10-ҚИСМ
Жойимни йиғиб ҳовлига чиқдим. Моҳрўй ҳовлига сув сепибди. Супуриш билан овора. Янгам сигир соғиб бўлган шекилли, бузоқчаларни ҳовли этагидаги бедапоя четига боғлаяпти. Онам ўзи эккан ниманингдир орасидан ўт юлмоқда. Отам кўринмайди. Уйқусираб ҳовлининг цементланган юзасидан бир қарич пастга экилган гуллар ёнига ўтирдим. Қуёш ҳали бош кўтариб улгурмаган. Аммо тонг отган, унинг салқин ва мусаффо ҳавоси миямни “очган”дек, танамни кучлантиргандек бўлди. Шу пайт сим тўсиқ билан ўралган ҳовлимиз адоғидан иккита бош кўринди. Ҳовли этагидан “Булунғур” ариқ ўтади. У сойликда оққани, уйимиз нисбатан баландда жойлашгани сабаб келаётганларнинг юзи кўринмасди.
— Рўйи-и, анувлар ким? — унга ҳам кўринмаслигини билсамда Моҳрўйдан сўрадим.
— Дадам билан меҳмон-ку!
“Эсим қурсин, Азиз ака билан келгандим-ку! Уят, мен ҳали юзимни ҳам ювмадим. Улар эса ариқ бўйини айланиб келишяпти...”
Тахминимча, улар ювингани борган. Йўқса, саҳарлаб сув бўйида нима ҳам қилади?
Апил-тапил юзимни ювиб, уйга кирдим. Аммо Азиз ака кўриб улгурган экан:
— Отқулоқ, уйқучимисан дейман? Биз “Булунғур” ариқда чўмилиб келяпмизу, сен энди юзингни чала ювиб уйга кирдинг.
Очиғи, унинг гапларидан уялдим. У буни сезиб, оқлашга тушди:
— “Йўл азоби — гўр азоби” демайсанми? Ўзингиз мени “Дамас”да олиб келиб, урилган картошкадек қилдингиз-ку, де. Яна бир гап бор: “Қиз бола ота уйига келса, йўргакдаги уйқулари келар”миш. Ойим опамга шундай дерди. Сенинг йўргак уйқунг келган.
— Уни тўйи бўлган қизларга айтади-да, болам, — хўрсинди бувим. — Буям тўй бўлса, йўргак уйқу нималигини билиб қолади.
— Бувижон, бунинг тўй бўлган қиздан нима фарқи бор? Уйингизга уч ой деганда келиб ўтирибди-ку!
— Тўғри айтасан, илоҳим бахтини берсин! — дилидагини яшириб ўтира олмади бувим. — Мени “анна” деявер, болам. Қулоғим шу сўзга ўрганган.
— Хўп, анна, — деди Азиз ака кулиб. — Ўзимни Туркияда юргандек ҳис қиляпман. Турк сериалларида онасини шундай дейишади-ку!
— Улар “анне” деркан, болам. Менам сериал кўраман, — бувимнинг бу гапидан мен ҳам кулиб юбордим.
Нонушта вақти ҳаммамиз “Меҳрхона”га йиғилдик. Янгам барчамизга устига сариёғ солинган сут олиб келди.
— Қишлоқнинг сути ширин бўларкан. Одатда мен сут ичмасдим, — деди Азиз ака. Кейин отамга юзланди: — Абдулла тоға, бугун бориб жойни кўрайлик. Ҳужжат ҳам кўп вақтни олади.
— Майли, бориб сенга кўрсатаман. Ижара пули ҳам қиммат эмас. Булунғур марказининг ўзида жойлашган бино экан.
— Дада, ўзи нима иш қиляпсиз? — қизиқсиндим мен.
— Тадбиркорликни ривожлантириш ва ёшларни иш билан таъминлаш мақсадида маҳалла томонидан кредит берилаётган экан. Гап орасида Нарзулла амакингга айтгандим, “ол, тадбиркорликни бошла, ўзим кўмаклашаман”, деб қолди. Таваккал қилиб шу кредитни олсамми, деяпман. Ўн беш миллион сўм экан. Ишимиз юришиб кетса, ажаб эмас фойда ҳам кўрсак. Ишни бошлаб бериш учун мана, Азиз келди. Энди кўнглим тўқ. Азизга ишонаман. Ишонч ҳамма нарсага қодир...
“Ишонч ҳамма нарсага қодир...” Бу унинг сўзлари эди. Яна юрагимда санчиқ турди...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон, бу гапларни аслида сира сизга айтмас эдим. Хатларим сизга етиб бормаслигини билганим учун ҳам бемалол ёзяпман. Дилимдагиларни кимгадир тўкким келди. Бугун қоним қайнаб кетди, ойи. Бу ердаги йигитлар ҳали ҳаётнинг қадрини билмайди. Мен шундай ўйлайман. Агар дунёнинг ўткинчилигини, ҳар бир дақиқа ғаниматлигини англаганидами... Бир-бирига фақат яхши гапирган бўларди.
Ойи, қоним қайнагани Ўрозни юрагимга жуда яқин оламан. Содда, беғубор, доим жилмайиб турадиган бола. Уни кечаси бир “черпак”...
