مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
دیروز
سرپل ذهاب
زلزله آمد
زل زد به شهر آوار
رعشه گرفت
دست و دل مردم
دیوارهای وهم فروریخت

دیروز
لرزید خانه
گربه تکان خورد
از گرده‌‌اش دروغ فروریخت
دیوار لاف و گاف ترک برداشت
بر روی شهر
تلخند زد
ژرفای سهمگین شکافی لخت

حالا دوباره روی گسل
گربه
در هفت روز
هفتاد جاش تکان خورد
هفتاد بار لرزه درافتاد
سر باز کرد زخم

حالا دوباره
با هر تکان گربه
سرپل ذهاب
تکثیر می‌شود
آواریان
با خشم‌لرزه های مداوم
زل می زنند به سرپل
حالا ذهاب یعنی رفتن
https://telegram.me/mfmonfared

چیزی ندارم
برای از دست دادن
با تو
و رقصیدن

در کافه‌ی شلوغ
پا به سن گذاشتن
و رقصیدن با تو
تا کمرکش زندگی
کردن با تو

در کافه
روی سن
بوسه هایت
دانه‌های انار
یک یک
در دهانم
آب می‌افتد
از لبان شرابیت

در انتهای شب
دستم را محکم بچسب
به من
وقتی مست
به خانه می‌بری
مرا از یاد

دستم را محکم بچسب
به من
چیزی ندارم
برای از دست دادن
https://telegram.me/mfmonfared
برای خبرهای بد
این روزها...
داشتنت را می‌شود بگذارم
در هزار توی دلم
که هر تو
تکثیرش کند
در تالارهای آینه‌اش

داشتنت را می‌شود بگذارم
بر تاقچه‌ی تمناهایم
بنشانم
در قاب حسرت‌هایم
قاب‌های خیره مانده به دیروزها

داشتنت را می‌شود بگذارم
در صندوقچه‌ی اجدادی
در زیرزمین نمور
دور از چشم‌رس
برای دیدارهای پنهان هر روز

دست خواستنت را
می شود گرفت
برویم بازار
برای خریدن گوشواره
چقدر گوشواره داشتن
به داشتنت می‌آید

داشتنت را می‌شود جار بزنم
فریاد بکشم
هوار کنم
یا پنهان کنم
در هزار توی هستی ام

این روزها که ندارمت
نمی‌دانم
نداشتنت را
کجای دلم بگذارم؟
https://telegram.me/mfmonfared
برای خاله خاور

می رقصد
بر خاک
بر خاکستر
در میانه ی محله ی قلتشن ها
خاله خاور
زنی وسیع
زنی زیبا

با گیسویش
نیل
بافته از دو سو
-فرات و دجله-
با گوشواره هایش
-جیحون و سیحون-
با اشک جوشانش
خزر

سیاه گیسوانش
که راه می کشد
به کمرگاهش
-هلال بارآور-
دیوانه می کند
عاشقانش را
که سیر نمی شوند
از کهکشان پستان های شیری اش

زن وسیع
زن زیبا
آویزها دارد
حلقه حلقه
بر دست و گردن
از طلای سیاه
که خواستگارانش را
بی خواب می کند

خاله خاور
می خوابد
با قلتشن ها
در سواحل شرقی مدیترانه
کام جویان
جولان می دهند
بر بلندی های بدنش
در کرانه ی باختری

دیلاق ها
اطراق می کنند
بر وسیع تنش
چون باراندازی
بار می گیرد
پر و خالی می شود
فرقه می زاید
و کودکانش را
با پستان نفرت
شیر می دهد

در مرزهای او
مغلوبه است
جنگ
میان هفتاد و دو ملت
میان فرزندان ترک و عرب
در آغوشش
قلدرها
شلتاق می کنند
برای قلک ها
زیرخاکی ها

خاله خاور
اشک می ریزد
کودکانش را
که له له می زنند
برای آزادی
در میدان های تحریر
یا خودکشی می شوند
در سیاهچاله ها

خاله خاور
خواب ندارد
تیر می کشد
مفصل هایش
دو دو می زند
چشم هایش
می ریزد
دلش
سایه ها گرداگردش رژه می روند
می رقصد برای قلتشن ها
خاله خاور
می رقصد
می رقصد
بر خاک
بر خاکستر
https://telegram.me/mfmonfared
اعدام

از من
می رود بالا
پاهای لرزانش
رعشه می‌دهد
به تنم
چشم می‌بندد
به کراوات معکوس
آرزوهایش قطره قطره
آب می‌شود
کسی باید
غرورم را
بشکند زیر پایش
ترسش آرام آرام
تراوش می‌کند بر تنم
زمزمه‌های آخر
دعا
وحشت
کراوات وارونه
پرو می شود
پشت پا می‌خورم
پرت می‌شوم
آویخته
از کراوات وارونه
و مرد
خرخر می‌کند
سنگین می‌شود
«که جلادش
رسن به گلو افکنده
و خبه کرده»
https://telegram.me/mfmonfared
در خوابم دیوانه شو
رویا را با من برقص
در شب‌هایم پا بکوب
فردا را با من برقص

از آن‌سوی بی کسی
تا این‌سوی عاشقی
دست دنیا را بگیر
دنیا را با من برقص

اینجا، امشب، مال ماست
فردا دنیایی جداست
فرداها را بیخیال
حالا را با من برقص

موجاموج قامتت
غوغا برپا می کند
یک ساحل با من بمان
دریا را با من برقص

آیا، اماهایمان
می گیرد ما را زهم
از من آیا را مپرس
اما را با من برقص

چرخان دورت می کنم
رقصان می گیرم به بر
سالسا را با من بچرخ
چاچا را با من برقص
https://telegram.me/mfmonfared
شام آخر
فرصت آخر
صبح فردا را
که می‌داند؟
داستان بانو
قصه‌ای دیگر بیاور
باز جادو کن

