#станькава #sacral_dominium
Сённяшнім допісам здзівіць будзе цяжка. Ці ўсё ж паспрабаваць? Хіба дарэмна здымкі чакаюць свайго часу з колішняй восені?
Цяжка ўявіць сабе лепшую лагістыку для невялічкага падарожжа ў выходны дзень. Бо маршруткі туды ходзяць раз на 11(!) хвілін увесь дзень. Падкажыце, куды яшчэ можна так зручна з'ехаць? Фаніпаль з Дзяржынскам не прапаноўваць. Бо менавіта праз іх праходзіць маршрут, яны ж забяспечваюць асноўны трафік пасажыраў ну і працяглы час язды - больш за гадзіну.
"Чаго туды перціся?" - спытаеце вы, калі яшчэ ня чулі пра гэтае месца. Канешне ж глядзець на рэшты сядзібы ўплывовага графскага роду, важных дзеячаў на Меншчыне, Гутэн-Чапскіх.
Комплекс пачаў фармавацца ў другой палове ХІХ ст. пры гаспадаранні Эмерыка Чапскага. Шкада, але цэнтральны аб'ект сядзібы, мураваны палац не перажыў ХХ стагоддзя. Затое ўвагі варты цікавай формы павільён. Так званы "Скарбчык", дзе ўжо не малады граф зладзіў уласны музей з калекцыямі манет, зброі, дакументаў, медалёў. Дзе гэта ўсё зараз? Цікавае пытанне... А скарбчык, вось ён, стаіць. Мо нешта там у куце закацілася і засталося? Цяжка паглядзець, зачынена. Акрамя таго, шпацырым па парку, назіраем розныя гаспадарчыя пабудовы, старыя дрэвы, сажалку з альтанкай на беразе. Карацей, можна ехаць, калі дома сумна. Я вось шмат гадоў назад быў і яшчэ раз вырашыў. Але акрамя сядзібы, там яшчэ нешта ёсць. Таму працяг будзе і вітанкі ад сонечнай пары.

#станькава #sacral_dominium #sacral_urban
Варта, мабыць, дадаць другую частку замалёвак з закуткоў сядзібнага парка ды ваколіц у Станькава. Чаго ім у шуфлядзе пыліцца?

#sacral_data
Пачатак году. А гэта значыць, што прыйшла пара збіраць чарговы ўраджай. Леташні ўраджай мясцін, дзе быў і якія намаляваў Напалеон Орда.
Бо менавіта ў гэты дзень 1807 года нарадзіўся наш выбітны дзеяч.
Нарадзіўся ён у маёнтку Варацэвічы, які ў мінулым сезоне шаноўная рэдакцыя нарэшце займела гонар наведаць.
Чарговая порцыя краявідаў у лічбавую скарбонку канала і калекцыю ўражанняў.
Ды й хэпі бёздэй, спадар Напалеон!

Знайшлі знаёмыя мясціны?

#станькава #sacral_orthodox
На супрацьлеглым беразе сажалкі ракі Рапуса стаіць Свята-Мікалаеўская царква псеўдарускага стылю. Пабудавана яна ў 1858 годзе на грошы Эмерыка Гутэн-Чапскага. Хаця граф і вызнаваў каталіцтва, будаўніцтва праваслаўнай царквы, упісанай у ансамбаль уласнага маёнтку, стала праявай лаяльнасці да імперскіх уладаў. За гэтае будаўніцтва нават атрымаў ад Аляксандра ІІ ўзнагароду. Верагодна, ордэн Святога Станіслава 3-й ступені, што заснаваў яшчэ Станіслаў Аўгуст Панятоўскі.
Як сведчаць пісьмовыя крыніцы з XVIII стагоддзя, раней на гэтым месцы стаяла спачатку драўляная царква, пабудаваная Радзівіламі да канца XVI ст. А пасля пажару ўжо ўніяцкая царква Пятра і Паўла.
Да 1835 года вакол царквы дзейнічалі могілкі, але загад Мікалая І "аб захадах да спынення злоўжыванняў пры пахаваннях памерлых" прымусіў закрыць могілкі і перанесці іх за "горад". Меркавалася, што гэта дапаможа прадухіліць эпідэміі халеры.
Існуе легенда, згодна з якой ад царквы да палаца быў прарыты падземны ход. І ўвогуле, пэўная сетка падземных камунікацый засталася яшчэ з часоў Радзівілаў.
ХХ стагоддзе было цяжкім для храма. Як і для шматлікіх іншых падобных устаноў пасля прыходу бальшавікоў. Храм зачынялі, рабавалі, ператваралі ў зернясховішча, але галоўныя разбурэнні храм атрымаў у 1961-м. Будынак разбуралі выбухоўкай, каб выкарыстаць цэглу для рамонту плаціны, што ўвесну прарвала на рацэ.
Згодна іншым легендам, спатрэбілася 3 выбухі, каб купал храма пачаў развальвацца. І дапамога вайсковых цягачоў, каб разбурыць сцены, але і ў тых зламаліся рухавікі. А яшчэ ў 30-я, калі звальвалі крыж з купала, ім задушыла некалькіх супрацоўнікаў НКУС. Вось яны, патаемныя духоўныя сілы чалавечай бязладнасці.
Адбудавалі храм зусім нядаўна. Яшчэ ў пачатку 00-х можна было бачыць непатрэбныя руіны. Што было б цікава, але даўно справа была, не паспеў, таму сёння так.