- Оббо яна ўша маломат! Нимага тушунмайсана, нодон хотин?! Ахир ўғлинг жаҳл устида уйланаман деганини яхши биласан-ку?! Ўшанда ёниб турганди, шунинг учун тўйни бошланг истаганингизга уйланаман деди. Ахир бу ўз-ўзини тамом қилиш дегани-ку?! Уйланиб ҳиссиз таёқ бўлиб яшаса, хотинига меҳри бўлмасдан қандай оила бўлиб яшарди бундоқ ўйлаб кўргин!
- Ҳа, мен нодон-у сиз доносиз! Э ўша меҳр деганингизни ҳам хотини уйғотиб оларди вақти соати билан. Ўшанда уйланаман деганида қаршилик қилмаганингизда ҳозир бунақа чигал вазиятга тушиб ўтирмаган бўлардик! Ҳаммасига сиз айбдорсиз! Мана энди ўзидан катта жувонга уйланмасам ўламан деб ўтирибди!
- Хўп сен айтгандек ўшанда бирор қизга уйланганида ҳам нима ҳозир ўша аёлни севиб қолмасмиди?! Барибир уни учратарди, яхши кўриб қоларди. Бу ерда хотини бўла туриб ўша аёлни севиб қолса сенингча яхши бўлармиди?! Қўйнимда бир ёр, кўнглимда бир ёр қилиб яшармиди кейин?!
- Сиз қаердан биласиз балки хотинини яхши кўриб қоларди ўша аёлгача?!
- Дили, тушунгин бундоқ, ахир ўғлинг сен топган қизга уйлангунича ўша раҳбарини учратиб бўларди. Ахир уйланаман тўйга розиман деганидан икки кун ўтиб янги жойда иш бошлаган бўлса! Ўшанда у аёлга назари тушиб ёқтириб қолган бунинг. Ўзинг айтяпсан-ку жуда хурлиқо деб?
- Нимасини айтасиз бир қултум сувдек ютаман дейди одам зоти уни кўрганида! Уни ўша куни кўрганимда ҳайратдан лабимни тишлаганидим аёл деганиям шу даражада жон оладиган бўладими деб.
- Ана кўрдинг, энди ўйлаб кўр, сен Беҳрузга топган қизингни уйига бориб ишни ҳал қилиб келганингда ўғлинг ўша раҳбарини ёқтираман, топган қизингизга уйланмайман деб туриб олганида қизни оиласига нима дердинг кейин?
- Нима сиз бу гапларингиз билан ўша аёлни қабул қиламиз демоқчимисиз?!
- Йўқ! Асло ундай деганим йўқ! Демайман ҳам!
- Унда сиз ҳам бир марта тан олинг мен ўшанда ҳақ эдим! Уни барибир уйлантириб қўйиш керак эди. Уйланганида хотини билан яшаб меҳр қўйиб кетарди, болали бўлгач эса ўша аёл ҳақида унутарди қўярди!
- Нимага тушунишни истамайсана, ахир бу тақдир, сен уйлантирсанг-уйлантирмасанг ўша аёлни ёқтириб қоларди ўғлинг.
- Ёқтирса ёқтирарди. Ўғлингиз барибир ҳеч қачон ўша аёлни деб турмуш қурган, ваъда берган инсонини ташлаб кетмасди. Буни ўзингиз ҳам мендан яхши биласиз. Ўша аёлни севиб юрсаям ҳеч қачон оиласидан уни деб воз кечмасди.
- Сенингча шунақа азобда яшагани яхши эканда?
- Хотини билан бир муддат яшагач, фарзандлари бирин-кетин дунёга келгач унутарди. Унутмасдан қаёққаям борарди?! Шунинг учун бошидан қайсарлик қилиб туриб олмаганингизда ҳозир вазият бутунлай бошқача бўларди.
- Оббо, ўзи хотин зоти билан фақат аҳмоқ одам гап талашади, ундай десам бундай дейсан бундай десам ундай дейсан! Қанақа гаплашиш керак ўзи аёл зоти билана!
- Сал гапни ҳам кўтаролмайсизлар шунақа! Шунинг учун гаплашманг!-деди хотини бироз зардалироқ оҳангда.
- Э гаплашмадиме,-дея Шуҳрат ака юзига фотиҳа тортиб ўрнидан турди ва ҳовлига чиқди.
Бу пайтда Беҳруз хонасида у ёқдан бу ёққа юрарди. Хаёли Заҳрода эди. Уни ўзи кузатиб қўйишни истаганди. Анави ярамас Зиёд деганлари олиб кетақолди. Аёлга ёзгиси келди-ю, лекин нимагадир ёзолмади. Нима дейман ҳозир, машинасида олиб бориб қўйгач, уйингизга кирдими ё остонадан қайтдими деб сўрайманми?! Нима деб ўйлайди кейин. Йўқ, яхшиси эртагача кутаман, кўришганда юзма-юз сўраганим яхши. Мен-ку, унга тўлиқ ишонаман, лекин анави Зиёдга ҳечам ишонмайман. Нимагадир шу нусха менга аввал бошидан ёқмаган! Шу каби ўйлар билан кўзи илинди.
(Давоми бор...)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Ҳа, мен нодон-у сиз доносиз! Э ўша меҳр деганингизни ҳам хотини уйғотиб оларди вақти соати билан. Ўшанда уйланаман деганида қаршилик қилмаганингизда ҳозир бунақа чигал вазиятга тушиб ўтирмаган бўлардик! Ҳаммасига сиз айбдорсиз! Мана энди ўзидан катта жувонга уйланмасам ўламан деб ўтирибди!
- Хўп сен айтгандек ўшанда бирор қизга уйланганида ҳам нима ҳозир ўша аёлни севиб қолмасмиди?! Барибир уни учратарди, яхши кўриб қоларди. Бу ерда хотини бўла туриб ўша аёлни севиб қолса сенингча яхши бўлармиди?! Қўйнимда бир ёр, кўнглимда бир ёр қилиб яшармиди кейин?!
- Сиз қаердан биласиз балки хотинини яхши кўриб қоларди ўша аёлгача?!
- Дили, тушунгин бундоқ, ахир ўғлинг сен топган қизга уйлангунича ўша раҳбарини учратиб бўларди. Ахир уйланаман тўйга розиман деганидан икки кун ўтиб янги жойда иш бошлаган бўлса! Ўшанда у аёлга назари тушиб ёқтириб қолган бунинг. Ўзинг айтяпсан-ку жуда хурлиқо деб?
- Нимасини айтасиз бир қултум сувдек ютаман дейди одам зоти уни кўрганида! Уни ўша куни кўрганимда ҳайратдан лабимни тишлаганидим аёл деганиям шу даражада жон оладиган бўладими деб.
- Ана кўрдинг, энди ўйлаб кўр, сен Беҳрузга топган қизингни уйига бориб ишни ҳал қилиб келганингда ўғлинг ўша раҳбарини ёқтираман, топган қизингизга уйланмайман деб туриб олганида қизни оиласига нима дердинг кейин?
- Нима сиз бу гапларингиз билан ўша аёлни қабул қиламиз демоқчимисиз?!
- Йўқ! Асло ундай деганим йўқ! Демайман ҳам!
- Унда сиз ҳам бир марта тан олинг мен ўшанда ҳақ эдим! Уни барибир уйлантириб қўйиш керак эди. Уйланганида хотини билан яшаб меҳр қўйиб кетарди, болали бўлгач эса ўша аёл ҳақида унутарди қўярди!
- Нимага тушунишни истамайсана, ахир бу тақдир, сен уйлантирсанг-уйлантирмасанг ўша аёлни ёқтириб қоларди ўғлинг.
- Ёқтирса ёқтирарди. Ўғлингиз барибир ҳеч қачон ўша аёлни деб турмуш қурган, ваъда берган инсонини ташлаб кетмасди. Буни ўзингиз ҳам мендан яхши биласиз. Ўша аёлни севиб юрсаям ҳеч қачон оиласидан уни деб воз кечмасди.
- Сенингча шунақа азобда яшагани яхши эканда?
- Хотини билан бир муддат яшагач, фарзандлари бирин-кетин дунёга келгач унутарди. Унутмасдан қаёққаям борарди?! Шунинг учун бошидан қайсарлик қилиб туриб олмаганингизда ҳозир вазият бутунлай бошқача бўларди.