Давоми бор
Жойимни йиғиб ҳовлига чиқдим. Моҳрўй ҳовлига сув сепибди. Супуриш билан овора. Янгам сигир соғиб бўлган шекилли, бузоқчаларни ҳовли этагидаги бедапоя четига боғлаяпти. Онам ўзи эккан ниманингдир орасидан ўт юлмоқда. Отам кўринмайди. Уйқусираб ҳовлининг цементланган юзасидан бир қарич пастга экилган гуллар ёнига ўтирдим. Қуёш ҳали бош кўтариб улгурмаган. Аммо тонг отган, унинг салқин ва мусаффо ҳавоси миямни “очган”дек, танамни кучлантиргандек бўлди. Шу пайт сим тўсиқ билан ўралган ҳовлимиз адоғидан иккита бош кўринди. Ҳовли этагидан “Булунғур” ариқ ўтади. У сойликда оққани, уйимиз нисбатан баландда жойлашгани сабаб келаётганларнинг юзи кўринмасди.
— Рўйи-и, анувлар ким? — унга ҳам кўринмаслигини билсамда Моҳрўйдан сўрадим.
— Дадам билан меҳмон-ку!
“Эсим қурсин, Азиз ака билан келгандим-ку! Уят, мен ҳали юзимни ҳам ювмадим. Улар эса ариқ бўйини айланиб келишяпти...”
Тахминимча, улар ювингани борган. Йўқса, саҳарлаб сув бўйида нима ҳам қилади?
Апил-тапил юзимни ювиб, уйга кирдим. Аммо Азиз ака кўриб улгурган экан:
— Отқулоқ, уйқучимисан дейман? Биз “Булунғур” ариқда чўмилиб келяпмизу, сен энди юзингни чала ювиб уйга кирдинг.
Очиғи, унинг гапларидан уялдим. У буни сезиб, оқлашга тушди:
— “Йўл азоби — гўр азоби” демайсанми? Ўзингиз мени “Дамас”да олиб келиб, урилган картошкадек қилдингиз-ку, де. Яна бир гап бор: “Қиз бола ота уйига келса, йўргакдаги уйқулари келар”миш. Ойим опамга шундай дерди. Сенинг йўргак уйқунг келган.
— Уни тўйи бўлган қизларга айтади-да, болам, — хўрсинди бувим. — Буям тўй бўлса, йўргак уйқу нималигини билиб қолади.
— Бувижон, бунинг тўй бўлган қиздан нима фарқи бор? Уйингизга уч ой деганда келиб ўтирибди-ку!
— Тўғри айтасан, илоҳим бахтини берсин! — дилидагини яшириб ўтира олмади бувим. — Мени “анна” деявер, болам. Қулоғим шу сўзга ўрганган.
— Хўп, анна, — деди Азиз ака кулиб. — Ўзимни Туркияда юргандек ҳис қиляпман. Турк сериалларида онасини шундай дейишади-ку!
— Улар “анне” деркан, болам. Менам сериал кўраман, — бувимнинг бу гапидан мен ҳам кулиб юбордим.
Нонушта вақти ҳаммамиз “Меҳрхона”га йиғилдик. Янгам барчамизга устига сариёғ солинган сут олиб келди.
— Қишлоқнинг сути ширин бўларкан. Одатда мен сут ичмасдим, — деди Азиз ака. Кейин отамга юзланди: — Абдулла тоға, бугун бориб жойни кўрайлик. Ҳужжат ҳам кўп вақтни олади.
— Майли, бориб сенга кўрсатаман. Ижара пули ҳам қиммат эмас. Булунғур марказининг ўзида жойлашган бино экан.
— Дада, ўзи нима иш қиляпсиз? — қизиқсиндим мен.
— Тадбиркорликни ривожлантириш ва ёшларни иш билан таъминлаш мақсадида маҳалла томонидан кредит берилаётган экан. Гап орасида Нарзулла амакингга айтгандим, “ол, тадбиркорликни бошла, ўзим кўмаклашаман”, деб қолди. Таваккал қилиб шу кредитни олсамми, деяпман. Ўн беш миллион сўм экан. Ишимиз юришиб кетса, ажаб эмас фойда ҳам кўрсак. Ишни бошлаб бериш учун мана, Азиз келди. Энди кўнглим тўқ. Азизга ишонаман. Ишонч ҳамма нарсага қодир...
“Ишонч ҳамма нарсага қодир...” Бу унинг сўзлари эди. Яна юрагимда санчиқ турди...
* * *
“Онамга бормас мактуб!
Ойижон, бу гапларни аслида сира сизга айтмас эдим. Хатларим сизга етиб бормаслигини билганим учун ҳам бемалол ёзяпман. Дилимдагиларни кимгадир тўкким келди. Бугун қоним қайнаб кетди, ойи. Бу ердаги йигитлар ҳали ҳаётнинг қадрини билмайди. Мен шундай ўйлайман. Агар дунёнинг ўткинчилигини, ҳар бир дақиқа ғаниматлигини англаганидами... Бир-бирига фақат яхши гапирган бўларди.
Ойи, қоним қайнагани Ўрозни юрагимга жуда яқин оламан. Содда, беғубор, доим жилмайиб турадиган бола. Уни кечаси бир “черпак”...
