مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
کتاب

می خواهم بنشينم
براى بچه هايم كتاب بخوانم
و كتاب بچه هايم را بخوانم
و بچه هايم را بخوانم

خواندن بلد نيستم
كتاب را می بندم
و بچه ها به خواب رفته اند

https://telegram.me/mfmonfared
به معجزه ام ایمان بیاور
ظهور کرده ام
در شولای پیامبری
که خدا را مبعوث کرده است
تا دیگرگونه
دوستت بدارد

https://telegram.me/mfmonfared
از ارتفاع قافیه ای پر جلال
از بام یک جنون مطول
از مطلع قصیده هشتاد بیتی اش
شاعر سقوط کرد

در زیر پای شاعر
غلتید سنگ قافیه ای سست
شاعر
با سکته ای ملیح فرو لغزید

باری
به رغم حضرت آدم
بی بهره از طراوت حوا
با سیب کال قافیه ای سست
شاعر هبوط کرد

https://telegram.me/mfmonfared
امروز در ایران روز مادر است و من نتوانستم با مادرم تماس بگیرم و به بهانه ی تبریک این روز صدایش را بشنوم. برایش چیزی نوشته ام. هنوز صیقل نخورده است، ولی تقدیمش می کنم:

مادر



افسوس
ترتیب خنگ حرف های الفبا
جوری نبود که ما
پیش از هر چیز
نام مادر را بخوانیم

کتاب فارسی
باید اینگونه آغاز می شد:

آن زن آمد
آن زن در باران آمد
آن زن با پای پیاده آمد
آن زن آب داد
آن زن نان داد
آن زن انار دارد
آن زن صبر دارد
آن زن می بارد
آن زن درد می کشد
آن زن در سکوت پیر می شود


https://telegram.me/mfmonfared
گفتي: درخت‌ها
عاشق نمي‌شوند
گفتم: تو هيچگاه
بر گونه‌هاي شاخه نديدي
گل بوسه‌هاي تازه و سبز جوانه را؟
گفتم: نديده‌اي
در هر بهار
آن قامت كشيده‌ي عريان را
آن شعر رنگ رنگ طربناك
آن خواندني‌ترين غزل عاشقانه را
عاشق شو نازنين که بهار است!
بس كن بهانه را!

https://telegram.me/mfmonfared
در كوچه باغ ترانه چرخ مي زنم:
دختران
با لپ هاي گل انداخته
بادبادك در دست مي دوند
پسران
مثل برق و باد عاشق مي شوند
مادران سرود مي بافند
پدران لبخند مي پراكنند
در من
حزنی بابا طاهری
در كوچه باغ ترانه
شادی را تباه می کند https://telegram.me/mfmonfared
تنها نگاه کن
بگذار حرف هایت را
بی وساطت واژه بنوشم
از آن سرمست ترین خم
که زیر طاق ابروانت
پنهان کرده ای!

https://telegram.me/mfmonfared
می خواهم
تا صبح ِ خنده های زلالت
از بوسه های ناب شرابینت
سرمست
از چشم های تو بسرایم

بنشین
هنوز پاسی
از گیسوان تو
نگُذشته ست


https://telegram.me/mfmonfared
درست لحظه‌ای که فکر می‌کنی

در آستان بامداد دیگری

دوباره بی‌قرار لحظه‌ی طلوع می‌شوی

درست لحظه‌ای که فکر می‌کنی

دوباره مثل روز تازه‌ای شروع می‌شوی

درست لحظه‌ای که ... آه ... ناگهان

تو پرت می شوی

به بی زمانی غروب یا طلوع دیگری

تو مانده‌ای و پر شتاب می‌رود

قطار کهنه‌ی جهان

https://telegram.me/mfmonfared
پشت کالسکه‌ ای می‌دوم که تو درآنی
کالسکه ران با شلاقش
اسب ها را به رفتن
و بچه ها را به نیامدن وامی دارد

پشت کالسکه می‌پرم
نوک‌ضربه‌های شلاق
صورتم رامی‌سوزاند

طعم خون گوشه ی دهانم را
فراموش می‌کنم
شلاق می خورم
می سوزم
تاب می آورم
و تا خود خدا
دنبال تو می‌آیم

https://telegram.me/mfmonfared
شوکرانی نطلبیده
یا دق­زهری خودخواسته
هر چه هست،
غرقت می کند در
اقیانوس کابوس