- Оббо, ўзи хотин зоти билан фақат аҳмоқ одам гап талашади, ундай десам бундай дейсан бундай десам ундай дейсан! Қанақа гаплашиш керак ўзи аёл зоти билана!
- Сал гапни ҳам кўтаролмайсизлар шунақа! Шунинг учун гаплашманг!-деди хотини бироз зардалироқ оҳангда.
- Э гаплашмадиме,-дея Шуҳрат ака юзига фотиҳа тортиб ўрнидан турди ва ҳовлига чиқди.
Бу пайтда Беҳруз хонасида у ёқдан бу ёққа юрарди. Хаёли Заҳрода эди. Уни ўзи кузатиб қўйишни истаганди. Анави ярамас Зиёд деганлари олиб кетақолди. Аёлга ёзгиси келди-ю, лекин нимагадир ёзолмади. Нима дейман ҳозир, машинасида олиб бориб қўйгач, уйингизга кирдими ё остонадан қайтдими деб сўрайманми?! Нима деб ўйлайди кейин. Йўқ, яхшиси эртагача кутаман, кўришганда юзма-юз сўраганим яхши. Мен-ку, унга тўлиқ ишонаман, лекин анави Зиёдга ҳечам ишонмайман. Нимагадир шу нусха менга аввал бошидан ёқмаган! Шу каби ўйлар билан кўзи илинди.
(Давоми бор...)
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍34❤6🔥3👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
- Чарчаб қолмадингми, рўзалар билан..?
Такрор айтилади ҳар кун шу савол.
Очиқ қолдираман ҳар гал сўроғин,
Айтинг, ким кўрибди иймондан завол?!
Ҳар кун берилса ҳам такрор ва такрор,
Савол бергувчига қилмайман қаҳр.
Жавобим муқаррар ➖ бўлинг сиз иқрор,
Роҳатдан ҳам чарчаб бўлурми ахир?!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Такрор айтилади ҳар кун шу савол.
Очиқ қолдираман ҳар гал сўроғин,
Айтинг, ким кўрибди иймондан завол?!
Ҳар кун берилса ҳам такрор ва такрор,
Савол бергувчига қилмайман қаҳр.
Жавобим муқаррар ➖ бўлинг сиз иқрор,
Роҳатдан ҳам чарчаб бўлурми ахир?!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8❤5👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ХАЙРЛИ_ТОНГ
.....🌸Ассалому алайкум ва рохматиллоху ва баракатух🌸....
🌙🤲РАМАЗОННИНГ 14-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!
🌺✨Шодланиб шукр қилиб✨🌙
✨Жаннатни фикр қилиб🌸✨
🌺✨Аллоҳни зикр қилиб✨🌙
✨Рўза тутайлик дўстлар🌸✨
🌺✨Яхши қилиб ниятни✨🌙
✨Тилайлик офиятни🌸✨
🌺✨Орзу қилиб жаннатни✨🌙
✨Рўза тутайлик дўстлар🌸✨
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
.....🌸Ассалому алайкум ва рохматиллоху ва баракатух🌸....
🌙🤲РАМАЗОННИНГ 14-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!
🌺✨Шодланиб шукр қилиб✨🌙
✨Жаннатни фикр қилиб🌸✨
🌺✨Аллоҳни зикр қилиб✨🌙
✨Рўза тутайлик дўстлар🌸✨
🌺✨Яхши қилиб ниятни✨🌙
✨Тилайлик офиятни🌸✨
🌺✨Орзу қилиб жаннатни✨🌙
✨Рўза тутайлик дўстлар🌸✨
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
РАМАЗОНИНГ 14-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН ДИНДОШЛАРИМ.🌹🌙
🌺 Иллоҳим ҳар бирингизнинг
🌺 Кўнглиз ХОТИРЖАМЛИКни,
🌺 Юзингиз ТАБАССУМни,
🌺 Хонадонингиз БАРАКАни,
🌺 Ҳамёнингиз ДАРОМАДни,
🌺 Қалбингиз ИЙМОНни,
🌺 Танингиз САЛОМАТЛИКни,
🌺 Юрагингиз МЕҲРни,
🌺 Жигарингиз ОҚИБАТни
🌺 ЙУҚОТМАСИН!
☀️ Илоҳим, кунингиз мазмунли ва файзли, яхши амалларга бой ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌺 Иллоҳим ҳар бирингизнинг
🌺 Кўнглиз ХОТИРЖАМЛИКни,
🌺 Юзингиз ТАБАССУМни,
🌺 Хонадонингиз БАРАКАни,
🌺 Ҳамёнингиз ДАРОМАДни,
🌺 Қалбингиз ИЙМОНни,
🌺 Танингиз САЛОМАТЛИКни,
🌺 Юрагингиз МЕҲРни,
🌺 Жигарингиз ОҚИБАТни
🌺 ЙУҚОТМАСИН!
☀️ Илоҳим, кунингиз мазмунли ва файзли, яхши амалларга бой ўтсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
Niyat qilganlar ❤️🤲
•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•
Биз билан бирга бўлинг
https://telegram.me/joinchat/AAAAAD4X1DsunOF6fgChXQ
•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•
Биз билан бирга бўлинг
https://telegram.me/joinchat/AAAAAD4X1DsunOF6fgChXQ
🥰9❤2👍1👏1
Айни яшаётган пайтингизни имкон деб билинг. Ўтмиш учун қайғурманг, келажакдан эса хавотирланманг...
Биз учун бугун бор, қуёшли тонг ва нафас олиш имкони бор.
Шундай экан ҳаётимизнинг яна бир саҳифасини яхши амаллар билан тўлдирайлик.
Кеча эмас бугун билан яшайлик...
Бугунимиз гўзал хотима топсин, бугун улгурайлик, бугун эришайлик, бугун уддасидан чиқайлик ва бугун бахтга эришайлик..
Сиз Аллоҳнинг ягона яратганисиз, сизни ўхшашингиз бўлиши мумкин аммо сиз эмасда у...
Буни ёдингизда тутинг ва қувонч билан яшанг...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Биз учун бугун бор, қуёшли тонг ва нафас олиш имкони бор.
Шундай экан ҳаётимизнинг яна бир саҳифасини яхши амаллар билан тўлдирайлик.
Кеча эмас бугун билан яшайлик...
Бугунимиз гўзал хотима топсин, бугун улгурайлик, бугун эришайлик, бугун уддасидан чиқайлик ва бугун бахтга эришайлик..
Сиз Аллоҳнинг ягона яратганисиз, сизни ўхшашингиз бўлиши мумкин аммо сиз эмасда у...
Буни ёдингизда тутинг ва қувонч билан яшанг...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6❤1
😍 Bahorgi fasonlar
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
📖 МУҚАДДАС ОЙ
Дўсти Азизнинг кутилмаганда меҳмонга келиши Ғайратнинг юрагини ўйнатиб юборди. Қандай уят. Айни узулиш пайти келиб қолганини... Бир неча кунки, Ғайратнинг уйида қотган-қутган нондан бўлак ҳеч вақо йўқ. Ҳалиям болалар қишлоқда, ота-онасининг ёнида, йўқса шу қотган нон ҳам бўлмас эди. Қадрдон дўсти Азиз уч йил деганда уйига бир келсаю, уни олдига қўйишга ҳеч вақо топа олмаса.
Ғайрат Азиз билан ҳол ахвол сўрашгач, «ҳозир» дея хотини ёнига, ошхонага кирди. Яхшиямки Фарангиз оғир, босиқ, сабри кенг аёл.
Эр-хотин бир бирига узоқ тикилиб қолишди. Орадан бир чой қайнагулик вақт ўтди. Бу орада Ғайрат Азизнинг ёнига икки марта кириб чиқди. Ҳудди катта нарсага тараддуд кўраётган одамдек, «ҳозир, сен ўтириб тур» дея чиқиб, Фарангизни ёнига келади. Фарангизнинг ҳам боши эгик. У чой дамлаб, чойнакни Ғайратга узатди. Ғаъйрат бир қўлида чойнак, бир қўлида пиёла билан, қизарганча Азизнинг ёнига кирди. Шунда Азиз Ғайратнинг қўлидаги чойнакга қараб жилмайганча деди:
-Мен Рўза эдим дўстим, сен ўзинг бемалол...
