مادرم اولین کسی بود که مرا با شعر آشنا کرد. دفتر کوچکی داشت که شعرهای مورد علاقهاش را در آن مینوشت. هشت یا نه سالم بود که مینشستم کنار او و از آن دفتر برایم شعر میخواند. بعدها، گاهی مینشستیم دور هم و مادرم با خواهر بزرگم مشاعره میکردند. من هم در سالهای بعد به حلقهی این مشاعرهها پیوستم. بعدها در شاعری مشوقم بود و اولین مجموعهی سرودههایم را به او پیشکش کردم. گاهی که برایش شعر میخواندم، اگر سوزی در شعر بود، بغض راه گلویش را میبست و گریه میکرد. در این سالهای دوریام از ایران، دیگر نه او شعر مرا شنید و نه من گریهی او را دیدم.
در آخرین گفتگوها میگفت وقتی برمیگردی که من نیستم. راست میگفت. دیگر امید دیداری در کار نیست. دیگر نیست که با هم مشاعره کنیم. مادرم، امروز پرواز کرد و در غربتی کرونایی در خانهی ابدی خود آرام گرفت.
تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا ... در گلو شکست.
https://telegram.me/mfmonfared
در آخرین گفتگوها میگفت وقتی برمیگردی که من نیستم. راست میگفت. دیگر امید دیداری در کار نیست. دیگر نیست که با هم مشاعره کنیم. مادرم، امروز پرواز کرد و در غربتی کرونایی در خانهی ابدی خود آرام گرفت.
تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا ... در گلو شکست.
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
ما پیر میشویم
با پاییزهای عمر
با برگهای عزیزی که میریزند
وقتی درختها خرقه تهی میکنند
زرد میشویم
مثل تک تک برگهایی
که صدای خشخش جسمشان
روحمان را خراش میزند
خشک میشویم
با تشییع طراوت هر برگ
در آستانهی هر پاییز
چروکیده میشویم
با تاب آوردن شلاق باد
بر تن برگهای فروریخته
درختها نمیدانند
با ریختن هر برگ
چگونه سالهای عمر را
میانبر میزنند
ما فقط
با پاییزهای عمر
پیر میشویم
https://telegram.me/mfmonfared
با پاییزهای عمر
با برگهای عزیزی که میریزند
وقتی درختها خرقه تهی میکنند
زرد میشویم
مثل تک تک برگهایی
که صدای خشخش جسمشان
روحمان را خراش میزند
خشک میشویم
با تشییع طراوت هر برگ
در آستانهی هر پاییز
چروکیده میشویم
با تاب آوردن شلاق باد
بر تن برگهای فروریخته
درختها نمیدانند
با ریختن هر برگ
چگونه سالهای عمر را
میانبر میزنند
ما فقط
با پاییزهای عمر
پیر میشویم
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
بر در میکوبم
هفت بار
هفتاد بار
در خانه نیست
مادرم
به بازار نرفته
یا به حالپرسی همسایه
یا به مسجد برای خواندن قرآن
مادرم را
هفت بار
از هفتاد تن
سراغ گرفتهام
هفت روز است نشستهام
پشت تمامی درها
میکوبم
میکوبم
بر کاغذی ژولیده مینویسم:
مادرم
درود و بدرود
کجایی؟
هرگز اینقدر دور نرفته بودی
این قدر نزدیک
من اینجا ماندهام
پشت در
بیتو هیچ کلیدی ندارم
و هیچ خانهای
بر همین در
میکوبم
میکوبم
همهی عمر
ممکن است برگردی؟
https://telegram.me/mfmonfared
هفت بار
هفتاد بار
در خانه نیست
مادرم
به بازار نرفته
یا به حالپرسی همسایه
یا به مسجد برای خواندن قرآن
مادرم را
هفت بار
از هفتاد تن
سراغ گرفتهام
هفت روز است نشستهام
پشت تمامی درها
میکوبم
میکوبم
بر کاغذی ژولیده مینویسم:
مادرم
درود و بدرود
کجایی؟