Давоми бор
👍29🥰1
11-ҚИСМ
Айтганча, сиз “черпак”ни билмайсиз-ку! “Черпак” деб хизматга келганига олти ойдан ошган асқарни айтишади. Яна “дух” дегани бор. Яъни, мендақалар. Энди хизматга келган, хизматига ҳали олти ой бўлмаганлар. “Дембл”лар эса... Уларни баъзан сержантлар ҳам бошқара олмайди. “Дембл”лар бир йил хизмат қилиб, охирги олти ойни ўтаётганлар. Уларга “черпак”лар ҳам, “духлар” ҳам сўзсиз бўйсунади. Энг оғири “духлар”га. Ҳаммадан калтак ейдиган шу бечоралар. Ўзим ҳақимда айтмайман, бу мактубимни ўқимасангиз-да, худди мен учун жонингиз ачишадигандек, озор чекадигандексиз. Яхшиси, Ўроз ҳақида ёзаман. Ўроз Қашқадарёнинг чет қишлоғидан келган. Доим кимгадир қараса, сийрак қошларини пешанасининг ўртасига йиғиб, кўзларини қисиб, бурнини ҳам жийиради. “Қуёшда турганинг йўқ-ку, ичкаридамиз, юзингни бужмайтирмай қара”, дейди болалар ҳазиллашиб. У эса “ўзинг ҳам бизнинг қишлоқдаги тўполонда юрсанг, шуйтиб қоласан”, дейди. Аввалига мен “тўполон”ни йигитларнинг муштлашуви деб ўйладим. Тинмай муштлашиб, шунақа юриш одат бўлган экан-да, дебман. Лекин Ўроз жуссасидан муштлашадиган болага ўхшамайди. Охири сўрадим. Ойи, биласизми, “тўполон” деб у шамолни айтаркан. “Қир-адирларда яшаймиз, тўсатдан турган кучли шамол тупроқни осмонга ёйиб чиқмоқчидек бўлади. Ана шунда менга ўхшаб қийшайиб юришга мажбур бўласан”, дейди. Унинг айтишича, қишлоғида болалар унча-мунчага муштлашмасмиш. Аксинча, тўйларда “олиш тушармиш”. “Олиш тушиш” деб у курашни айтади. Ўзингиз ўйланг, шундай содда боланинг жонини оғритиб бўладими? Эрталаб уни кўриб тўғриси қўрқиб кетдим. Бир юзи шишиб кетганди. Взвод командиримиз сўраганди, “турникдан йиқилдим” деб зўрға айтди. Аммо командир ҳам, бошқалар ҳам биладики, бу “черпак”нинг иши.
Нонушта пайтида ҳеч нарса тотмади ҳам. “Ўртоқ, овқатлангин, оч қоласан”, дедим. Шунда у... бошини пастлаб, оғзини очди. Юрагим орқага тортиб, кўнглим ағдарилди ойижон. “Черпак” уни “шар” қилибди. “Шар” — калтак усули. Яъни, “черпак” ёки “дембл”нинг талабига кўра “дух” “шар” бўлади. Бу — оғзини ҳавога тўлдириб, бир юзини шишириб туриш. Талабгор эса унинг шар бўлиб турган жағига куч билан уради. Бу пайтда “шар” бўлган “дух” тишини тишига босиб туриши лозим. Йўқса, оғизнинг юмшоқ девори тепа ва пастки тишлар орасига кириб, бир парча эт узилиб тушади. Буни билган билади, билмаган Ўроз сингари азобини тортиб юраверади.
Ойи, Ўрознинг оғзидаги жароҳатланган жой ғажилган гўштдек бўлиб турарди. Кўриб ғазабим қайнади. Аммо ёзилмаган қонунга кўра “дух”лар забонсиз бўлмоғи лозим. Пайти келиб улар ҳам “черпак” бўлади, яна олти ой ўтиб “дембл”... Ана ўшанда бор аламини олаверади янги келганлардан. Унгача ҳаммасини ичига ютиши шарт. Йўқса ўзига қийин. Тўғрисини айтсам, бу қонунга зид. Агар командирларимиз билса албатта жазолайди. Асқарларнинг бу қилиғини йўқотиш учун улар турли чоралар кўришяпти. Лекин барибир йигитлар йигитлигини қиларкан.
Ойи, Ўроз негадир яхши кўраман. Унинг сўзларида меҳр бор. Сизни эслатади у менга. Худди сиз каби самимий ва куюнчаклик билан гапиради у. Балки шунинг учун кўзимга бошқача кўринар. Уни “Ҳали кўрмагандек бўлиб кетасан. Қасдимизни албатта оламиз”, деб ишонтирдим. Ишонч ҳамма нарсага қодир. Тўғрими, ойи? Сизни жуда соғиндим...
МАН. 27.12.1999”
* * *
Отам Азиз ака билан туман марказига кетди. Мен бувимнинг ёнида ўтирдим. Қиладиган ишим йўқ. Уй юмушлари синглим ва янгамдан ортмайди. Акамнинг ўғилчаси Камрон бувим иккимизни зериктирмади:
— Амма, сиз эртага келдингиз, а? — у кунларни ҳали фарқлай олмайди. Гаплари ҳам ўзи каби ширин.
— Кеча келдим, Камрон. Кеча келдингиз, де. Эртага энди келади.
— Кеча куёв билан келдингиз, а-а?
