Uyda kiyishga tiktirish uchun chiroyli fasonlar ❤️
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4🥰1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
МАСТАПАТИЯ ВА ОНКОЛОГИЯГА ФОЙДАЛИ ЧОЙ
ЛАЙК БОСИБ ЯҚИНЛАРГА УЛАШИНГ✅
РЕТЦЕПТ 500 грамм қайноқ сув 2 қошиқ хелба 0.5 қошиқ куркума 2 қошиқ свития ўти 30 дақиқа дам ейди ва бемалол 250 граммдан икки махал ичасиз 500 граммгача 1 ой резултати супер бўлади Инша Аллох
Эмизикли аёлларни сути кўпаяди ва эркакларда эркаклиги кўтарилади болаларда иммунитет ошади 2 ёшдан мумкин✅👆
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
ЛАЙК БОСИБ ЯҚИНЛАРГА УЛАШИНГ✅
РЕТЦЕПТ 500 грамм қайноқ сув 2 қошиқ хелба 0.5 қошиқ куркума 2 қошиқ свития ўти 30 дақиқа дам ейди ва бемалол 250 граммдан икки махал ичасиз 500 граммгача 1 ой резултати супер бўлади Инша Аллох
Эмизикли аёлларни сути кўпаяди ва эркакларда эркаклиги кўтарилади болаларда иммунитет ошади 2 ёшдан мумкин✅👆
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ХАЙРЛИ ТОНГ!
☁️ Ассалому алайкум! Сешанба тонги муборак бўлсин!
Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият асло тарк этмасин!
Бугунги кун хаммамиз учун омадли барокатли келсин
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
☁️ Ассалому алайкум! Сешанба тонги муборак бўлсин!
Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият асло тарк этмасин!
Бугунги кун хаммамиз учун омадли барокатли келсин
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ЯНГИ КУН
Ҳасан Басрий раҳматуллоҳи алайҳ айтадилар:
Ҳар тонг отганда Бугунги кун нидо қилади:
- Мен янги кунман, қилган амалларингизга гувоҳ бўламан. Мени ғанимат билинг. Огоҳ бўлинг, мен қиёмат кунигача қайтмайман!
Азизларим, бугунингизга икки дунё саодатига элтувчи солиҳ амаллар битилсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Ҳасан Басрий раҳматуллоҳи алайҳ айтадилар:
Ҳар тонг отганда Бугунги кун нидо қилади:
- Мен янги кунман, қилган амалларингизга гувоҳ бўламан. Мени ғанимат билинг. Огоҳ бўлинг, мен қиёмат кунигача қайтмайман!
Азизларим, бугунингизга икки дунё саодатига элтувчи солиҳ амаллар битилсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍4
#Жаҳон адабиёти
ЯРАТГАННИНГ ЕРДАГИ ФАРИШТАСИ.
Ишдан қайтаётгандим. Бир пайт кўча четида турганча қўлидаги флейтасини сотишга уринаётган бир болакайга кўзим тушди.
У ўтган кетганларга ялинганча, буюмини ҳарид қилишларини сўрар, аммо шошқалоқ одамлар унга эътибор ҳам бермасдилар. Болакай йиғларди... Раҳмим келиб, унга бироз пул тутқаздим. Аммо у кескин рад этди.
– Йўқ, хола, мен гадой эмасман. Мана шу... флейтамни сотиб олинг, менга пул жуда зарур, илтимос.
Менга флейтанинг кераги йўқ эди. Буни унга тушунтирдим ва пулни олаверишини айтдим. Болакай барибир кўнмади.
– Ололмайман, уйимдагиларга ҳалол пул беришни истайман. Бисотимда шугина флейтам бор...
Уйга келдим. Эримга бу нохуш воқеани гапириб бердим.
– Худонинг ўзи унга кўмак берсин, – қўшиб қўйдим гапимнинг сўнгида.
Бир четда ўғлим гапларимни эшитиб турган экан. У югуриб ҳузуримга келди ва сўроққа тутди:
– Ойижон, Худо қаерда? У одамларга қандай ёрдам бериши мумкин? Менинг уй вазифаларимни тайёрлашга ҳам кўмаклашармикин?
– Худо Кўкда яшайди, ўғлим. У тепадан туриб одамларни кузатади ва муҳтож кимсаларга ёрдам қўлини чўзади. Унинг қудрати чексиз. Аммо сенинг уй вазифангга ёрдам беролмайди. Чунки бу сенинг юмушинг, тушундингми, болагинам?
– Одамларга тепадан туриб қандай ёрдам беради унда? Ерга тушиб қарашса бўлмайдими?
– Худо бирорта бандаси орқали ўша ғариб инсонга кўмак кўрсатади-да. Худодан ёрдам сўрасак, кимдир ёки нимадир орқали ўша сўраган нарсамиз, албатта етиб келади.
– Унда нега анави болага Худо ёрдамчи юбормади? Балки Худо сизни ёрдамчи қилмоқчидир...
Бу гапни эшитиб қизариб кетдим. Туни билан ухлолмадим. Эртага албатта ўша флейтани сотиб олишга қарор қилдим. Бугун бермоқчи бўлган пулимга салгина қўшсам бўлди-ку, флейтани оламан.
Тонг отиши билан ишга тезроқ отландим. Кўчага чиқиб ўша болакай турган жойга ҳаллослаб етиб келдим. Аммо... у йўқ эди. Кунлар кунларга уланди, аммо ишга кетишимда ҳам, қайтишимда ҳам уни кўрмасдим. Балки Худо унга бошқа бир инсон орқали кўмак юборгандир... Бу фикр менга анча тасалли берди. Бироқ... нега бундай шарафли ишни мен вақтида бажаролмадим: нега савобни бой бердим? Одамзод доим буюк ишлар хаёлида юради. Гўёки бир болакайга ёрдам қўлини чўзиш оддий, хашаки ишдек кўриниб, эътиборга олмайди...
Орадан вақт ўтди. Бу ҳақида унутиб ҳам юбордим. Яна ўз дунёмга шўнғиб кетдим. Аммо ўғлимнинг қалбида ўша сўзлар бир умрга муҳрланиб қолган: “Яратган бандаси орқали кўмак юборади...” У камбағал дўстларига ўз ўйинчоқларидан улашишни канда қилмайди. Мен эса бундан баъзан ранжийман.
– Ҳамма ўйинчоқларингни бериб юборсанг, ўзингга нима қолади, – деб койиб тураман.
Ўғлим эса:
– Худо менинг дилимга солди, анави ўйинчоғи йўқ болага берсанг, мен сенга ундан-да кўп бераман, дегандек бўлди, – дейди жилмайиб.
Мен эса шу заҳоти жаҳлдан тушиб, боламни қучиб оламан.
– Худо менга ёрдам беришингиз учун сизни – Онамни яратган экан, буни билиб олдим, – дейди у ҳам бўйнимдан қучоқлаб.
Бағримга Яратганнинг митти фариштасини босиб ўтирганимдан жуда бахтли эдим...
Анжу Котвани
Нодирабегим таржимаси
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
ЯРАТГАННИНГ ЕРДАГИ ФАРИШТАСИ.
Ишдан қайтаётгандим. Бир пайт кўча четида турганча қўлидаги флейтасини сотишга уринаётган бир болакайга кўзим тушди.
У ўтган кетганларга ялинганча, буюмини ҳарид қилишларини сўрар, аммо шошқалоқ одамлар унга эътибор ҳам бермасдилар. Болакай йиғларди... Раҳмим келиб, унга бироз пул тутқаздим. Аммо у кескин рад этди.
– Йўқ, хола, мен гадой эмасман. Мана шу... флейтамни сотиб олинг, менга пул жуда зарур, илтимос.
Менга флейтанинг кераги йўқ эди. Буни унга тушунтирдим ва пулни олаверишини айтдим. Болакай барибир кўнмади.
– Ололмайман, уйимдагиларга ҳалол пул беришни истайман. Бисотимда шугина флейтам бор...
Уйга келдим. Эримга бу нохуш воқеани гапириб бердим.
– Худонинг ўзи унга кўмак берсин, – қўшиб қўйдим гапимнинг сўнгида.
Бир четда ўғлим гапларимни эшитиб турган экан. У югуриб ҳузуримга келди ва сўроққа тутди:
– Ойижон, Худо қаерда? У одамларга қандай ёрдам бериши мумкин? Менинг уй вазифаларимни тайёрлашга ҳам кўмаклашармикин?
– Худо Кўкда яшайди, ўғлим. У тепадан туриб одамларни кузатади ва муҳтож кимсаларга ёрдам қўлини чўзади. Унинг қудрати чексиз. Аммо сенинг уй вазифангга ёрдам беролмайди. Чунки бу сенинг юмушинг, тушундингми, болагинам?
– Одамларга тепадан туриб қандай ёрдам беради унда? Ерга тушиб қарашса бўлмайдими?
– Худо бирорта бандаси орқали ўша ғариб инсонга кўмак кўрсатади-да. Худодан ёрдам сўрасак, кимдир ёки нимадир орқали ўша сўраган нарсамиз, албатта етиб келади.
