مهدی منفرد
215 subscribers
20 photos
8 videos
3 files
591 links
شعرها و یادداشت‌های کوتاه
Download Telegram
این قصه‌ی یک دختر رعناست
میلاد طوفان، شرح یک دریاست

هر چند در خاک‌اش غریبی بود
امروز نامش بر لب دنیاست

نامی که اسم رمز روییدن
نامی که مثل زندگی زیباست

«زن، زندگی آزادی» آوازی‌ست
کز مشرق نام تو برپاخاست

ژینا گیان از جوشش خون‌ات
در جای جای این جهان غوغاست

آیین سوگ‌ات در خیابان‌ها
گیسو‌بُران دختران ماست
*
ای دختران نسل آزادی
نسلی که آتش‌‌گونه بی‌پرواست

گیسویتان افراشته در باد
مثل درفش کاویان بالاست

نام شما ای شعله‌پیمایان
نقش قشنگ سکه‌ی فرداست
*
نام‌ تو چونان آذرخشی سرخ
امیدگستر، روشنی افزاست

در جان ایران زندگی داری
نام تمام زندگان مهساست
https://telegram.me/mfmonfared
#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#MahsaAmini
Channel photo updated
ما در خیابان جشن می‌گیریم
هم‌شانه‌ی هم شاد می‌رقصیم
فردای بعد از مرگ ویرانی
در میهنی آباد می‌رقصیم

این کنده‌ی بی‌ریشه می‌افتد،
تنها تبر می‌خواهد‌ و امید
با آخرین ضرب تبرهامان‌،
وقتی به خاک‌ افتاد می‌رقصیم

شیران ایران‌، دختران رزم
بی‌ترس می‌توفند و‌ می‌خوانند:
ما جانمان در دست می‌تازیم،
گیسویمان در باد می‌رقصیم

کودک کشان بی وطن را چون
در گورهاشان سرنگون کردیم
با لاله‌های سرخ می‌روییم
با سروها آزاد می‌رقصیم

هر چند بغضی بی‌امان داریم
در ماتم زیباترین یاران
با یادشان، بعد از سقوط شب،
خورشید وقتی زاد می‌رقصیم

«زن، زندگی، آزادی» آتش‌وار
بر خرمن بیدادشان افتاد
ما شعله‌جانان صبح فردا بر
خاکستر بیداد می‌رقصیم

بر طبل شاداشاد می‌کوبیم،
کل می‌کشیم و نقل می‌پاشیم
در جای جای این وطن وقتی،
جان داد استبداد می‌رقصیم
https://telegram.me/mfmonfared
Forwarded from شعر ۴۰۱
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فردای بعد از مرگ ویرانی
در میهنی آباد می‌رقصیم...

شعر کامل را از زبان شاعرش، مهدی منفرد بشنوید.

اختصاصی کانال شعر ۴۰۱

#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
#Woman_Life_Freedom

@Poetry_401
فریاد بلند پایداری هستم
بر جان سکوت زخم کاری هستم
تکثیر شد آن صدا، هزاران گفتند:
«من هم یک محسن شکاری هستم!»

https://telegram.me/mfmonfared
امروز، اولین هشتم مارچ و روز زن در دوران پسامهسا است. انقلاب مهسا/ژینا تاریخ مدرن ایران را به دو بخش تقسیم کرده است. ایران دیگر به پیش از دوران کشته‌شدن مهسا به دست حکومت بازنخواهد گشت. هر تعریفی که از انقلاب در ذهن داشته باشید، مهمترین ویژگی آن دگرگونی جامعه به‌صورتی بازگشت ناپذیر است. اگرچه مطالبات اقشار مختلف جامعه‌ی ایرانی در طول دهه‌ها انباشته و سرکوب شده بود، پس از قتل مهسا، این مطالبات در سطحی دیگر رخ نمود. بر سر مزار و پس از خاکسپاری او، روسری‌ها به آتش کشیده شد، زنان گیسو بریدند و بر روی سنگ مزار او با روشن‌بینی این سخن نقش بست که نام او رمز انقلاب خواهد شد.مانیفست انقلاب چهره گشود: زن، زندگی و آزادی.

