شعر «سهم ما» با صدای دلنشین دوست عزیز، خانم سوزان غفوری
https://telegram.me/mfmonfared
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
در ما
کبریت نمیخواهد
گیراندن آتش بعد
آتش میدود
از دهان این سیگار
به دل دیگری
که وامانده لرزان
میان دو انگشت
بین زمین و آسمان
وا نمیماند این آتش
از این تن میدود
به دل آن دیگری
داغ پشت داغ
سیاه پشت سیاه
در ما
این سیاه را که دربیاوریم
سیاه دیگری شعله میکشد
این رخت را بپوش
سیگار دیگری بگیران
https://telegram.me/mfmonfared
کبریت نمیخواهد
گیراندن آتش بعد
آتش میدود
از دهان این سیگار
به دل دیگری
که وامانده لرزان
میان دو انگشت
بین زمین و آسمان
وا نمیماند این آتش
از این تن میدود
به دل آن دیگری
داغ پشت داغ
سیاه پشت سیاه
در ما
این سیاه را که دربیاوریم
سیاه دیگری شعله میکشد
این رخت را بپوش
سیگار دیگری بگیران
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
تو را به خاطر سپردهام
با تابستان
با خوشههای درشت طلایی انگور
انگورهای باغ
با درخت سیب حیاط خانه
تو را به خاطر سپردهام
با آهنگ وضو
هر غروب
به گاه اذان دلتنگی
نشستن کنار حوض آبی دعا
تلاوت دعای نور
تو را به خاطر میآورم
با آوای آیههای قرآن
که از فراز گلدستهی تمام مسجدهای شهر
پر میزد
راه میکشید به تلوار خانه
و مینشست
با غمی کهنسال
در نهانخانهی دل
تو را به خاطر سپردهام
با زمزمههای پیش از سفر
وقت رد شدن از زیر سایهی قرآن
ایستاده بودی به وداع
کنار مادر
که پشت سر ما آب و روشنی میپاشید
تو را به خاطر سپردهایم
با حالپرسی روزهای شنبه
به قدر حال و مجال
خواندن غزل حافظ
تا این موجخیز بلند:
«یارب این آتش که بر جان من است
سرد کن آنسان که کردی بر خلیل»
بر جان خلیل
بر خلیل جان
کدام آتش؟
تو خود آغوش گلستانی
وقت خواندن غزل
غزل سعدی
از خاطر نمیبریم
قرارمان
همهی هفتهها و ماهها
همهی سالهای نیامده
همهی شنبههای انتظار
زنگ بزنیم
حال پرسی کنیم
به قدر حال و مجال
برایمان فال نیک بگیری
با همان شور شیرین
غزل حافظ بخوانی
این بار
این شنبه که حرف بزنیم
همین شعر را برای تو خواهم خواند
https://telegram.me/mfmonfared
با تابستان
با خوشههای درشت طلایی انگور
انگورهای باغ
با درخت سیب حیاط خانه
تو را به خاطر سپردهام
با آهنگ وضو
هر غروب
به گاه اذان دلتنگی
نشستن کنار حوض آبی دعا
تلاوت دعای نور
تو را به خاطر میآورم
با آوای آیههای قرآن
که از فراز گلدستهی تمام مسجدهای شهر
پر میزد
راه میکشید به تلوار خانه
و مینشست
با غمی کهنسال
در نهانخانهی دل
تو را به خاطر سپردهام
با زمزمههای پیش از سفر
وقت رد شدن از زیر سایهی قرآن
ایستاده بودی به وداع
کنار مادر
که پشت سر ما آب و روشنی میپاشید
تو را به خاطر سپردهایم
با حالپرسی روزهای شنبه
به قدر حال و مجال
خواندن غزل حافظ
تا این موجخیز بلند:
«یارب این آتش که بر جان من است
سرد کن آنسان که کردی بر خلیل»
بر جان خلیل
بر خلیل جان
کدام آتش؟
تو خود آغوش گلستانی
وقت خواندن غزل
غزل سعدی
از خاطر نمیبریم
قرارمان
همهی هفتهها و ماهها
همهی سالهای نیامده
همهی شنبههای انتظار
زنگ بزنیم
حال پرسی کنیم
به قدر حال و مجال
برایمان فال نیک بگیری
با همان شور شیرین
غزل حافظ بخوانی
این بار
این شنبه که حرف بزنیم
همین شعر را برای تو خواهم خواند
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
صدای ژاله ادیبی نازنین و خوانش شعری که در سوگ استاد خلیل ادیبی سرودهام.