– Унда нега анави болага Худо ёрдамчи юбормади? Балки Худо сизни ёрдамчи қилмоқчидир...
Бу гапни эшитиб қизариб кетдим. Туни билан ухлолмадим. Эртага албатта ўша флейтани сотиб олишга қарор қилдим. Бугун бермоқчи бўлган пулимга салгина қўшсам бўлди-ку, флейтани оламан.
Тонг отиши билан ишга тезроқ отландим. Кўчага чиқиб ўша болакай турган жойга ҳаллослаб етиб келдим. Аммо... у йўқ эди. Кунлар кунларга уланди, аммо ишга кетишимда ҳам, қайтишимда ҳам уни кўрмасдим. Балки Худо унга бошқа бир инсон орқали кўмак юборгандир... Бу фикр менга анча тасалли берди. Бироқ... нега бундай шарафли ишни мен вақтида бажаролмадим: нега савобни бой бердим? Одамзод доим буюк ишлар хаёлида юради. Гўёки бир болакайга ёрдам қўлини чўзиш оддий, хашаки ишдек кўриниб, эътиборга олмайди...
Орадан вақт ўтди. Бу ҳақида унутиб ҳам юбордим. Яна ўз дунёмга шўнғиб кетдим. Аммо ўғлимнинг қалбида ўша сўзлар бир умрга муҳрланиб қолган: “Яратган бандаси орқали кўмак юборади...” У камбағал дўстларига ўз ўйинчоқларидан улашишни канда қилмайди. Мен эса бундан баъзан ранжийман.
– Ҳамма ўйинчоқларингни бериб юборсанг, ўзингга нима қолади, – деб койиб тураман.
Ўғлим эса:
– Худо менинг дилимга солди, анави ўйинчоғи йўқ болага берсанг, мен сенга ундан-да кўп бераман, дегандек бўлди, – дейди жилмайиб.
Мен эса шу заҳоти жаҳлдан тушиб, боламни қучиб оламан.
– Худо менга ёрдам беришингиз учун сизни – Онамни яратган экан, буни билиб олдим, – дейди у ҳам бўйнимдан қучоқлаб.
Бағримга Яратганнинг митти фариштасини босиб ўтирганимдан жуда бахтли эдим...
Анжу Котвани
Нодирабегим таржимаси
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍21
Овсинимга душманлик қилдим...”
"Кишининг тақдири- феълидандир”, деган гапни чуқурроқ мушоҳада қилсам, ўзимдан уялиб кетаман. Тақдиримда юз берган воқеаларни таҳлил қиларканман, наҳотки менга шунчалик разил феъл-атвор битилган экан, деган ўйдан Ғаш тортаман. Болалигимни жуда яхши эслайман. Мулойимгина қизалоқ эдим. Ота-онам бирор нарса олиб беришса, аввалини боғчадаги, кўчамиздаги ўртоқларимга тарқатиб, улардан ортганини ўзим ердим ёки ўйнардим. Мактабга борганимда ҳам атрофимда дўстларим, ўртоқларим кўп эди. Аълочи ўқувчи бўлганим учун ўқитувчиларим ҳам, синфдошларим ҳам яхши кўришарди. Айрим яхши ўқийдиган ўқувчи қизларга ўхшаб, паст ўзлаштирадиган синфдошларимга лаб буриб, “осмон”дан қарамасдим. Мен шунчалик самимий, шунчалик оқкўнгил қиз эдим-ки, мен учун ҳамма — хоҳ у камбағал бўлсин, хоҳ у бой, хоҳ аълочи, хоҳ паст баҳода ўқийдиган, хоҳ чиройли, хоҳ хунук бўлсин, ИНСОН эди. Ана шу руҳда тарбияланиб, ана шу руҳда улғайдим. Шундай беғубор ва самимий феълим сабабми, гарчи олий маълумотли, обрў-нуфузли хонадоннинг арзандаси бўлсам-да, маҳалламизнинг оддий оилаларидан бирига келин бўлиб тушдим. Турмуш ўртоғим билан синфдош бўлганмиз. Менга уйланганидан кейин омад қуёши кулиб боқиб, эрим ҳам олий ўқув юрти талабаси бўлди. Мен мактабда дарс бера бошладим. Бировдан кўп, бировдан кам яшай бошладик. Иш жойимда ҳам кунба кун обрўйим кўтарилиб борди. Ҳатто иш бошлаганимнинг учинчи йили мактабда ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари этиб тайинландим. Карьерам, моддий аҳволимдан қониқардиму, аммо оилавий ҳолатимдан, тўғрироғи турмуш қурганимга уч йил тўлаётган бўлса-да, ҳануз фарзанд кўролмаётганимдан ўкинардим.
Ота-онам, қавм-қариндош, дўсту танишлар билан юзма-юз келиб қоладиган бўлсам, ҳозир яна ўша саволга рўпара келаман, “янгилик борми?” деган сўров юрагимга наштар бўлиб ботади, деган ҳадикда юрак ҳовучлаб турардим. Турмушимизнинг тўртинчи йили эрим ўқишни тамомлади. Бу орада бир неча марта даволандик. Шифокорлар менда яллиғланиш асоратлари борлигини таъкидлашди. Айб мендалигини билиб, эрим ҳам, оила аъзолари ҳам терс муносабатда бўла бошлашди. Бир пайтлари бошимдан сув ўгириб ичишга тайёр турган қайнонамнинг, мени бошига кўтариб юришга ваъда берган эримнинг камситишлари, руҳий зарбалар бора-бора мени асл феълимдан тамоман узоқлаштираверди. Ҳар кунимни, “эрим мен билан ажрашади, онаси унга бошқасини олиб беради”, деган хавотир билан кутиб, шу ҳадикда кузатардим. Тирноқ кутиб тунларни тонгларга улаб, ёстиғимни кўз ёшларим билан ювиб чиқадиган кунларимнинг бирида қайнимга келин туширишди. Тўйда елиб-югуриб хизмат қилдим. Аммо гарчи очиқчасига айтишмаса-да, имо-ишоралар, ҳатти-ҳаракатлари билан тўй одатларига ирим қилиб мени қувгандек, яқинлаштиришмади. Ҳатто қирқ кунгача гўшангали уйга ҳам йўлатишмади. Юрагим зардобга тўлар, кўзларим тўлиб-тиқилиб йиғлагим келса ҳам, кўз ёшимни сиртга чиқармайдиган бўлдим.
Овсинимнинг ҳомиладорлиги маълум бўлгач, қайнонамнинг зулми яна ошди. Бозор-дўкондан тансиқ егуликлар олиб келади-ю, атайлаб менга кўрсатганча келинига беради. Овсинимнинг қўлини совуқ сувга урдирмай, асраб-авайлаб, эрта тонгдан қош қорайгунча мени хўрлаб ишлатади. Бу орада олти-етти соат мактабда рўшнолик кўраман. Овсинимни шундай ёмон кўриб кетдим-ки, туну кун ҳомиласи нобуд бўлишини истаб Худога ёлворардим. Ҳа-ҳа, мен шундай разил аёлга айлангандим. Ўша кезларни хотирласам, ўзимдан нафратланиб кетаман.
"Кишининг тақдири- феълидандир”, деган гапни чуқурроқ мушоҳада қилсам, ўзимдан уялиб кетаман. Тақдиримда юз берган воқеаларни таҳлил қиларканман, наҳотки менга шунчалик разил феъл-атвор битилган экан, деган ўйдан Ғаш тортаман. Болалигимни жуда яхши эслайман. Мулойимгина қизалоқ эдим. Ота-онам бирор нарса олиб беришса, аввалини боғчадаги, кўчамиздаги ўртоқларимга тарқатиб, улардан ортганини ўзим ердим ёки ўйнардим. Мактабга борганимда ҳам атрофимда дўстларим, ўртоқларим кўп эди. Аълочи ўқувчи бўлганим учун ўқитувчиларим ҳам, синфдошларим ҳам яхши кўришарди. Айрим яхши ўқийдиган ўқувчи қизларга ўхшаб, паст ўзлаштирадиган синфдошларимга лаб буриб, “осмон”дан қарамасдим. Мен шунчалик самимий, шунчалик оқкўнгил қиз эдим-ки, мен учун ҳамма — хоҳ у камбағал бўлсин, хоҳ у бой, хоҳ аълочи, хоҳ паст баҳода ўқийдиган, хоҳ чиройли, хоҳ хунук бўлсин, ИНСОН эди. Ана шу руҳда тарбияланиб, ана шу руҳда улғайдим. Шундай беғубор ва самимий феълим сабабми, гарчи олий маълумотли, обрў-нуфузли хонадоннинг арзандаси бўлсам-да, маҳалламизнинг оддий оилаларидан бирига келин бўлиб тушдим. Турмуш ўртоғим билан синфдош бўлганмиз. Менга уйланганидан кейин омад қуёши кулиб боқиб, эрим ҳам олий ўқув юрти талабаси бўлди. Мен мактабда дарс бера бошладим. Бировдан кўп, бировдан кам яшай бошладик. Иш жойимда ҳам кунба кун обрўйим кўтарилиб борди. Ҳатто иш бошлаганимнинг учинчи йили мактабда ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари этиб тайинландим. Карьерам, моддий аҳволимдан қониқардиму, аммо оилавий ҳолатимдан, тўғрироғи турмуш қурганимга уч йил тўлаётган бўлса-да, ҳануз фарзанд кўролмаётганимдан ўкинардим.
