روزنه

نقدی بر استناد جناب استاد شهیدی به خاطراتی مخدوش پیرامون اندیشه سیاسی امام خمینی

[صفحه 3 از 4]

#اختصاصی_روزنه
@rozaneebefarda
🔻🔻🔻

ج. آقای منتظری ادعا کرده که امام در نفی امکان تشکیل حکومت اسلامی در عصر غیبت فرمودند:
«مذهب تشیع این است که امام باید معصوم و منصوب باشد. در زمان غیبت تقصیر خود مردم است که امام غایب است.»(بخشی از خاطرات منتظری، ج1، ص199)
این در حالی است که امام خمینی قدس سره الشریف این شبهه را در کتاب «اجتهاد و تقلید»، که مربوط به دوره اول اصولی‌شان که در سال 1330ه.ش. به‌پایان رسید، پاسخ دادند. ایشان در این زمینه می‌فرمایند:
«وما قد يقال: من أنّ غيبة الإمام منّا، فلايجب تعيين السائس بعد ذلك، غير مقنع، فأيّ دخالة لأشخاص الأزمنة المتأخّرة في غيبته روحي له الفداء، خصوصاً مثل الشيعة الذين يدعون ربّهم ليلًا ونهاراً لتعجيل فرجه؟!»(الاجتهاد و التقلید، ص24)

ایشان در همین کتاب لزوم تشکیل حکومت اسلامی در عصر غیبت را ضرورت عقلی، همانند امور بدیهی، می‌دانند:
«إنّا نعلم علماً ضروريّاً؛ بأنّ النبيّ صلى الله عليه و آله و سلم المبعوث بالنبوّة الختميّة أكمل النبوّات وأتمّ الأديان، بعد عدم إهماله جميع ما يحتاج إليه البشر حتّى‏ آداب النوم والطعام، وحتّى أرش الخدش‏، لا يمكن أن يهمل هذا الأمر المهمّ الذي يكون من أهمّ ما تحتاج إليه الامّة ليلًا ونهاراً، فلو أهمل- والعياذ باللَّه- مثل هذا الأمر المهمّ؛ أي أمر السياسة والقضاء، لكان تشريعه ناقصاً، وكان مخالفاً لخطبته في حجّة الوداع‏ وكذا لو لم يعيّن تكليف الامّة في زمان الغيبة، أو لم يأمر الإمام بأن يعيّن تكليف الامّة في زمانها- مع إخباره بالغيبة وتطاولها- كان نقصاً فاحشاً على‏ ساحة التشريع والتقنين، يجب تنزيهها عنه.
فالضرورة قاضية بأنّ الامَّة بعد غيبة الإمام عليه السلام في تلك الأزمنة المتطاولة، لم تترك سدى في أمر السياسة والقضاء الذي هو من أهمّ ما يحتاجون إليه، خصوصاً مع تحريم الرجوع إلى‏ سلاطين الجور وقضاتهم، وتسميته: «رجوعاً إلى الطاغوت»، وأنّ المأخوذ بحكمهم سحت ولو كان الحقّ ثابتاً، وهذا واضح بضرورة العقل‏»

این؛ همان ادبیاتی است که در ولایت‌فقیه نجف، سال 1348 ، بدان تصریح کردند:
«بديهى است ضرورت اجراى احكام كه تشكيل حكومت رسول اكرم (ص) را لازم آورده، منحصر و محدود به زمان آن حضرت نيست؛ و پس از رحلت رسول اكرم (ص) نيز ادامه دارد...به ضرورت شرع و عقل آن چه در دورۀ حيات رسول اكرم (ص) و زمان امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) لازم بوده، يعنى حكومت و دستگاه اجرا و اداره، پس از ايشان و در زمان ما لازم است.»(ولایت فقیه، صص27-26)

بنابراین مبانی اندیشه سیاسی امام پیش از دهه چهل و پس از آن تغییری نداشته است.

د. آقای منتظری با ادعای خود تلاش داشت اثبات کند که امام خمینی قدس سره الشریف حکومت را در عصر غیبت حق فقیه نمی‌دانسته. این در حالی است که این ادعا دقیقاً یکی از شبهاتی است که حکمی‌زاده در کتاب اسرار هزار ساله مطرح کرده امام به آن پاسخ داده بود. حکمی‌زاده در کتاب خود نوشته بود:
«طبق مبانی فقهی این ادعاء که حکومت حق فقیه است هیچ دلیل ندارد» و امام در پاسخ وی می‌نویسد:«مبانی فقه عمده‌اش اخبار و احادیث ائمه است که آن هم متصل است به پیغمبر خدا و آن هم از وحی الهی است اینک ما چند حدیث در اینجا ذکر می‌کنیم تا معلوم شود از فقه بکلی بی‌خبرند....»(کشف اسرار، ص187)
این، حد اعلای تحریف‌گری و مصداق بارز اجحاف به امام است که مبانی حکمی‌زاده را که امام به‌شدت با آن برخورد کرد و کشف اسرار را در رد آن نوشت؛ به شخص امام نسبت بدهیم!!

ذکر این نکته ضروری است که در کتاب کشف اسرار جملات متشابهی نیز وجود دارد که ممکن است موهم عدم پذیرش ولایت‌فقیه یا ضرورت تشکیل حکومت اسلامی از دیدگاه امام باشد اما در همان کتاب محکمات غیرقابل انکاری وجود دارد که اثبات می‌کند امام خمینی نه‌تنها موافق سلطنت نبود، بلکه مشروعیت آن را با ادله متقن زیر سؤال می‌برد و تنها حکومت مشروع را حکومت اسلامی می‌دانست که مرور بخش‌هایی از آن در اینجا بایسته و بجاست.
امام خمینی در کشف اسرار به‌صراحت لزوم تبعیت از پادشاهان و امرا را نفی می‌کنند. (کشف اسرار، صص110-109)

ادامه مطلب در صفحه بعد:
https://t.me/rozaneebefarda/8952

🔘روزنه؛ دریچه‌ای به تاریخ، سیاست و اندیشه دینی معاصر:
https://t.me/rozaneebefarda