شام آخر
صبح فردا را
فرصتی باید
شهرزادم
نوشدارویم
داستان بانو
در کنارم باش
باز برگ قصه را رو کن
https://telegram.me/mfmonfared
این صحنه دیدن ندارد، بالا نیاور سرت را
وقتی فرو می‌نشانی، در کتف خود خنجرت را

این دشنه‌ی تشنه لب را، راحت فرو کن، بچرخان
باید دراندازی از پا، آن نیمه‌ی دیگرت را

پوشیده باید بماند، از چشم نامحرمان، پس
با زخم خنجر بپوشان، عریانی پیکرت را

ماندن محال است وقتی، می‌مانی و ناگزیری
با سوگ‌زاری ببینی، ویرانی باورت را

عمر درازی گذشته است، «زین خویشتن کشتن»، اما
یک لحظه باور نکردی، مرگ هراس‌آورت را
https://telegram.me/mfmonfared
کوچ‌مرّگی

پرت شده‌ام
از روزمرّگی
به کوچمرگی

شباهنگامان
سوار می‌شوم
بر قالیچه‌ی سلیمان
بر باد
محکم سیلی می‌خورم
به دیوار

آونگم
بر دار قالیچه‌ی سلیمان
کوچ می‌رود سرم
لوچ می‌تپد دلم
دو دل می‌شوم
دو دل
که تاب می‌خورد
در دو سوی خواب
لوچ می‌چرخد زبانم
صبحگاهان
سلام می‌دهم به زبانی دیگر
های
های
گریه می‌تپد دلم
شباهنگامان

آونگم
بر دار قالیچه‌ی سلیمان
که تاب می‌دهدم
در حیاط خانه‌ی پدری
که بی‌تاب می‌کندم

در تله افتاده ام
از دیروز روزمرّگی
به امروز کوچمرگی
در این تله شاید
خود را زده‌ام
به کوچ‌مردگی
https://telegram.me/mfmonfared

گر نه به تدبیری
به نیرنگی
بر قفل این زندان تنهایی
کلیدم باش
دیگر نمی خواهم
کمند گیسوانت را
رودابه ام گر نیستی
گردآفریدم باش

https://telegram.me/mfmonfared
بعد از تو گفته بود به خود عاشقی بس است
حالا دوباره، بی تو هوای دلم پس است

اصل مرام باش و بمان در کنار من
تنها برای اینکه نگویند بیکس است

دیروز آرزوی خیالت محال بود
امروز اشتیاق تو در آرزورس است

حتا خیال از... تو عزیز است در دلم
حتا هوای با تو ... برایم مقدس است

با صد هزار پنجره، با صد هزار در
دنیای بی عبور تو، همسنگ محبس است
https://telegram.me/mfmonfared
بگذار در تو بذر دلتنگی بکارد عشق
ابری شو، بگذار آسمانت را ببارد عشق

دل را که دریا می کنی، می کوچی از مرداب
دست تو را در دست طوفان می گذارد عشق

با جنبشی، می بلعدت، این گاو ماهی دیو
ژرف است و وحشی، با کسی شوخی ندارد عشق

اول تو را چون زورقی آرام می‌راند
زان پس به دریای خروشان می سپارد عشق

در سینه ات می گسترد خود را، خوشاهنگام
وانگه گلویت را به گرمی می فشارد عشق

عاشق شو، روزی ناگهان، حتا اگر باید
زینسان دمار از روزگارانت برآرد عشق
https://telegram.me/mfmonfared
نشسته‌ام
بر خوان پنجمین هفت
پای حرف‌های ساعت
که روی ثانیه‌ها تیک می‌زند
و تاک می‌کند
درخت‌ها را
در هوای شراب بهار

نشسته‌ام
بر خوان هفت سین
که ثانیه‌ها اراده کنند
و سال نو
تحویل بگیرد مرا
از دغدغه‌هایم

نشسته‌ام
بر خوان هفت سین پنجمین هفت
و گوش می‌کنم
به تیک‌ تاکی که می‌گوید
از پس پنجاه و هفت
به‌کام نبوده هیچ هفتی

امسال می‌نشینم
بر خوان هفت‌ سین
با پرسشی بزرگ
آیا به‌کام می‌شود
این هفت پنجمین؟
https://telegram.me/mfmonfared
خزر از من خاکستری می‌شود روزی
وقتی پرواز کنم بی‌بال
بر فراز آبی آشفته فامش
بنشینم بی حجم
بر لاجورد دلخواسته‌اش
وقتی فرو غلتم
در بازوان نیلوفرین دریایی که دوست می‌داشتم.
به جای غرق شدن در خاک‌های غریب
در خزر پاشیده می‌شوم
و خزر خاکستری می‌شود از من
وقتی که پرواز کنم بی‌بال
بر آسمان خاکی که دوست می‌داشتم
https://telegram.me/mfmonfared
یارا
چه بیم زخم زدن داری؟
هر زخم
شعله‌ای ست
در ظلمت تنم
چون زخمه‌های مضراب
هر زخم تازه شعله‌‌‌ی سردی
آواز روشنی است

یارا
چه بیم زخم زدن داری
در آسمان ستاره‌ی شب‌هایم
باران زخم‌هاست

بیگانه نیستی
آسوده زخم بزن
دیریست روشنم
با چلچراغ زخم‌ تنم
https://telegram.me/mfmonfared