شگفتا
بس نمی شود این نوشانوش پریشانی
اقیانوس دیگر
کابوس دیگر
افسوس دیگر

صدایت را نمی شنوم
دیگر
هنوز
نوک انگشت­ هایم را می­بینی؟

https://telegram.me/mfmonfared
زهرآبدار دشنه ی بی رحمی است
چونین که پرمغازله می لغزد
بر کتف های جان

آوار تازیانه ی تاراج
همسنگ گردباد
پیچان و مست پنجه کشیده
در چشم آسمان
زان پس لمیده خونین
سوزان و زخمبار
بر گرده ی زمین
بر شانه ی زمان

مرگ است
مرگ
اینکه کف آورده بر دهان
در دست مست اوست
ببینید
زهرآبدار دشنه ای از جنس پرنیان!

https://telegram.me/mfmonfared
یک خبر
منتفی شدم
مثل یک قرار
در قفس
یک قفس به قدر زندگی حقیر
یک قفس به عمق بی‌کسی

منتفی شدم
هر نفس هزار بار
در قفس
مثل یک قرار
مثل نقشه‌‌ی فرار!
https://telegram.me/mfmonfared
کلمه‌ها را دوست ندارم
وقتی می‌شود
با چشم‌ها گفت
از دست‌ها شنید

عاشقانه‌ترین سکوت‌ها
عاشقانه ترین شعرهاست
بی مزاحمت کلمه
بی دغدغه ماندگاری

خوب که سکوت کنی
جهان پر از عاشقانه هاست

https://telegram.me/mfmonfared
کلمه اگر نبود
پیامبران و شاعران مبعوث نمی شدند

کلمه اگر نبود
رنگ می‌ماند و نقش
موسیقی و صدا
و عشق و پرستش
به کلمه و کتاب نیازی نداشت

https://telegram.me/mfmonfared
گوشه ای لم می دهد
پایش را دراز می کند
و خمیازه می کشد

گاهی
می خواهم دستش را بگیرم
و به خیابان ببرم
و پشت در رهایش کنم
همیشه دستم را می خواند

کتاب که دستم می گیرم
عصبانی می شود
کتاب را از دستم می‌گیرد
به گوشه‌ای پرت می‌کند
اتاقم را به هم می ریزد

همیشه از دستش
به خواب فرار می کنم
و همخانه‌ام
زیرکانه به من شب به‌خیر می‌گوید

خستگی
همخانه‌ی من است

https://telegram.me/mfmonfared
سقوط یا صعود؟
به قله فکر می‌کنی
به اوج‌های نارسیده
دشت‌های زیر پا
به مهربان‌ترین ستاره فکر می‌کنی
به روزهای روشن رسیدنت
به رفتن هماره فکر می‌کنی
و گام های عادتت
چه پر شتاب و بی بهانه می رود

کمی بمان
به پیش رو
به پشت سر نگاه کن
سقوط یا صعود؟

تو می‌روی و این سؤال ساده
این سؤال ناگهان
شقیقه‌ی رسیدن تو را نشانه می رود!

https://telegram.me/mfmonfared
کسی به استقبال
کسی به بدرقه‌ این‌جا نیست

در ایستگاه
مسافری است که از هیچ‌جا نیامده است
مسافری است که بی‌مقصد
مسافری است که در لحظه میخکوب شده ست

هتل نه،
خانه‌ی یک دوست نه،
کنار خیابان نه
کجا؟
نمی‌داند
مسافری که نخواهد رفت
مسافری که نمی‌آید
مسافری که نمی‌ماند
کسی به استقبال
کسی به بدرقه این‌جا نیست
https://telegram.me/mfmonfared
دلتنگی پیش از من سفر می‌کند
از راه که می‌رسم
او چمدانش را باز کرده
در اتاق
کنار پنجره
چشم انتظار من است
مرا در آغوش می‌کشد
و هر دو بغض می کنیم

در تمام سفر
برایم از خانه می گوید
هر صبح و ظهر و شب
یک قرص به خوردم می دهد
قرص غربت
و هر لحظه می پرسد:
چند روز دیگر بر می گردیم؟

https://telegram.me/mfmonfared
تمام حرف من این است
اگر تمام جهان در مقابلم باشد
اگر به دار کشندم
اگر بسوزندم
جز این نمی‌گویم

تمام حرف من این است:
زمین به دور تو می‌گردد!
https://telegram.me/mfmonfared