Ота-онам, қавм-қариндош, дўсту танишлар билан юзма-юз келиб қоладиган бўлсам, ҳозир яна ўша саволга рўпара келаман, “янгилик борми?” деган сўров юрагимга наштар бўлиб ботади, деган ҳадикда юрак ҳовучлаб турардим. Турмушимизнинг тўртинчи йили эрим ўқишни тамомлади. Бу орада бир неча марта даволандик. Шифокорлар менда яллиғланиш асоратлари борлигини таъкидлашди. Айб мендалигини билиб, эрим ҳам, оила аъзолари ҳам терс муносабатда бўла бошлашди. Бир пайтлари бошимдан сув ўгириб ичишга тайёр турган қайнонамнинг, мени бошига кўтариб юришга ваъда берган эримнинг камситишлари, руҳий зарбалар бора-бора мени асл феълимдан тамоман узоқлаштираверди. Ҳар кунимни, “эрим мен билан ажрашади, онаси унга бошқасини олиб беради”, деган хавотир билан кутиб, шу ҳадикда кузатардим. Тирноқ кутиб тунларни тонгларга улаб, ёстиғимни кўз ёшларим билан ювиб чиқадиган кунларимнинг бирида қайнимга келин туширишди. Тўйда елиб-югуриб хизмат қилдим. Аммо гарчи очиқчасига айтишмаса-да, имо-ишоралар, ҳатти-ҳаракатлари билан тўй одатларига ирим қилиб мени қувгандек, яқинлаштиришмади. Ҳатто қирқ кунгача гўшангали уйга ҳам йўлатишмади. Юрагим зардобга тўлар, кўзларим тўлиб-тиқилиб йиғлагим келса ҳам, кўз ёшимни сиртга чиқармайдиган бўлдим.
Овсинимнинг ҳомиладорлиги маълум бўлгач, қайнонамнинг зулми яна ошди. Бозор-дўкондан тансиқ егуликлар олиб келади-ю, атайлаб менга кўрсатганча келинига беради. Овсинимнинг қўлини совуқ сувга урдирмай, асраб-авайлаб, эрта тонгдан қош қорайгунча мени хўрлаб ишлатади. Бу орада олти-етти соат мактабда рўшнолик кўраман. Овсинимни шундай ёмон кўриб кетдим-ки, туну кун ҳомиласи нобуд бўлишини истаб Худога ёлворардим. Ҳа-ҳа, мен шундай разил аёлга айлангандим. Ўша кезларни хотирласам, ўзимдан нафратланиб кетаман.
👍23
🧕 Muslimalar kundaligi
Овсинимга душманлик қилдим...” "Кишининг тақдири- феълидандир”, деган гапни чуқурроқ мушоҳада қилсам, ўзимдан уялиб кетаман. Тақдиримда юз берган воқеаларни таҳлил қиларканман, наҳотки менга шунчалик разил феъл-атвор битилган экан, деган ўйдан Ғаш тортаман.…
Бир куни ишдан қайтаётсам, маҳалламиз қишлоқ врачлик пунктида ишлайдиган гинеколог дўхтир тўхтатди: “Мана буни овсинингизга бериб қўйсангиз, илтимос. Ўзим бериб қўярдиму, аммо ҳозир жуда шошиляпман, болаларимни боғчадан олишим керак эди, - деб қолди. Қўлидан олсам, овсинимнинг бетоблиги, зудлик билан касалхонада даволаниши кераклиги ҳақидаги шифокор хулосаси экан. Қувончим ичимга сиғмай кетди. Уйга бориб, шифокор қоғозини яшириб қўйдим. Ҳалиги дўхтир, “овсинингизнинг хасталиги жиддий, албатта даволаниши керак”, деганди. Ўзимча аввалига яшириб қўяман, кейин бирор жойдан эшитишса, эсимдан чиқибди, деб бермоқчи эдим. Орадан бир ҳафта вақт ўтди, ҳеч ким дўхтирнинг тавсиясини сўрамади-ю, лекин овсинимнинг аҳволи оғирлашиб борди. Йигирма кунларда кейин овсинимни касалхонага ётқизишди. Шифокорлар ҳомила она қорнида нобуд бўлиб, ҳатто чирий бошлаганини, энди айрим аъзоларини ҳам қўшиб олиб ташлабгина аёл ҳаётини сақлаб қолиш мумкинлигини айтишибди…
Орадан беш йил вақт ўтди. Ҳозир мени уч яшар ўғилчам, олти ойлик қизалоғим бор. Қайнонам бошқа фарзанд кўролмаслиги сабабли овсиним билан қайнимни ажратиб юборди. Болаларимга, менга эрим ҳам, қайнона-қайнотам ҳам меҳрибон, парвона. Бироқ, мен КЎНГЛИМ билан, виждоним билан ёлғиз қолишга қўрқаман. Бу разиллигим, диёнатсизлигим жавобини фарзандларим бермасайди, деб қўрқиб яшайман. Бу қилмишимга бировни айбдор қилгим йўқ, аммо ўшанда қайнонам, эрим мени хўрламаганида, сабр билан Худонинг синовига елка тутганимни тушуниб, менга таскин берганларида балки, шу тубанликка бормасмидим. Овсинимни бунчалик ёмон кўриб, унга душманлик қилмасмидим…
Сабримнинг мукофотига эришдиму энди собиқ овсинимга қилган ёмонлигим жазосини кутиб яшаяпман...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Орадан беш йил вақт ўтди. Ҳозир мени уч яшар ўғилчам, олти ойлик қизалоғим бор. Қайнонам бошқа фарзанд кўролмаслиги сабабли овсиним билан қайнимни ажратиб юборди. Болаларимга, менга эрим ҳам, қайнона-қайнотам ҳам меҳрибон, парвона. Бироқ, мен КЎНГЛИМ билан, виждоним билан ёлғиз қолишга қўрқаман. Бу разиллигим, диёнатсизлигим жавобини фарзандларим бермасайди, деб қўрқиб яшайман. Бу қилмишимга бировни айбдор қилгим йўқ, аммо ўшанда қайнонам, эрим мени хўрламаганида, сабр билан Худонинг синовига елка тутганимни тушуниб, менга таскин берганларида балки, шу тубанликка бормасмидим. Овсинимни бунчалик ёмон кўриб, унга душманлик қилмасмидим…
Сабримнинг мукофотига эришдиму энди собиқ овсинимга қилган ёмонлигим жазосини кутиб яшаяпман...
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍22
Фарзандим деб...
(Ота-оналар номидан ёзилди)
Аллоҳ берган неъматларнинг энг олийси ,
Қоқилмасин ҳаёт ичра, биз дуода ,
Бу кун нафас оларимиз ҳам – боиси ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Болам есин, кўнгил тўйиб бурда нондан
Авайлаймиз жонларини ҳар томондан ,
Сўранг майли, бир яхшию бир ёмондан
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Қанот қоқар эртанги кун қора кўзлар,
Бугун ота-оналардан кўмак излар ,
Қалқон бўлиб, қўл берганча энди бизлар
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Кексайганда суянчимиз, асо бўлсин
Давримизда кулиб, қадди расо бўлсин ,
Бизлар эмас, улар биздан ризо бўлсин ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Зиммамизда болаларнинг ҳар юмуши,
Бундай бахтни бурч айлаган фалак иши,
Учқур бўлсин бошларида толе қуши ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Боболардан садо келар авлодим деб ,
Таълим олар етук бўлсин саводим деб ,
Бу сўзларни тинглаб, билинг жавобим деб ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
(Ота-оналар номидан ёзилди)
Аллоҳ берган неъматларнинг энг олийси ,
Қоқилмасин ҳаёт ичра, биз дуода ,
Бу кун нафас оларимиз ҳам – боиси ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Болам есин, кўнгил тўйиб бурда нондан
Авайлаймиз жонларини ҳар томондан ,
Сўранг майли, бир яхшию бир ёмондан
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Қанот қоқар эртанги кун қора кўзлар,
Бугун ота-оналардан кўмак излар ,
Қалқон бўлиб, қўл берганча энди бизлар
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Кексайганда суянчимиз, асо бўлсин
Давримизда кулиб, қадди расо бўлсин ,
Бизлар эмас, улар биздан ризо бўлсин ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Зиммамизда болаларнинг ҳар юмуши,
Бундай бахтни бурч айлаган фалак иши,
Учқур бўлсин бошларида толе қуши ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
Боболардан садо келар авлодим деб ,
Таълим олар етук бўлсин саводим деб ,
Бу сўзларни тинглаб, билинг жавобим деб ,
Фарзандим деб яшаймизда бу дунёда.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Хар куни шу талбияни ўзим айтиб юраман ва мана 2 мартта кклиш насб килди🥰🥰🥰🥰🥰
Лабайк Аллахума лабайак
Лабайка ла шарика лака
лабайк
Иннал хамда, уал ниимата
лака уал мулк, ла шарика лак
Лаббай Сенга Аллоҳим, лаббай! Сенга лаббай! Сенинг шеригинг йўқ, Сенга лаббай! Албатта, ҳамд ҳам, неъмат ҳам, мулк ҳам Сеникидир! Сенинг шеригинг йўқдир!»
