#بدانيم
چه کسانی در گذشته زندگی می‌کنند؟
یک حقیقت وجود دارد که معمولا آدم ها، خاطرات شیرین گذشته را فراموش نمی کنند اما دوست دارند خاطرات تلخ را به دست فراموشی بسپارند. مثلاً لحظه های پر استرس قبل از امتحانات نهایی مدارس، برای افرادی که سال ها پیش آن را تجربه کرده اند، هیچ مفهومی ندارد و حالا اگر یک خاطره شیرین محسوب نشود، بدون شک خاطره تلخی هم نیست! ولی خاطره دریافت یک مدال در مسابقات ورزشی یا قبول شدن در رشته مورد علاقه در کنکور، همچنان پررنگ و شیرین است. منتها افرادی هم هستند که در یادآوری خاطرات گذشته، افراط می کنند و «اکنون» خود را از دست می دهند و مدام حسرت فرصت های گذشته را می‌خورند. وجه بارز این افراد در زندگی، ناکامی در دستیابی به آن چیزی است که فکر می‌کرده اند حقشان است و به آن نرسیدند. در حالی که مدام فکر کردن به گذشته و امید به اینکه در آینده اوضاع بهتر خواهد شد و «حال» را از دست دادن، سود چندانی ندارد. افرادی که مدام از گذشته تعریف و تمجید می کنند، در واقع از شرایط حال، احساس سرخوردگی دارند. شرایطی که نتوانسته اند آن را بسازند یا خود را با آن تطبیق دهند و به همین دلیل همواره دیدی انتقادی به آن دارند. این که این افراد تا چه اندازه صحیح می‌گویند قابل آزمایش نیست اما از شواهد، این گونه برمی آید که این آدم ها قدرت حل مسئله و مقابله با برخی مشکلات را از دست داده اند و این عدم تطبیق با واقعیت‌ها، آن قدر آزرده خاطر و مضطرب و پریشانشان کرده است که به یاد و خاطرات گذشته پناه می برند و این پناه بردن به گذشته، تاثیرات مخربی بر زندگی شخصی و اجتماعی شان می گذارد. برخلاف این افراد، عده‌ای هم هستند که گذشته را راهنمای آینده در نظر می‌گیرند. این دسته از آدم ها با آگاهی از این موضوع که امروز، گذشته فرداست، از آن بیشترین بهره را می برند و با تلاش و برنامه ریزی، رو به جلو گام برمی دارند.
✍ احمد کاظمی
@MedaNet
چه کسانی در گذشته زندگی می‌کنند؟
یک حقیقت وجود دارد که معمولا آدم ها، خاطرات شیرین گذشته را فراموش نمی کنند اما دوست دارند خاطرات تلخ را به دست فراموشی بسپارند. مثلاً لحظه های پر استرس قبل از امتحانات نهایی مدارس، برای افرادی که سال ها پیش آن را تجربه کرده اند، هیچ مفهومی ندارد و حالا اگر یک خاطره شیرین محسوب نشود، بدون شک خاطره تلخی هم نیست! ولی خاطره دریافت یک مدال در مسابقات ورزشی یا قبول شدن در رشته مورد علاقه در کنکور، همچنان پررنگ و شیرین است. منتها افرادی هم هستند که در یادآوری خاطرات گذشته، افراط می کنند و «اکنون» خود را از دست می دهند و مدام حسرت فرصت های گذشته را می‌خورند. وجه بارز این افراد در زندگی، ناکامی در دستیابی به آن چیزی است که فکر می‌کرده اند حقشان است و به آن نرسیدند. در حالی که مدام فکر کردن به گذشته و امید به اینکه در آینده اوضاع بهتر خواهد شد و «حال» را از دست دادن، سود چندانی ندارد. افرادی که مدام از گذشته تعریف و تمجید می کنند، در واقع از شرایط حال، احساس سرخوردگی دارند. شرایطی که نتوانسته اند آن را بسازند یا خود را با آن تطبیق دهند و به همین دلیل همواره دیدی انتقادی به آن دارند. این که این افراد تا چه اندازه صحیح می‌گویند قابل آزمایش نیست اما از شواهد، این گونه برمی آید که این آدم ها قدرت حل مسئله و مقابله با برخی مشکلات را از دست داده اند و این عدم تطبیق با واقعیت‌ها، آن قدر آزرده خاطر و مضطرب و پریشانشان کرده است که به یاد و خاطرات گذشته پناه می برند و این پناه بردن به گذشته، تاثیرات مخربی بر زندگی شخصی و اجتماعی شان می گذارد. برخلاف این افراد، عده‌ای هم هستند که گذشته را راهنمای آینده در نظر می‌گیرند. این دسته از آدم ها با آگاهی از این موضوع که امروز، گذشته فرداست، از آن بیشترین بهره را می برند و با تلاش و برنامه ریزی، رو به جلو گام برمی دارند.
