтиб йиғларди.
Шовкинни эшитиб ойим кириб келди. Биз худди жиноят устида қўлга тушгандай эдик. Шахлоям мен хам дир-дир титрардик. Ойим бир паста жаврашга тушди.
- Кимдан ўргандинглар намоз ўқишни а? Кимдан! Чеварчилик баҳона Ойша хола ўргатяптими а? Вахобий бўлиб кетдиларингми? Энди сенларни деб камалиб кетишим колувди!
- Юм оғзингни шаллақи! дадам онамга ургудек ўшқирди.
- Бу сафар уй ўзгарганидан билгандим. Ҳаммаёқ саришта озода бўлгандан билгандим. Менинг кизларим ақлли! Қизларим катта киз бўлганини кўрмаяпсанми?! Уял онаси! Уял! Ҳали юзингни ювмай намозхон кизларимга бакиряпсан! Ойим билан дадам уришиб турганларида мен кўчани, Шахло ховлини супиришга тушдик. Нонушта тайёрлаб хаммамиз ўтирдик. Дадамнинг мастлиги таркамаган халиям йиғларди
Ойинг мени качон нонуштага чакиргани эсимда йук! Шундай кизларни берган Аллохга хамд бўлсин! Мен ҳам намоз ўқийман! Ичмайман! Энди хеч ҳам ичмайман! Лайло кизим сенга нима олиб берай айт?!
дерди. Мен хайрону лол эдим.
Чунки ҳозир 8-синф бўлсам шу ёшгача отимни шумкадам деганини эслайман. Бугун хатто нима олиб берай деб сўраяпти.
- Машина олиб беринг тикадиган дедим.
- Қанакасидан? деди дадам.
- Ойшахолани келининикидан!
- Мен билмайман кизим, яхшиси эртага бозорга бирга борамиз хўпми она кизим?!
Шундан кейин дадам бошка ичмади. Менга машина олиб бергани учун уйда тика бошладик. Мактабни тугатганумча уйда ўзгариш катта бўлди. Дадам уйимизга парник (иссиқхона) килди. Албатта Жахонгиракамнинг маслахати билан. Ойим ва биз учун тикув цехи очиб берди.
Энди ойим ишламасди, чунки парник ва цехдан мўмай даромад бор эди. Мактабни тугатган йилим Жахонгирака мени учрашувга таклиф килди. Ҳушим бошимдан учди. Албатта Шахло билан бирга чикдик. Шахар айландик. Кафега кириб овкатландик.
- Лайло, Шахло, сизлар менга сингилдексизлар! Шу пайтгача сизларга факат акаларча муомилада бўлдим! Ва бундан бўёғигаям шундай бўлиб колади. Яқинда мен уйланяпман. Лекин акалигим ўз ўрнида қолади. Ёки энди гапимга кирмайсизларми?
Бўғзимга бир нарса тиқилди. Унсиз йиғладим. Шахлоям. Ҳа мен Жахонгиракани севардим. 5-синфлигимданоқ хозиргача.шунинг учун айтганига сўзсиз итоат килардим. Индамай ўрнимдан турдим. Уйгача бир сўз демай келдик. Уйга кириб юм-юм йиғладим.
Шахлоям... Ҳа Жахонгиракани икимиз ҳам севардик. Лекин, у бизга севаман демаган, уйланишга ваъда бермаган, факат яхши киз бўлишимизга йул кўрсатди. У бошка йўл хам тутиши мумкин эди. Уйда хеч ким йўқ пайтлар жуда кўп эди. Ойим биз билан иши йук эди... Агар Жахонгирака бўлмаганда битбосган иккичи Лайлолигимча қолармидим... Ҳозир кимман сочлари узун, чевар, иболи намозхон қиз деган мактовни олган кизман.
Бунга сабаб Жахонгиракаку...
Хаммаси ўтди кетди... Совчилар қуршовида колган дадам яхши оилага Шахло иккимизни овсин қилиб узатди.
Ҳозир ёшим 30-дан ошди. Ўтган кунларимизни халиям щирин хотира килиб эслаб турамиз. Ҳозирги кизларнинг номини ёмон отлик килаётган йигитларга Жахонгир акани ўрнак қилиб кўрсатгим келади...
Лайлонинг мактубини Назира Қодирбек оққа кўчирди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Она кизларим! Отин кизларим! Олтин қизларим! Оймомаларим! Ақлли қизларим! Мен эси йўқ дадасига дарс бўлган кизларим! дея дадам тинимсиз айтиб айтиб йиғларди.
Шовкинни эшитиб ойим кириб келди. Биз худди жиноят устида қўлга тушгандай эдик. Шахлоям мен хам дир-дир титрардик. Ойим бир паста жаврашга тушди.
- Кимдан ўргандинглар намоз ўқишни а? Кимдан! Чеварчилик баҳона Ойша хола ўргатяптими а? Вахобий бўлиб кетдиларингми? Энди сенларни деб камалиб кетишим колувди!
- Юм оғзингни шаллақи! дадам онамга ургудек ўшқирди.
- Бу сафар уй ўзгарганидан билгандим. Ҳаммаёқ саришта озода бўлгандан билгандим. Менинг кизларим ақлли! Қизларим катта киз бўлганини кўрмаяпсанми?! Уял онаси! Уял! Ҳали юзингни ювмай намозхон кизларимга бакиряпсан! Ойим билан дадам уришиб турганларида мен кўчани, Шахло ховлини супиришга тушдик. Нонушта тайёрлаб хаммамиз ўтирдик. Дадамнинг мастлиги таркамаган халиям йиғларди
Ойинг мени качон нонуштага чакиргани эсимда йук! Шундай кизларни берган Аллохга хамд бўлсин! Мен ҳам намоз ўқийман! Ичмайман! Энди хеч ҳам ичмайман! Лайло кизим сенга нима олиб берай айт?!
