مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
سعدیانه:

قدر قافیت کسی داند که به قصیدتی گرفتار آید
Channel photo updated
Channel photo removed
Channel photo updated
وقتی برای چیزی یا کاری هیجان زده بودم, دوستم سعید جان ک. ب. به نقل از پدر مرحومش میگفت: صبر کن, ارزان می شود! حکایت من است و روزهای اولم در دانشگاه هاروارد. روزهای اول برایم شیرین و باور نکردنی بود. حالا بعد از سال ها, وقتی از کنار مجسمه جان هاروارد می گذرم و آن روزها را به یاد می آورم, حرف سعید جان را بهتر می فهمم.
بی تو
که ام
چه ام
به چه سامانم؟
خون کدام فصل
جاری است در رگانم؟

نه
این
هوای شرجی تابستان
با خون گرم
خون گسش نیست

در من اگرچه می گذرد زمهریر
این
خون برف
خون زمستان نیست

هرچند زرد و خشک
با ناله اش
-خشاخش بی برگی-
نومید وار می گذرد در من
خون خزان
گمان نمی برم اما
جاری است در رگانم

این آسمان ابری
وین بارش مداوم
تنها نشانه های بهاران رفته است
بی تو
که ام
چه ام
به چه سامانم ؟
من بی تو بی مضایقه بارانم!
امشب زیبا شده‌ای

زیباتر از همیشه

می‌ترسم در آغوش بگیرمت

همیشه در آخرین لحظه فکر می‌کنم

شاید زندگی زیباتر باشد

https://telegram.me/mfmonfared
ايستاده‌ام كنار تخت

روي تخت

ناله مي‌كند كسي كه مي‌شناسمش

ايستاده‌ است در كنار تخت من

گوش مي‌دهد به من كسي كه مي‌شناسدم

سال‌هاي سال

از مريض اين اتاق

هيچ كس به غير من

عيادتي نكرده است

https://telegram.me/mfmonfared
از مجموعه شعر دوباره طوفان، دوباره عشق:

آمد به رویارویی امواج با یک نیزه کوچک
می خواست از دریا بگیرد باج با یک نیزه کوچک

چون شاهکان عرصه افسانه های دور در ذهنش
تصویری از یک تخت، یک تاج، با یک نیزه کوچک

آیینه ها را می کشد در بند خود با یک نگاه خرد
خورشیدها را می کند تاراج با یک نیزه کوچک

یا با فلاخن قله های دورتر را می پراند سنگ
یا آسمان را می کند آماج با یک نیزه کوچک

تصویر ما، تصویر رویاهای ما شاید همین باشد
یک عمر می جنگیم با امواج با یک نیزه کوچک

https://telegram.me/mfmonfared
یکی از خطاهای راج درباره جشن سوری این است که آن را چهارشنبه سوری می خوانند. این جشن در غروب روز سه شنبه برگزار می شود. پس از ورود عربان به ایران, این جشن را به شیوه تاریخگذاری عربان شب چهارشنبه سوری نامیدند, چرا که به قول ابوریحان, آنان روز را به نام شب پیش از آن می خواندند. چنین اشتباهی ظاهرا در دانشنامه
ایرانیکا هم راه یافته است.
https://telegram.me/mfmonfared
جشن شب چهارشنبه سوری است. دوست نداشتم بیایم، ولی به اصرار دخترم مانا همراه شدم. این جشن ها می تواند بهانه ای برای شاد بودن باشد. حتما اشکالی در من است که نمی توانم از ته دل شاد باشم. در جایی خواندم که پنجاه سالگی غمگین ترین سال زندگی آدم هاست. ولی این غمگنی برای من از سال ها پیش آغاز شده است. هوای سالن جشن داشت خفه ام می کرد. آمدم بیرون. نمی دانم در درون هر یک از این آدم ها که خوشحال و بی خیال به نظر می رسند چه جریان دارد. خدا کند ظاهرشان آینه درونشان باشد.

https://telegram.me/mfmonfared
از فراهم شدن این راه ارتباطی بسیار خوشحالم. در لیست مخاطبانم نام بسیاری از دوستان امروز و دانشجویان دیروزم را می بینم که فکر می کردم مرا از یاد برده اند. دوستانی که حالا می دانم مخاطبان خاموش وبسایت من هم هستند و انگیزه ام را برای نوشتن در هر دو جا بیشتر می کنند. حالا خود را بیشتر به نوشتن متعهد می دانم. باز هم مصرانه خواهش می کنم با هر یک از دوستان دانشجو تماس دارید, این کانال را به او معرفی کنید. از شما سپاسگزارم.