✍ احمد کاظمی
@MedaNet
http://www.kazio.ir/index.php?route=blog%2Farticle&article_id=41#.WGOCMOwo078.telegram
رویه نادرست، کار ساده را پیچیده تر میکند!
رویه نادرست، کار ساده را پیچیده تر میکند!
#بدانيم
چگونه به ديگران «نه» بگوییم؟
به آرامی شروع کنید:
شما می‌توانید مانند هر مهارت دیگری در زندگی بیاموزید که به دیگران «نه» بگویید. آموختن این مهارت می‌تواند کسب‌کردنی و قابل توسعه و بسط باشد و به مرور زمان می‌توانید بیاموزید که به راحتی به دیگران «نه» بگویید و بدانید که چگونه کاری که دوست ندارید انجام دهید را به‌صورت کاملا مودبانه نپذیرید و رد کنید. آن دسته از افرادی که معمولا به دیگران بله می‌گویند و خواسته‌هایشان را می‌پذیرند، استرس و فشار بیشتری را نسبت به افراد دیگر متحمل می‌شوند.
از موقعیت‌تان مطمئن باشید:
شما باید به موقعیتی که در آن قرار دارید، اطمینان داشته باشید. اگر مطمئن نباشید، به‌صورت کاملا آشکار و واضحی در بدن، زبان، صدا و رفتار و کردار شما مشخص خواهد بود و این عدم‌اطمینان باعث ایجاد ضعف و سستی در رفتار و کردارتان خواهد شد.
@MedaNet
چگونه به ديگران «نه» بگوییم؟
به آرامی شروع کنید:
شما می‌توانید مانند هر مهارت دیگری در زندگی بیاموزید که به دیگران «نه» بگویید. آموختن این مهارت می‌تواند کسب‌کردنی و قابل توسعه و بسط باشد و به مرور زمان می‌توانید بیاموزید که به راحتی به دیگران «نه» بگویید و بدانید که چگونه کاری که دوست ندارید انجام دهید را به‌صورت کاملا مودبانه نپذیرید و رد کنید. آن دسته از افرادی که معمولا به دیگران بله می‌گویند و خواسته‌هایشان را می‌پذیرند، استرس و فشار بیشتری را نسبت به افراد دیگر متحمل می‌شوند.
از موقعیت‌تان مطمئن باشید:
شما باید به موقعیتی که در آن قرار دارید، اطمینان داشته باشید. اگر مطمئن نباشید، به‌صورت کاملا آشکار و واضحی در بدن، زبان، صدا و رفتار و کردار شما مشخص خواهد بود و این عدم‌اطمینان باعث ایجاد ضعف و سستی در رفتار و کردارتان خواهد شد.
@MedaNet
#بدانيم
چگونه به ديگران «نه» بگوییم؟
بر احساس افسوس و تأسف‌تان غلبه کنید:
ممکن است شما از دیگران بترسید و این افراد باعث ایجاد عصبانیت در شما شوند، زیرا کاری که از شما خواسته‌اند تا آن را انجام دهید، نپذیرفته‌اید و جواب رد به آنها داده‌اید. نه گفتن الزاما به این معنا نیست که اشخاص دیگر از دست شما ناراحت و عصبانی می‌شوند، بلکه بسیاری از مردم مسئولیت‌هایی که در زندگی بر عهده شماست را درک می‌کنند و می‌فهمند و به همین دلیل است که بسیاری از افراد، پذیرفته نشدن خواسته‌شان از طرف شما را به دل نمی‌گیرند و ناراحت نمی‌شوند. فراموش نکنید که اول از همه شما باید از خودتان مراقبت کنید زیرا اگر شما نتوانید از خودتان مراقبت کنید و نیازهای‌تان را برآورده‌سازید، چگونه می‌توانید از فرد دیگری نگهداری کنید؟
به خوشبختی و سعادت خودتان فکر کنید:
سعی نکنید با خرج کردن از سعادت و خوشحالی خودتان، دیگران را خوشحال کنید. ممکن است در زندگی‌تان در مواقعی، بعضی کارهایی را که دوست ندارید انجام دهید، فقط و فقط برای اینکه دیگران را خوشحال کنید، انجام دهید. اگر شما همیشه سعی کنید به جای اینکه خودتان را خوشحال کنید، دیگران را شاد‌سازید، آسیب و صدمه جدی‌ای به‌خودتان وارد خواهید کرد.