Ғайратнинг юзида болаларча қувонч пайдо бўлди.
-Ия шунақами? Мен ҳам рўза эдим. Келининг ҳам рўза. Рамазон муқаддас ойда. Муқаддас ой! -деди энтикиб...
Умид Абдуҳакимов
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Дўсти Азизнинг кутилмаганда меҳмонга келиши Ғайратнинг юрагини ўйнатиб юборди. Қандай уят. Айни узулиш пайти келиб қолганини... Бир неча кунки, Ғайратнинг уйида қотган-қутган нондан бўлак ҳеч вақо йўқ. Ҳалиям болалар қишлоқда, ота-онасининг ёнида, йўқса шу қотган нон ҳам бўлмас эди. Қадрдон дўсти Азиз уч йил деганда уйига бир келсаю, уни олдига қўйишга ҳеч вақо топа олмаса.
Ғайрат Азиз билан ҳол ахвол сўрашгач, «ҳозир» дея хотини ёнига, ошхонага кирди. Яхшиямки Фарангиз оғир, босиқ, сабри кенг аёл.
Эр-хотин бир бирига узоқ тикилиб қолишди. Орадан бир чой қайнагулик вақт ўтди. Бу орада Ғайрат Азизнинг ёнига икки марта кириб чиқди. Ҳудди катта нарсага тараддуд кўраётган одамдек, «ҳозир, сен ўтириб тур» дея чиқиб, Фарангизни ёнига келади. Фарангизнинг ҳам боши эгик. У чой дамлаб, чойнакни Ғайратга узатди. Ғаъйрат бир қўлида чойнак, бир қўлида пиёла билан, қизарганча Азизнинг ёнига кирди. Шунда Азиз Ғайратнинг қўлидаги чойнакга қараб жилмайганча деди:
-Мен Рўза эдим дўстим, сен ўзинг бемалол...
Ғайратнинг юзида болаларча қувонч пайдо бўлди.
-Ия шунақами? Мен ҳам рўза эдим. Келининг ҳам рўза. Рамазон муқаддас ойда. Муқаддас ой! -деди энтикиб...
Умид Абдуҳакимов
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍9❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Qatlama yahshi korasmi
Manga piyozligi yoqadi😋👍
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Manga piyozligi yoqadi😋👍
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6👏1
📚Ҳаётимсан
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
20-қисм
Эртаси куни нонушта ҳам қилмасдан барвақтроқ чиқиб кетди. Ишга кириб борганида ҳали ҳеч ким келмаганди, лекин Заҳро Асадовнани машинаси турганини кўриб қувониб кетди. Юқорига кўтарилиб, хонасига нарсаларини қўйиб, уст бошини илгакка илгач, кейин Заҳронинг хонаси томон борди. Эшик ёнида бироз туриб қолгач, эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Хайрли тонг, Заҳро Султон! Яхши келдингизми?-деди.
- Салом, эрта келибсизми?
- Сиз эса мендан ҳам олдинроқ келибсиз. Ҳали иш бошланишига бир соат вақт бор, нега бунча вақтли келдингиз?
- Шуни сўраш учун кирдингизми хонамга?
- Аслида йўқ, бунинг учун эмас. Нонушта қилдингизми?
- Шуни сўрамоқчимидингиз?
- Ҳа, нонушта қилдингизми йўқми шуни сўрамоқчидим.
- Йўқ.
- Нима учун?
- Билмадим.
- Мен ҳам нонушта қилмадим. Жуда соз, унда туринг кетдик.
- Қаёққа?
- Нонушта қилиб келамиз. Шу яқин атрофда бир яхши жой бор.
- Бу гап яна қаердан чиқди? Ҳеч қаёққа боргим йўқ, сиз яхшиси ўзингиз бориб бемалол нонушта қилиб келаверинг.
- Бир ўзим овқатланишни ёқтирмайман. Ишингиз қочиб кетмайди-ку, вақтида овқатланиш керак бўлмаса соғлиғингизга зарар етиши мумкин. Нонуштани ҳам вақтида қилиш керак.
- Нима мажбурлаб олиб кетасизми? Ҳали мажлисга тайёрланишим керак.
- Кутиб туради ўша мажлисингиз, ҳозир мен билан нонушта қилишга бормасангиз…
- Хўш? Нима қиласиз? Менга шарт қўяяпсизми? Бу қанақа ҳадсизлик энди?!
- Нега доим мени нотўғри тушунасиза? Сизга шарт қўядиган даражада пасткашликка бормайман ҳеч ҳам! Сизни шундай авайлаб, соянгизга ҳам гард юқтирмасдан севиб, сизга нисбатан шундай ҳурматсизлик қилишим мумкинми?
-…
- Нега жимсиз, нимага индамайсиз?
- Нима дей?
- Нонушта қилишга борамизми?
- Ҳечам боргим йўқ очиғи. Бизни бирга кўриб нотўғри хаёлга боришларини истамайман.
- Яхши унда нонуштани ўзи сизнинг ҳузурингизга келади,-деди Беҳруз жилмайиб.
- Нима демоқчисиз бу билан?
Беҳруз индамади шунчаки кулиб хонадан чиқишга шайланди.
- Ҳой, яна нимани ўйладингиз?
- Тез келаман,-деб хонадан шошиб чиқиб кетди Беҳруз.
- Э худойиме, яна нимани ўйлади экана! Бирам қайсарки,- деб ўз ишида давом этди Заҳро Асадовна.
Беҳруз тезгина машинага ўтириб шу яқинда жойлашган кафедан қаҳва ва нонушта учун егулик олди ва тезда компанияга қайтиб келди. Эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Марҳамат, Заҳро Султон, сиз учун нонуштанинг шахсан ўзи ташриф буюрди,-деб қўлидагиларни бошқа стол устига чиройли қилиб қўйди.
- Ахир бу қанақаси энди? Сиз буларни дарров қаердан олиб келдингиз?-деди Заҳро хайрон бўлиб.
- Сиз бормайман дедингиз, мен эса нонуштани ҳузурингизга келтирдим.
- Лекин иш бошланишига озгина қолди, буни кўриб қолишса гап-сўзга қолишимиз аниқ. Нотўғри тушунишади.
- Мен сизни гап-сўзга қолдиришим мумкинми? Ҳали ишга ҳеч ким келгани йўқ, буни устига ҳали иш вақти бошланишига ярим соат вақт бор,-деб эшикни ичкаридан қулфлади.
- Бу яна нимаси? Нима қиляпсиз? Ахир кимдир келиб қолса нима хаёлга боради? Ҳозироқ эшикни очиб қўйинг!
- Шошманг, дарров жаҳлингиз чиқмасин, ҳаётим. Аввал нонушта қилиб олинг кейин эшикни очиб ўзим ҳам чиқиб кетаман. Буни сизни шаънингизга бирор гард юқтирмаслик учун қилдим.
- Кимдир келиб қолса, бизни ичкарида кўрса нималар бўлишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто! Бунча қайсарсиза, нонушта қилмайман дедим-ку сизга!
- Ахир нонушта қилаётган пайтимизда, қолаверса ҳали иш бошланмасидан сизни қабулингизга келишмаса керак? Битта хирапашшани ҳисобга олмаганда!-қошларини чимирди Беҳруз.
- Зиёд Абдуллаевични айтяпсизми?
- Ўшани!
- Тентаксиз!-бироз жилмайди аёл.
- Нонушта қиламизми?-деди Беҳруз ҳам табассум билан.
- Йўқ десам ўз ҳолимга қўймадингиз-ку, энди олиб келган нарсаларингизни емасдан иложим йўқ-деб стулга бориб ўтирди.
- Ёқимли иштаҳа,-деди Беҳруз ҳам ўтириб.
- Сизга ҳам.
- Кеча яхши дам олдингизми?-сўради Беҳруз.
- Мен-ку яхши дам олдим, лекин сиз яхши дам олмаган кўринасиз?
- Нима учун ундай деяпсиз?
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
20-қисм
Эртаси куни нонушта ҳам қилмасдан барвақтроқ чиқиб кетди. Ишга кириб борганида ҳали ҳеч ким келмаганди, лекин Заҳро Асадовнани машинаси турганини кўриб қувониб кетди. Юқорига кўтарилиб, хонасига нарсаларини қўйиб, уст бошини илгакка илгач, кейин Заҳронинг хонаси томон борди. Эшик ёнида бироз туриб қолгач, эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Хайрли тонг, Заҳро Султон! Яхши келдингизми?-деди.