СУБХАНАЛЛАХИ ВА БИХАМДИХИ СУБХАНАЛЛАХИЛЬ АЗЫМ
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Лабайк Аллахума лабайак
Лабайка ла шарика лака
лабайк
Иннал хамда, уал ниимата
лака уал мулк, ла шарика лак
Лаббай Сенга Аллоҳим, лаббай! Сенга лаббай! Сенинг шеригинг йўқ, Сенга лаббай! Албатта, ҳамд ҳам, неъмат ҳам, мулк ҳам Сеникидир! Сенинг шеригинг йўқдир!»
СУБХАНАЛЛАХИ ВА БИХАМДИХИ СУБХАНАЛЛАХИЛЬ АЗЫМ
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍32❤3🔥2🥰1😁1😢1🙊1
🧕 Muslimalar kundaligi
12- қисм Йигитлар "Ўўўўў!" дея қарсак чалиб юборишди. - Амаки, менинг маликаи Турандотимга ҳам чана топиладими ? - машинада ўтирган Марғубага ишора қилди Анвар , - сизни опоқимларни чанада учирганингизга кўзи тушса борми , ана унда кўрасиз томошани!…
Йигит ва қизларнинг кайфиятлари бир зумда кўтарилиб кетди. Улар атрофни айланиб чиқишгач , Анвар ва Рустамда балиқ овига рағбат туғилди. Улар Жавлондан "Кўлдан балиқ овласак мумкинми ?" - деб сўрашганда , мезбоннинг жавоби "Сизларни айнан шунинг учун таклиф қилганмиз" деган сўзлар бўлди. Жавлон уларга тез орада балиқ овлаш учун керакли анжомларни ҳозирлаб берди .
Умид ваъдага вафо қилган тарзда Асилбекни ёнига олганча кабоб тайёрлашга киришди. Қизлар эса бир бўлиб хона ичкарисида чиройли дастурхон тузай бошладилар. Оромгоҳда иккита хона қурилган бўлиб биринчиси катта ва кенг қилиб меҳмон кутишга қулай қилиб қурилган , иккинчи ўртамиёнасида эса дам олиб , ҳордиқ чиқариш учун чиройли шароит қилиб қўйилган экан.
- Бу ер иссиққина экан ,- жилмайди Ҳосият юзларига қизиллик югурганча ,- мен совуққа йўқроқман. Бунақа ҳавода тоғда қандай юраман деб ҳавотирда эдим , энди кўнглим жойига тушди.
Қизлар дастурхонни тахт қилиб ҳовлига чиқишгач , у ерда бешта чана турганини кўриб ҳайрон бўлишди .
- Ҳайрон бўлманг ?! - кулимсиради Ҳанифа уларга қараб ,- боя дадам хазиллашдилар. Чаналар эса шу ер- омборда бор эди. Акам бир зумда уларни тайёр қилдилар. Тушлик қилиб олсангиз сизларни чана учса бўладиган зўр жойга олиб борамиз.
- Бизларни чанада учирадиган шаҳзодаларимиз балиқ овлашга ўтириб олишди- ку , энди уларни ўрниларидан турғизиб бўлармикан? - эри тарафга аразлаганнамо кўз ташлади Марғуба
- Ҳавотир олманг , - қўл силкиди Ҳанифа ,- акам борларку , чаналарни бир - бирига арқон билан улаб бир ўзлари ҳам барчангизни учириб ташлайдилар . Улар бунақа ишга роса усталар.
- Унда яхши,- деди кўтаринки кайфиятда Элнора ,- тезроқ тушлик қилиб олсак , "чана базм"га ташриф буюрардик-а ? Мен шошиб кетяпман,- у шундай деб йигитлар тарафга ўгирилиб баланд овозда чақирди ,- Умид акааа? Кабоб пишдими ?
Чанада учиш таклифига Жавлон , Умид ва Асилбек қаршилик қилишмади. Ярим челакдан ошиқ балиқ тутган Анвар ва Рустамлар эса овга қизиқиб кетганларидан хатто тушликка ҳам келишмади. Уларнинг тушлигини битта патнисга жойлаб ёнларига қўйиб келишди .
- Майли ,- деди Ҳосият ийманиб жилмайганча , - Рустам ака ҳам кейинги пайтларда анча толиқиб қолгандилар. Шериклари билан бир кўнгилларини ёзақолсинлар. Уларга ҳалақит бермай қўяқоламиз.
Ҳанифа айтган чана учадиган жой огомгоҳнинг ташқарисини айланиб ўтгандан кейинги катта қия ялангликда экан.
У ерга боргач қизлар ортиқча тихирлик қилмай чаналарга жойлашиб олдилар. Биринчи бўлиб қандай учиш кераклигини Ҳанифа кўрсатиб берди. Ташқаридан осон кўринган бу юмуш меҳмон қизларнинг ўзига оғирлик қилгач , Жавлон чаналарни бир- бирига боғлаб уларни тортиб учира бошлади. Жавлон бир айланиб келгач , Умид "Навбат менга" деганча чаналар жиловини қўлига олди. Бироқ Умид озгина юргандан сўнг бу иш алоҳида чапдастликни талаб қилишини тушуниб қолди. Уларни кузатиб турган Асилбек дарровда дўстига ёрдамга шошилди.
Улар қизларни бир давра айлантириб қайтишганда Жавлон жойида йўқ эди.
- Вуууй , - Марғубанинг овозидаги қувончли ҳитобни эшитган йигит- қизлар у боқиб турган тарафга қараб ажойиб манзарага гувоҳ бўлдилар .
Жавлон қордек оппоқ отга миниб, яна бир шундай оппоқ отни жиловидан тутганча булар тарафга савлат тўкиб келарди .
- Ким биринчи айланиб келади ? - деди у қизлар тарафга яқинлашгач отдан сакраб тушди ,- талабгорлар борми ?
- Йўўўқ ...
Марғуба билан Ҳосият биринчилардан бўлиб ортга тисланишди.
- Мен ҳам қўрқаман,- қизларнинг ортидан Осиё ўзини четга олди
- Мен эса бажонидил сиз билан сайр қиламан ,- Элнора довюраклик билан Жавлон томонга қадам қўйди ,- ўйлайман-ки отингиз юввош.
- Элнора опа , тўғри қилдингиз ,- деди Ҳанифа шодонлик билан ,- бизнинг Помир ҳақиқатда жуда юввош от . Шу билан бирга ғурурли ҳам.
- Лақаби Помирми бу отнинг ? Жуда чиройли экан ,-шундай дея туриб Элнора отга яқинлашганча унинг елкасини авайлаб силади.
- Буниси эса Эверест. Номига мос бу ҳам. У жуда шижоатли.
Умид ваъдага вафо қилган тарзда Асилбекни ёнига олганча кабоб тайёрлашга киришди. Қизлар эса бир бўлиб хона ичкарисида чиройли дастурхон тузай бошладилар. Оромгоҳда иккита хона қурилган бўлиб биринчиси катта ва кенг қилиб меҳмон кутишга қулай қилиб қурилган , иккинчи ўртамиёнасида эса дам олиб , ҳордиқ чиқариш учун чиройли шароит қилиб қўйилган экан.
- Бу ер иссиққина экан ,- жилмайди Ҳосият юзларига қизиллик югурганча ,- мен совуққа йўқроқман. Бунақа ҳавода тоғда қандай юраман деб ҳавотирда эдим , энди кўнглим жойига тушди.
Қизлар дастурхонни тахт қилиб ҳовлига чиқишгач , у ерда бешта чана турганини кўриб ҳайрон бўлишди .
- Ҳайрон бўлманг ?! - кулимсиради Ҳанифа уларга қараб ,- боя дадам хазиллашдилар. Чаналар эса шу ер- омборда бор эди. Акам бир зумда уларни тайёр қилдилар. Тушлик қилиб олсангиз сизларни чана учса бўладиган зўр жойга олиб борамиз.
- Бизларни чанада учирадиган шаҳзодаларимиз балиқ овлашга ўтириб олишди- ку , энди уларни ўрниларидан турғизиб бўлармикан? - эри тарафга аразлаганнамо кўз ташлади Марғуба
- Ҳавотир олманг , - қўл силкиди Ҳанифа ,- акам борларку , чаналарни бир - бирига арқон билан улаб бир ўзлари ҳам барчангизни учириб ташлайдилар . Улар бунақа ишга роса усталар.
- Унда яхши,- деди кўтаринки кайфиятда Элнора ,- тезроқ тушлик қилиб олсак , "чана базм"га ташриф буюрардик-а ? Мен шошиб кетяпман,- у шундай деб йигитлар тарафга ўгирилиб баланд овозда чақирди ,- Умид акааа? Кабоб пишдими ?