زنان در پیدایش و پیشبرد این انقلاب نقشی اساسی برعهده گرفته‌اند. مردان نیز تمام قد از آنان پشتیبانی و با آنان همگامی و همصدایی می‌کنند. در متن یک انقلاب اجتماعی تمام عیار زندگی می‌کنیم که زنان قدرتمند، شجاع و پیشتاز در خط مقدم آن مبارزه می‌کنند. نسل تازه‌ای از زنان ظهور کرده‌اند که تابوها و ترس‌های نسل‌های پیشین را در خود کشته‌اند و ققنوس‌وار از دل خاکستر نسل‌ها ستم‌دیدگی برخاسته‌اند. هم از این‌روست که مافیای حاکم بر ایران، در ارزیابی دشمنان خود، زنان جوان را بزرگ‌ترین خطر می‌داند و ناامیدانه سعی می‌کند، با کاربست اهریمنی‌ترین ترفندها، از دستگیری و شکنجه و قتل گرفته تا محروم‌ کردن آنان از بینایی و در این تازه‌ترین ناجوانمردی مسموم کردن دختران جوان، آنان را از میدان بیرون براند.
غافل از این حقیقت آشکار که انقلاب زن زندگی آزادی با طلایه‌داری زنان، تا دست‌ یافتن به تمامی هدف‌های متعالی خود، یعنی آزادی سرزمین ایران و رسیدن به جایگاه رفیع کرامت انسانی باز نخواهد ایستاد.
روز زن در دوران پسا مهسا معنا و اهمیت متفاوتی دارد. این روز را باید روز سپاس و ستایش از راهبران انقلاب زن، زندگی و آزادی دانست و قدردان شجاعت، آزادی و پیشتازی بانوان سرافراز ایران بود. روز زن بر تمامی بانوان شجاع، فرهیخته، پیشتاز و تاریخ‌ساز وطنم و بر همه‌ی بانوان جهان فرخنده باد.
https://telegram.me/mfmonfared
سلام نازنینان
کیست که نداند دل ما در هوای بهار دیگری‌است؟ بهاری که با دمیدنش، امید به دل‌هایمان بازگردد، برکت به سفره‌هایمان، رونق و نور و روشنی به دل‌هایمان و آزادی و آبادی به میهنمان ایران. همه می‌دانیم که دل داغدار بهار و عید نمی‌شناسد. چه بگویم که چه نازنینان و زیبارویان و سرقامتان و امیدآفرینانی را به خاک انداخته‌اند و به خاک سپرده‌ایم؟ با این‌همه نوروز را پاس می‌داریم که نوروز خود امید است به آمدن روزی نو، به سرزدن خورشیدی پیروز و برآمدن آفتاب آزادی. هر روزتان نوروز و نوروزتان پیروز.

ما چشم در راه بهار دیگری هستیم
چشم انتظار روزگار بهتری هستیم

پرواز را، در آسمان پاک آزادی
ما بیقرار رویش بال و پری هستیم

ایرانمان فردا دوباره سبز خواهد شد
امروز اگر آتش به‌جان، خاکستری هستیم

https://telegram.me/mfmonfared
از اسب‌های وحشی‌تان در راه،
چیزی بجز غبار نخواهد ماند
از رخت و بخت و تخت شما چیزی،
فردا در این دیار نخواهد ماند

گیرم که فاتحانه رجز خواندی،
بر کشتگان سواره گذر کردی
تاریخ را بخوان که بیاموزی،
این اسب، وین سوار نخواهد ماند

«هم مرگ بر جهان شما…»، آری!
«هم رونق زمان شما …»، باری!
شمشیر شعر سیف به ما آموخت،
دنیا بر این قرار نخواهد ماند

مشنو حدیث آتش و خاموشی،
عادی شدن، سکوت و فراموشی
چندان نهان به خرمن خاکستر،
این شعله، این شرار نخواهد ماند

با هر سری که رفته به دار درد،
صدها تن است تشنه‌ی خون‌خواهی
آونگ سرخ پیکر ما چندان
بر چوبه‌های دار نخواهد ماند

بادا که باز شعله برانگیزد،
بنیاد هر چه ظلم فرو ریزد
چندان صبور و منتظر و آرام،
این نسل سربدار نخواهد ماند

زودا که بر دهان تو خواهد زد،
بر گرده‌ی سگان تو خواهد زد
آتش به دودمان تو خواهد زد،
این شعله در حصار نخواهد ماند
https://telegram.me/mfmonfared
گفتم که: «می‌بینمت باز»، گفتی: «کجا؟ در خیابان؟»
همپای من هم مسیرم، میعاد ما در خیابان