- Салом, эрта келибсизми?
- Сиз эса мендан ҳам олдинроқ келибсиз. Ҳали иш бошланишига бир соат вақт бор, нега бунча вақтли келдингиз?
- Шуни сўраш учун кирдингизми хонамга?
- Аслида йўқ, бунинг учун эмас. Нонушта қилдингизми?
- Шуни сўрамоқчимидингиз?
- Ҳа, нонушта қилдингизми йўқми шуни сўрамоқчидим.
- Йўқ.
- Нима учун?
- Билмадим.
- Мен ҳам нонушта қилмадим. Жуда соз, унда туринг кетдик.
- Қаёққа?
- Нонушта қилиб келамиз. Шу яқин атрофда бир яхши жой бор.
- Бу гап яна қаердан чиқди? Ҳеч қаёққа боргим йўқ, сиз яхшиси ўзингиз бориб бемалол нонушта қилиб келаверинг.
- Бир ўзим овқатланишни ёқтирмайман. Ишингиз қочиб кетмайди-ку, вақтида овқатланиш керак бўлмаса соғлиғингизга зарар етиши мумкин. Нонуштани ҳам вақтида қилиш керак.
- Нима мажбурлаб олиб кетасизми? Ҳали мажлисга тайёрланишим керак.
- Кутиб туради ўша мажлисингиз, ҳозир мен билан нонушта қилишга бормасангиз…
- Хўш? Нима қиласиз? Менга шарт қўяяпсизми? Бу қанақа ҳадсизлик энди?!
- Нега доим мени нотўғри тушунасиза? Сизга шарт қўядиган даражада пасткашликка бормайман ҳеч ҳам! Сизни шундай авайлаб, соянгизга ҳам гард юқтирмасдан севиб, сизга нисбатан шундай ҳурматсизлик қилишим мумкинми?
-…
- Нега жимсиз, нимага индамайсиз?
- Нима дей?
- Нонушта қилишга борамизми?
- Ҳечам боргим йўқ очиғи. Бизни бирга кўриб нотўғри хаёлга боришларини истамайман.
- Яхши унда нонуштани ўзи сизнинг ҳузурингизга келади,-деди Беҳруз жилмайиб.
- Нима демоқчисиз бу билан?
Беҳруз индамади шунчаки кулиб хонадан чиқишга шайланди.
- Ҳой, яна нимани ўйладингиз?
- Тез келаман,-деб хонадан шошиб чиқиб кетди Беҳруз.
- Э худойиме, яна нимани ўйлади экана! Бирам қайсарки,- деб ўз ишида давом этди Заҳро Асадовна.
Беҳруз тезгина машинага ўтириб шу яқинда жойлашган кафедан қаҳва ва нонушта учун егулик олди ва тезда компанияга қайтиб келди. Эшикни тақиллатиб ичкарига кирди.
- Марҳамат, Заҳро Султон, сиз учун нонуштанинг шахсан ўзи ташриф буюрди,-деб қўлидагиларни бошқа стол устига чиройли қилиб қўйди.
- Ахир бу қанақаси энди? Сиз буларни дарров қаердан олиб келдингиз?-деди Заҳро хайрон бўлиб.
- Сиз бормайман дедингиз, мен эса нонуштани ҳузурингизга келтирдим.
- Лекин иш бошланишига озгина қолди, буни кўриб қолишса гап-сўзга қолишимиз аниқ. Нотўғри тушунишади.
- Мен сизни гап-сўзга қолдиришим мумкинми? Ҳали ишга ҳеч ким келгани йўқ, буни устига ҳали иш вақти бошланишига ярим соат вақт бор,-деб эшикни ичкаридан қулфлади.
- Бу яна нимаси? Нима қиляпсиз? Ахир кимдир келиб қолса нима хаёлга боради? Ҳозироқ эшикни очиб қўйинг!
- Шошманг, дарров жаҳлингиз чиқмасин, ҳаётим. Аввал нонушта қилиб олинг кейин эшикни очиб ўзим ҳам чиқиб кетаман. Буни сизни шаънингизга бирор гард юқтирмаслик учун қилдим.
- Кимдир келиб қолса, бизни ичкарида кўрса нималар бўлишини ўйлашгаям қўрқаман ҳатто! Бунча қайсарсиза, нонушта қилмайман дедим-ку сизга!
- Ахир нонушта қилаётган пайтимизда, қолаверса ҳали иш бошланмасидан сизни қабулингизга келишмаса керак? Битта хирапашшани ҳисобга олмаганда!-қошларини чимирди Беҳруз.
- Зиёд Абдуллаевични айтяпсизми?
- Ўшани!
- Тентаксиз!-бироз жилмайди аёл.
- Нонушта қиламизми?-деди Беҳруз ҳам табассум билан.
- Йўқ десам ўз ҳолимга қўймадингиз-ку, энди олиб келган нарсаларингизни емасдан иложим йўқ-деб стулга бориб ўтирди.
- Ёқимли иштаҳа,-деди Беҳруз ҳам ўтириб.
- Сизга ҳам.
- Кеча яхши дам олдингизми?-сўради Беҳруз.
- Мен-ку яхши дам олдим, лекин сиз яхши дам олмаган кўринасиз?
- Нима учун ундай деяпсиз?
👍27❤2
- Биринчидан кеча аэропортда қовоғингиздан қорлар ёғаётганди, иккинчидан бугун ишга жуда барвақт келибсиз, яна нонушта қилмасда?-кулди Заҳро Асадовна.
- Сизни ундан жуда қизғандим, менинг рашким ёмон. Сизни кутиб олишга чиққани асабимни бузди.
Уйингизга олиб боришини эса ҳечам кўргим йўқ…
- Беҳруз…
- Биламан, ҳозир бу тўғри эмас, мени севманг, ўзингизни қийнаманг дейсиз, ҳар доимгидек. Лекин мен сизни севишдан воз кечолмайман!
- Кеча у уйимга боргани йўқ, ҳеч қачон бормаган ҳам. Уйим яқинида қолдириб кетишини ўзим айтдим. Буни сизга ўзингизни қийнамаслигингиз учун айтяпман...
- Йўқ, мени нотўғри тушунманг, мен ҳеч қачон сиз ҳақингизда ёмон ёки гумон хаёлларга бормаганман, бормайман ҳам асло! Мен ҳамиша сизга чин қалбим билан ишонаман… Мен шунчаки бошқалардан сизни қизғанаман холос… Лекин мен Зиёд Абдуллаевичга ишонмайман, билмадим шу одамда нимадир бор. Мен буни албатта топаман.
- Менимча янглишяпсиз, у билан анча йиллардан бери бирга ишлаймиз, доим ишончимни оқлаган.
- Ишончингиздан фойдаланган бўлиши мумкинми?
- Йўқ, менимча йўқ.
- Биласизми дарахтга болта уришаётганида: “Сопи ўзимиздан” дейишган экан.
- Нега бунча ишонч билан гапиряпсиз?
- Бироз кутиб туринг, тез кунда буни сизга исботлаб бераман.
- Беҳруз, нима қилмоқчисиз, нималар бўляпти айтақолинг энди?
- Икки кун вақт беринг, икки кун холос. Кейин ҳаммасини батафсил тушунтириб бераман.
- Яхши бошқа иложим ҳам йўқ шекилли.
- Нонушта ёқдими?
- Ҳа, раҳмат.
Нарсаларни йиғиб олишгач, Беҳруз эшикни очиш учун бормоқчи эди бирдан эшик тақиллаб қолди. Бу Зиёд Абдуллаевич эди.
- Заҳро Асадовна, бу мен Зиёдман, эшикни очинг,-деди Абдуллаевич эшикни тақиллатиб.
- Қўрққанинг бошингга тушади дейишгани шу бўлса керак, сизга айтгандим, мана энди нима қиламиз?-деди Заҳро пастроқ оҳангда.
- Хавотирланманг, мен яшириниб тураман. У кетгач секин хонадан чиқиб кетаман.
- Яхши, унда анави кичкина хонага кириб тура қолинг.
-Хоп,-деб Беҳруз ичкари хонага кирди.