Чанада учиш таклифига Жавлон , Умид ва Асилбек қаршилик қилишмади. Ярим челакдан ошиқ балиқ тутган Анвар ва Рустамлар эса овга қизиқиб кетганларидан хатто тушликка ҳам келишмади. Уларнинг тушлигини битта патнисга жойлаб ёнларига қўйиб келишди .
- Майли ,- деди Ҳосият ийманиб жилмайганча , - Рустам ака ҳам кейинги пайтларда анча толиқиб қолгандилар. Шериклари билан бир кўнгилларини ёзақолсинлар. Уларга ҳалақит бермай қўяқоламиз.
Ҳанифа айтган чана учадиган жой огомгоҳнинг ташқарисини айланиб ўтгандан кейинги катта қия ялангликда экан.
У ерга боргач қизлар ортиқча тихирлик қилмай чаналарга жойлашиб олдилар. Биринчи бўлиб қандай учиш кераклигини Ҳанифа кўрсатиб берди. Ташқаридан осон кўринган бу юмуш меҳмон қизларнинг ўзига оғирлик қилгач , Жавлон чаналарни бир- бирига боғлаб уларни тортиб учира бошлади. Жавлон бир айланиб келгач , Умид "Навбат менга" деганча чаналар жиловини қўлига олди. Бироқ Умид озгина юргандан сўнг бу иш алоҳида чапдастликни талаб қилишини тушуниб қолди. Уларни кузатиб турган Асилбек дарровда дўстига ёрдамга шошилди.
Улар қизларни бир давра айлантириб қайтишганда Жавлон жойида йўқ эди.
- Вуууй , - Марғубанинг овозидаги қувончли ҳитобни эшитган йигит- қизлар у боқиб турган тарафга қараб ажойиб манзарага гувоҳ бўлдилар .
Жавлон қордек оппоқ отга миниб, яна бир шундай оппоқ отни жиловидан тутганча булар тарафга савлат тўкиб келарди .
- Ким биринчи айланиб келади ? - деди у қизлар тарафга яқинлашгач отдан сакраб тушди ,- талабгорлар борми ?
- Йўўўқ ...
Марғуба билан Ҳосият биринчилардан бўлиб ортга тисланишди.
- Мен ҳам қўрқаман,- қизларнинг ортидан Осиё ўзини четга олди
- Мен эса бажонидил сиз билан сайр қиламан ,- Элнора довюраклик билан Жавлон томонга қадам қўйди ,- ўйлайман-ки отингиз юввош.
- Элнора опа , тўғри қилдингиз ,- деди Ҳанифа шодонлик билан ,- бизнинг Помир ҳақиқатда жуда юввош от . Шу билан бирга ғурурли ҳам.
- Лақаби Помирми бу отнинг ? Жуда чиройли экан ,-шундай дея туриб Элнора отга яқинлашганча унинг елкасини авайлаб силади.
- Буниси эса Эверест. Номига мос бу ҳам. У жуда шижоатли.
👍38
Жавлон Элнорани Помирга ўтиришига ёрдамлашиб , отнинг жиловидан тутганча аста йўрттириб кета бошлади.
- Олифта ,- деди уларнинг ортидан бир четда кузатиб қолган Умид жаҳл билан шивирлаганча четга тупурди ,- бунча ўзини кўрсатади бу ?
- Секин ,- деди Асилбек унга ,- қизлар эшитиб қолмасин. Кўрмаяпсанми бу тоғ бургути ҳам Осиёга ошиқ бўлиб қолганга ўхшайди . Қизга қараганда кўзларидан олов отилиб кетяпти. Так што , ўртоқ , бу ёғига адолатли жанг! Ғолиб чиққанга мукофот- Осиёхон!
- Жангмиш ,- Умиднинг юзлари қизариб кетганди ,- ўт-ей , анави ёққа ?!
- Вей , мен нима қилдим ? - ясама хафа бўлди Асилбек,- сенга ҳақиқатни айтиб айбдор бўлдимми ? Аммо хафа бўлма, Осиё у билан кетмади-ку ? Юр қизларни чанада яна бир бор учириб келамиз .
Умид ва Асилбек қизларни яна бир бор чанада учириб келишганда Жавлон уларни йўлини тикка тўсди :
- Осиё , кўрдинг- ку Помир жуда юввош. Кел энди сенинг навбатинг.
Осиё ҳамон иккиланиб турганида Ҳанифа уни қўлидан тутиб Помирнинг ёнига етаклаб борди :
-Осиё опа, ҳали уйга қайтганда нега отда сайр қилмадим деб кўп афсусланасиз . Элнора опамчалик йўқмисиз ?
- Хўп деявер , Осиё. Отда сайрнинг гашти бутунлай ўзгача экан.
Элноранинг сўзи билан Осиё отга яқинлашди. От устида ўтирган Жавлон унинг қўлидан тутиб Помирга минишига ёрдамлашиб юборди. Сўнгра ҳар икковлари аста йўлга тушдилар.
Дастлаб Осиёнинг кўксига бир дунё тоза ҳаво урилди-ю , эти жунжикди. Кўп ўтмай бу ҳиссиёт ўтиб кетди ва юрагини ажиб туйғу қамраб олди.
Ўзининг бу ҳолати Осиёга жуда таниш туюлди.
Ахир ...
Ахир у бу ҳолатни жуда кўп бор кўрган.
Тушларида...
Ҳар сафар юраги ҳапқириб уйғониб кетишга мажбур қиладиган ўша ҳолат ўнгига ҳам кўчса-я охири ?
Ҳа, бу худди ўша тушларнинг ўзигинаси...
Тушларида оқ зилол сувларни кўп кўрар эди.
Ҳозир эса бутун борлиқ оппоқ қор билан безанган ...
Жавлон уни ўша инсон қаршисига бошлаб бормоқда .
Ахир Осиё беш йилдан тушларида айнан унинг истиқболига йўл босиб келмаётганмиди...
/26
- Олифта ,- деди уларнинг ортидан бир четда кузатиб қолган Умид жаҳл билан шивирлаганча четга тупурди ,- бунча ўзини кўрсатади бу ?
- Секин ,- деди Асилбек унга ,- қизлар эшитиб қолмасин. Кўрмаяпсанми бу тоғ бургути ҳам Осиёга ошиқ бўлиб қолганга ўхшайди . Қизга қараганда кўзларидан олов отилиб кетяпти. Так што , ўртоқ , бу ёғига адолатли жанг! Ғолиб чиққанга мукофот- Осиёхон!
- Жангмиш ,- Умиднинг юзлари қизариб кетганди ,- ўт-ей , анави ёққа ?!
- Вей , мен нима қилдим ? - ясама хафа бўлди Асилбек,- сенга ҳақиқатни айтиб айбдор бўлдимми ? Аммо хафа бўлма, Осиё у билан кетмади-ку ? Юр қизларни чанада яна бир бор учириб келамиз .
Умид ва Асилбек қизларни яна бир бор чанада учириб келишганда Жавлон уларни йўлини тикка тўсди :
- Осиё , кўрдинг- ку Помир жуда юввош. Кел энди сенинг навбатинг.
Осиё ҳамон иккиланиб турганида Ҳанифа уни қўлидан тутиб Помирнинг ёнига етаклаб борди :
-Осиё опа, ҳали уйга қайтганда нега отда сайр қилмадим деб кўп афсусланасиз . Элнора опамчалик йўқмисиз ?
- Хўп деявер , Осиё. Отда сайрнинг гашти бутунлай ўзгача экан.
Элноранинг сўзи билан Осиё отга яқинлашди. От устида ўтирган Жавлон унинг қўлидан тутиб Помирга минишига ёрдамлашиб юборди. Сўнгра ҳар икковлари аста йўлга тушдилар.
Дастлаб Осиёнинг кўксига бир дунё тоза ҳаво урилди-ю , эти жунжикди. Кўп ўтмай бу ҳиссиёт ўтиб кетди ва юрагини ажиб туйғу қамраб олди.
Ўзининг бу ҳолати Осиёга жуда таниш туюлди.
Ахир ...
Ахир у бу ҳолатни жуда кўп бор кўрган.
Тушларида...
Ҳар сафар юраги ҳапқириб уйғониб кетишга мажбур қиладиган ўша ҳолат ўнгига ҳам кўчса-я охири ?
Ҳа, бу худди ўша тушларнинг ўзигинаси...
Тушларида оқ зилол сувларни кўп кўрар эди.
Ҳозир эса бутун борлиқ оппоқ қор билан безанган ...
Жавлон уни ўша инсон қаршисига бошлаб бормоқда .
Ахир Осиё беш йилдан тушларида айнан унинг истиқболига йўл босиб келмаётганмиди...
/26
👍25❤3
Муаллиф: Гулбаҳор Рахматуллаева (Хазонрезги)
БАҲОР ҚАЙТГУНЧА
13- қисм
- Осиё , Осиё ?!
