#баку #sacral_urban
Адабраўшы пэўныя кадры, можна зрабіць выгляд, што наведаў Непал ці Тыбет. Але ж гэта Азербайджан. На жаль, больш самабытнага кантэнту з гэтага замежнага падарожжа, чым вёска Хыналыг, ужо ня будзе. Таму варта насалоджвацца як мае быць!
Дык вось. Паселішча гэта знаходзіцца на схіле Галоўнага Каўказскага хрыбта на вышыні 2100-2200 метраў вышэй узроўню мора. Унесена ў спіс спадчыны ЮНЭСКА. Бо праз ізаляванасць захавала шмат старажытных адметнасцяў. Напрыклад асобную мову, якой ня менш за 4к гадоў і яна бліжэй да моваў Дагестану. У вёсцы жыве трошкі меней за 2000 чалавек і, зразумела, што колькасць носьбітаў імкліва скарачаецца. У адзінай школе дзеці вучацца на азербайджанскай.
Да XII стагоддзя мясцовыя вызнавалі зораастрызм\вогнепаклонніцтва. А потым прыйшоў іслам. Але, як кажуць, дагэтуль у вёсцы засталося некалькі старажытных вернікаў, адэптаў Ахура-Мазды, а ў 2016 годзе ў гарах быў адноўлены невялічкі храм - ацяшгях, як называюць іх у Азербайджане.
І як бачыце, вёска вылучаецца своеасаблівай архітэктурай.
Паспеў забегчы на мясцовыя могілкі, мячэт ды музей (а іх тут два). Напэўна варта будзе паказаць іх асобна. Могілкі дык дакладна. Таму працяг будзе.

#sacral_data
23 жніўня 1633 года #Крычаў атрымаў права на самакіраванне і герб.
У самым разгары ішла вайна за Смаленск. Літаральна месяц-другі назад маскоўскія войскі захоплівалі і спусташалі Прапойск (суч. Слаўгарад), ваколіцы Амсціслава і ўласна Крычаў. А ўжо ў гэты дзень кароль і вялікі князь Уладзіслаў IV Ваза ўзнагародзіў горад за гераізм і адданасць Магдэбургскім правам. У вайне як раз адбываўся пералом на карысць Рэчы Паспалітай. Канфлікт скончыцца ў 1634 годзе падпісаннем Палянаўскага міру. У выніку свой герб атрымае і Мсціслаў.

"У чырвоным полі залаты крыж, побач зь якім срэбны меч" - такі ж выкарыстоўваецца і ў якасці сучаснага лога горада.
З пятніцай, спадарства🍻