Заҳро ҳам нарсаларни бир зумда кўздан нари қилиб, эшикни очди.
- Хайрли тонг, Заҳро яхши келдингизми? Безовта қилмадимми эшикни ёпиб олган экансиз?-деди ичкарига кириб атрофга секин кўз югуртираркан.
- Яхшимисиз, йўқ безовта қилмадингиз.
- Безовта қилмадимми эмиш! Жудаям безовта қилдингда,- деди бу гапни эшитган Беҳруз ичида.
- Эрталабдан бирор ишингиз бормиди, Зиёд Абдуллаевич?-деб креслосига ўтирди Заҳро Асадовна.
- Сизни бир кўриб чиқай дегандим. Биласиз-ку сизни бир кўрмасдан иш бошламайман,-деб кулди Абдуллаевич.
- Оббо, шунақа гаплар етмай турганди менга ҳозир, ичкарида бу гапларни эшитиб турган “Отелло” ҳозир Зиёдни бўғиб қўйишгаям тайёр тургани аниқ! Э худойим, ўзинг сабр бер,- деди Заҳро ичида.
Заҳро адашмаганди бу гапларни эшитган Беҳрузнинг асаби бузилди. Лекин ўзини босиши керак, чунки энг аввало аёлнинг шаъни турибди. Беҳруз буни жуда яхши тушунарди, шунинг учун ичида майли сайраб олақол, тез орада асл қиёфангни очиб бераман. Кўрамиз ўшанда қандай хониш қиларкансан, деди.
- Зиёд Абдуллаевич, агар муҳим гапингиз бўлмаса, мен мажлисга тайёрланишим керак.
- Муҳим гапим бор. Заҳро, анави Беҳрузни атрофингизда ўралашиши менга ёқмаяпти! У ҳаддини билмаяпти, у сизнинг тенгингиз эмас, буни устига мақсади ҳам маълум эмас. Унинг бир манфаати борлиги аниқ! Бўлмаса, атрофингизда ўралашмасди, сизни бир марта қутқардим деб ўзига жуда катта баҳо бериб юборяпти. У сиз билан бирга сизга тегишли барча нарсага эга чиқмоқчи. Бу кундай равшан!
- Ё тавба! Мени ўзимдан ҳам яхши биларкан қойил! Ўзимни ҳатто хабарим йўқ бунақа ниятларим борлигидан! Ярамас! “Ҳар ким ўзига қараб тўн бичади” деб тўғри айтишган экан! Аслида ўзининг мақсади шундай. Бир уриб юзини текислаб қўярдим-у, ҳозир бунинг пайтимас, лекин албатта шундай қиламан. Ҳали шошмай тур, асл қиёфангга кўзгу тутганимда қанақа сайраркансан, дея асабийлашди Беҳруз.
- Сиз ошириб юборяпсиз, қолаверса иш пайтида бундай бекорчи гапларга тоқатим йўқ.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Сизни ундан жуда қизғандим, менинг рашким ёмон. Сизни кутиб олишга чиққани асабимни бузди.
Уйингизга олиб боришини эса ҳечам кўргим йўқ…
- Беҳруз…
- Биламан, ҳозир бу тўғри эмас, мени севманг, ўзингизни қийнаманг дейсиз, ҳар доимгидек. Лекин мен сизни севишдан воз кечолмайман!
- Кеча у уйимга боргани йўқ, ҳеч қачон бормаган ҳам. Уйим яқинида қолдириб кетишини ўзим айтдим. Буни сизга ўзингизни қийнамаслигингиз учун айтяпман...
- Йўқ, мени нотўғри тушунманг, мен ҳеч қачон сиз ҳақингизда ёмон ёки гумон хаёлларга бормаганман, бормайман ҳам асло! Мен ҳамиша сизга чин қалбим билан ишонаман… Мен шунчаки бошқалардан сизни қизғанаман холос… Лекин мен Зиёд Абдуллаевичга ишонмайман, билмадим шу одамда нимадир бор. Мен буни албатта топаман.
- Менимча янглишяпсиз, у билан анча йиллардан бери бирга ишлаймиз, доим ишончимни оқлаган.
- Ишончингиздан фойдаланган бўлиши мумкинми?
- Йўқ, менимча йўқ.
- Биласизми дарахтга болта уришаётганида: “Сопи ўзимиздан” дейишган экан.
- Нега бунча ишонч билан гапиряпсиз?
- Бироз кутиб туринг, тез кунда буни сизга исботлаб бераман.
- Беҳруз, нима қилмоқчисиз, нималар бўляпти айтақолинг энди?
- Икки кун вақт беринг, икки кун холос. Кейин ҳаммасини батафсил тушунтириб бераман.
- Яхши бошқа иложим ҳам йўқ шекилли.
- Нонушта ёқдими?
- Ҳа, раҳмат.
Нарсаларни йиғиб олишгач, Беҳруз эшикни очиш учун бормоқчи эди бирдан эшик тақиллаб қолди. Бу Зиёд Абдуллаевич эди.
- Заҳро Асадовна, бу мен Зиёдман, эшикни очинг,-деди Абдуллаевич эшикни тақиллатиб.
- Қўрққанинг бошингга тушади дейишгани шу бўлса керак, сизга айтгандим, мана энди нима қиламиз?-деди Заҳро пастроқ оҳангда.
- Хавотирланманг, мен яшириниб тураман. У кетгач секин хонадан чиқиб кетаман.
- Яхши, унда анави кичкина хонага кириб тура қолинг.
-Хоп,-деб Беҳруз ичкари хонага кирди.
Заҳро ҳам нарсаларни бир зумда кўздан нари қилиб, эшикни очди.
- Хайрли тонг, Заҳро яхши келдингизми? Безовта қилмадимми эшикни ёпиб олган экансиз?-деди ичкарига кириб атрофга секин кўз югуртираркан.
- Яхшимисиз, йўқ безовта қилмадингиз.
- Безовта қилмадимми эмиш! Жудаям безовта қилдингда,- деди бу гапни эшитган Беҳруз ичида.
- Эрталабдан бирор ишингиз бормиди, Зиёд Абдуллаевич?-деб креслосига ўтирди Заҳро Асадовна.
- Сизни бир кўриб чиқай дегандим. Биласиз-ку сизни бир кўрмасдан иш бошламайман,-деб кулди Абдуллаевич.
- Оббо, шунақа гаплар етмай турганди менга ҳозир, ичкарида бу гапларни эшитиб турган “Отелло” ҳозир Зиёдни бўғиб қўйишгаям тайёр тургани аниқ! Э худойим, ўзинг сабр бер,- деди Заҳро ичида.
Заҳро адашмаганди бу гапларни эшитган Беҳрузнинг асаби бузилди. Лекин ўзини босиши керак, чунки энг аввало аёлнинг шаъни турибди. Беҳруз буни жуда яхши тушунарди, шунинг учун ичида майли сайраб олақол, тез орада асл қиёфангни очиб бераман. Кўрамиз ўшанда қандай хониш қиларкансан, деди.
- Зиёд Абдуллаевич, агар муҳим гапингиз бўлмаса, мен мажлисга тайёрланишим керак.
- Муҳим гапим бор. Заҳро, анави Беҳрузни атрофингизда ўралашиши менга ёқмаяпти! У ҳаддини билмаяпти, у сизнинг тенгингиз эмас, буни устига мақсади ҳам маълум эмас. Унинг бир манфаати борлиги аниқ! Бўлмаса, атрофингизда ўралашмасди, сизни бир марта қутқардим деб ўзига жуда катта баҳо бериб юборяпти. У сиз билан бирга сизга тегишли барча нарсага эга чиқмоқчи. Бу кундай равшан!
- Ё тавба! Мени ўзимдан ҳам яхши биларкан қойил! Ўзимни ҳатто хабарим йўқ бунақа ниятларим борлигидан! Ярамас! “Ҳар ким ўзига қараб тўн бичади” деб тўғри айтишган экан! Аслида ўзининг мақсади шундай. Бир уриб юзини текислаб қўярдим-у, ҳозир бунинг пайтимас, лекин албатта шундай қиламан. Ҳали шошмай тур, асл қиёфангга кўзгу тутганимда қанақа сайраркансан, дея асабийлашди Беҳруз.
- Сиз ошириб юборяпсиз, қолаверса иш пайтида бундай бекорчи гапларга тоқатим йўқ.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍45❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Қани яна қайтиб келса 18/ ёшим..