— Нима? — унга ажабланиб қарадим.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Айтганча, сиз “черпак”ни билмайсиз-ку! “Черпак” деб хизматга келганига олти ойдан ошган асқарни айтишади. Яна “дух” дегани бор. Яъни, мендақалар. Энди хизматга келган, хизматига ҳали олти ой бўлмаганлар. “Дембл”лар эса... Уларни баъзан сержантлар ҳам бошқара олмайди. “Дембл”лар бир йил хизмат қилиб, охирги олти ойни ўтаётганлар. Уларга “черпак”лар ҳам, “духлар” ҳам сўзсиз бўйсунади. Энг оғири “духлар”га. Ҳаммадан калтак ейдиган шу бечоралар. Ўзим ҳақимда айтмайман, бу мактубимни ўқимасангиз-да, худди мен учун жонингиз ачишадигандек, озор чекадигандексиз. Яхшиси, Ўроз ҳақида ёзаман. Ўроз Қашқадарёнинг чет қишлоғидан келган. Доим кимгадир қараса, сийрак қошларини пешанасининг ўртасига йиғиб, кўзларини қисиб, бурнини ҳам жийиради. “Қуёшда турганинг йўқ-ку, ичкаридамиз, юзингни бужмайтирмай қара”, дейди болалар ҳазиллашиб. У эса “ўзинг ҳам бизнинг қишлоқдаги тўполонда юрсанг, шуйтиб қоласан”, дейди. Аввалига мен “тўполон”ни йигитларнинг муштлашуви деб ўйладим. Тинмай муштлашиб, шунақа юриш одат бўлган экан-да, дебман. Лекин Ўроз жуссасидан муштлашадиган болага ўхшамайди. Охири сўрадим. Ойи, биласизми, “тўполон” деб у шамолни айтаркан. “Қир-адирларда яшаймиз, тўсатдан турган кучли шамол тупроқни осмонга ёйиб чиқмоқчидек бўлади. Ана шунда менга ўхшаб қийшайиб юришга мажбур бўласан”, дейди. Унинг айтишича, қишлоғида болалар унча-мунчага муштлашмасмиш. Аксинча, тўйларда “олиш тушармиш”. “Олиш тушиш” деб у курашни айтади. Ўзингиз ўйланг, шундай содда боланинг жонини оғритиб бўладими? Эрталаб уни кўриб тўғриси қўрқиб кетдим. Бир юзи шишиб кетганди. Взвод командиримиз сўраганди, “турникдан йиқилдим” деб зўрға айтди. Аммо командир ҳам, бошқалар ҳам биладики, бу “черпак”нинг иши.
Нонушта пайтида ҳеч нарса тотмади ҳам. “Ўртоқ, овқатлангин, оч қоласан”, дедим. Шунда у... бошини пастлаб, оғзини очди. Юрагим орқага тортиб, кўнглим ағдарилди ойижон. “Черпак” уни “шар” қилибди. “Шар” — калтак усули. Яъни, “черпак” ёки “дембл”нинг талабига кўра “дух” “шар” бўлади. Бу — оғзини ҳавога тўлдириб, бир юзини шишириб туриш. Талабгор эса унинг шар бўлиб турган жағига куч билан уради. Бу пайтда “шар” бўлган “дух” тишини тишига босиб туриши лозим. Йўқса, оғизнинг юмшоқ девори тепа ва пастки тишлар орасига кириб, бир парча эт узилиб тушади. Буни билган билади, билмаган Ўроз сингари азобини тортиб юраверади.
Ойи, Ўрознинг оғзидаги жароҳатланган жой ғажилган гўштдек бўлиб турарди. Кўриб ғазабим қайнади. Аммо ёзилмаган қонунга кўра “дух”лар забонсиз бўлмоғи лозим. Пайти келиб улар ҳам “черпак” бўлади, яна олти ой ўтиб “дембл”... Ана ўшанда бор аламини олаверади янги келганлардан. Унгача ҳаммасини ичига ютиши шарт. Йўқса ўзига қийин. Тўғрисини айтсам, бу қонунга зид. Агар командирларимиз билса албатта жазолайди. Асқарларнинг бу қилиғини йўқотиш учун улар турли чоралар кўришяпти. Лекин барибир йигитлар йигитлигини қиларкан.
Ойи, Ўроз негадир яхши кўраман. Унинг сўзларида меҳр бор. Сизни эслатади у менга. Худди сиз каби самимий ва куюнчаклик билан гапиради у. Балки шунинг учун кўзимга бошқача кўринар. Уни “Ҳали кўрмагандек бўлиб кетасан. Қасдимизни албатта оламиз”, деб ишонтирдим. Ишонч ҳамма нарсага қодир. Тўғрими, ойи? Сизни жуда соғиндим...
МАН. 27.12.1999”
* * *
Отам Азиз ака билан туман марказига кетди. Мен бувимнинг ёнида ўтирдим. Қиладиган ишим йўқ. Уй юмушлари синглим ва янгамдан ортмайди. Акамнинг ўғилчаси Камрон бувим иккимизни зериктирмади:
— Амма, сиз эртага келдингиз, а? — у кунларни ҳали фарқлай олмайди. Гаплари ҳам ўзи каби ширин.
— Кеча келдим, Камрон. Кеча келдингиз, де. Эртага энди келади.
— Кеча куёв билан келдингиз, а-а?
— Нима? — унга ажабланиб қарадим.
Давоми бор
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍28
Allohumma solli 'alaa sayyidina Muhammad!
Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
ЖУМА АЙЁМИНГИЗ МУБОРАК БЎЛСИН!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
ЖУМА АЙЁМИНГИЗ МУБОРАК БЎЛСИН!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🔥3👍2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸 ЖУМА ТОНГИ МУБОРАК БЎЛСИН! 🌙 🤲
🪻 Ҳафта ичра турли кун,
🪻 Турли саҳар, турли тун.
🪻 Энг муқаддас, нурли кун
🪻 Жума айём муборак!
🪻 Динимиз доим омон,
🪻 Дилларда ишқу иймон.
🪻 Эй муҳтарам мусулмон,
🪻 Жума айём муборак!
🤲 Аллоҳ дуоларимизни ижобат,
🤲 Фарзандларимизга салоҳият,
🤲 Ибодатларимизга гўзаллик,
🤲 Ризқимизга барака берсин!
🤲 Аллоҳнинг паноҳида бўлинг!
🌙 ЖУМА МУБОРАК! 🌙
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🪻 Ҳафта ичра турли кун,
🪻 Турли саҳар, турли тун.
🪻 Энг муқаддас, нурли кун
🪻 Жума айём муборак!
🪻 Динимиз доим омон,
🪻 Дилларда ишқу иймон.
🪻 Эй муҳтарам мусулмон,
🪻 Жума айём муборак!