дерди. Мен хайрону лол эдим.
Чунки ҳозир 8-синф бўлсам шу ёшгача отимни шумкадам деганини эслайман. Бугун хатто нима олиб берай деб сўраяпти.
- Машина олиб беринг тикадиган дедим.
- Қанакасидан? деди дадам.
- Ойшахолани келининикидан!
- Мен билмайман кизим, яхшиси эртага бозорга бирга борамиз хўпми она кизим?!
Шундан кейин дадам бошка ичмади. Менга машина олиб бергани учун уйда тика бошладик. Мактабни тугатганумча уйда ўзгариш катта бўлди. Дадам уйимизга парник (иссиқхона) килди. Албатта Жахонгиракамнинг маслахати билан. Ойим ва биз учун тикув цехи очиб берди.
Энди ойим ишламасди, чунки парник ва цехдан мўмай даромад бор эди. Мактабни тугатган йилим Жахонгирака мени учрашувга таклиф килди. Ҳушим бошимдан учди. Албатта Шахло билан бирга чикдик. Шахар айландик. Кафега кириб овкатландик.
- Лайло, Шахло, сизлар менга сингилдексизлар! Шу пайтгача сизларга факат акаларча муомилада бўлдим! Ва бундан бўёғигаям шундай бўлиб колади. Яқинда мен уйланяпман. Лекин акалигим ўз ўрнида қолади. Ёки энди гапимга кирмайсизларми?
Бўғзимга бир нарса тиқилди. Унсиз йиғладим. Шахлоям. Ҳа мен Жахонгиракани севардим. 5-синфлигимданоқ хозиргача.шунинг учун айтганига сўзсиз итоат килардим. Индамай ўрнимдан турдим. Уйгача бир сўз демай келдик. Уйга кириб юм-юм йиғладим.
Шахлоям... Ҳа Жахонгиракани икимиз ҳам севардик. Лекин, у бизга севаман демаган, уйланишга ваъда бермаган, факат яхши киз бўлишимизга йул кўрсатди. У бошка йўл хам тутиши мумкин эди. Уйда хеч ким йўқ пайтлар жуда кўп эди. Ойим биз билан иши йук эди... Агар Жахонгирака бўлмаганда битбосган иккичи Лайлолигимча қолармидим... Ҳозир кимман сочлари узун, чевар, иболи намозхон қиз деган мактовни олган кизман.
Бунга сабаб Жахонгиракаку...
Хаммаси ўтди кетди... Совчилар қуршовида колган дадам яхши оилага Шахло иккимизни овсин қилиб узатди.
Ҳозир ёшим 30-дан ошди. Ўтган кунларимизни халиям щирин хотира килиб эслаб турамиз. Ҳозирги кизларнинг номини ёмон отлик килаётган йигитларга Жахонгир акани ўрнак қилиб кўрсатгим келади...
Лайлонинг мактубини Назира Қодирбек оққа кўчирди.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍30❤5
Йиғлаган орзуларим 5-сўнгги қисм | Сабрием | Сакийна
Sakiyna
#Сабрием
Йиғлаётган орзуларим ёхуд бир қизнинг аччиқ қисмати хақидаги воқеа...
5-сўнгги қисм
Муаллиф: Феруза Салходжаева
Ижрочи: Сабрием
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Йиғлаётган орзуларим ёхуд бир қизнинг аччиқ қисмати хақидаги воқеа...
5-сўнгги қисм
Муаллиф: Феруза Салходжаева
Ижрочи: Сабрием
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
#ТЕЗКОР
✅ РАСМАН: РАМАЗОН ҲАЙИТИ 2024 ЙИЛ 10 АПРЕЛЬ КУНИГА ТЎҒРИ КЕЛМОҚДА
🔶 Ўзбекистон мусулмонлари идораси Уламолар Кенгаши ислом дини таълимотлари ва мазкур астрономик маълумотларга асосланган ҳолда диёримизда жорий йилда Рамазон ҳайити 2024 йил 10 апрель ЧОРШАНБА кунига тўғри келиши ҳақида қарор қабул қилди.
ЯҚИНЛАРГА ЮБОРИБ, БИРИНЧИЛАРДАН ХАБАР ҚИЛИБ ҚЎЙИНГЛАР...
👇
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✅ РАСМАН: РАМАЗОН ҲАЙИТИ 2024 ЙИЛ 10 АПРЕЛЬ КУНИГА ТЎҒРИ КЕЛМОҚДА
🔶 Ўзбекистон мусулмонлари идораси Уламолар Кенгаши ислом дини таълимотлари ва мазкур астрономик маълумотларга асосланган ҳолда диёримизда жорий йилда Рамазон ҳайити 2024 йил 10 апрель ЧОРШАНБА кунига тўғри келиши ҳақида қарор қабул қилди.
ЯҚИНЛАРГА ЮБОРИБ, БИРИНЧИЛАРДАН ХАБАР ҚИЛИБ ҚЎЙИНГЛАР...
👇
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Chitr-chitr bo’lib chiqadigan somsa xamiri
750-800 gr un
Bir chimdim soda
1ch, q tuz
Iliq suv (o’rtacha xamir bo’lgunicha
Xamir orasiga
200 gr margarin
1 osh,q qo’y yog’i (eritilgan)
2 osh,q o’simlik yog’i
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
750-800 gr un
Bir chimdim soda
1ch, q tuz
Iliq suv (o’rtacha xamir bo’lgunicha
Xamir orasiga
200 gr margarin
1 osh,q qo’y yog’i (eritilgan)
2 osh,q o’simlik yog’i
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤1