مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
زیر دو سقفیم، آسمان ما یکی نیست
آشوب ما، امن و امان ما یکی نیست

من بند دیوانم تو همزاد پری ها
اوج و فرود داستان ما یکی نیست

تو زندگی سازی، من اما آرزو سوز
ما از دو نسلیم آرمان ما یکی نیست

من ابری دردم نه بغض آلود شادی
باران ما، رنگین کمان ما یکی نیست

از بارش اعجاز از روئیدن راز
سهم زمین و آسمان ما یکی نیست

هم بخت بازیگوش، هم تقدیر مغرور
نامهریاری ها میان ما یکی نیست

زین واژه ها راهی به سوی هم نداریم
دل هایمان تا با زبان ما یکی نیست

گرنه فراموشی، خموشی بهترین است
چونین که جان ما، جهان ما یکی نیست
https://telegram.me/mfmonfared
رؤیاهایم را در گلدان می کارم
اگر سبز شد
بند بندش را
به کودکان بی بهار می سپارم
قلمه بزنند
در دلهایشان
برای مباداهای بی رؤیا
رؤیا داشتن
همان بودن است
رؤیا داریم
پس هستیم
https://telegram.me/mfmonfared
درون چرخه ی سکونم، به انتها رسیده بودم
اگر جهان تو را نمی داشت، اگر تو را ندیده بودم

اگر خدا تو را نمی ساخت، و برگ تازه رو نمی کرد
به شکل رنگ از جهانش، چه بارها پریده بودم

چه پیله کرده ای بگویم، به گرد روزگار خود تار
چو کرم کوچک گرفتار، قفس قفس تنیده بودم

نه آن سرود سوگ پرداز، طنین تازه ای نمی داشت
اگر لبت مرا نمی خواند، ترانه ای تکیده بودم

دلت اگر نشانه ای داشت، امید آشیانه ای داشت
چو خون رگارگ جهان را، به سمت تو دویده بودم

تویی که دیگران ... وگرنه، بدون تو شبی چه آرام
ز خیرشان گذشته بودم، ز شرشان رهیده بودم
https://telegram.me/mfmonfared
در زندگی ما
بیشتر آدم ها
روزی می آیند
روزی هم می روند
تنها بعضی ها
روزی می آیند
و دیگر
هرگز نمی روند
https://telegram.me/mfmonfared
نوروز جان سلام
بازآمدی
چه خوب و به‌هنگام
با سبزه وبنفشه و سنبل
با کوله بار گل
در مقدمت جهان
با احترام باز به پا خاست
سال قدیم جامه‌ی نو پوشید
تقویم رخت تازه به تن کرد
در مطلع بهار

خوب آمدی
عزیز دل ایام
پیغام آور غزل و آواز
در سرزمین مهر
ایران تبار سبز و سپید و سرخ
سالار سربلند
جانان سالیان
با هفت سین عشق

باز آمدی دوباره به ایوان دل
در کوچه‌های شهر بزرگ
ماییم و باز کوشش و رویش
ماییم و ارمغان تو
سرمستی مدام
نوروز جان سلام
https://telegram.me/mfmonfared
بهار سرزد و بی تو دلم بهار نشد
درخت خشک خیالم، شکوفه زار نشد

بهار ماند سر قول خود، ولی تو؟ دریغ!
قرار بود بیایی، مگر قرار نشد؟

چه فصل ها که از این خانه سبز و زرد گذشت
و روزگار دلم، بی تو روزگار نشد

نیامدی و به شهر دلم نتاخت غمی
کزان تمامی این شهر تار و مار نشد

چگونه شاد شود دل ازین تبسم سبز
که بی حضور تو یک عمر آزگار نشد

یگانه باغ‌ و بهارم، فقط تو می دانی
که بی دمیدن یک گل چرا بهار نشد

همیشه می رسد از راه بی اجازه ی ما
خوشا بهار که پاسوز این حصار نشد
https://telegram.me/mfmonfared
کتاب مهاجرت علمای شیعه از جبل عامل به ایران در عصر صفوی که در سال ۱۳۷۰ به عنوان رساله ی کارشناسی ارشد من به پایان رسیده بود و در سال ۱۳۷۵ از سوی انتشارات امیر کبیر منتشر شده بود، به چاپ سوم رسید.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
شعرخوانی در هفدهمین شب از محفل ادبی شب های بوستون.
شتابناک
فرو می ریزی
از شاخه های سبز
به ساقه های زرد
به خاک خاکستری
به اعماق سیاه
سیاه تر
سیاه ترین
چنان که دیگر
به آب هفت اقیانوس هم
رقیق نمی شوی
رفیق نمی شوی
https://telegram.me/mfmonfared
هرآنچه حادثه، مطلوب می شود با تو
چقدر حال دلم خوب می شود با تو