Осиёнинг ранги оппоқ оқариб кетган , кўз қорачиқлари кенгайиб , мувозанатини сақлай олмай отдан сирғалиб туша бошлаган эди.
Жавлон ўзини йўқотиб қўйди , агар қиз отдан йиқилса борми , бирор фалокат содир бўлиши тайин. Жуда бўлмаганда жароҳат олади. Помир минг юввош от бўлгани билан , у ҳам ўз номи билан ҳайвон. Бунақа вазиятда ўзини қандай тутишини билиб бўлмайди .
Жавлон Осиёга янада яқин келди-ю , қизни йиқилишдан сақлаш учун елкасидан қучмоқчи бўлди. Бироқ Помир йигитнинг бу қилиғидан янада ҳуркиб кетди. Унинг жилови Жавлоннинг қўлидан чиқиб кетган , Осиё эса икки қўли икки томонга осилганча отнинг бўйникига осилиб қолган ва қизни олиб қоча бошлаган эди. Фалокат содир бўлишига бир баҳя қолган эди.
Шу вақт улар томонга ўқдек учиб келган Умид чапдастлик билан Помирнинг йўлини тўсди ва унинг жиловини қўлга олди-ю , ўзи ерни зарб билан бир тепинди-ю отга сакраб минди . Умид ҳушдан кетган Осиёни маҳкам қучганча отни йўрттира кетди. Унинг ҳаракатларини кўрган Жавлон эсанкираб қолган эди.
Умид Помирни йўл четидаги арчазор тагига олиб бориб жиловидан қаттиқ тортиб тўхтатди-ю, ўзи қизни бир қўли билан ушлаганча ерга сакради , сўнгра Осиёни аста эгардан суғуриб кўтариб олди.
Бу вақтда улар билан изма- из етиб келган Жавлон ҳар иккала отни жиловидан тутиб нарироқдаги ёнғоқ дарахтига боғлай бошлади.
- Осиё... - шивирлади Умид курткасини қорга тўшаб қизни унинг устига ётқизганча , - кўзингни оч, Осиё ...
Йигит Осиёнинг юзларига муздек қордан ишқалади. Осиё ожизгина ингради ва кўп ўтмай тепасида ўзига тикилиб турган Умидни кўриб ҳайрон бўлди :
- Сиз ... Мен ... Мен бу ерда нима қиляпман ?
- Сенми , - деди Умид унга меҳр билан тикилиб ,- сен бу ерда ҳаммамизни қўрқитаяпсан . Тушунмадим , бир яхши келаётган эдинглар , бирдан тобинг қочди шекилли.
Осиё қаддини кўтариб ўтирар экан , Умидга ийманганча изоҳ берган бўлди:
- Билмадим , отга миндим деб ортиқча ҳурсанд бўлиб кетдим шекилли. Аввалига бир яхши кетаётгандим. Ҳаво мусаффо , ўпкаларингни тўлдириб- тўлдириб нафас олгулик... Шундай қилдим ҳам. Кейин эса бирдан кўз ўнгим қоронғулаша бошлади. Ҳозиргина тўйиб нафас олаётган ҳавойим бирдан камайиб қолгандек бўлди. Алал- оқибат нафас етмай қолди ҳам...
Осиё шундай деди-ю , давомига қанақа баҳона тўқишни билмай жим қолди. Ахир қаршисидаги инсонга "Бир неча йиллардан буён тушларимда ҳамроҳ бўлган инсонни учратдим . Бу - сиз!" дея қандай айта олсин. Ундан бу сўзларни эшитган инсон қизни девона деб ўйламайдими ? "Бу қиз ақлдан озган шекилли , шу сабаб сўзлари алмойи -алжойи" деса-чи ? Демаган , уни тўғри тушунган тақдирдаям бу сўзларни айтиш учун барибир қизлик ҳаёси йўл бермайди.
- Тоғда бундай ҳодисалар бўлиб туради ,- деди Умид қизни ноқулай вазиятдан қутқарганча , - бунга тоғдаги босим сабаб. Кейин кислород баланси ҳам ўйнаб туради.
Унинг устига отда илк бор сайр қилган бўлсангиз ҳаяжон ҳам қўшилган.
- Ҳаа илк бор отга сайр қилишим эди,- деди Осиё ва ўрнидан туриб Умидни курткасини қоқиб қўлига тутди,- қаранг бизникилар ҳавотир олиб югуриб келишяпти.
- Ҳаа , қаттиқ қўрқишган шекилли чанада келишса йўллари тезроқ унишини ҳам ҳисобга олишмабди.
- Айтганча , сиз қандай бу ерда пайдо бўлиб қолдингиз ? - ҳайрон бўлиб сўради Осиё , -ахир сиз ҳам тепалик бошида эмасмидингиз ?
Умид жилмайди :
-Анави арчалар орти ҳам роса зўр қиялик экан. Хуллас у ерда битта балон топдим- у , ўшанда машқ қилиб чууув этиб бу ерга етиб келгандим...
Шу пайт уларнинг ёнига биринчи бўлиб Асилбек , унинг ортидан қизлар етиб келишди .
- Ака , - деди Ҳанифа сал нарида тўмсайиб турган Жавлонга қараб , - худо бир асради-я ? Осиё опамга бир нарса бўлса , Икром поччамга нима деб жавоб берардик ? Нима бўлди ўзи ?
/ 27
БАҲОР ҚАЙТГУНЧА
13- қисм
- Осиё , Осиё ?!
Осиёнинг ранги оппоқ оқариб кетган , кўз қорачиқлари кенгайиб , мувозанатини сақлай олмай отдан сирғалиб туша бошлаган эди.
Жавлон ўзини йўқотиб қўйди , агар қиз отдан йиқилса борми , бирор фалокат содир бўлиши тайин. Жуда бўлмаганда жароҳат олади. Помир минг юввош от бўлгани билан , у ҳам ўз номи билан ҳайвон. Бунақа вазиятда ўзини қандай тутишини билиб бўлмайди .
Жавлон Осиёга янада яқин келди-ю , қизни йиқилишдан сақлаш учун елкасидан қучмоқчи бўлди. Бироқ Помир йигитнинг бу қилиғидан янада ҳуркиб кетди. Унинг жилови Жавлоннинг қўлидан чиқиб кетган , Осиё эса икки қўли икки томонга осилганча отнинг бўйникига осилиб қолган ва қизни олиб қоча бошлаган эди. Фалокат содир бўлишига бир баҳя қолган эди.
Шу вақт улар томонга ўқдек учиб келган Умид чапдастлик билан Помирнинг йўлини тўсди ва унинг жиловини қўлга олди-ю , ўзи ерни зарб билан бир тепинди-ю отга сакраб минди . Умид ҳушдан кетган Осиёни маҳкам қучганча отни йўрттира кетди. Унинг ҳаракатларини кўрган Жавлон эсанкираб қолган эди.
Умид Помирни йўл четидаги арчазор тагига олиб бориб жиловидан қаттиқ тортиб тўхтатди-ю, ўзи қизни бир қўли билан ушлаганча ерга сакради , сўнгра Осиёни аста эгардан суғуриб кўтариб олди.
Бу вақтда улар билан изма- из етиб келган Жавлон ҳар иккала отни жиловидан тутиб нарироқдаги ёнғоқ дарахтига боғлай бошлади.
- Осиё... - шивирлади Умид курткасини қорга тўшаб қизни унинг устига ётқизганча , - кўзингни оч, Осиё ...
Йигит Осиёнинг юзларига муздек қордан ишқалади. Осиё ожизгина ингради ва кўп ўтмай тепасида ўзига тикилиб турган Умидни кўриб ҳайрон бўлди :
- Сиз ... Мен ... Мен бу ерда нима қиляпман ?
- Сенми , - деди Умид унга меҳр билан тикилиб ,- сен бу ерда ҳаммамизни қўрқитаяпсан . Тушунмадим , бир яхши келаётган эдинглар , бирдан тобинг қочди шекилли.
Осиё қаддини кўтариб ўтирар экан , Умидга ийманганча изоҳ берган бўлди:
- Билмадим , отга миндим деб ортиқча ҳурсанд бўлиб кетдим шекилли. Аввалига бир яхши кетаётгандим. Ҳаво мусаффо , ўпкаларингни тўлдириб- тўлдириб нафас олгулик... Шундай қилдим ҳам. Кейин эса бирдан кўз ўнгим қоронғулаша бошлади. Ҳозиргина тўйиб нафас олаётган ҳавойим бирдан камайиб қолгандек бўлди. Алал- оқибат нафас етмай қолди ҳам...
Осиё шундай деди-ю , давомига қанақа баҳона тўқишни билмай жим қолди. Ахир қаршисидаги инсонга "Бир неча йиллардан буён тушларимда ҳамроҳ бўлган инсонни учратдим . Бу - сиз!" дея қандай айта олсин. Ундан бу сўзларни эшитган инсон қизни девона деб ўйламайдими ? "Бу қиз ақлдан озган шекилли , шу сабаб сўзлари алмойи -алжойи" деса-чи ? Демаган , уни тўғри тушунган тақдирдаям бу сўзларни айтиш учун барибир қизлик ҳаёси йўл бермайди.