Болаликни соғиндизми🫠
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Болаликни соғиндизми🫠
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
😍2😭2
#Дуо
Рамазоннинг ҳар кечасида Аллоҳ таоло дўзахдан озод қилиш учун бандаларини танлайди.
Аллоҳим! Менинг исмимни, ота-онамнинг исмларини, аҳли аёлим, дўстларим ва буни ўқиётган барчанинг исмини дўзахдан озод бўлганлар рўйхатида қилгин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Рамазоннинг ҳар кечасида Аллоҳ таоло дўзахдан озод қилиш учун бандаларини танлайди.
Аллоҳим! Менинг исмимни, ота-онамнинг исмларини, аҳли аёлим, дўстларим ва буни ўқиётган барчанинг исмини дўзахдан озод бўлганлар рўйхатида қилгин🤲
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍17
Ассалому алайкум, диндошим! Саҳарлик дастурхони устида дуолар билан юзланганим! Ғанимат кунлардан фойдаланиб қолайлик!
Сизга икки дунё саодати ёр бўлсин!
Ўзигагина ибодат қиламиз, ўзидангина сўраймиз;
Ҳалол топганларингиз фақат хурсандчилик, яхшиликка буюрсин. Ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
Хайрли, ҳузурли саҳарликлар тилайман!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Сизга икки дунё саодати ёр бўлсин!
Ўзигагина ибодат қиламиз, ўзидангина сўраймиз;
Ҳалол топганларингиз фақат хурсандчилик, яхшиликка буюрсин. Ибодатларингиз ажру савобларга тўла бўлсин!
Хайрли, ҳузурли саҳарликлар тилайман!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
БУЮРМАГАН МУХАББАТ
Дугонам келтирган хабардан даҳшатга тушиб, ўзимни қўярга жой тополмай қолдим. Шоиранинг мийиғида кулиб туриши баттар ғазабимни қўзғатди.
— Мен сенга айтгандим, — деди дугонам киноя билан, — охирги пайтларда бошқача бўлиб қолувди. Ҳаракатларидан, гап-сўзларидан ҳам билиниб турганди. Олдингидек эмас…
— Бас қил! — бор овозим билан бақириб юбордим.
Бўғзимни нимадир ачиштир, шу тобда тўйиб-тўйиб йиғлагим келарди. Нега? Унга нима ёмонлик қилдим? Саволлар бир-бирини етаклаб келарди-ю, аммо жавобига келганда… бир сас йўқ.
Овозимни эшитган чоғи, хонамнинг эшигини қия очиб, онам ичкарига мўралади ва:
— Тинчликми? Ким бақирди? — дея сўради оҳиста. Сўнг йиғламсираб ўтирганимни кўриб, секин ичкарига кирди. — Сенга нима бўлди, Гулмира?
Кўзларимдан икки томчи ёш юзимга думалади. Айёр дугонам эса дарров вазиятни тўғрилашга тутинди:
— Вой, Сожида опа, бунингизнинг қанақалигини биласиз-ку… Иккаламиз айтишиб қолгандик, эркатой қизингиз дарров йиғлашни бошлади.
Ойим унга ишонқирамай менга қаради. Шоиранинг гапини маъқуллаган бўлиб, аранг бош қимирлатдим:
— Сиз чиқиб кетаверинг, хавотирланманг…
Онам чиқиб кетгач, Шоира бошимга кўрсаткич бармоғи билан ниқтади.
— Калланг жойидами сенинг? Энди бир ками онангга ҳам йигитим бошқа қиз билан юрибди, дейишинг қолувди?
— Юрибди дема! — алам билан гапирдим.
— Ҳа, нима фарқи бор? Гувоҳлар бор, кўришган.
— Йўқ, барибир, ишонмайман. Нодир мендан бошқасини демайди.
Шунақанги ишонч билан гапирдимки… Дугонам эса бурнини жийирди.
— Бунча содда бўлмасанг, ана телефон қилиб кўр. Ҳозир ёнимга кел, дегин-чи келармикин? Келмайди. Чунки ўша қизнинг контрактини тўлашга ёрдам бериш учун бирга ректоратда юрибди.
Тавба, Шоира шунча маълумотни қаердан олганига ҳайронман. Атиги уч кун ўқишга бормадим-а… Шу уч кунда Ер тескарисига айланиб кетгандек гўё… Биров ёнингда бошқаси билан кўрдим, деб турса, шубҳаланиб қоларкансан. Мен ҳам айни дақиқаларда шубҳа-гумонлар гирдобида қийналардим. Нодир ҳам сўнгги уч кун ичида кам телефон қилгани рост. Телефон гўшагини олиб, унинг қўл телефон рақамини тердим. Икки марта гудок кетди-ю,
кейин узилиб қолди. Юрагимни ваҳима борган сари домига тортиб борарди. Яна қайта-қайта рақам тердим, охири нариги томондан «Ўчирилган» деган овоз эшитилди.
— Ана, кўрдингми, ўчириб қўйди. Бўлмаса сен билан кўпроқ гаплашиши керак-да…
Нима дейишни ҳам билмай қолдим. Ҳаммаси Шоиранинг гапларини тасдиқлаб турарди.
— Ўша гувоҳларингни менга ҳам кўрсатасан! — дедим қатъият билан.
— Вой, майли. Ўша Сайёранинг курсдошлари-да…
Очиғи, энди Шоиранинг фисқу фасодини эшитгим келмаётганди.
— Кетасанми? — дедим унга тап тортмай.
Шоира аввалига ҳайрон бўлди.
— Қаёққа?
— Уйингга.
— Ҳайдаяпсанми? Вой-вў, кетаман… Одамларга яхшилик ёқмайди ўзи, — яна нималарнидир тўнғиллаб хонадан чиқиб кетди у.
Ҳовлидан онамнинг овози эшитилди:
— Шоира, ўтирмайсанми?
— Қизингиз ҳайдади, кетяпман…
— Нега ҳайдайди? Жуда тез уришасизлар-да ўзиям…
Ҳеч кимнинг овозини эшитмаслик учун қулоқларимни ёстиқча билан ёпдим. Ич-ичимдан хўрлигим келарди.
Бу йигитни қандай севиб қолганимни ўзим ҳам билмайман. Биринчи курсда Нодир билан нуқул жанжаллашардик. Уни кўргани кўзим, отгани ўқим йўқ эди. Дарсларда ҳам иккимиз дарров айтишиб қолардик. Аммо муҳаббат дегани икки дилни аввалига уриштириб, сўнг яқинлаштираркан-да…
Қайси кундан уни чин дилимдан яхши кўрганимни билмайман. Биргина инкор этилмайдиган ҳақиқатим — уни севишим!
Икки йилдан буён кўз қорачиғимдек асраётган муҳаббатимни бировга топшириб қўярканманми? Йўқ, бўлиши мумкин эмас. У менинг ягона орзуим! Ана шу Сайёраси билан керак бўлса, уришаман, юлишаман. Ким бўлибди у ўзича…
Кечга яқин Нодирнинг ўзи қўнғироқ қилди.
— Ҳа, — дедим истар-истамай телефонни қўлимга оларканман.
— Қалайсиз?
— Раҳмат, яхши. Ўзингиз-чи… Телефон қилсам, ўчириб қўйдингиз?
— Зарур иш билан банд эдим-да.
— Ҳа, бошқалар… — дедим-у, тилимни тишладим. Яхшиси, ўз кўзим билан кўрмагунча индамай турганим маъқул, деб ўйладим.......
Дугонам келтирган хабардан даҳшатга тушиб, ўзимни қўярга жой тополмай қолдим. Шоиранинг мийиғида кулиб туриши баттар ғазабимни қўзғатди.
— Мен сенга айтгандим, — деди дугонам киноя билан, — охирги пайтларда бошқача бўлиб қолувди. Ҳаракатларидан, гап-сўзларидан ҳам билиниб турганди. Олдингидек эмас…
— Бас қил! — бор овозим билан бақириб юбордим.
Бўғзимни нимадир ачиштир, шу тобда тўйиб-тўйиб йиғлагим келарди. Нега? Унга нима ёмонлик қилдим? Саволлар бир-бирини етаклаб келарди-ю, аммо жавобига келганда… бир сас йўқ.
