روز دوم اعتراض چه می‌شود؟ آغاز یک حرکت جمعی، با ادامه‌دادن آن تفاوت دارد. در این پادکست، چالش دوام اعتصاب، فشار اقتصادی بر خانواده‌ها و نقش همبستگی را بررسی می‌کنیم. فشار جمعی چگونه می‌تواند محاسبات حامیان حکومت را تغییر دهد و هم‌زمان، زندگی مردم و نهادهای ضروری کشور را حفظ کند؟

فناوری ایرانی، قطعات چینی و تلاش برای تولید در یمن؛ وال‌استریت ژورنال از محموله‌های توقیفی پرده برداشته که سرنخ گسترش برنامه موشکی حوثی‌ها هستند.

قطعات اختصاصی، ماشین‌آلات و مواد اولیه، نشانه‌هایی از تلاش برای عبور از مونتاژ موشک‌های آماده به تولید بخش‌هایی از آن‌ها در خاک یمن‌اند؛ مسیری که می‌تواند مهار این برنامه را دشوارتر کند.

آیا حوثی‌ها در حال ساخت زنجیره‌ای برای تولید موشک‌اند که دیگر فقط به مسیر تأمین ایران وابسته نباشد؟

آیا تجربه شارل دوگل می‌تواند الگویی برای تغییر سیاسی در ایران باشد؟ از توافق حقوقی و مالی با بریتانیا تا اختلاف با متحدان و ساختن پشتوانه داخلی، مسیر دوگل پیچیده‌تر از بازگشت همراه ارتش خارجی بود. این پادکست، نقش کمک خارجی و حدود اختیار قدرت‌های مداخله‌کننده را بررسی می‌کند و می‌پرسد پیروزی نظامی چگونه به استقلال و انتقال قدرت تبدیل می‌شود.

جاویدنام میلاد خاکسار، ۳۴ ساله، اهل مرودشت در استان فارس و پدر دو فرزند خردسال بود. او روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در مرودشت، با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی جان باخت.
پیکر میلاد در قطعهٔ ۷ گلزار شهدای مرودشت به خاک سپرده شد.

جاویدنام ثمین رستمی، ۴۲ ساله، مادر دو پسر و پرستار بیمارستان آرام کرج بود. او شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در منطقهٔ مهرویلای کرج، با شلیک نیروهای حکومتی جان باخت.
به روایت شاهدان، ثمین با دیدن ضرب‌وشتم یک دختر جوان توسط مأموران، برای کمک به او پیش رفت که از پشت هدف گلولهٔ جنگی قرار گرفت. گلوله به ناحیهٔ طحال او اصابت کرد و جانش را گرفت.
بنا بر روایت خانواده، خواهران ثمین نیز هنگامی که خود را به محل رساندند، مورد حملهٔ نیروهای حکومتی قرار گرفتند؛ دست‌هایشان شکست و با پنجه‌بوکس به صورتشان ضربه زدند.
پیکر ثمین چهار روز بعد به خانواده‌اش تحویل داده شد و در آرامستان کرج به خاک سپرده شد.

جاویدنام محمد رادمان‌نیا ۲۸ ساله‌، ورزشکار و بدن‌ساز، اصالتاً اهل اراک و ساکن تهران بود. او شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در خیابان طاووسیِ محلهٔ نظام‌آباد تهران هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفت.
بر اساس گزارش‌ها، مأموران ابتدا به او ساچمه شلیک کردند و سپس از پشت با گلولهٔ جنگی هدفش قرار دادند. محمد پس از انتقال به بیمارستان الغدیر، در ساعات اولیهٔ روز ۲۰ دی‌ماه بر اثر شدت جراحات جان باخت.
تحویل پیکر محمد به خانواده مشروط به خاک‌سپاری خارج از تهران شد. پیکر او در آرامستان رباط‌میل شهرستان اراک به خاک سپرده شد.