- Тоғда бундай ҳодисалар бўлиб туради ,- деди Умид қизни ноқулай вазиятдан қутқарганча , - бунга тоғдаги босим сабаб. Кейин кислород баланси ҳам ўйнаб туради.
Унинг устига отда илк бор сайр қилган бўлсангиз ҳаяжон ҳам қўшилган.
- Ҳаа илк бор отга сайр қилишим эди,- деди Осиё ва ўрнидан туриб Умидни курткасини қоқиб қўлига тутди,- қаранг бизникилар ҳавотир олиб югуриб келишяпти.
- Ҳаа , қаттиқ қўрқишган шекилли чанада келишса йўллари тезроқ унишини ҳам ҳисобга олишмабди.
- Айтганча , сиз қандай бу ерда пайдо бўлиб қолдингиз ? - ҳайрон бўлиб сўради Осиё , -ахир сиз ҳам тепалик бошида эмасмидингиз ?
Умид жилмайди :
-Анави арчалар орти ҳам роса зўр қиялик экан. Хуллас у ерда битта балон топдим- у , ўшанда машқ қилиб чууув этиб бу ерга етиб келгандим...
Шу пайт уларнинг ёнига биринчи бўлиб Асилбек , унинг ортидан қизлар етиб келишди .
- Ака , - деди Ҳанифа сал нарида тўмсайиб турган Жавлонга қараб , - худо бир асради-я ? Осиё опамга бир нарса бўлса , Икром поччамга нима деб жавоб берардик ? Нима бўлди ўзи ?
/ 27
👍26❤4
- Билмадим ,- қовоғи тушганча пўнғиллади Жавлон ,- бир яхши кетаётгандик. Бундоқ қарасам Осиёнинг ранги бирдан оппоқ бўлиб кетди-ю ... У ёғини ўзим ҳам тушунмадим .
- Яхшики бахтингизга Умид шу атрофда экан ,- деди Асилбек мақтанганнамо ,- бизни дўстнинг бир неча йиллар давомида от спорти билан шуғуллангани ростманасига жонингизга оро киргани аниқ.
- Ия ҳали шунақа ҳунарингиз ҳам бормиди, Умид ака ?! - деди Элнора , - бир оғиз айтмайсизам ?
- Ўзимдан ўзим шунақа ҳунарим ҳам бор деб айтавермайман-ку ,
- кулимсиради Умид ,- умуман олганда ҳавотир олманг, Осиё бироз ҳаяжонланди шекилли. Ҳозир эса барчаси ўз ўрнига тушди, дугонангиз соғ ва саломат , - у шундай деб оромгоҳ томонга ишора қилди ,- сизларни билмадим- у, менинг қорним очди. Осиё пиширган ширинликдан татишни айни вақти келдими дейман. Ҳали кабобпазлик қилиб тутун ҳидига иштаҳам бўғилган эди. Қани кетдикми? Иссиққина сутли қаҳвага тобингиз қалай ?
- Балиқ овловчиларимиздан ҳам хабар олайлик-чи ? Улардан ҳам совуқ ўтгандир ,- деди Марғуба Умидни сўзларини қўллаб - қувватлаган каби ,- Анвар ака ҳам балиқ овига қизиқишлари кўзларига кўринмасдан , менга "Эрингиз борлиги ёдингизда борми , хоним ?" дея гина қилишга ўтиб қолмасларидан у кишидан хабар олай.
Ёшларнинг бари йўлга тушгач , Жавлон Осиёга яқинлашди:
- Осиё , мени кечир. Бундай бўлишини билмагандим.
- Ҳеч қиси йўқ , Жавлон. Бу воқеада ҳеч кимнинг айби йўқ, - Осиё шундай деб ёнидагиларга баланд овозда мурожаат қилди ,- илтимос , бўлган ҳозир бўлиб ўтган воқеалар ҳақида дадамлар ва аямлар билишмасин. Уларни ортиқча ҳавотирга қўйишни истамайман .
- Умид ака !?- деди Жавлон бир четда жим кетаётган Умидга қараб,- сизга алоҳида раҳмат. Одамни қарздор қилиб қўйдингиз.
Умид Жавлонга "Э қўйсанг-чи " деган каби қўл силтади.
Қизлар токли чойгумга қўйган чой энди қайнаган ҳам эди-ки, Бердиёр ака Салима келинойи билан , Икромжон Латофат билан бошлашиб келиб қолишди. Барчалари бир дастурхон атрофида чойлашиб олишгач , Бердиёр ака жияни Латофатга ўзи барпо қилган кўлни кўрсатиш учун қўзғалди.
Шу куни асрдан сўнг мезбонлар билан қуюқ хайрлашган меҳмонлар уларни Тошкентда кутишларини тайинлаб йўлга тушдилар.
- Салиии ...- деди Бердиёр ака уларнинг ортидан тикилиб қолган аёлига қараб ,- тўғрисини айт , сен ҳам мен ўйлаган нарсани ўйладинг- а ? Латофни қизи Жавлонингга бирам муносиб экан-ми ?
- Ҳаа дадаси ,- хўрсинди Салима келинойи ,- айтманг. Бироқ...
Нима бироқ ? - қошларига тугун тушди Бердиёр аканинг
- Улар қаерда- ю , биз қайда ? Жиянгиз Латофатхон-ку майли ,тўғри тушунадилар, бироқ куёвингиз шундоқ ўқимишли қизини Тошкетдек жойдан бизни қишлоққа беришга рози бўлармиди ? Яна ёлғиз қиз бўлса.
- Бизга нима бўлибди ? Берса шундоқ ўғлимизга беради-да қизини. Ўғлингни битта айби ўқимаганими ? Ҳадемай ўқишга ҳам кирар. Ана унда нима баҳона қолади ? Йўлнинг узоқлигими ? Истасам бир хафтада Тошкентнинг қоқ киндигидан ҳовлими , квартирами ола оламан.
- Майли , дадаси . Ҳозирдан ҳовлиқмайлик. Барчасини вақтнинг ҳукмига қўя турамиз. Юрақолинг уйга , совуқ ҳам тушиб қолди.
▪️▪️▪️
Осиё эртанги бўладиган дарсларни бир сидра назаридан ўтказгач , қўлига севимли китобини олди. У мисралар узра кўз югуртирар экан , қаттиқ толиққанини ҳис қилиб китобни ёпди. Ўрнидан туриб хона чироғини ўчиргач, ётоғига чўзилди ва кўп ўтмай ухлаб қолди.
Эрталаб уйқудан тиниқиб уйғонган Осиё чиройли қилиб нонушта тайёрлади. Оила аъзолари билан бирга нонушта қилиб ўқишга отланди. Кўчага чиқиб бекат томонга кетар экан "Осиё " деб исмини айтиб чақирилганига ҳайрон бўлиб ортига ўгирилди:
- Умид ака ?! Бу ерда нима қилаяпсиз ? Яна шу маҳалда ?
/28
- Яхшики бахтингизга Умид шу атрофда экан ,- деди Асилбек мақтанганнамо ,- бизни дўстнинг бир неча йиллар давомида от спорти билан шуғуллангани ростманасига жонингизга оро киргани аниқ.
- Ия ҳали шунақа ҳунарингиз ҳам бормиди, Умид ака ?! - деди Элнора , - бир оғиз айтмайсизам ?
- Ўзимдан ўзим шунақа ҳунарим ҳам бор деб айтавермайман-ку ,
- кулимсиради Умид ,- умуман олганда ҳавотир олманг, Осиё бироз ҳаяжонланди шекилли. Ҳозир эса барчаси ўз ўрнига тушди, дугонангиз соғ ва саломат , - у шундай деб оромгоҳ томонга ишора қилди ,- сизларни билмадим- у, менинг қорним очди. Осиё пиширган ширинликдан татишни айни вақти келдими дейман. Ҳали кабобпазлик қилиб тутун ҳидига иштаҳам бўғилган эди. Қани кетдикми? Иссиққина сутли қаҳвага тобингиз қалай ?
- Балиқ овловчиларимиздан ҳам хабар олайлик-чи ? Улардан ҳам совуқ ўтгандир ,- деди Марғуба Умидни сўзларини қўллаб - қувватлаган каби ,- Анвар ака ҳам балиқ овига қизиқишлари кўзларига кўринмасдан , менга "Эрингиз борлиги ёдингизда борми , хоним ?" дея гина қилишга ўтиб қолмасларидан у кишидан хабар олай.
Ёшларнинг бари йўлга тушгач , Жавлон Осиёга яқинлашди:
- Осиё , мени кечир. Бундай бўлишини билмагандим.
- Ҳеч қиси йўқ , Жавлон. Бу воқеада ҳеч кимнинг айби йўқ, - Осиё шундай деб ёнидагиларга баланд овозда мурожаат қилди ,- илтимос , бўлган ҳозир бўлиб ўтган воқеалар ҳақида дадамлар ва аямлар билишмасин. Уларни ортиқча ҳавотирга қўйишни истамайман .