@MedaNet
چگونه به ديگران «نه» بگوییم؟
بر احساس افسوس و تأسف‌تان غلبه کنید:
ممکن است شما از دیگران بترسید و این افراد باعث ایجاد عصبانیت در شما شوند، زیرا کاری که از شما خواسته‌اند تا آن را انجام دهید، نپذیرفته‌اید و جواب رد به آنها داده‌اید. نه گفتن الزاما به این معنا نیست که اشخاص دیگر از دست شما ناراحت و عصبانی می‌شوند، بلکه بسیاری از مردم مسئولیت‌هایی که در زندگی بر عهده شماست را درک می‌کنند و می‌فهمند و به همین دلیل است که بسیاری از افراد، پذیرفته نشدن خواسته‌شان از طرف شما را به دل نمی‌گیرند و ناراحت نمی‌شوند. فراموش نکنید که اول از همه شما باید از خودتان مراقبت کنید زیرا اگر شما نتوانید از خودتان مراقبت کنید و نیازهای‌تان را برآورده‌سازید، چگونه می‌توانید از فرد دیگری نگهداری کنید؟
به خوشبختی و سعادت خودتان فکر کنید:
سعی نکنید با خرج کردن از سعادت و خوشحالی خودتان، دیگران را خوشحال کنید. ممکن است در زندگی‌تان در مواقعی، بعضی کارهایی را که دوست ندارید انجام دهید، فقط و فقط برای اینکه دیگران را خوشحال کنید، انجام دهید. اگر شما همیشه سعی کنید به جای اینکه خودتان را خوشحال کنید، دیگران را شاد‌سازید، آسیب و صدمه جدی‌ای به‌خودتان وارد خواهید کرد.
@MedaNet
#بدانيم
چگونه به ديگران «نه» بگوییم؟
از رویارویی و برخورد کردن با دیگران نهراسید:
بسیاری از مردم که با گفتن «نه» به دیگران مشکل دارند، توانایی رویارویی و برخورد با دیگران را ندارند و می‌خواهند از استرسی که ناشی از نپذیرفتن خواسته دیگران است، دوری گزینند. شجاع و باشهامت باشید و در مواقع ضروری به خواسته‌های دیگران جواب «نه» بدهید.
موضوع بحث را عوض کنید:
اگر شخصی برای اینکه شما خواسته‌‌اش را انجام دهید، اصرار و پافشاری کرد و با سماجت خواسته‌‌اش را با شما در میان گذاشت، به سادگی برای مدت کوتاهی سکوت کنید تا زمانی که او احساس کند شما از سماجت و پافشاری او به تنگ آمده و خسته شده‌اید، سپس موضوع بحث را کاملا عوض کنید و در رابطه با موضوع دیگری که هیچ ربطی به خواسته او ندارد، صحبت کنید. بعد از آن می‌توانید سریعا مکالمه‌تان را قبل از اینکه خشم و غضب‌تان از بین برود و خواسته او را قبول کنید، به پایان برسانید.
📝منبع: Articlebase.com / ترجمه: مهرو الفت
@MedaNet
چگونه به ديگران «نه» بگوییم؟
از رویارویی و برخورد کردن با دیگران نهراسید:
بسیاری از مردم که با گفتن «نه» به دیگران مشکل دارند، توانایی رویارویی و برخورد با دیگران را ندارند و می‌خواهند از استرسی که ناشی از نپذیرفتن خواسته دیگران است، دوری گزینند. شجاع و باشهامت باشید و در مواقع ضروری به خواسته‌های دیگران جواب «نه» بدهید.
موضوع بحث را عوض کنید:
اگر شخصی برای اینکه شما خواسته‌‌اش را انجام دهید، اصرار و پافشاری کرد و با سماجت خواسته‌‌اش را با شما در میان گذاشت، به سادگی برای مدت کوتاهی سکوت کنید تا زمانی که او احساس کند شما از سماجت و پافشاری او به تنگ آمده و خسته شده‌اید، سپس موضوع بحث را کاملا عوض کنید و در رابطه با موضوع دیگری که هیچ ربطی به خواسته او ندارد، صحبت کنید. بعد از آن می‌توانید سریعا مکالمه‌تان را قبل از اینکه خشم و غضب‌تان از بین برود و خواسته او را قبول کنید، به پایان برسانید.
