جاویدنام مهران مظفری، ۲۶ ساله و اهل داراب در استان فارس، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات، به دست نیروهای حکومتی جان باخت. دربارهٔ نحوهٔ جان‌باختن او روایت‌های متفاوتی از شلیک گلوله و ضربات باتوم منتشر شده است. پیکر مهران را یک هفته نگه داشتند و چندین بار از خانواده خواستند برای تحویل‌گرفتن آن، علت مرگ فرزندشان را «تشنج» یا «سکته» اعلام کنند. سرانجام پیکرش حدود ساعت چهار بامداد تحویل داده شد، با این شرط که خاک‌سپاری ساعت پنج صبح انجام شود.
مهران فارغ‌التحصیل مهندسی عمران بود و در همین رشته کار می‌کرد. به ورزش و به‌ویژه موتورسواری علاقه داشت.
پیکر مهران در آرامستان روستای بهروزآباد به خاک سپرده شد.

ابوالفضل ظهرابی، همسر جاویدنام فاطمه سلطانی، ویدئویی از حضور خود و دو فرزندشان، گیسو و راستین، کنار مزار فاطمه منتشر کرده و نوشته است: «من و بچه‌هام، با عشق تو ادامه می‌دیم… ما هنوز یه خانواده‌ایم؛ با ریشه‌هایی از عشق و آینده‌ای که قراره با لبخند بچه‌هامون دوباره ساخته بشه.»
جاویدنام فاطمه سلطانی، ۳۲ ساله، اهل روستای فرطان در شهرستان اسفراین و مادر گیسوی شش‌ساله و راستین بود. او روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ همراه همسرش در اعتراضات اسفراین حضور داشت که هدف شلیک مستقیم گلولهٔ جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت.
پیکر فاطمه را پنج روز بعد به خانواده تحویل دادند و اجازهٔ برگزاری مراسم یادبود نیز به آنان داده نشد.

مادر جاویدنام حمیدرضا حسینی‌پور با انتشار ویدئویی از ۹ گل، از ۹ ماه دوری پسرش یاد کرده است؛ به یاد ۹ ماهی که چشم‌انتظار تولد او بود و در برابر ۹ ماهی که با دلتنگیِ نبودنش گذشته است.
جاویدنام حمیدرضا حسینی‌پور، ۲۹ ساله و اهل شیراز، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی از پشت جان باخت.
پیکر او در آرامستان کشن شیراز به خاک سپرده شد.

مادر جاویدنام بابک صادقی محسنی در ویدئویی با ۹ سیب، یاد ۹ ماه انتظار برای تولد پسرش را در نهمین ماه دوری از او زنده کرده و نوشته است: «نُه ماه است که تو را از من گرفته‌اند، اما هنوز نتوانسته‌اند ایمانم را به راهت بگیرند.»
جاویدنام بابک صادقی محسنی، ۳۱ ساله، متولد کرج و ساکن همدان، روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در تهران‌پارس، با شلیک مستقیم گلولهٔ جنگی نیروهای حکومتی به سرش جان باخت. پیکر او پنج روز بعد، در ۲۴ دی‌ماه، تحت تدابیر شدید امنیتی و با حضور محدود خانواده و نزدیکان به خاک سپرده شد.
بابک طبیعت‌گرد، کوهنورد و عاشق موسیقی بود.
«خیره‌ام به قاصدک که پس از مرگ به راه می‌افتد»؛ جمله‌ای که با نام و یاد بابک گره خورده است.

جاویدنام ستاره رفیعی، ۱۹ ساله، روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در نارمک تهران، با شلیک مستقیم گلولهٔ نیروهای حکومتی به سرش جان باخت.
بنا بر روایت منتشرشده، ستاره پیش از رفتن به خانواده‌اش گفته بود: «دوستام می‌گن دارن بچه‌ها رو می‌کشن، من باید برم.»خانواده‌اش پس از ساعت‌ها جست‌وجو و بی‌خبری، پیکر او را در میان پیکرهای منتقل‌شده به حیاط بیمارستان الغدیر پیدا کردند.
پیکر جاویدنام ستاره رفیعی در آرامستان بهشت‌زهرای تهران، قطعهٔ ۸۴، ردیف ۱۹، شمارهٔ ۳۰ به خاک سپرده شد.