این خلق به لب رسیده جان، سرکش نیست
مستوجب این هجوم وحشیوش نیست
فریاد ز تشنگی برآهیختهاند
زنهار که پاسخ عطش آتش نیست
https://telegram.me/mfmonfared
مستوجب این هجوم وحشیوش نیست
فریاد ز تشنگی برآهیختهاند
زنهار که پاسخ عطش آتش نیست
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
شبم، بر تنم آفتابی بریز
خمارم، به جانم شرابی بریز
پرآزارم از خالی واژهها
لبی باز کن، شعر نابی بریز
عطشناک و لبانتظارم هنوز
بر این آتش، از بوسه آبی بریز
حرام است آرامش بیغمت
غمی تازه کن، التهابی بریز
بر این شب که یخ بسته از تیرگی
گذاری کن و ماهتابی بریز
بیا با دو چشم شکرـشوکران
شراری بباران، شهابی بریز
لبان تو درمان افسردگی است
بر این زخم، قندی، گلابی بریز
https://telegram.me/mfmonfared
خمارم، به جانم شرابی بریز
پرآزارم از خالی واژهها
لبی باز کن، شعر نابی بریز
عطشناک و لبانتظارم هنوز
بر این آتش، از بوسه آبی بریز
حرام است آرامش بیغمت
غمی تازه کن، التهابی بریز
بر این شب که یخ بسته از تیرگی
گذاری کن و ماهتابی بریز
بیا با دو چشم شکرـشوکران
شراری بباران، شهابی بریز
لبان تو درمان افسردگی است
بر این زخم، قندی، گلابی بریز
https://telegram.me/mfmonfared
با صدای دلنشین آیدای عزیز
https://telegram.me/mfmonfared
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
شمارش معکوس را شروع کنید
جنازهها بر میخیزند
از روی تخت
از کنار راهروها
از سردخانهها
از گورهای جمعی
از گورهای بینام و نشان
جوی جنازه
جاری میشود
در خیابانها
جنازهها
فریاد میزنند
در کوچهها
با خشمی زنده و درنده
استخوانهای خرد شده میپرسند
به کدام گناه؟
گورها میپرسند
چرا رها شدند
نفس در نفس مرگ
وقتی ریههایشان میسوخت
وقتی در کافور و آهک دفن میشدند
وقتی میمردند
وقتی میکشتید
جنازهها
جاری میشوند
در خیابانها
بر سرتان فریاد میزنند
آرامشتان را
منهدم میکنند
فریاد میکشند
داد میخواهند
نمیتوانید
به جنازهها شلیک کنید
نمیتوانید
به دار بکشید
نمیتوانید
سیل را بازدارید
آنها همه مردهاند
پیش از آن که به خیابان بیایند
آنها مردهاند
با گلوله
با طناب
با ویروسهای کوچک
با ویروس بزرگ
هیچ مردهای
دوباره نمیمیرد
مگر مردگان ما
که روزی هزار بار مردهاند
شتاب کنید
همچنانکه ما
در عزای عزیزان شروه میخوانیم
شما
شمارش معکوس را شروع کنید
https://telegram.me/mfmonfared
جنازهها بر میخیزند
از روی تخت
از کنار راهروها
از سردخانهها
از گورهای جمعی
از گورهای بینام و نشان
جوی جنازه
جاری میشود
در خیابانها
جنازهها
فریاد میزنند
در کوچهها
با خشمی زنده و درنده
استخوانهای خرد شده میپرسند
به کدام گناه؟
گورها میپرسند
چرا رها شدند
نفس در نفس مرگ
وقتی ریههایشان میسوخت
وقتی در کافور و آهک دفن میشدند
وقتی میمردند
وقتی میکشتید
جنازهها
جاری میشوند
در خیابانها
بر سرتان فریاد میزنند
آرامشتان را
منهدم میکنند
فریاد میکشند
داد میخواهند
نمیتوانید
به جنازهها شلیک کنید
نمیتوانید
به دار بکشید
نمیتوانید
سیل را بازدارید
آنها همه مردهاند
پیش از آن که به خیابان بیایند
آنها مردهاند
با گلوله
با طناب
با ویروسهای کوچک
با ویروس بزرگ
هیچ مردهای
دوباره نمیمیرد
مگر مردگان ما
که روزی هزار بار مردهاند
شتاب کنید
همچنانکه ما
در عزای عزیزان شروه میخوانیم
شما
شمارش معکوس را شروع کنید