📝منبع: Articlebase.com / ترجمه: مهرو الفت
@MedaNet
#بدانيم #موفقيت
خاطرات یک ورشکسته:
نشد دل مشتري ها را به دست بياوريم!
@MedaNet
با 10 میلیون تومان سرمایه، کار خود را شروع کردم. قصدم این بود که یک آشپزخانه کوچک بزنم. می‌دانستم با این پول نمی‌توانم در جاهای شلوغ و پررفت و آمد جایی را اجاره کنم؛ بنابراین روی غذای بیرون‌بر حساب می‌کردم. مدتی به‌دنبال جایی برای اجاره گشتم . از آنجا که من قصد داشتم در آشپزخانه‌ام غذاهای خانگی و سنتی مانند آش شله‌قلمکار، حلیم بادنجان و ... داشته باشم، نیاز به جایی داشتم که جواز کبابی داشته باشد. هرچه در آگهی‌ها به‌دنبال چنین جایی می‌گشتم، کمتر به نتیجه می‌رسیدم. بالأخره آشپزخانه‌ای در چهارراه استانبول پیدا کردم. اتفاقاً جواز ملک کبابی بود. محیط اطراف هم بسیار عالی بود؛ اما آشپزخانه داخل یک پاساژ سوت‌و‌کور قرار داشت. پیش از این هرکس آمده‌بود، نتوانسته بود آنجا بماند؛ به‌جز یک خانم که حدود 6 ماه مانده بود و بعد به‌دلیل پخش غذا در ماه رمضان و پلمب آشپزخانه، تخلیه کرده و رفته بود. به‌هرحال 10 میلیون تومان بابت رهن پرداخت کردم و قرار شد ماهانه 1 میلیون و 500 هزار تومان اجاره دهم. با خود حساب کردم اجاره‌ها و حقوق کارگر را از نزدیکان قرض می‌کنم و تا تمام شدن 10 میلیون تومان، همه سعی خود را می‌کنم تا به سود برسم. اگر 10 میلیون تمام شد و به سود نرسیدم، آشپزخانه را جمع می‌کنم و با پول رهن، قرض‌ها را پرداخت می‌کنم. سختی و هزینه کار زیاد بود. اوایل فکر می‌کردم با تک‌غذایی مثل آش شله قلمکار می‌توان کار را پیش برد؛ اما متوجه شدم در محیطی بازاری که بیشتر مشتریان مرد هستند، آش به‌صورت تفننی سفارش داده می‌شود؛ نه مثل غذایی که سیر کند! با یک کارگر که دارای موتور هم بود، شروع کردم. هم کارهای آشپزخانه را انجام می‌داد و هم به‌عنوان پیک غذا می‌برد و من 1 میلیون تومان برایش حقوق در نظر گرفته بودم. روزهای اول گاهی پیش می‌آمد که 2 سفارش هم نداشتیم. چقدر آش پخت کردیم و مجبور شدیم احسان دهیم! بعد دیدیم هرچند جا کوچک است و نیرو کم؛ اما باید غذاها را بیشتر کنیم. کارگر مزبور سابقه کباب‌زنی داشت و همین باعث شد کباب را هم راه‌اندازی کنیم. اما بازهم اوضاع تغییر زیادی نکرد. روزانه حدود 500 تراکت پخش می‌کردیم؛ اما فایده‌ای نداشت. تا اینکه تصمیم گرفتم صرفه‌جویی را کنار گذاشته و دل به دریا بزنم. تراکت‌هایی که پخش می‌کردم، از نوع کاغذ A4 و غیررنگی بود؛ اما کم‌کم رنگی شده و بعد از یک‌مدت، تراکتی طراحی کردم که بسیار زیبا بود و شبیه کارت پستال بود. تغییر تراکت بازار را به‌شدت تکان داد. اگر روزهای اول فروش در حد 20 هزار تومان هم نبود، بعد از تغییر تراکت به حدود 100 هزار تومان رسید و این برای من یک نقطه عطف بود. به‌محض اینکه فروش تکان خورد، ناچار به استخدام کارگری دیگر شدم و 800 هزار تومان هم برای او حقوق درنظر گرفتم. با این وجود، کارمان سراسر اشکال بود.
راسته چهارراه استانبول تهران، یک بازار قدیمی است و بیشتر رستوران‌هایش که اتفاقاً بسیاری از آنها برِ خیابان هم هستند و از گذر خوبی برخوردار هستند، قدیمی و شناس هستند. بازاری‌ها هیچ‌گاه نمی‌آمدند آن رستوران‌ها را رها کرده و به آشپزخانه گمنام ما سفارش غذا دهند؛ چرا که کیفیت غذاهای رستوران‌های مزبور هم خوب بود و به‌هرحال سابقه و تجربه، فضای کار و نیروی آنها بیشتر از ما بود. علاوه بر این، آنها جایی برای نشستن مشتری داشتند و دارای میز و صندلی بودند؛ امر مهمی که آشپزخانه کوچک 10 متری ما فاقد آن بود! بنابراین ما از تراکت‌هایی که تا بُعد چند کیلومتری پخش می‌کردیم، مشتری جمع می‌کردیم و این باعث می‌شد غذا دیر به دستشان برسد و نتیجه‌ای جز نارضایتی آنها نگیریم. بعدها افرادی به در مغازه می‌آمدند و معلوم می‌شد خانمی که سابقاً در آشپزخانه مشغول فعالیت بوده، به آنها مقروض است و حتی حقوق پیک موتوری‌های خود را نتوانسته کامل بدهد.
القصه، بعد از مدتی متوجه شدیم آشپزخانه اصلا جواز ندارد و ملک تجاری نیست. این باعث شد برنج را هم که تا آن زمان به‌دلیل جواز کبابی از پخت آن خودداری می‌کردیم، سرو کنیم و روزانه علاوه بر انواع کباب که غذای روتین هرروز بود، تک‌غذایی مثل قرمه و قیمه هم داشته باشیم؛ اما باز بدون پخش تراکت روزانه، راه به جایی نمی‌بردیم. حتی کرایه را تا 500 هزار تومان پایین آورده بودیم؛ اما نهایتاً پس از گذشت حدود 3 ماه و پس از به هر دری زدن، دیدم بی‌فایده است و این آشپزخانه زودتر از 1 سال خاک‌خوری و از جیب خوردن، به سود قابل قبول نمی‌رسد. من هم که چنین پولی نداشتم. بنابراین هرچند سخت بود؛ اما پس از گذشت تقریباً 3 ماه قرارداد را فسخ کرده و با پس گرفتن پول رهن که آن هم کار ساده‌ای نبود، قرض‌ها را ادا کردم.
@MedaNet
خاطرات یک ورشکسته:
نشد دل مشتري ها را به دست بياوريم!
@MedaNet
با 10 میلیون تومان سرمایه، کار خود را شروع کردم. قصدم این بود که یک آشپزخانه کوچک بزنم. می‌دانستم با این پول نمی‌توانم در جاهای شلوغ و پررفت و آمد جایی را اجاره کنم؛ بنابراین روی غذای بیرون‌بر حساب می‌کردم. مدتی به‌دنبال جایی برای اجاره گشتم . از آنجا که من قصد داشتم در آشپزخانه‌ام غذاهای خانگی و سنتی مانند آش شله‌قلمکار، حلیم بادنجان و ... داشته باشم، نیاز به جایی داشتم که جواز کبابی داشته باشد. هرچه در آگهی‌ها به‌دنبال چنین جایی می‌گشتم، کمتر به نتیجه می‌رسیدم. بالأخره آشپزخانه‌ای در چهارراه استانبول پیدا کردم. اتفاقاً جواز ملک کبابی بود. محیط اطراف هم بسیار عالی بود؛ اما آشپزخانه داخل یک پاساژ سوت‌و‌کور قرار داشت. پیش از این هرکس آمده‌بود، نتوانسته بود آنجا بماند؛ به‌جز یک خانم که حدود 6 ماه مانده بود و بعد به‌دلیل پخش غذا در ماه رمضان و پلمب آشپزخانه، تخلیه کرده و رفته بود. به‌هرحال 10 میلیون تومان بابت رهن پرداخت کردم و قرار شد ماهانه 1 میلیون و 500 هزار تومان اجاره دهم. با خود حساب کردم اجاره‌ها و حقوق کارگر را از نزدیکان قرض می‌کنم و تا تمام شدن 10 میلیون تومان، همه سعی خود را می‌کنم تا به سود برسم. اگر 10 میلیون تمام شد و به سود نرسیدم، آشپزخانه را جمع می‌کنم و با پول رهن، قرض‌ها را پرداخت می‌کنم. سختی و هزینه کار زیاد بود. اوایل فکر می‌کردم با تک‌غذایی مثل آش شله قلمکار می‌توان کار را پیش برد؛ اما متوجه شدم در محیطی بازاری که بیشتر مشتریان مرد هستند، آش به‌صورت تفننی سفارش داده می‌شود؛ نه مثل غذایی که سیر کند! با یک کارگر که دارای موتور هم بود، شروع کردم. هم کارهای آشپزخانه را انجام می‌داد و هم به‌عنوان پیک غذا می‌برد و من 1 میلیون تومان برایش حقوق در نظر گرفته بودم. روزهای اول گاهی پیش می‌آمد که 2 سفارش هم نداشتیم. چقدر آش پخت کردیم و مجبور شدیم احسان دهیم! بعد دیدیم هرچند جا کوچک است و نیرو کم؛ اما باید غذاها را بیشتر کنیم. کارگر مزبور سابقه کباب‌زنی داشت و همین باعث شد کباب را هم راه‌اندازی کنیم. اما بازهم اوضاع تغییر زیادی نکرد. روزانه حدود 500 تراکت پخش می‌کردیم؛ اما فایده‌ای نداشت. تا اینکه تصمیم گرفتم صرفه‌جویی را کنار گذاشته و دل به دریا بزنم. تراکت‌هایی که پخش می‌کردم، از نوع کاغذ A4 و غیررنگی بود؛ اما کم‌کم رنگی شده و بعد از یک‌مدت، تراکتی طراحی کردم که بسیار زیبا بود و شبیه کارت پستال بود. تغییر تراکت بازار را به‌شدت تکان داد. اگر روزهای اول فروش در حد 20 هزار تومان هم نبود، بعد از تغییر تراکت به حدود 100 هزار تومان رسید و این برای من یک نقطه عطف بود. به‌محض اینکه فروش تکان خورد، ناچار به استخدام کارگری دیگر شدم و 800 هزار تومان هم برای او حقوق درنظر گرفتم. با این وجود، کارمان سراسر اشکال بود.
راسته چهارراه استانبول تهران، یک بازار قدیمی است و بیشتر رستوران‌هایش که اتفاقاً بسیاری از آنها برِ خیابان هم هستند و از گذر خوبی برخوردار هستند، قدیمی و شناس هستند. بازاری‌ها هیچ‌گاه نمی‌آمدند آن رستوران‌ها را رها کرده و به آشپزخانه گمنام ما سفارش غذا دهند؛ چرا که کیفیت غذاهای رستوران‌های مزبور هم خوب بود و به‌هرحال سابقه و تجربه، فضای کار و نیروی آنها بیشتر از ما بود. علاوه بر این، آنها جایی برای نشستن مشتری داشتند و دارای میز و صندلی بودند؛ امر مهمی که آشپزخانه کوچک 10 متری ما فاقد آن بود! بنابراین ما از تراکت‌هایی که تا بُعد چند کیلومتری پخش می‌کردیم، مشتری جمع می‌کردیم و این باعث می‌شد غذا دیر به دستشان برسد و نتیجه‌ای جز نارضایتی آنها نگیریم. بعدها افرادی به در مغازه می‌آمدند و معلوم می‌شد خانمی که سابقاً در آشپزخانه مشغول فعالیت بوده، به آنها مقروض است و حتی حقوق پیک موتوری‌های خود را نتوانسته کامل بدهد.
القصه، بعد از مدتی متوجه شدیم آشپزخانه اصلا جواز ندارد و ملک تجاری نیست. این باعث شد برنج را هم که تا آن زمان به‌دلیل جواز کبابی از پخت آن خودداری می‌کردیم، سرو کنیم و روزانه علاوه بر انواع کباب که غذای روتین هرروز بود، تک‌غذایی مثل قرمه و قیمه هم داشته باشیم؛ اما باز بدون پخش تراکت روزانه، راه به جایی نمی‌بردیم. حتی کرایه را تا 500 هزار تومان پایین آورده بودیم؛ اما نهایتاً پس از گذشت حدود 3 ماه و پس از به هر دری زدن، دیدم بی‌فایده است و این آشپزخانه زودتر از 1 سال خاک‌خوری و از جیب خوردن، به سود قابل قبول نمی‌رسد. من هم که چنین پولی نداشتم. بنابراین هرچند سخت بود؛ اما پس از گذشت تقریباً 3 ماه قرارداد را فسخ کرده و با پس گرفتن پول رهن که آن هم کار ساده‌ای نبود، قرض‌ها را ادا کردم.