صد جوی جاری‌ست هر سو، رهپوی دریاست هر جو
می‌گسترد این تکاپو، امواج را در خیابان

باور ندارید اما، یک‌باره خواهد خروشید
یک روز دریای مردم، بی انتها در خیابان

عزم تو بانو، فرو ریخت، دیوار خودکامگی را
زیبایی زیستن با موی رها در خیابان

امروز در حبس و بند است، آماج زخم و گزند است
فردا ولی بی‌شمارند توماج‌ها درخیایان

تا چند خواهید کشتن، زیبایی و زندگی را
چون روزبه، مثل نیکا، مثل ندا در خیابان

می‌آید آن روز موعود، روز بزرگ رهایی
این آخرین وعده‌ی ماست، ما و شما در خیابان

https://telegram.me/mfmonfared
اندوه ز پشت کوه آسان آمد
در خانه‌ی مه گرفته مهمان آمد

از پنجره‌ای که هر دو سویش ابری‌ست
دیدم که تمام روز باران آمد
https://telegram.me/mfmonfaredو
منم که آینه‌ی بی‌نقاب تاریخم
شهاب شعله‌تنم، التهاب تاریخم

برای کشف شهامت مرا مرور کنید
که فصل گمشده‌ای از کتاب تاریخم

غرور چهره‌ی مهسا و خنده‌ی نیکا
شکوه حک شده در متن قاب تاریخم

وطن، ستم‌زده، پرسید: «نسل کاوه کجاست؟»
مرا نگاه کن، اکنون جواب تاریخم

هراس داشته باشید از من، از من زن!
که بر گلوی شمایان طناب تاریخم

مرا زمانه نهاده است در برابرتان
به انهدام شما، انتخاب تاریخم

مباش منتظرم، کارزار دشواری‌ست
که در زنانه‌ترین انقلاب تاریخم

https://telegram.me/mfmonfared
شلیک می‌کنند به چشمانت، شلیک می‌کنند به ‌زیبایی
ویرانگران پنجره و دیدن، غارتگران نور اهورایی

‌خون روی گونه‌های تو پاشیده، از نور، چشم‌خانه‌ی تو خالی‌ست
حالا فقط پیاله‌ای از درد است، آن چشم، آن نشان شکیبایی

بالا گرفت بازی خوش‌رقصان، شد نوبت شکارچیان چشم
صیرورت وجود مخنث‌ها: از بزم‌بارگی‌ به هیولایی

مردم‌کشان کور دل، این دیوان! جان و جهان‌شان همه تاریکی است
محروم کرده‌اند تو را از نور، اما نه از حقیقت بینایی

شلیک کرده‌اند به چشمانت، اما تبسم است بر آن لب‌ها
لبخند تو طلیعه‌ی امید ‌ست، چشمت نشان یک دل دریایی

ما با همیم، در گذر از این خواب، تا دفن تکه‌ تکه‌ی این کابوس
تا صبح آفتابی بیداری، هرگز گمان مدار که تنهایی

گفتی به خنده ارزش آن را داشت، دارم هنوز چشمی و خواهم دید
روز سقوط، موسم آزادی، روز بزرگ، روز تماشایی

https://telegram.me/mfmonfared
برای گوهر عشقی و تمام مادران داغدار دادخواه:

به نام نامی آن زن که گوهر عشق است
که ایستادگی‌اش، شکل دیگر عشق است

به آن تکیده‌ی نستوه، آن جوان داده
به آن بزرگ، که معنای باور عشق است

زنی که او نه فقط دادخواه فرزند است
همین نه مادر ستار، مادر
عشق است

به نام آن زن بشکوه، آن صدای سترگ
که تا همیشه زبان رساتر عشق است

به سربلندی آن مادران داغ به جان
که نامشان همه آذین دفتر عشق است

به مادران عزادار مسلخ آبان
که بر دل و ‌تنشان زخم آذر عشق است

که دادخواه شما تا همیشه می‌مانیم
قسم به گوهر عشقی که گوهر عشق است
https://telegram.me/mfmonfared
بلند بالا
ایستاده‌اند
گره زده‌اند پشت سر
زیبایی را
چشم در چشم اهریمن
پنجه در پنجه‌ی خطر
شجاعتشان
دستان یأس‌بسته را گرم می‌کند
خشمشان
تیغ امید را جلا می‌دهد

میدان‌داری می‌کنند مردان جوان
با سینه‌ی سپرشده
«خواهران
در امان بمانید
خدنگ‌های ترس‌خورده را
تحقیر می‌کنیم
شما کنار بایستید
ما جان می‌دهیم
برای آزادی‌تان»❊
-روزبه این حماسه را سرود-