- Умид ака !?- деди Жавлон бир четда жим кетаётган Умидга қараб,- сизга алоҳида раҳмат. Одамни қарздор қилиб қўйдингиз.
Умид Жавлонга "Э қўйсанг-чи " деган каби қўл силтади.
Қизлар токли чойгумга қўйган чой энди қайнаган ҳам эди-ки, Бердиёр ака Салима келинойи билан , Икромжон Латофат билан бошлашиб келиб қолишди. Барчалари бир дастурхон атрофида чойлашиб олишгач , Бердиёр ака жияни Латофатга ўзи барпо қилган кўлни кўрсатиш учун қўзғалди.
Шу куни асрдан сўнг мезбонлар билан қуюқ хайрлашган меҳмонлар уларни Тошкентда кутишларини тайинлаб йўлга тушдилар.
- Салиии ...- деди Бердиёр ака уларнинг ортидан тикилиб қолган аёлига қараб ,- тўғрисини айт , сен ҳам мен ўйлаган нарсани ўйладинг- а ? Латофни қизи Жавлонингга бирам муносиб экан-ми ?
- Ҳаа дадаси ,- хўрсинди Салима келинойи ,- айтманг. Бироқ...
Нима бироқ ? - қошларига тугун тушди Бердиёр аканинг
- Улар қаерда- ю , биз қайда ? Жиянгиз Латофатхон-ку майли ,тўғри тушунадилар, бироқ куёвингиз шундоқ ўқимишли қизини Тошкетдек жойдан бизни қишлоққа беришга рози бўлармиди ? Яна ёлғиз қиз бўлса.
- Бизга нима бўлибди ? Берса шундоқ ўғлимизга беради-да қизини. Ўғлингни битта айби ўқимаганими ? Ҳадемай ўқишга ҳам кирар. Ана унда нима баҳона қолади ? Йўлнинг узоқлигими ? Истасам бир хафтада Тошкентнинг қоқ киндигидан ҳовлими , квартирами ола оламан.
- Майли , дадаси . Ҳозирдан ҳовлиқмайлик. Барчасини вақтнинг ҳукмига қўя турамиз. Юрақолинг уйга , совуқ ҳам тушиб қолди.
▪️▪️▪️
Осиё эртанги бўладиган дарсларни бир сидра назаридан ўтказгач , қўлига севимли китобини олди. У мисралар узра кўз югуртирар экан , қаттиқ толиққанини ҳис қилиб китобни ёпди. Ўрнидан туриб хона чироғини ўчиргач, ётоғига чўзилди ва кўп ўтмай ухлаб қолди.
Эрталаб уйқудан тиниқиб уйғонган Осиё чиройли қилиб нонушта тайёрлади. Оила аъзолари билан бирга нонушта қилиб ўқишга отланди. Кўчага чиқиб бекат томонга кетар экан "Осиё " деб исмини айтиб чақирилганига ҳайрон бўлиб ортига ўгирилди:
- Умид ака ?! Бу ерда нима қилаяпсиз ? Яна шу маҳалда ?
/28
👍29❤3
Умид унга томон қадам босар экан борган сари юзи ёришар эди:
- Ҳайрият-ей?! Соғ - омон экансиз . Мен бўлсам туни билан ҳавотир олиб мижжа қоққаним йўқ.
- Нега ҳавотир оласиз ? - кўзлари жовдиради Осиёнинг,- ахир...
- Ҳавотир оламан- да ?! Туни билан бир неча бор смс ёздим. Сиз бўлсангиз , телефонингиз онлайн режимда турса ҳам жавоб қайтарганингиз йўқ... Шунга ...
- Вой узр ,- оппоқ юзлари лоларанг бўлиб қизарди қизнинг,- менинг телефон билан кўпам ўзи ҳушим йўқ. Очиғи беэътиборлигимдан кўпинча ана шундай онлайн режимда қолиб ҳам кетади .
- Ундай бўлса майлику-я, мен бўлсам кеча отдан йиқилганингизда қаттиқ жароҳат олганмикансиз , тобингиз бўлмай қолдими деб ич- этимни едим. Худога шукр , соғ - омон экансиз.
- Сизни ҳавотирга қўйганимдан ҳижолатман. Бироқ кўриб турганингиздек мана қаршингизда саломат турибман.
- Юринг , сизни университетингизга ташлаб қўяман...
Шу кундан эътиборан Осиё телефонига келадиган хабарларни беэътибор қолдирмайдиган бўлди . Хабарларнинг асосий қисми бир инсондан келарди.
Умиддан...
▪️▪️▪️
- Ҳа , ҳа! Бўлди , тушундим,- деди Лобар дугонасининг кўнглини тинчлантириш учун ҳаракат қилиб ,- сен нима десанг шу-да , ўртожон. Менинг қизим чизган чизиғимдан, кўрсатган йўриғимдан чиқмайди . Барча гап Умиджонда қолган . Умиджон кўнсалар бўлди. Бу ёғи вадаванг тўй-да.
Лобар Сурайёга яна талай умидбахш гапларни гапириб тармоқдан узилганда кўзи ўзига ҳурпайиб тикилиб турган Шаҳзодага тушди
- Ҳаа , гап пойлаб турганмидинг?
- Ойи , бу нима қилганингиз ? Қизим чизган чизиғимдан чиқмайди деб сал оширвормадингизми ? Бир оғиз сўзингиз билан мени дугонангизни ўғлига тегиб кетади деб ким айтди сизга ?
- Эҳ ,аҳмоқ қиз!? - танглайини тақиллатди Лобар ,- шу йигит сенга уйланса жон дегин. Ҳали Умид сени олди-ю, сен ноз қилдинг !? Умидга турмушга чиқсанг ўзингни нималар кутаётганини билмайсанда , сен аҳмоқ қиз !
#давоми_бор
Муаллиф: Хазонрезги
/29
- Ҳайрият-ей?! Соғ - омон экансиз . Мен бўлсам туни билан ҳавотир олиб мижжа қоққаним йўқ.
- Нега ҳавотир оласиз ? - кўзлари жовдиради Осиёнинг,- ахир...
- Ҳавотир оламан- да ?! Туни билан бир неча бор смс ёздим. Сиз бўлсангиз , телефонингиз онлайн режимда турса ҳам жавоб қайтарганингиз йўқ... Шунга ...
- Вой узр ,- оппоқ юзлари лоларанг бўлиб қизарди қизнинг,- менинг телефон билан кўпам ўзи ҳушим йўқ. Очиғи беэътиборлигимдан кўпинча ана шундай онлайн режимда қолиб ҳам кетади .
- Ундай бўлса майлику-я, мен бўлсам кеча отдан йиқилганингизда қаттиқ жароҳат олганмикансиз , тобингиз бўлмай қолдими деб ич- этимни едим. Худога шукр , соғ - омон экансиз.
- Сизни ҳавотирга қўйганимдан ҳижолатман. Бироқ кўриб турганингиздек мана қаршингизда саломат турибман.
- Юринг , сизни университетингизга ташлаб қўяман...
Шу кундан эътиборан Осиё телефонига келадиган хабарларни беэътибор қолдирмайдиган бўлди . Хабарларнинг асосий қисми бир инсондан келарди.
Умиддан...
▪️▪️▪️
- Ҳа , ҳа! Бўлди , тушундим,- деди Лобар дугонасининг кўнглини тинчлантириш учун ҳаракат қилиб ,- сен нима десанг шу-да , ўртожон. Менинг қизим чизган чизиғимдан, кўрсатган йўриғимдан чиқмайди . Барча гап Умиджонда қолган . Умиджон кўнсалар бўлди. Бу ёғи вадаванг тўй-да.
Лобар Сурайёга яна талай умидбахш гапларни гапириб тармоқдан узилганда кўзи ўзига ҳурпайиб тикилиб турган Шаҳзодага тушди
- Ҳаа , гап пойлаб турганмидинг?
- Ойи , бу нима қилганингиз ? Қизим чизган чизиғимдан чиқмайди деб сал оширвормадингизми ? Бир оғиз сўзингиз билан мени дугонангизни ўғлига тегиб кетади деб ким айтди сизга ?
- Эҳ ,аҳмоқ қиз!? - танглайини тақиллатди Лобар ,- шу йигит сенга уйланса жон дегин. Ҳали Умид сени олди-ю, сен ноз қилдинг !? Умидга турмушга чиқсанг ўзингни нималар кутаётганини билмайсанда , сен аҳмоқ қиз !
#давоми_бор
Муаллиф: Хазонрезги
/29
👍20❤17
Аллоҳ ҳар лаҳзангизга баракот берсин!
🌜🌜🌜🌜🌜🌜🌜🌜
Ундан унумли фойдаланишгизни насиб этсин!
Доим солиҳлар, бахтиёрлар, омадлилар қаторида қилсин!😇
Тунингиз мазмунли файзли ва хайрли булсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🌜🌜🌜🌜🌜🌜🌜🌜
Ундан унумли фойдаланишгизни насиб этсин!
Доим солиҳлар, бахтиёрлар, омадлилар қаторида қилсин!😇
Тунингиз мазмунли файзли ва хайрли булсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5