@MedaNet
مُـــوَفَـقـیَـتــــ... ـچیــــست؟
موفقیت یعنی پیشبرد تمام فاکتورهای یک انسان معنویت،ثروت،سلامت،آرامش،عشق و خدمت به دیگران...
انسان دارای ابعاد متفاوتی است که برای رسیدن به موفقیت باید تمام فاکتورهای خود را پیشرفت دهد یک فرد صرفا با پرورش یک بعد وجودی خود موفق محسوب نمی شود بلکه باید تمام زوایای وجودیش را پرورش دهد تا به هدف نهایی خود در زندگی برسد.
انسان باید دارای باورهای مثبت باشد و همیشه خود را فردی ببیند که آرزو دارد باشد.افکار منفی فرد را از رسیدن به خواسته ها و اهدافش دور می کند.این افکار از کودکی درون ذهنمان لانه کرده و ما را به سمتی پیش می برد که نمی خواهیم. باورهای ما از کودکی ساخته شده و اگر می خواهیم زندگیمان تغییر کند ابتدا باید باورهایمان را تغییر دهیم.
@MedaNet
موفقیت یعنی پیشبرد تمام فاکتورهای یک انسان معنویت،ثروت،سلامت،آرامش،عشق و خدمت به دیگران...
انسان دارای ابعاد متفاوتی است که برای رسیدن به موفقیت باید تمام فاکتورهای خود را پیشرفت دهد یک فرد صرفا با پرورش یک بعد وجودی خود موفق محسوب نمی شود بلکه باید تمام زوایای وجودیش را پرورش دهد تا به هدف نهایی خود در زندگی برسد.
انسان باید دارای باورهای مثبت باشد و همیشه خود را فردی ببیند که آرزو دارد باشد.افکار منفی فرد را از رسیدن به خواسته ها و اهدافش دور می کند.این افکار از کودکی درون ذهنمان لانه کرده و ما را به سمتی پیش می برد که نمی خواهیم. باورهای ما از کودکی ساخته شده و اگر می خواهیم زندگیمان تغییر کند ابتدا باید باورهایمان را تغییر دهیم.
@MedaNet
http://www.kazio.ir/Mobile-Proposal#.WHTm9ZWc-mI.telegram
طرح پیشنهادی(پروپوزال) پروژه تولید اپلیکیشن موبایل
طرح پیشنهادی(پروپوزال) پروژه تولید اپلیکیشن موبایل
#بدانيم
هفت خطای بزرگ زبان بدن
Eye contact that's too intense
7.تماس چشمی شدید؛ ممکن است این برداشت را ایجاد کند که شما فردی مهاجم بوده و در صدد سیطره بر طرف مقابل خود می باشید.
Watching the clock
8.نگاه کردن به ساعت؛ در حالی که با یکی حرف می زنید علامتی واضح برای بی احترامی و باد و غرور است و این پیام را می رساند که شما کارهای بهتری دارید که انجام بدهید و خیلی هم مشتاق به ترک محاوره هستید.
Exagerated nodding
9.سر تکان دادن بیش از حد؛ این سیگنال را می فرستد که برای تایید شدن نگران هستید. مردم ممکن است فکر کنند سر تکان دادن های زیاد شما تلاشی است برای موافقت خود با چیزی که موافق آن نیستید و یا فهمیدن چیزی که نمی فهمید.
Fidgeting
10.بی قراری؛ و یا موها را مرتب کردن حاکی از آن است که شما نگران و یا بیش از اندازه پر انرژی می باشید. مردم ممکن است این گونه برداشت کنند که بیش از اینکه نگران درست انجام دادن کارتان باشید، نگران وضعیت ظاهری خود هستید.
Scowling
11.اخم کردن؛ و یا اظهار نا خشنودی این پیام را می رساند که با آدم های اطراف خود ناراحت هستید هر چند آنها هیچ کاری به مود و حالت روحی شما نداشته باشند. اخم کردن، مردم را از اطراف انسان دور می کند چرا که آنها حس می کنند مورد قضاوت قرار گرفته اند. لبخند، به هر حال، این پیام را می رساند که شما دارای ذهن باز، فردی مورد اعتماد، و یک دوست هستید. مطالعات ام آر آی نشان می دهد که مغز انسان ها به فردی که لبخند می زند، پاسخ مطلوب داده که این یک تاثیر مثبت ماندگاری می گذارد.