Овозимни эшитган чоғи, хонамнинг эшигини қия очиб, онам ичкарига мўралади ва:
— Тинчликми? Ким бақирди? — дея сўради оҳиста. Сўнг йиғламсираб ўтирганимни кўриб, секин ичкарига кирди. — Сенга нима бўлди, Гулмира?
Кўзларимдан икки томчи ёш юзимга думалади. Айёр дугонам эса дарров вазиятни тўғрилашга тутинди:
— Вой, Сожида опа, бунингизнинг қанақалигини биласиз-ку… Иккаламиз айтишиб қолгандик, эркатой қизингиз дарров йиғлашни бошлади.
Ойим унга ишонқирамай менга қаради. Шоиранинг гапини маъқуллаган бўлиб, аранг бош қимирлатдим:
— Сиз чиқиб кетаверинг, хавотирланманг…
Онам чиқиб кетгач, Шоира бошимга кўрсаткич бармоғи билан ниқтади.
— Калланг жойидами сенинг? Энди бир ками онангга ҳам йигитим бошқа қиз билан юрибди, дейишинг қолувди?
— Юрибди дема! — алам билан гапирдим.
— Ҳа, нима фарқи бор? Гувоҳлар бор, кўришган.
— Йўқ, барибир, ишонмайман. Нодир мендан бошқасини демайди.
Шунақанги ишонч билан гапирдимки… Дугонам эса бурнини жийирди.
— Бунча содда бўлмасанг, ана телефон қилиб кўр. Ҳозир ёнимга кел, дегин-чи келармикин? Келмайди. Чунки ўша қизнинг контрактини тўлашга ёрдам бериш учун бирга ректоратда юрибди.
Тавба, Шоира шунча маълумотни қаердан олганига ҳайронман. Атиги уч кун ўқишга бормадим-а… Шу уч кунда Ер тескарисига айланиб кетгандек гўё… Биров ёнингда бошқаси билан кўрдим, деб турса, шубҳаланиб қоларкансан. Мен ҳам айни дақиқаларда шубҳа-гумонлар гирдобида қийналардим. Нодир ҳам сўнгги уч кун ичида кам телефон қилгани рост. Телефон гўшагини олиб, унинг қўл телефон рақамини тердим. Икки марта гудок кетди-ю,
кейин узилиб қолди. Юрагимни ваҳима борган сари домига тортиб борарди. Яна қайта-қайта рақам тердим, охири нариги томондан «Ўчирилган» деган овоз эшитилди.
— Ана, кўрдингми, ўчириб қўйди. Бўлмаса сен билан кўпроқ гаплашиши керак-да…
Нима дейишни ҳам билмай қолдим. Ҳаммаси Шоиранинг гапларини тасдиқлаб турарди.
— Ўша гувоҳларингни менга ҳам кўрсатасан! — дедим қатъият билан.
— Вой, майли. Ўша Сайёранинг курсдошлари-да…
Очиғи, энди Шоиранинг фисқу фасодини эшитгим келмаётганди.
— Кетасанми? — дедим унга тап тортмай.
Шоира аввалига ҳайрон бўлди.
— Қаёққа?
— Уйингга.
— Ҳайдаяпсанми? Вой-вў, кетаман… Одамларга яхшилик ёқмайди ўзи, — яна нималарнидир тўнғиллаб хонадан чиқиб кетди у.
Ҳовлидан онамнинг овози эшитилди:
— Шоира, ўтирмайсанми?
— Қизингиз ҳайдади, кетяпман…
— Нега ҳайдайди? Жуда тез уришасизлар-да ўзиям…
Ҳеч кимнинг овозини эшитмаслик учун қулоқларимни ёстиқча билан ёпдим. Ич-ичимдан хўрлигим келарди.
Бу йигитни қандай севиб қолганимни ўзим ҳам билмайман. Биринчи курсда Нодир билан нуқул жанжаллашардик. Уни кўргани кўзим, отгани ўқим йўқ эди. Дарсларда ҳам иккимиз дарров айтишиб қолардик. Аммо муҳаббат дегани икки дилни аввалига уриштириб, сўнг яқинлаштираркан-да…
Қайси кундан уни чин дилимдан яхши кўрганимни билмайман. Биргина инкор этилмайдиган ҳақиқатим — уни севишим!
Икки йилдан буён кўз қорачиғимдек асраётган муҳаббатимни бировга топшириб қўярканманми? Йўқ, бўлиши мумкин эмас. У менинг ягона орзуим! Ана шу Сайёраси билан керак бўлса, уришаман, юлишаман. Ким бўлибди у ўзича…
Кечга яқин Нодирнинг ўзи қўнғироқ қилди.
— Ҳа, — дедим истар-истамай телефонни қўлимга оларканман.
— Қалайсиз?
— Раҳмат, яхши. Ўзингиз-чи… Телефон қилсам, ўчириб қўйдингиз?
— Зарур иш билан банд эдим-да.
— Ҳа, бошқалар… — дедим-у, тилимни тишладим. Яхшиси, ўз кўзим билан кўрмагунча индамай турганим маъқул, деб ўйладим.......
👍24😢2❤1👎1😁1
— Эртага ўқишга боролмайман. Ойим бирйўла душанбадан бора қолгин, деди, — дедим атайин уни синаш учун.
— Яхшилаб тузалиб ол, ўқиш қочмайди. Деканатга ўзим айтиб қўяман.
Тонг отишини шунақанги интиқлик билан кутдимки, ҳеч қачон бунчалик субҳидамни кутишга ошиқмагандим. Бироқ биринчи дарсга эмас, иккинчисига боришни ўйладим. Биринчи дарсда кўрса, у қизнинг ёнига бормаслиги мумкин-да…
Институт дарвозасидан кириб борарканман, Шоирага кўзим тушди. У мени кўрди-ю, мийиғида кулганча ёнимга келди.
— Ҳа, чидолмабсан-да? — деди яна гап билан найза санчишни бошлаб.
— Бас қил, қани, менга ўша Сайёрани кўрсат. Нодирнинг ўзи келдими?
— Ҳа, шу ерда эди. Ҳойнаҳой, ўша ойимчаси билан турган бўлса керак.
Нодирни аудитория эшиги ёнида кўрдим.
— Тузукмисан? — деганча Нодир саломлашишга қўл узатди.
Индамай қўл чўздим.
Шу маҳал ичкаридан бир қиз чиқиб келди. Ортидан кимнингдир «Сайёра» деб чақирганидан билдимки, бу ўша қиз! «Қани, мендан қандай ортиқ жойи бор экан?» деб юзига тикилдим. Тан олишим керак, чиндан кўҳликкина қиз экан. Қоп-қора қошу кўзи оппоқ юзига янада ҳусн бериб турарди.
— Сизни соғиндим, кўргим келди, — дедим ўзимга ярашмаган тарзда.
Биламан, бу ҳаракатим енгилтабиат қизларнинг иши эди. Аммо ҳозирги вазиятда мен учун энг маъқул йўл шу. Нодир ҳам, Шоира ҳам ҳайратда. Иккаласи ҳам менинг бирданига ўзгарганимни тушунолмай, бир-бирига қараб қўйишарди. Сайёра ёнимиздан индамай ўтиб кетди. Билдим, кўз қири билан қараб қўйди. Ўзимча ғолиб эдим…
— Бу нима қилганинг? — деди Нодир иккимиз холи қолганимизда.
— Мен сиздан сўрашим керак. Нимага қаёқдаги Сайёраларга ўралашиб юрибсиз?
— Унга ўралашиб юрганимни сенга ким айтди?
— Ким айтгани муҳим эмас. Ўша қиз билан бирга бориб контрактини ҳам тўлаб келибсиз-ку… Гапимни эшитиб, Нодир қаҳ-қаҳ отиб кулиб юборди.
— Буниям эшитдингми?
— Кулманг, устимдан куляпсиз-да, а…
— Гулмира, шу пайтгача мен сени бирор марта алдаганмидим? — Нодирнинг овози шунақанги дардли чиқдики, овоз эгасини танимагандек унинг юзига термилдим. — Тўғри, кеча Сайёранинг контрактини тўлашга бирга бордим. Биласанми, у билан бир жойданмиз. Дадам билан унинг дадаси оғайни бўлишган.
Нодир бирданига жим бўлди.
— Ҳозир-чи?