منم‌ در آینه، اما تو پیش روی منی
نگاه آینه مرطوب می شود با تو

چه روزگار خوشی، هر دقیقه، هر نفسش
وقوع معجزه محسوب می شود با تو

نه واژه نیست که حس بلیغ خواستن است
که در مغازله مکتوب می شود با تو

تو ساده می گذری، این گناه چشم تو نیست
که شهر یکسره آشوب می شود با تو

دوباره آمده ای تا دوباره تازه شوم
دوباره حال دلم خوب می شود با تو
https://telegram.me/mfmonfared
به خیالم
در ایستگاه رؤیا
سوار شده ام
هر ایستگاه
نامی دلهره دارد
ایستگاه سیلی، سیل
زلزله، آوار
ناشناسی می گوید
این ترن کابوس است

می خواهم ترن را عوض کنم
به زهرخندی می گوید
ایستگاه بعدی
ایستگاه مرگ است
https://telegram.me/mfmonfared

تو خود هرآنچه در سفر است آنی
آغازی و مسیری و پایانی

کولاک برف در دل شهریور
مرداد دل نشین زمستانی

چون عشق سهل و ممتنعی، یعنی
آنسوی وهم، سختی و آسانی

طوفانی از کرانه ی آرامش
آرامشی به هیأت طوفانی

با این خزان سرشت زمستان زاد
ایثار گل، کرامت بارانی

خورشید نیست نام سزاوارت
زینسان که بی بدیل درخشانی

رسم تو مهربانی بی شرط است
ای مهربان ترین به چه می مانی

ای آدمی_پری به تو می بالم
چونین که بی مضایقه انسانی
https://telegram.me/mfmonfared

با چاشنی شیطنتی، بی محلم کن
چون من گله کردم، تو ببوسم، بغلم کن

من زهر، تو تریاک، بسوزان اثرم را
در خویش فروگیرم و در خویش حلم کن

امکان کمی مانده رهایم کنی از مرگ
من بی نفست منتفی ام، محتملم کن

بی تو شدنم، نقطه ی پایان جهان است
بی مرگی ام از توست، رها از اجلم کن

بی قصه ی تو، شعر من! اسطوره محال است
در عشق بپیچانم و ضرب المثلم کن

نه وهم و خیالم، نه فریبم، نه محالم
از وهم گذر کن، به حقیقت بدلم کن
https://telegram.me/mfmonfared
بی قراری غریبی ست
در من
طوفان طواف می کند
موج ها
مهمانی گرفته اند

بی قراری غریبی ست
در کویری بی کرانه ایستاده ام
و دریا
در من
غوطه می خورد
https://telegram.me/mfmonfared
در پی ات
کوچه کوچه می دوم
کودکان هرزه گرد
سنگ می زنند
زخم می خورم
از شرابه های اشک و خون
گونه ام تر است
بی هوا نگاه می کنی
خنده می زنی
خنده ی تو از همیشه دلربا تر است
https://telegram.me/mfmonfared
سال دیدگی (۱)

سال دیده تر که شوم
می توانم
عاشق تر شوم
می توانم
عاشق تر بمانم

حالا
در این سال دیدگی
بیشتر می خواهمت
بیشتر از همه ی جوان ها
بیشتر از همه ی جوانی ها
https://telegram.me/mfmonfared
سال دیدگی (۲)

عشق
اگر باران باشد
(که هست)
بر نهال تازه سال
و درخت سال دیده
یکسان می بارد

درخت سال دیده
با ریشه هایش
گسترده در اعماق
قدر باران را
بیشتر می شناسد
عشق
اگر باران باشد
(که هست)
https://telegram.me/mfmonfared
خواب دیدم در حریمی ناب، خواب مرگ را
یک نفس، یک جرعه، نوشیدم شراب مرگ را

در پگاهی پاک می تابید خورشیدی شگفت
روی بام عمر دیدم آفتاب مرگ را

مثل برقی از ره آمد، چون شهابی دور شد
پیش ازین باور نمی کردم شتاب مرگ را

چون کشاکش بین مرگ و زندگی بالا گرفت
شوق ماندن سخت می کرد انتخاب مرگ را

فصل کوتاه قشنگی بود و خواندم خط به خط
از کتاب زندگی، تا صبح، باب مرگ را

تا سحر می خواندمش، جذاب و شورانگیز بود
زندگی آغاز شد، بستم کتاب مرگ را
https://telegram.me/mfmonfared