هرگز اینقدر دور نرفته بودی
این قدر نزدیک
من اینجا ماندهام
پشت در
بیتو هیچ کلیدی ندارم
و هیچ خانهای
بر همین در
میکوبم
میکوبم
همهی عمر
ممکن است برگردی؟
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
https://telegram.me/mfmonfared
باغ ایستاد غرق خزان در برابرم
بیبرگ شد تمام درختان باورم
«او رفت!»، اضطراب هیاهوی برگباد
پیچید در تنم، فوران کرد در سرم
دریای داغ بود خبر، من هنوز هم
در لُجّهی توهم و هذیان شناورم
گفتی خبر تبر شد و بارید و زخم زد
گفتی که دشنهای شد و کاوید پیکرم
انگار تکدرخت نحیف تکیدهای
مانده است زان غرور و سرور تناورم
تقدیر این نبود ببندم ازین دیار
بار سفر دوباره، به دیدار مادرم
او نیست تا دوباره به دلجوییاش روم
آغوش خویش باز کند بار دیگرم
درماندهام در آینهی گنگ روزگار
نه پای ماندنم، نه توانی که بگذرم
در من، نگاه آینه سرد است و بیفروغ
«من مثل حس گمشدگی وحشتآورم»
https://telegram.me/mfmonfared
باغ ایستاد غرق خزان در برابرم
بیبرگ شد تمام درختان باورم
«او رفت!»، اضطراب هیاهوی برگباد
پیچید در تنم، فوران کرد در سرم
دریای داغ بود خبر، من هنوز هم
در لُجّهی توهم و هذیان شناورم
گفتی خبر تبر شد و بارید و زخم زد
گفتی که دشنهای شد و کاوید پیکرم
انگار تکدرخت نحیف تکیدهای
مانده است زان غرور و سرور تناورم
تقدیر این نبود ببندم ازین دیار
بار سفر دوباره، به دیدار مادرم
او نیست تا دوباره به دلجوییاش روم
آغوش خویش باز کند بار دیگرم
درماندهام در آینهی گنگ روزگار
نه پای ماندنم، نه توانی که بگذرم
در من، نگاه آینه سرد است و بیفروغ
«من مثل حس گمشدگی وحشتآورم»
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
Forwarded from داستانها با صداي من
هر صبح پیدا میشود ویران در آغوشت
مردی که هر شب میسپارد جان در آغوشت
در پیچ و تاب کوچهکابوس شبانگاهان
گم میشود یک روح سرگردان در آغوشت
دل بردهای از سربدارانی که میافتند
در گرگ و میش وحشی زندان در آغوشت
هر شب کسانی جانپناهی تازه مییابند
زین خیل عیاران نافرمان در آغوشت
پیشانی خونین خود را مینهد آرام
طغیان بیآغاز و بیپایان در آغوشت
هر شب که امواج پریشان در تو میپیچند
درد نجیبی میدهد جولان در آغوشت
با شانهات بر گیسوان طاغی امواج،
آرام میگیرد تن طوفان در آغوشت
سامان و بیسامانی من باز کن آغوش
پایان بگیرد شاید این هذیان در آغوشت
https://telegram.me/mfmonfared
مردی که هر شب میسپارد جان در آغوشت
در پیچ و تاب کوچهکابوس شبانگاهان
گم میشود یک روح سرگردان در آغوشت
دل بردهای از سربدارانی که میافتند
در گرگ و میش وحشی زندان در آغوشت
هر شب کسانی جانپناهی تازه مییابند
زین خیل عیاران نافرمان در آغوشت
پیشانی خونین خود را مینهد آرام
طغیان بیآغاز و بیپایان در آغوشت
هر شب که امواج پریشان در تو میپیچند
درد نجیبی میدهد جولان در آغوشت
با شانهات بر گیسوان طاغی امواج،
آرام میگیرد تن طوفان در آغوشت
سامان و بیسامانی من باز کن آغوش
پایان بگیرد شاید این هذیان در آغوشت
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
Audio
صدای دوست نازنین دکتر سیامک معطری، همراه با دیدگاه او دربارهی شعر.