🤲 Аллоҳ дуоларимизни ижобат,
🤲 Фарзандларимизга салоҳият,
🤲 Ибодатларимизга гўзаллик,
🤲 Ризқимизга барака берсин!
🤲 Аллоҳнинг паноҳида бўлинг!
🌙 ЖУМА МУБОРАК! 🌙
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Бир- биримиз йўқлаб туришга,
Яқинларни ҳурсанд қилишга,
Кайфиятин тез кўтаришга,
Яхшиям- ки жума куни бор.
Савоб ишлар қилиб қолишга,
Масжидларга қадам қўйишга,
Намоз ўқиб ажр олишга,
Яхшиям- ки жума куни бор!
Кўрсатар кучини иъмонлар,
Букади қаддини шайтонлар,
Ҳурсанддир аҳли мусулмонлар,
Яхшиям- ки жума куни бор!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Яқинларни ҳурсанд қилишга,
Кайфиятин тез кўтаришга,
Яхшиям- ки жума куни бор.
Савоб ишлар қилиб қолишга,
Масжидларга қадам қўйишга,
Намоз ўқиб ажр олишга,
Яхшиям- ки жума куни бор!
Кўрсатар кучини иъмонлар,
Букади қаддини шайтонлар,
Ҳурсанддир аҳли мусулмонлар,
Яхшиям- ки жума куни бор!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3🥰2
Quyosh chiqqan kunlarning eng yaxshisi — Juma kunidir!
Allohumma solli aʼlaa sayyidina Muhammad!
Juma muborak!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Allohumma solli aʼlaa sayyidina Muhammad!
Juma muborak!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4❤1
❗️DIQQAT XAYRIYA!
Bemor: Pardayev Elyor Muhammadiyev
1988 yil 14 fevralda tug'ilgan.
🔻Tashxis: ОD.Миопия высокий степени ЦМХРД
OS. Субатрофия.гл.яблоко. Отслойка сетчатки
📌 Bemor 12 yoshida narvondan yiqilib, bosh miyaga ta'siri hisobidan chap ko'zi umuman ko'rmay qolgan.
O'ng ko'zi -15 ko'zoynak bilan ko'radi
⚠️ Oilaning yagona boquvchisi edi,(o'qituvchi bo'lib ishlardilar) ko'zining xiralashuvi tufayli hozirda ishlamaydi, oilali 3 nafar farzandi bor
🙏 Imkoningiz bo'lsa yordam bering, ehson qiling. Zero bemorga qilingan ehson ehsonlarning eng yaxshisidir.
Xayriya puli operatsiya va davolanishi uchun yig'iladi, imkoningiz darajasidagi summa bemor uchun ko'p ahamiyatli, yordamingizni ayamang 🙌
❗️Karta raqami:
8600 0610 7920 2148
Pardayev Elyor
9860 0824 6001 7716
Guliston Pardayeva
📞 Bemorning tel raqami:
+998 88-925-67-89
⚠️Hujjatlar: @kunlik_retseptlar_ehson
Bemor: Pardayev Elyor Muhammadiyev
1988 yil 14 fevralda tug'ilgan.
🔻Tashxis: ОD.Миопия высокий степени ЦМХРД
OS. Субатрофия.гл.яблоко. Отслойка сетчатки
📌 Bemor 12 yoshida narvondan yiqilib, bosh miyaga ta'siri hisobidan chap ko'zi umuman ko'rmay qolgan.
O'ng ko'zi -15 ko'zoynak bilan ko'radi
⚠️ Oilaning yagona boquvchisi edi,(o'qituvchi bo'lib ishlardilar) ko'zining xiralashuvi tufayli hozirda ishlamaydi, oilali 3 nafar farzandi bor
🙏 Imkoningiz bo'lsa yordam bering, ehson qiling. Zero bemorga qilingan ehson ehsonlarning eng yaxshisidir.
Xayriya puli operatsiya va davolanishi uchun yig'iladi, imkoningiz darajasidagi summa bemor uchun ko'p ahamiyatli, yordamingizni ayamang 🙌
❗️Karta raqami:
8600 0610 7920 2148
Pardayev Elyor
9860 0824 6001 7716
Guliston Pardayeva
📞 Bemorning tel raqami:
+998 88-925-67-89
⚠️Hujjatlar: @kunlik_retseptlar_ehson
👍9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ГЎЗАЛ ДУО
🎙Абдукарим Мирзаев
Аллоҳим бугунги дуоларимизни ижобат айласин! Барчамизни амал қиладиган илм, Ўзи рози бўладиган савобли амаллар соҳиби бўлиш билан сийласин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🎙Абдукарим Мирзаев
Аллоҳим бугунги дуоларимизни ижобат айласин! Барчамизни амал қиладиган илм, Ўзи рози бўладиган савобли амаллар соҳиби бўлиш билан сийласин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Sizning ham shunday insoningiz bormi? ❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
👍3
Жим қолгинг келади...
Баъзан дарддан...
Баъзан бахтдан...
Калималар келмайди тилингга...
Баъзан оғриқ кучлилигидан, баъзида эса севинчдан...
Баъзан кучли бўлишга мажбурлигингдан чарчаб кетасан...
Тилингга келган ягона сўз эса «Алҳамдулиллаҳ» бўлади...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6❤1🥰1
🧕 Muslimalar kundaligi
11-ҚИСМ Айтганча, сиз “черпак”ни билмайсиз-ку! “Черпак” деб хизматга келганига олти ойдан ошган асқарни айтишади. Яна “дух” дегани бор. Яъни, мендақалар. Энди хизматга келган, хизматига ҳали олти ой бўлмаганлар. “Дембл”лар эса... Уларни баъзан сержантлар…
12-ҚИСМ
— Аннам, амманг келса, куёв ҳам келади. Кейин тўй қиламиз, деди-ку! — бидирлайди у мени ҳам кулдириб, ҳам куйдириб.