— Сайёранинг дадаси ўлган.
Бу жавобдан этим унинг сесканиб кетди.
— Нодир, мени ҳеч қачон алдамайсиз-а? — дедим унинг кўзларига мунгли тикилиб.
Хуллас, ўша куни Нодир билан ярашиб олдик. Майли, ҳамшаҳарига ёрдам берса, нима бўлибди, дедим ўзимга-ўзим. Аммо…
— Гулмира, сен Нодирни Сайёрага фақат ёрдам беряпти, деб ўйлаяпсанми? — деб гап бошлади бир куни Шоира.
Тавба қилдим, қаёқдаги гапларни топиб юради шу қиз ҳам.
— Ҳа, Нодирнинг ўзи менга шундай деди. Мен унга ишонаман.
— Унда баттар бўл! — деди Шоира куларкан. — Улар сени алдаб юрибди. Шуни биласанми? Нодирдан «Кеча қаерда эдинг?» деб сўраб кўр-чи?
Шоиранинг гапини эшитмайман деганим билан, барибир, эплолмадим. Сабаби, Нодир ҳақидаги ҳар қандай маълумот мени қизиқтирарди.
— Хўш, қаерда экан?
— Кеча дискотекага боргандик. Иккаласи қучоқлашиб туришибди. Сен бўлса уйда ўтирибсан уларга ишониб. Бу кетишда яқинда Сайёра уни бутунлай ўзиники қилиб олади.
Шоиранинг сўнгги жумласи ҳаммасидан ўтиб тушди. Ўзимни босолмадим.
— Овозингни ўчир! — дея дугонамга бақирдим.
— Сен менга эмас, бориб Сайёрага бақир. Мен сенинг фойдангни ўйлаяпман. Улар сени ўйинчоқ қилишяпти. Яхши, ҳеч нарсадан бехабар қўғирчоқ бўлиб яшайвер!
Шоира эшикни тарақлатиб ёпиб кетди. Яна бир дунё шубҳа-гумонлар ичида қолдим.
Эртаси куни институт дарвозаси ёнида туриб, Сайёрани пойлай бошладим. Ёнимда Шоира.
— Келяпти, — дея шивирлади у.
— Яхшимисиз, Сайёрахон?! — дедим заҳархандалик билан.
— Раҳмат, сиз сўрайсиз-у, мен ёмон бўламанми?
Очиғи ундан бундай жавоб кутмагандим. «Ҳа, анчагина бозор кўрган кўринади», деб ўйладим. Гапни чувалаштирмасдан дангалига кўчдим:
— Нодир билан орамиздаги муносабатлардан хабарингиз бўлса керак?.......
— Яхшилаб тузалиб ол, ўқиш қочмайди. Деканатга ўзим айтиб қўяман.
Тонг отишини шунақанги интиқлик билан кутдимки, ҳеч қачон бунчалик субҳидамни кутишга ошиқмагандим. Бироқ биринчи дарсга эмас, иккинчисига боришни ўйладим. Биринчи дарсда кўрса, у қизнинг ёнига бормаслиги мумкин-да…
Институт дарвозасидан кириб борарканман, Шоирага кўзим тушди. У мени кўрди-ю, мийиғида кулганча ёнимга келди.
— Ҳа, чидолмабсан-да? — деди яна гап билан найза санчишни бошлаб.
— Бас қил, қани, менга ўша Сайёрани кўрсат. Нодирнинг ўзи келдими?
— Ҳа, шу ерда эди. Ҳойнаҳой, ўша ойимчаси билан турган бўлса керак.
Нодирни аудитория эшиги ёнида кўрдим.
— Тузукмисан? — деганча Нодир саломлашишга қўл узатди.
Индамай қўл чўздим.
Шу маҳал ичкаридан бир қиз чиқиб келди. Ортидан кимнингдир «Сайёра» деб чақирганидан билдимки, бу ўша қиз! «Қани, мендан қандай ортиқ жойи бор экан?» деб юзига тикилдим. Тан олишим керак, чиндан кўҳликкина қиз экан. Қоп-қора қошу кўзи оппоқ юзига янада ҳусн бериб турарди.
— Сизни соғиндим, кўргим келди, — дедим ўзимга ярашмаган тарзда.
Биламан, бу ҳаракатим енгилтабиат қизларнинг иши эди. Аммо ҳозирги вазиятда мен учун энг маъқул йўл шу. Нодир ҳам, Шоира ҳам ҳайратда. Иккаласи ҳам менинг бирданига ўзгарганимни тушунолмай, бир-бирига қараб қўйишарди. Сайёра ёнимиздан индамай ўтиб кетди. Билдим, кўз қири билан қараб қўйди. Ўзимча ғолиб эдим…
— Бу нима қилганинг? — деди Нодир иккимиз холи қолганимизда.
— Мен сиздан сўрашим керак. Нимага қаёқдаги Сайёраларга ўралашиб юрибсиз?
— Унга ўралашиб юрганимни сенга ким айтди?
— Ким айтгани муҳим эмас. Ўша қиз билан бирга бориб контрактини ҳам тўлаб келибсиз-ку… Гапимни эшитиб, Нодир қаҳ-қаҳ отиб кулиб юборди.
— Буниям эшитдингми?
— Кулманг, устимдан куляпсиз-да, а…
— Гулмира, шу пайтгача мен сени бирор марта алдаганмидим? — Нодирнинг овози шунақанги дардли чиқдики, овоз эгасини танимагандек унинг юзига термилдим. — Тўғри, кеча Сайёранинг контрактини тўлашга бирга бордим. Биласанми, у билан бир жойданмиз. Дадам билан унинг дадаси оғайни бўлишган.
Нодир бирданига жим бўлди.
— Ҳозир-чи?
— Сайёранинг дадаси ўлган.
Бу жавобдан этим унинг сесканиб кетди.
— Нодир, мени ҳеч қачон алдамайсиз-а? — дедим унинг кўзларига мунгли тикилиб.
Хуллас, ўша куни Нодир билан ярашиб олдик. Майли, ҳамшаҳарига ёрдам берса, нима бўлибди, дедим ўзимга-ўзим. Аммо…
— Гулмира, сен Нодирни Сайёрага фақат ёрдам беряпти, деб ўйлаяпсанми? — деб гап бошлади бир куни Шоира.
Тавба қилдим, қаёқдаги гапларни топиб юради шу қиз ҳам.
— Ҳа, Нодирнинг ўзи менга шундай деди. Мен унга ишонаман.
— Унда баттар бўл! — деди Шоира куларкан. — Улар сени алдаб юрибди. Шуни биласанми? Нодирдан «Кеча қаерда эдинг?» деб сўраб кўр-чи?
Шоиранинг гапини эшитмайман деганим билан, барибир, эплолмадим. Сабаби, Нодир ҳақидаги ҳар қандай маълумот мени қизиқтирарди.
— Хўш, қаерда экан?
— Кеча дискотекага боргандик. Иккаласи қучоқлашиб туришибди. Сен бўлса уйда ўтирибсан уларга ишониб. Бу кетишда яқинда Сайёра уни бутунлай ўзиники қилиб олади.
Шоиранинг сўнгги жумласи ҳаммасидан ўтиб тушди. Ўзимни босолмадим.
— Овозингни ўчир! — дея дугонамга бақирдим.
— Сен менга эмас, бориб Сайёрага бақир. Мен сенинг фойдангни ўйлаяпман. Улар сени ўйинчоқ қилишяпти. Яхши, ҳеч нарсадан бехабар қўғирчоқ бўлиб яшайвер!
Шоира эшикни тарақлатиб ёпиб кетди. Яна бир дунё шубҳа-гумонлар ичида қолдим.
Эртаси куни институт дарвозаси ёнида туриб, Сайёрани пойлай бошладим. Ёнимда Шоира.
— Келяпти, — дея шивирлади у.
— Яхшимисиз, Сайёрахон?! — дедим заҳархандалик билан.
— Раҳмат, сиз сўрайсиз-у, мен ёмон бўламанми?
Очиғи ундан бундай жавоб кутмагандим. «Ҳа, анчагина бозор кўрган кўринади», деб ўйладим. Гапни чувалаштирмасдан дангалига кўчдим:
— Нодир билан орамиздаги муносабатлардан хабарингиз бўлса керак?.......
👍22😢2