https://telegram.me/mfmonfared
https://telegram.me/mfmonfared
گفته بودند باز میبالیم، از سر باغ این خزان که گذشت
شاد و آباد و سبز میروئیم ، این زمستانِ بیامان که گذشت
خواب دیدیم از حوالی گل، شبح داس و تیغ خواهد رفت
مهربان میشوند رؤیاها، شب و کابوسهایمان که گذشت
فکر کردیم آسمان و زمین، غرق بال فرشته خواهد شد
دیو وقتی به قصهها پیوست، بوم از این بام و آشیان که گذشت
خبر آمد که مقصد این تیر، چشم خودکامگی است، اما بعد
سینهی خویش را نشان دیدیم، تیر از چلهی کمان که گذشت
آفت دیگری به باغ رسید، بیامان، داغ پشت داغ رسید
سرخی سیلی فریب که رفت، چندگاهی ز داستان که گذشت
همه گفتیم چاره میسازیم، کارد وقتی به استخوان برسد
زخم خوردیم و دردخو ماندیم، کارد حتی ز استخوان که گذشت
شاید این چرخهی دروغ و شکست، روزگاری ز کار ماند و گسست
چند نسلی که در تباهی سوخت، چند ویرانگی، زمان که گذشت
https://telegram.me/mfmonfared
شاد و آباد و سبز میروئیم ، این زمستانِ بیامان که گذشت
خواب دیدیم از حوالی گل، شبح داس و تیغ خواهد رفت
مهربان میشوند رؤیاها، شب و کابوسهایمان که گذشت
فکر کردیم آسمان و زمین، غرق بال فرشته خواهد شد
دیو وقتی به قصهها پیوست، بوم از این بام و آشیان که گذشت
خبر آمد که مقصد این تیر، چشم خودکامگی است، اما بعد
سینهی خویش را نشان دیدیم، تیر از چلهی کمان که گذشت
آفت دیگری به باغ رسید، بیامان، داغ پشت داغ رسید
سرخی سیلی فریب که رفت، چندگاهی ز داستان که گذشت
همه گفتیم چاره میسازیم، کارد وقتی به استخوان برسد
زخم خوردیم و دردخو ماندیم، کارد حتی ز استخوان که گذشت
شاید این چرخهی دروغ و شکست، روزگاری ز کار ماند و گسست
چند نسلی که در تباهی سوخت، چند ویرانگی، زمان که گذشت
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
صدای دوست نازنین، علیرضا مهدوینژاد.
https://telegram.me/mfmonfared
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
خوانشی دیگر. صدای دوست عزیز سیامک معطری.
https://telegram.me/mfmonfared
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ابر آذاری برآمد، باد نوروزی وزید.
https://telegram.me/mfmonfared
https://telegram.me/mfmonfared
سلام به همهی دوستان، از جمله دوستان عزیز عضو شبکهی کلابهاوس،
در کلابهاوس باشگاهی ساختهام به نام «تاریخگر». اگر در این شبکهی اجتماعی حضور دارید لطفا این کلاب را دنبال کنید. اگر میخواهید اتاقی را در این کلاب شروع کنید، برای برنامهریزی آن لطفا به من در تلگرام (mfmonfared@) یا اینستاگرام (mahdifmonfared) پیام شخصی دهید.
در کلابهاوس باشگاهی ساختهام به نام «تاریخگر». اگر در این شبکهی اجتماعی حضور دارید لطفا این کلاب را دنبال کنید. اگر میخواهید اتاقی را در این کلاب شروع کنید، برای برنامهریزی آن لطفا به من در تلگرام (mfmonfared@) یا اینستاگرام (mahdifmonfared) پیام شخصی دهید.
از درختان شما، جز دار سهم ما نبود
جز شکستن، جز تبر، انگار سهم ما نبود
چند موشک، چند کودک، چند نسل داغدار
جز همین، از سر خط اخبار، سهم ما نبود
سهمتان از ما هزاران خوشهی انگور خون
از شما جز مرگ، جز آزار سهم ما نبود
در حریم خانهی بیگانه دل خوش کردهایم
چون ز سقف و خانه، جز آوار سهم ما نبود
ما فقط یک باور آزاد، یک لبخند شاد
خواستیم اما همین مقدار سهم ما نبود
در شکست بغضها دیدیم از بارانشان
هیچ جز سیل مصیبتبار سهم ما نبود
از افقهای خیالانگیز آزادی، دریغ
جز قفس، جز بند، جز دیوار سهم ما نبود
“چون سبوی تشنه” از این لحظهها، حتی بهخواب
جویباری “از تهی سرشار” سهم ما نبود
https://telegram.me/mfmonfared
جز شکستن، جز تبر، انگار سهم ما نبود
چند موشک، چند کودک، چند نسل داغدار
جز همین، از سر خط اخبار، سهم ما نبود
سهمتان از ما هزاران خوشهی انگور خون
از شما جز مرگ، جز آزار سهم ما نبود
در حریم خانهی بیگانه دل خوش کردهایم
چون ز سقف و خانه، جز آوار سهم ما نبود
ما فقط یک باور آزاد، یک لبخند شاد
خواستیم اما همین مقدار سهم ما نبود
در شکست بغضها دیدیم از بارانشان
هیچ جز سیل مصیبتبار سهم ما نبود
از افقهای خیالانگیز آزادی، دریغ
جز قفس، جز بند، جز دیوار سهم ما نبود
“چون سبوی تشنه” از این لحظهها، حتی بهخواب
جویباری “از تهی سرشار” سهم ما نبود
https://telegram.me/mfmonfared
Telegram
مهدی منفرد
شعرها و یادداشتهای کوتاه