— Куёв энди келади, бўталоғим, — бувим унинг қўлидан тортиб ёнига ўтқазади. — Амманг билан келган йигит меҳмон. Куёв ҳали келгани йўқ.
— Татана, меҳмон куёв бўлсин, тўй қиламиз, — бувимга ялинади у.
— У куёв бўлиб бўлган, асалим, — ўтирган ҳолатида уни қучоғимга олдим. — Камрон, “татана” эмас, “катта анна” деб айтгин. Энди айта оласан-ку!
— Татанамними? Татанам-ку-у-у! — ўжарлик қилади у.
— Қўявер, катта бўлса ўзи фарқлаб олади, — бувим эварасини қийнашни истамади.
Ташқаридан Азиз аканинг овози эшитилди. Сўнг дераза ёнидан ўтиб, “Меҳрхона”га кирди. Мен унинг кетаётганини кўрмагандим. Қип-қизил кўйлаги кенг елкаларига ёпишиб турар, кўкимтир жинси шими ҳам тор кўринишда. Йигитларнинг бир ўлчам кичикдек турадиган бичимдаги кийим кийиши урфга кирганида менга бачкана туюлганди. Азиз акага ярашаркан. Мушакдор, келишган гавдасини янада кўркам кўрсатарди.
— Кел, болам. Кўриб келдиларингми? — бувим ўрнидан бир қўзғалиб олди.
Мен туриб, Азиз акага жой кўрсатган бўлдим.
— Тоғанг қани? — ҳамон кўз узмасди бувим.
— “Маҳалла”га кириб қолди. Ҳозир келади.
— Татана, меҳмон қаердан келди? — Камрон яна чуғурлашга тушди.
— Ўзидан сўра, тойчоғим, ана, ёнига бор.
— Кел, Камрон. Менга қара, “Татана” нима дегани? — уни саволга тутди Азиз ака.
— Тили чиққан пайтда “Катта анна”ни шундай айтарди. Ўша-ўша ўзгаргани йўқ, — жавоб бердим мен.
— Катта анна! Қойил, “грандмазе”, “грандфазе” деймиз дегин. Ростдан ҳам Туркия ва Европа оралиғидан келиб қолмаганмисизлар? — кулди Азиз ака.
— Бошқа нима десин? Аямни “анна” дейди. Бувимни “катта анна”.
— Барибир, бошқачасизлар?
Эшик очилиб янгам чой олиб кирди.
— Ойгул, телефонингиз жиринглаяпти, — деди менга қараб.
Айвонга югуриб чиқиб, сумкамни титкиладим. Деканимиз, тезроқ сессияни якунлаб, талабаларга жавоб бериш лозимлигини, ҳадемай “Қабул комиссияси” иш бошлашини уқдирди. Уйга кирганимда баҳс авжида экан.
— Ойгул ҳам, Моҳгул дегандек-ку! — Азиз аканинг юзида ҳайрат бор эди. Мен киришим билан саволга тутди: — Моҳгул, янганг сени “Ойгул” деди. Сабабини сўрасам, аннам, “келинлар эр томонга тегишли одамларнинг исмини айтмайди. Айтса уят бўлади”, деяпти.
— Ҳа, шунақа. Сизларда “хон, жон” қўшимчалари билан келинлар қайнсингил, қайнукаларини чақираверишади. Бизда бу ҳурматсизлик саналади. Шунинг учун бирорта бошқа исм билан ёки қизларни оддий қилиб “қиз”, йигитларни “бола” дейишади.
— Хўп, келин айтинг-чи, унда Моҳрўйни нима дейсиз? — қизиқиб кетди Азиз ака.
— Ойюз, дейман.
— Жаҳонгирни-чи?
— Оламгир...
— Мусулмонни?
— Мўмин...
— Э, қойил, ҳаммасига ўз исмининг маъносини берадиган ажойиб исмлар топибсиз, қойил, лекин... — ростмана тан берди Азиз ака. Сўнг қўшиб қўйди: — Унда мен Табаррук ака эканман-да?
Давоми пастда
— Аннам, амманг келса, куёв ҳам келади. Кейин тўй қиламиз, деди-ку! — бидирлайди у мени ҳам кулдириб, ҳам куйдириб.
— Куёв энди келади, бўталоғим, — бувим унинг қўлидан тортиб ёнига ўтқазади. — Амманг билан келган йигит меҳмон. Куёв ҳали келгани йўқ.
— Татана, меҳмон куёв бўлсин, тўй қиламиз, — бувимга ялинади у.
— У куёв бўлиб бўлган, асалим, — ўтирган ҳолатида уни қучоғимга олдим. — Камрон, “татана” эмас, “катта анна” деб айтгин. Энди айта оласан-ку!
— Татанамними? Татанам-ку-у-у! — ўжарлик қилади у.
— Қўявер, катта бўлса ўзи фарқлаб олади, — бувим эварасини қийнашни истамади.
Ташқаридан Азиз аканинг овози эшитилди. Сўнг дераза ёнидан ўтиб, “Меҳрхона”га кирди. Мен унинг кетаётганини кўрмагандим. Қип-қизил кўйлаги кенг елкаларига ёпишиб турар, кўкимтир жинси шими ҳам тор кўринишда. Йигитларнинг бир ўлчам кичикдек турадиган бичимдаги кийим кийиши урфга кирганида менга бачкана туюлганди. Азиз акага ярашаркан. Мушакдор, келишган гавдасини янада кўркам кўрсатарди.
— Кел, болам. Кўриб келдиларингми? — бувим ўрнидан бир қўзғалиб олди.
Мен туриб, Азиз акага жой кўрсатган бўлдим.
— Тоғанг қани? — ҳамон кўз узмасди бувим.
— “Маҳалла”га кириб қолди. Ҳозир келади.
— Татана, меҳмон қаердан келди? — Камрон яна чуғурлашга тушди.
— Ўзидан сўра, тойчоғим, ана, ёнига бор.
— Кел, Камрон. Менга қара, “Татана” нима дегани? — уни саволга тутди Азиз ака.
— Тили чиққан пайтда “Катта анна”ни шундай айтарди. Ўша-ўша ўзгаргани йўқ, — жавоб бердим мен.
— Катта анна! Қойил, “грандмазе”, “грандфазе” деймиз дегин. Ростдан ҳам Туркия ва Европа оралиғидан келиб қолмаганмисизлар? — кулди Азиз ака.
— Бошқа нима десин? Аямни “анна” дейди. Бувимни “катта анна”.
— Барибир, бошқачасизлар?
Эшик очилиб янгам чой олиб кирди.
— Ойгул, телефонингиз жиринглаяпти, — деди менга қараб.
Айвонга югуриб чиқиб, сумкамни титкиладим. Деканимиз, тезроқ сессияни якунлаб, талабаларга жавоб бериш лозимлигини, ҳадемай “Қабул комиссияси” иш бошлашини уқдирди. Уйга кирганимда баҳс авжида экан.
— Ойгул ҳам, Моҳгул дегандек-ку! — Азиз аканинг юзида ҳайрат бор эди. Мен киришим билан саволга тутди: — Моҳгул, янганг сени “Ойгул” деди. Сабабини сўрасам, аннам, “келинлар эр томонга тегишли одамларнинг исмини айтмайди. Айтса уят бўлади”, деяпти.
— Ҳа, шунақа. Сизларда “хон, жон” қўшимчалари билан келинлар қайнсингил, қайнукаларини чақираверишади. Бизда бу ҳурматсизлик саналади. Шунинг учун бирорта бошқа исм билан ёки қизларни оддий қилиб “қиз”, йигитларни “бола” дейишади.
— Хўп, келин айтинг-чи, унда Моҳрўйни нима дейсиз? — қизиқиб кетди Азиз ака.
— Ойюз, дейман.
— Жаҳонгирни-чи?
— Оламгир...
— Мусулмонни?
— Мўмин...
— Э, қойил, ҳаммасига ўз исмининг маъносини берадиган ажойиб исмлар топибсиз, қойил, лекин... — ростмана тан берди Азиз ака. Сўнг қўшиб қўйди: — Унда мен Табаррук ака эканман-да?
Давоми пастда
👍26🥰1
13-ҚИСМ
— Сиз Меҳмон акасиз, — деди чиқиб кетаётган янгам.
Ҳаммамиз бирваракайига кулиб юбордик. Кулгимиз якунланмасдан отам кириб келди:
— Азиз, маҳалла оқсоқоли туманнинг ўзидан бошқа маъқул жой йўқ деяпти.
— Бўлмайди тоға. Биринчидан, у ернинг ижараси қиммат, иккинчидан, ўн километр йўл босиб қишлоқдан ҳеч ким у ёққа ишлагани бормайди. Учинчидан, танлаган бинонгиз туманнинг ўзида бўлгани билан марказдан, бозордан, дўконлардан анча олисда. Менимча, нон цехини қишлоқдан очганингиз маъқул.
— Қишлоқдан? — тажжубга тушди отам. — Қишлоқда ким нон сотиб оларкан. Ҳамма ўзи нон ёпади-ку!
— Олади, “буханка”ни бу ерда ҳавас билан ейишади-ку ё нотўғрими?
— Бир кун олар, икки кун олар, аммо доимий мижоз бўлишмайди.
— Тоға, нонни фақат бу ерда эмас, туман марказида ҳам сотасиз. Беш-олти километрга марказ четидан дўконларга олиб келдингиз нима, ўн киломерт йўл босиб қишлоқдан олиб бордингиз нима? Цехингиз шу ерда бўлса, қишлоқдаги йигит қизлар иккиланмай ишлагани келади. Аммо Булунғурнинг ўзига бориб ишлашларига кўзим етмайди.
— Бўлмаса, бошни оғритиб шу кредитни олиб ўтирмайми, ё?
— Нега олмас экансиз, оласиз. Жойини, харажатини, ишчи кучи, буромад, даромад, маошини ҳамма-ҳаммасини кўриб бизнес-режа қилсак, оласиз. Сиз ўйлаганчалик қийин эмас.
— Цехнинг жойини ҳал қила олмай ўтирибмиз-у!
— Тоға, цехнинг қишлоқда бўлгани яхши. Ишчига қийналмайсиз, жой ижараси ҳам қимматга тушмайди.
— Нонни қандай олиб борамиз, туман марказига?
— У муаммо эмас, бирорта дамаси бор кишини ишга оласиз, маош берасиз. Ҳозир шукрки, ҳар ҳовлида машина бор. Агар ўша ўзингиз мўлжаллаган бинони олсангиз ҳам нонни дўконлар учун беш-олти километрга машинада олиб келасиз-ку!
— Билмасам, бошим қотди, — тушкунликка тушди дадам.
— Бошингизни баттар қотирайми? — гап қўшдим мен. — Мени ишга чақиришяпти, дада. Сессияни ҳали ёпмаганмиз. Бир ҳафталик ишим бор. Аям гапиравергани, сизларни соғинганим учун келгандим.