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
میفهممات همزبانم، ای جان که ویرانی از درد
با زخم بر تن نشسته، چون من پریشانی از درد
ما بیهمان، همسرشتیم، همسوگ و همسرنوشتیم
در تو بدخشانی از رنج، در من خراسانی از درد
فریاد کن باورت را، برکش صدا-خنجرت را
در من سکوت تو مرگ است، وقتی نمیخوانی از درد
ابری است حال و هوامان، تهران و کابل ندارد
هر روز طوفانی از بغض، هر لحظه بارانی از درد
بگذار با هم بمانیم، شاید سرودی بخوانیم
آواز دلگیری از مهر، زیر شبستانی از درد
از روز آغاز گفتی، در ما امانت نهادند
تلفیقی از سوگ و بیداد، جسمی ز غم، جانی از درد
حوای ما، آدم ما، وقتی به دنیا رسیدند
بر بازوی هر دو بستند تعویذ پنهانی از درد
مرگ من و تو، همآور، مرگ امید است و باور
دنیا عوض میشود باز، زینسان نمیمانی از درد
https://telegram.me/mfmonfared
با زخم بر تن نشسته، چون من پریشانی از درد
ما بیهمان، همسرشتیم، همسوگ و همسرنوشتیم
در تو بدخشانی از رنج، در من خراسانی از درد
فریاد کن باورت را، برکش صدا-خنجرت را
در من سکوت تو مرگ است، وقتی نمیخوانی از درد
ابری است حال و هوامان، تهران و کابل ندارد
هر روز طوفانی از بغض، هر لحظه بارانی از درد
بگذار با هم بمانیم، شاید سرودی بخوانیم
آواز دلگیری از مهر، زیر شبستانی از درد
از روز آغاز گفتی، در ما امانت نهادند
تلفیقی از سوگ و بیداد، جسمی ز غم، جانی از درد
حوای ما، آدم ما، وقتی به دنیا رسیدند
بر بازوی هر دو بستند تعویذ پنهانی از درد
مرگ من و تو، همآور، مرگ امید است و باور
دنیا عوض میشود باز، زینسان نمیمانی از درد
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
دمیدنی کوتاه
نگاه گرم و غرورآذین
و خنده،
-خندهی شیرینی از سر تحسین-
درنگ بازپسین
تنفسی آرام
چه رشکبار و بهناهنگام
صدای ساعت دیواری:
«شتابکن! دیر است!»
تو از مقابل آیینه رفتهای، اما
هنوز آینه درگیر است
https://telegram.me/mfmonfared
نگاه گرم و غرورآذین
و خنده،
-خندهی شیرینی از سر تحسین-
درنگ بازپسین
تنفسی آرام
چه رشکبار و بهناهنگام
صدای ساعت دیواری:
«شتابکن! دیر است!»
تو از مقابل آیینه رفتهای، اما
هنوز آینه درگیر است
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
در معبر سکوت صدا تکه تکه شد
آواز در زمین و هوا تکه تکه شد
پاشید هر طرف کمی از خندههای تلخ
صورت شکست و آینهها تکه تکه شد
تصویر بیاجابت گنگی به جای ماند
روی دو دست ما که دعا تکه تکه شد
نازل شد آیههای مهیبی درونمان
شیطان هبوط کرد و خدا تکه تکه شد
دلها، تن بلور که بر سنگهای گور
شد ناگهان ز دست رها، تکه تکه شد
از ارتفاع سوگ که بر جان فرو نشست
آوار مویههای عزا تکه تکه شد
زین هول هیچکس دل سالم به در نبرد
چون بغض ما، غرور شما تکه تکه شد
https://telegram.me/mfmonfared
آواز در زمین و هوا تکه تکه شد
پاشید هر طرف کمی از خندههای تلخ
صورت شکست و آینهها تکه تکه شد
تصویر بیاجابت گنگی به جای ماند
روی دو دست ما که دعا تکه تکه شد
نازل شد آیههای مهیبی درونمان
شیطان هبوط کرد و خدا تکه تکه شد
دلها، تن بلور که بر سنگهای گور
شد ناگهان ز دست رها، تکه تکه شد
از ارتفاع سوگ که بر جان فرو نشست
آوار مویههای عزا تکه تکه شد
زین هول هیچکس دل سالم به در نبرد
چون بغض ما، غرور شما تکه تکه شد
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه


