مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
هرچند جز من قصه ای در سر ندارد
درد مرا، عشق مرا باور ندارد

آن شهرزاد قصه ها دیگر برایم
جز داستان هایی هراس آور ندارد

می فهممش، روزی دلش از عشق پر بود
مروز اما دوستم دیگر ندارد

او رنگ ها را زنگ ها را می شناسد
عادی است گوشی را اگر هم بر ندارد

تیر زمستان است با ما فصل فصلش
دنیای ما مرداد و شهریور ندارد

او در کنارم نیست، دنیا پیش رویم
آیینه ای جز خاک و خاکستر ندارد

حتی خدا این روزها در دست و بالش
مخلوقی از این مرد تنهاتر ندارد

https://telegram.me/mfmonfared
ای چشمه های افسون، ای چشم های جادو
ای ساحران شبگون، چشمان پرنیان خو

تاریخ در دل من، تنها دو دوره دارد
دوران پیش از آن عشق، زان چشم ها به این سو

آن چشم ها پناهی است، در بی کران تشویش
شب قصه های آرام، بی خشم، بی هیاهو

می بیندم ولی من، آنسوی میله هایم
محصور چشم هایش وان تارهای گیسو

می بینمش ولی شرم، بندی است بر دهانم
حتی نمی توانم گفتن: سلام بانو

آنجا: شراب، مستی، محراب می پرستی
خم های مست آنجاست: زیر دو طاق ابرو

آن چشم ها دو فنجان چای و کنار لب ها
تمثیل بی مثالی است از چای قند پهلو

https://telegram.me/mfmonfared

بگذار برق چشم هایت رازمان باشد
سهم دل من از زمین و آسمان باشد

بگذار تا‌ در قصه زاران پس از باران
چشم فصیحت راوی رنگین کمان باشد

یک عمر، چونان جاده همپای تو می آیم
یک روز، پای عشق شاید در میان باشد

با هر زبان ساده ای از عشق می گویم
حتی اگر تمثیل موسا و شبان باشد

دو صندلی، یک میز، شاید هم دو فنجان چای
سهم من و تو از تمام داستان باشد

روزی که با چشمان سبزت چای می نوشم
آن روز شاید آخرین روز جهان باشد

https://telegram.me/mfmonfared
خوشی، بی خیال منی، خوش به حالت
و در من تمامی ندارد خیالت

پریدی، به رویای پرواز بردی
دلی را که سنجاق کردم به بالت

پریدی و بی بال جا ماندم از تو
هلا شهد پرواز بادا حلالت

تو بگذر، اگر پیش پای تو آمد
ببخشا دلی را که شد پایمالت

گذشتی و بی وقفه جاری ست در دل
غزلواره ی چشم های زلالت

حضوری محالی، ولی در دل من
مگر منتفی می شود احتمالت

دل خوش خیالم، رها کن غزل را
رمیده است و رفته است دیگر غزالت

https://telegram.me/mfmonfared

این روزها
گورستان هایمان
به رغم همیشه
آباد است
از زندگان
زنده به گورها
خانه های فردایمان
خانه های امروزشان است

خانه هایشان آباد است
خانه های فردایشان
خانه های امروزشان
زنده به گوران
از گور راندگان
از گور ماندگان

اینجا
آبادی
بیداد می کند
https://telegram.me/mfmonfared
رسم بدی است
که چشم هایت را ببندی
در دل چیزی آرزو کنی
پس از آن
در شمع ها بدمی
به قصد کشتنشان

رسم بدی است
وقتی در دل
آرزویی
نداشته باشی
مگر
روشن ماندن
تمامی شمع ها
https://telegram.me/mfmonfared

از اشتیاق بیداری، تا انزوای خاموشی
راهی به قدر یک شوخی است، یک خنده، یک فراموشی

شاید دوباره زنگی خورد، شاید دوباره چیزی گفت
با هر بهانه ساعت ها، زل می زنم به این گوشی

زل می زنم به این گوشی، تصویر توست در ذهنم
وقتی ستاره می خندی، وقتی ترانه می پوشی

زل می زنم، ولی انگار باران گرفته آنسوتر
در پیش رو چه می بینم؟ تصویر گنگ مغشوشی

وقتی تو نیستی دنیا، یک آسمان دلتنگ است
یک پنجره که می بارد، با چشم های خاموشی

در انزوای این شب ها، زانوی غم؟ نه کافی نیست
من مرگ را بغل کردم، در آخرین هماغوشی

https://telegram.me/mfmonfared
باید تمام کرد
نمی خواهم
وقتی به هیچ کار نمی آید
در این هوای بی تو
نفس را

دور از تو
حتی درخت ها
با‌خود
هوای تازه ندارند
بی هیچ اشارتی به رهایی
دلتنگ می شمارمشان
هر روز
انگار میله های
قفس را

https://telegram.me/mfmonfared
شکست سقف قیامت
فرو نشست قفس
فرشته های خدا
هراس
ضجه
دعا
فریاد
بدون نور و هوا

کمک کنید
ستاره های درخشان
فرشته های نجات
هنوز طعمه آواراند

دعا کنید
نفس جواب دهد
فرشته های نجات
ستاره های گرفتاراند
https://telegram.me/mfmonfared
رشک شب است چشم تماشایی شما
خورشید خیره مانده به زیبایی شما

حتی به ذهن حضرت حافظ نمی رسد
توصیف چشم های معمایی شما

شعری بخوان که تک تک آن واژه های گنگ
گویا شود به معجز شیوایی شما

لطفا رها کن آینه ها را نمی رسند
آیینه ها به اوج دلارایی شما

دلداده صداقت بی مرزتان شدم
حتی فریب نیست فریبایی شما

مبهوت مانده ام چه شکوه یگانه ای است
در هیأت نجیب اهورایی شما

بانو اگر اجازه دهی غرق می شوم
در بیکرانه دل دریایی شما

شاعر نداشتید که من وقفتان شدم
این هم به روی آن همه دارایی شما
https://telegram.me/mfmonfared
در این فروتاختن
از فرو ریختن بنایی کهن
در شگفت نباید بود
شگفتی
در فرو نریختن هاست
سقوط هر بنا
آغاز شمارشی است معکوس
به فروپاشی بنایی دیگر

عصا را که موریانه خالی کرد
سلیمان هم اگر باشی
بی جنبشی
فرو خواهی ریخت

شگفت است اگر
در این فرو تاختن
صدای شمارش معکوس را
ناشنیده بگیری
https://telegram.me/mfmonfared
این روزها نه ذوق و نشاط ترانه هاست
نه در سرودمان عطش عاشقانه هاست

حال ترانه نیست، هوای جوانه نیست
وقتی امیدمان همه محصور خانه هاست

زینسان که گرده های عزیزانمان کبود
از بوسه های سوخته تازیانه ها ست

وقتی در انزوای غریبانه، سوختن
تقدیر آرزوی جوان جوانه هاست

تشییع می کنیم و به مدفن نمی نهیم
بار عظیم درد که بر دوش شانه هاست

حرف از مهار آتش و آوار می زنید
اما نه آتشی که هنوزش زبانه هاست

این دردها، حکایت یک رنج تازه نیست
در جان ماست، زخم عمیق زمانه هاست
https://telegram.me/mfmonfared
Forwarded from Sia M
دکتر سیامک معطری از دوستان نازنین من در بوستون است. سیامک به هزاران هنر آراسته است، از جمله اینکه شعر خوانیش به شعر جان تازه می دهد. از سر مهر، این شعر را خوانده و برایم فرستاده است. با سپاس از او، فایل صدایش را با اجازه خودش اینجا قرار می دهم

نبودنت
پرواز می کند
بر فراز دلتنگی هایم
هم ارتفاع حنجره ام
به موازات چشم هایم
می چرخد
می چرخد
صدایش
می شکند
دیوار صوتی بغض هایم را
و سد صبوری
آرام آرام
فرو می ریزد
پشت پلک هایم
جهان مغشوش می شود
https://telegram.me/mfmonfared
تراشه های ترس
لخته های دلواپسی
در رگان سرگشتگی
سفر را
تو آغاز می کنی
و سفر
تو را به پایان می برد

می رویم
نمی رسیم
زیر سقف سفر
همه
در آواررسیم
https://telegram.me/mfmonfared


به بیگانگی پر کشیدیم از هم
به هر ناکجایی پریدیم از هم

نشان کرد عریانی بالمان را
کسی سنگ زد، ما رمیدیم از هم

رسیدن به هم سهممان بود، اما
گسستیم از هم، بریدیم از هم

دو نقاش بودیم و بر بوم حسرت
چه طرح غریبی کشیدیم از هم

چه تصویر موهوم نا آشنایی
چه بیگانه ای آفریدیم از هم

شنیدیم و گفتیم از نوشدارو
ولی زهر را برگزیدیم از هم

نه، باور ندارم که تقدیر باشد
چه کردیم با هم، چه دیدیم از هم

محال است دیگر به هم راه بردن
ازینسان که ما ناامیدیم از هم
https://telegram.me/mfmonfared
این یک شعر تازه نیست. شعری است که پیشتر اینجا قرار داده ام، با کمی اصلاح و تغییر، به
قصد بهتر شدن.

خوشی، بی خیال منی، خوش به حالت
و در من تمامی ندارد خیالت

پریدی، به رویای پرواز بردی
دلی را که سنجاق کردم به بالت

نگاهی کن این دورو برها ندیدی
دل عاشقی را که شد پایمالت

نشانت که داد این ره رهزنی را؟
چه بر سینه خوش می درخشد مدالت

گذشتی و بی وقفه جاری ست در دل
غزلواره ی چشم های زلالت

حضوری محالی، ولی در دل من
مگر منتفی می شود احتمالت

نمی رفت، می گفت و می ماند با تو
اگر پاسخی داشت هر گز سؤالت

دل خوش خیال از غزل ها چه حاصل
دگر خوش ندارد غزل را غزالت

https://telegram.me/mfmonfared
نه
آب نمی شود
این قندیل های تلخ یخ
که هراس آوار می شود
بر یخچال های جان

وقتی
شلاق می کشد
زمهریر زمخت
به مغز استخوان

گیرم که آب شود
چه باقی می گذارد
نوک های تیز
قندیل های هیولآوار؟

نه این یخ
می بندد
ضخیم تر
هراس آوارتر
هیولآوارتر
می بندد
می بندد
می بندد
و مدفون می میرد
دل هایمان
آن دو نقطه ی منجمد سرخ
پیچیده در
یخکوه های زمخت متراکم
نه
آب نمی شود
این
قندیل های تلخ
https://telegram.me/mfmonfared
برای هفتمین سال سفر

قطره
قطره
وهم معلق
آویخته
از آسمان هفتم
در چرخ

ابرها
شاید
ریشه هایم باشد

در هر آسمان
چیزی از من
کنده می شود
جا می ماند
چیزی از
ریشه
ساقه
برگ

معلق
چون وهم
میان آسمان
و زمینی موهوم
به ابرها
چنگ می زنم
ریشه هایم را
می بارم

فرو ریختنی
کاش باشد
از آسمان
بر خاک
کاش
از فراز هفت آسمان
بارانی باشم
بر خاک
سرزمین مادری
و جاری شوم
در آوندهای گیاهی
در باغچه ی
خانه ی پدری
https://telegram.me/mfmonfared