— Бу гапингни менга эмас, аянгга айт. Мен аралашавериб кўзига балодай кўриниб қолдим. “Қизингизнинг бахтига тўғаноқ бўлдингиз”, деган гап бўғзимга келди.
Бу гапни эшитиб, Азиз ака менга ғалати боқди. Ичимни бир нима қиздириб томоғим сари ҳаракатланди. Бўғила бошладим. Нима қилай ахир? Ўша мактублар...
* * *
“Севгилим ўқимас нома!
Моҳим, Жасурнинг ўша юракни тилка-пора қилувчи хатини олганимга ҳам ўн кундан ошибди. Қандай яшадим, яшадимми ўзи, билмайман. Аммо негадир сендан хат келишини кутдим. Ўша куни жаҳл устида ёзган мактубимни уй манзилингга юбордим. Хатни ўзингга ёзиш яхши. Аммо сени ўйлайман. Уйдагиларингнинг қўлига тушиб қолса, гап этишигингдан қўрқаман. Лекин Жасурга юборадиган хатларимда дилимдагиларни очиқ айта олмайман-да! “Қалайсан? Яхшимисан”дан нарига ўта олмайман. Жасурнинг ўқишини биламан-да. Уйингга юборганимда эса очиқ ёза олдим. Бевафо эканингга ишона олмаётганимни, сени соғинаётганимни ёздим. СЕВАМАН, дедим яна.
Давоми бор
— Сиз Меҳмон акасиз, — деди чиқиб кетаётган янгам.
Ҳаммамиз бирваракайига кулиб юбордик. Кулгимиз якунланмасдан отам кириб келди:
— Азиз, маҳалла оқсоқоли туманнинг ўзидан бошқа маъқул жой йўқ деяпти.
— Бўлмайди тоға. Биринчидан, у ернинг ижараси қиммат, иккинчидан, ўн километр йўл босиб қишлоқдан ҳеч ким у ёққа ишлагани бормайди. Учинчидан, танлаган бинонгиз туманнинг ўзида бўлгани билан марказдан, бозордан, дўконлардан анча олисда. Менимча, нон цехини қишлоқдан очганингиз маъқул.
— Қишлоқдан? — тажжубга тушди отам. — Қишлоқда ким нон сотиб оларкан. Ҳамма ўзи нон ёпади-ку!
— Олади, “буханка”ни бу ерда ҳавас билан ейишади-ку ё нотўғрими?
— Бир кун олар, икки кун олар, аммо доимий мижоз бўлишмайди.
— Тоға, нонни фақат бу ерда эмас, туман марказида ҳам сотасиз. Беш-олти километрга марказ четидан дўконларга олиб келдингиз нима, ўн киломерт йўл босиб қишлоқдан олиб бордингиз нима? Цехингиз шу ерда бўлса, қишлоқдаги йигит қизлар иккиланмай ишлагани келади. Аммо Булунғурнинг ўзига бориб ишлашларига кўзим етмайди.
— Бўлмаса, бошни оғритиб шу кредитни олиб ўтирмайми, ё?
— Нега олмас экансиз, оласиз. Жойини, харажатини, ишчи кучи, буромад, даромад, маошини ҳамма-ҳаммасини кўриб бизнес-режа қилсак, оласиз. Сиз ўйлаганчалик қийин эмас.
— Цехнинг жойини ҳал қила олмай ўтирибмиз-у!
— Тоға, цехнинг қишлоқда бўлгани яхши. Ишчига қийналмайсиз, жой ижараси ҳам қимматга тушмайди.
— Нонни қандай олиб борамиз, туман марказига?
— У муаммо эмас, бирорта дамаси бор кишини ишга оласиз, маош берасиз. Ҳозир шукрки, ҳар ҳовлида машина бор. Агар ўша ўзингиз мўлжаллаган бинони олсангиз ҳам нонни дўконлар учун беш-олти километрга машинада олиб келасиз-ку!
— Билмасам, бошим қотди, — тушкунликка тушди дадам.
— Бошингизни баттар қотирайми? — гап қўшдим мен. — Мени ишга чақиришяпти, дада. Сессияни ҳали ёпмаганмиз. Бир ҳафталик ишим бор. Аям гапиравергани, сизларни соғинганим учун келгандим.
— Бу гапингни менга эмас, аянгга айт. Мен аралашавериб кўзига балодай кўриниб қолдим. “Қизингизнинг бахтига тўғаноқ бўлдингиз”, деган гап бўғзимга келди.
Бу гапни эшитиб, Азиз ака менга ғалати боқди. Ичимни бир нима қиздириб томоғим сари ҳаракатланди. Бўғила бошладим. Нима қилай ахир? Ўша мактублар...
* * *
“Севгилим ўқимас нома!
Моҳим, Жасурнинг ўша юракни тилка-пора қилувчи хатини олганимга ҳам ўн кундан ошибди. Қандай яшадим, яшадимми ўзи, билмайман. Аммо негадир сендан хат келишини кутдим. Ўша куни жаҳл устида ёзган мактубимни уй манзилингга юбордим. Хатни ўзингга ёзиш яхши. Аммо сени ўйлайман. Уйдагиларингнинг қўлига тушиб қолса, гап этишигингдан қўрқаман. Лекин Жасурга юборадиган хатларимда дилимдагиларни очиқ айта олмайман-да! “Қалайсан? Яхшимисан”дан нарига ўта олмайман. Жасурнинг ўқишини биламан-да. Уйингга юборганимда эса очиқ ёза олдим. Бевафо эканингга ишона олмаётганимни, сени соғинаётганимни ёздим. СЕВАМАН, дедим яна.
Давоми бор
👍27