https://telegram.me/mfmonfared
از جهان
سهم ما شاید
حسرتی باشد

نقشی برآب
آویخته بر باد
ریخته بر خاک
گریخته در آتش

https://telegram.me/mfmonfared
دیروز طعم حادثه می دادی
امروز طرح فاصله داری
فردا بگو که خاطره خواهی بود؟

https://telegram.me/mfmonfared
تاریخگری و مصلحت اندیشی

به یاد دارم در دومین سمیناری که برای بازنگری برنامه درسی رشته تاریخ برگزار شد، استاد فاضل رسول جعفریان پشت تریبون رفت و از ضرورت مصلحت اندیشی تاریخگران سخن گفت. جان کلامش این بود که تاریخگر نباید هر واقعیتی را که کشف کرد برملا کند و باید به مصالح گوناگون توجه داشته باشد. بسیاری از تاریخگران حاضر در آن جمع با سخنان او همداستان نبودند، ولی کسی از در مخالفت درنیامد و من البته همان روز هم با این مصلحت اندیشی تاریخگران مخالف بودم.


https://telegram.me/mfmonfared
امروز 27 اسفند, زاد روز استادم دکتر عبدالحسین زرین کوب است.
شاید سال 1374 بود که به همراه استادم دکتر خلعتبری و دوست عزیزم دکتر دیزجی برای تدریس به دانشگاه آزاد شاهرود دعوت شدیم که ای کاش نشده بودیم و نمی رفتیم. راننده مینی بوسی که ما را از هتل به دانشگاه می برد, مردی بود میانسال که عاشق دکتر زرین کوب بود. هر چند کار دانشگاهی نداشت, تمام آثار او را خوانده بود و با اشتیاق بسیار از آنها حرف می زد. آرزو داشت با دکتر زرین کوب دیدار کند. به او قول دادم اگر ماندنی شدم, قراری تنظیم کنم و او را به دیدن استاد ببرم. ماندنی نشدم و دستم از دیدار مجدد او کوتاه ماند.
https://telegram.me/mfmonfared
رخشنده ترین شهاب را پوشیدند
سرمست ترین شراب را نوشیدند
شب در خورشان نبود, خورشید شدند
از چشمه آفتاب ها جوشیدند
https://telegram.me/mfmonfared
www.fmonfared.com
پشت میله ها
-خطوط دفترم-
بیتابی می کنند
محکومان به اعدام
حبسیان ابد:
ـ بندهایی که برای تو نگفته ام -

دلتنگ اند
منتظران آزادی
جاری شدن بر لبانت:
- شعرهایی که برای تو سروده ام-

این شعر هم
منتظر حکم آزادی است


https://telegram.me/mfmonfared
سال ۱۳۶۲ می خواستم خانه را ترک کنم و به خدمت سربازی بروم. غزلی گفتم و برای آنکه یادگاری باشد از من در خانه، آن را بردم خیابان انقلاب، حوالی لاله زار در زیر زمینی استادی خوش نویس که بعدها دانستم استاد جلال الدین فراهانی است، برایم نوشت. قابش کردم و به دیوار خانه آویختم و رفتم:

گر امیدی بود، با رنج جهان می ساختیم
با ملال و محنت هفت آسمان می ساختیم

گر بهاری خنده می زد ور گلی در کار بود
سال ها با برگ ریزان خزان می ساختیم

کاروان عمر هرگز ره به آبادی نداشت
ور نه ما صاحبدلان با کاروان می ساختیم

کاش در اندیشه مهر و وفا می سوختیم
کاش با اندوه هستی سرگران می ساختیم

مهدیا ای کاش جان را در شتاب لحظه ها
شمع راه آشیان گم کردگان می ساختیم


https://telegram.me/mfmonfared
سلام دوستان نازنین،

چند ساعت دیگر سال ۱۳۹۵ از راه می رسد و برگی دیگر از تقویم روزگار ما
ورق می خورد. من ششمین هفت سین غربت را می چینم. شادباش مرا برای برخورداری از سعادت دیدار یک بهار دیگر بپذیرید. سعادت جشن گرفتن یک عید ایرانی دیگر در کنار عزیزان و دوستان. برایتان شروع سالی را آرزو می کنم که از تمامی سال های پشت سر بهتر باشد و البته در خوشی و کامرانی و تندرستی به گرد پای هیچیک از سال ای پیش رویتان نرسد. به رسم عیدی، این شعر تازه را تقدیم می کنم.


هفت سین

خیره شده ام
به سیبی سرخ
که در تنگ آب تکان می خورد
و فکر می کنم
به آزادی ماهیان
زندانیان تنگ های تنگ
سرخ و سیاه
سفید و سبز

به سفره هایی
که سیلی
سین هفتمشان است
تا صورتی گل انداخته باشد
در آستانه نو شدن سال

به سفره هایی
خالی از سین سکه
و سیب لبخند
و سنبل صلح
به دل هایی
که مثل سیر و سرکه می جوشد

ای کاش
سفره هفت سینمان را می چیدیم
با سخاوت و سادگی
سرسبزی و سرخ رویی
سرود و سرور
و سین هفتم آن
سوگند صلح بود
تا نوروز
برای همه عیدی سعید باشد

https://telegram.me/mfmonfared