Weak handshake
12.شل دست دادن؛ حاکی از فقدان اختیار، قدرت و اعتماد به نفس می باشد و در نقطه مقابل؛ دست دادن خیلی محکم حاکی از تلاش برای تهاجم و سیطره می باشد که البته به همان اندازه بد است! دست دادن خود را با طرف مقابل منطبق کنید اما حواستان باشد که همیشه محکم باشد.
Getting too close
13.خیلی نزدیک شدن؛ این سیگنال را به طرف مقابل می رساند که هیچ احترامی برای او و حریم شخصی وی قائل نیستید. این کار باعث می شود آدم های اطرافتان وقتی حضور دارید احساس ناراحتی کنند.
@MedaNet
هفت خطای بزرگ زبان بدن
Eye contact that's too intense
7.تماس چشمی شدید؛ ممکن است این برداشت را ایجاد کند که شما فردی مهاجم بوده و در صدد سیطره بر طرف مقابل خود می باشید.
Watching the clock
8.نگاه کردن به ساعت؛ در حالی که با یکی حرف می زنید علامتی واضح برای بی احترامی و باد و غرور است و این پیام را می رساند که شما کارهای بهتری دارید که انجام بدهید و خیلی هم مشتاق به ترک محاوره هستید.
Exagerated nodding
9.سر تکان دادن بیش از حد؛ این سیگنال را می فرستد که برای تایید شدن نگران هستید. مردم ممکن است فکر کنند سر تکان دادن های زیاد شما تلاشی است برای موافقت خود با چیزی که موافق آن نیستید و یا فهمیدن چیزی که نمی فهمید.
Fidgeting
10.بی قراری؛ و یا موها را مرتب کردن حاکی از آن است که شما نگران و یا بیش از اندازه پر انرژی می باشید. مردم ممکن است این گونه برداشت کنند که بیش از اینکه نگران درست انجام دادن کارتان باشید، نگران وضعیت ظاهری خود هستید.
Scowling
11.اخم کردن؛ و یا اظهار نا خشنودی این پیام را می رساند که با آدم های اطراف خود ناراحت هستید هر چند آنها هیچ کاری به مود و حالت روحی شما نداشته باشند. اخم کردن، مردم را از اطراف انسان دور می کند چرا که آنها حس می کنند مورد قضاوت قرار گرفته اند. لبخند، به هر حال، این پیام را می رساند که شما دارای ذهن باز، فردی مورد اعتماد، و یک دوست هستید. مطالعات ام آر آی نشان می دهد که مغز انسان ها به فردی که لبخند می زند، پاسخ مطلوب داده که این یک تاثیر مثبت ماندگاری می گذارد.
Weak handshake
12.شل دست دادن؛ حاکی از فقدان اختیار، قدرت و اعتماد به نفس می باشد و در نقطه مقابل؛ دست دادن خیلی محکم حاکی از تلاش برای تهاجم و سیطره می باشد که البته به همان اندازه بد است! دست دادن خود را با طرف مقابل منطبق کنید اما حواستان باشد که همیشه محکم باشد.
Getting too close
13.خیلی نزدیک شدن؛ این سیگنال را به طرف مقابل می رساند که هیچ احترامی برای او و حریم شخصی وی قائل نیستید. این کار باعث می شود آدم های اطرافتان وقتی حضور دارید احساس ناراحتی کنند.
@MedaNet
http://www.kazio.ir/index.php?route=blog%2Farticle&article_id=49#.WHpi-m6cRgY.telegram
👆🏿👆🏿موشن گرافیگ پرطرفدارترین هنردیجیتال، تفاوت موشن گرافیک با انیمیشن
👆🏿👆🏿موشن گرافیگ پرطرفدارترین هنردیجیتال، تفاوت موشن گرافیک با انیمیشن
مهم است بر چه بستری قدم میگذاری! حتی پا گذاشتن بر پیچیدگی ها زیبایی خودش را دارد! @MedaNet
http://www.kazio.ir/index.php?route=blog%2Farticle&article_id=59#.WHtdUw0kb8s.telegram
۴ اصل بازاریابی در مورد خدمات به مشتریان
۴ اصل بازاریابی در مورد خدمات به مشتریان