می‌ایستند
بر بلندای دار
نامشان فریاد
نامشان حماسه می‌شود
بر دار می‌رقصند
و آخرین تمنایشان
شادی است
-این حماسه را مجیدرضا آفرید-

یک بطری آب
دورتر از دسترس
دستان بسته به هم گرد یک دکل
سربزیر
در میدان می‌رقصد
دست می‌افشاند
پای می‌کوبد و جان می‌دهد
رقص خدانور را به یاد داری؟

ایستاده‌ایم
بی‌ترس در برابر خاموشی
بی‌وحشت از هجوم فراموشی
امید هیمه‌ای ست
بر شعله‌های سرخ ستبر
بر قله‌های روشن شادی
تا صبح آفتابی آزادی

*اشاره به آخرین استوری اینستاگرامی جاوید‌نام روزبه خادمیان

https://telegram.me/mfmonfared
این سوگ‌غزل را یک روز بعد از جاودانه شدن دختر ایران سرودم. گفتم خاموش می‌مانیم و خاموش نماندیم. عوضش کردم. امروز فریادیم زیرا … ایران و ایرانیان خاموش نماندند. ایران و ایرانی هرگز به روزگار پیش از کشته شدن مهسا برنمی‌گردد. کسی چه می‌داند شاید تغییرات ایران در دومین سال آسمانی شدن مهسا، از آنچه در سال گذشته روی داد ژرف‌تر و گسترده‌تر باشد. تاریخ که خوانده باشی خوب می‌فهمی چگونه یک روز مبدأ تاریخ می‌شود. بیست و پنجم شهریور ماه در راه است!
Forwarded from مهدی منفرد (Mahdi Monfared)
برای قربانیان آبان ۹۸ و همه‌ی آبان‌های وطن

باز آبان آمد
ما همچنان نشسته‌ایم
بر سنگ‌فرش خون
کنار هم
در صفی مطیع
از شمال تا جنوب
از شرق تا غرب

آنها که از ما نیستند
راه می‌روند
و به نوبت
بی‌رحم و صبور
به جمجمه‌ی یکایک ما
شلیک می‌کنند
یکی بعد از دیگری
آن‌ها که نشسته بودند
حالا برای همیشه خوابیده‌اند
روی سنگ‌فرش خون
شقیقه‌های ما
دیر یا زود زود
سوراخ و سرخ می‌شود

نشسته‌ایم
به انتظار نوبتی
که دیر و زود می‌رسد
این کشته شدن
درست مثل خود مرگ
اجتناب ناپذیر است
این گرگ
پشت در خانه‌هایمان می‌خوابد‌
نوبت خواهد رسید
به جمجمه‌‌ی ما
به گلوله‌ای که سهم ماست
من دیدم
وقتی هنوز ساچمه‌ای در چشمم نبود
آن‌ که از میان صف بلند شد
گلوله‌اش را زودتر دادند
هزاران نفر
هزاران گلوله
و هزاران خواب ابدی

ما هنوز نشسته‌ایم
بر سنگفرش خونین وطن
کشتگان را نظاره می‌کنیم
و سهم جمجمه‌ی خود از گلوله‌ها را
انتظار می‌کشیم

آبان‌ها می‌رسد
آبان تکثیر می‌شود
در تمام ماه‌های سال
آبان‌ها دی می‌شود
آبان‌ها شهریور می‌شود

چه کسی می‌داند
آبان‌ها کی بهمن خواهد شد؟
https://telegram.me/mfmonfared
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سلام نازنینان، نوروز پیروز. سال نو مبارک. این شعر از انوری ابیوردی شاعر قرن ششم هجری است. آن را با حذف چند بیت و تغییر چند واژه‌ تقدیم می‌کنم.
یک روز، صبح عید دلم را برد
چون سال نو، رسید، دلم را برد

گیسو سپرده بود به دست باد
چابک که می‌دوید دلم را برد

دندان گذاشت بر لب و آن ترکیب
آن سرخ، آن سپید دلم را برد

گفتم رها کنم دل خود را، او
شاید صلاح دید، دلم را برد

طوفان نقش و رنگ پدید آمد
زیبایی‌اش وزید، دلم را برد

چون حسرت گذشته‌ی دوری بود
آن ماضی بعید دلم را برد

با عشق در مزایده پیش افتاد
پس رایگان خرید دلم را، برد

هموار دید راه دراز عشق
پس، مختصر، مفید دلم را برد
https://telegram.me/mfmonfared