НОГИРОН ҚАЛБ ЙИҒИСИ
ҚАРИНДОШГА ҚИЗ БЕРМАНГ
Тонг саҳар фарзандининг чинкираб йиғлаган овозидан уйғониб кетган Матлуба боласини бешикдан ечиб олди. Қизалоғи Нигинани бағрига босиб, кўкрак тутди. Аммо бола тинчимас, шунчалик йиғлардики, буни эшитган қайнонаси эшик ортидан томоқ қириб овоз берди.
— Матлуба болам, олиб чиқ болангни.
Рустам уйғониб, хотинига бир қаради-да, ёстиқни бошига буркаганча: — Бор, онамнинг ёнига чиқ. Балки бирон жойи оғриётгандир,
Боласини кўтариб Матлуба қайнонасининг олдига чиқди.
— Онажон, тинмай йиғлаяпти-ку. Кўкрак олмаяпти…
— Кел, ўзимга бер-чи, — дея Нигинани қўлига олган Шарофат хола ўз хонаси томон йўл олди.
Ортидан Матлуба ҳам кирди.
— Ҳа, болажоним, не бўлди сенга? Ёки кўз текдимикан, а? Оқила холангга олиб бораман, болам. Бўлдигина, йиғлама, — дея Шарофат хола уч бўлак нонни олиб, неварасининг қорнию бошини силади.
Сўнг Матлубага бир қараб: — Матлуба қизим, сен бор ухлайвер. Ўзим қарайман неварамга, — деди.
— Онажон, сиз чарчаб қоласиз… — деди Матлуба хавотир билан.
Қайнонаси жавоб бермади. Эшикни ёпди. Матлуба хонасига қайтиб ётди, аммо кўзига уйқу келмади.
Тонг отди. Шарофат хола Нигинани йўргаклаб, Оқила холанинг уйи томон йўл олди. Матлуба ортидан жимгина қараб қолди.
Қайнонаси қайтиб келгач, Матлуба сўз бошлади: — Онажон, Нигинани докторга олиб бориш керакдир балки. Оқила холадан фойда йўқ-ку…
— Ҳа, сен ҳамма нарсага ақлинг етади-да, яяя! Менга ақл ўргатасан! Мен ҳам уч бола туғдим, барчаси йиғлаб-йиғлаб катта бўлган. Нигина соғлом. Сенинг кўзинг теккан. Ўзинг суқланиб, болангга тикилаверибсан! — деди қайнонаси қошини чимириб.
Матлуба индамади. Боласини бағрига босганича хонасига кириб кетди.
Орадан беш ой ўтди. Матлуба боласини олиб, онасининг уйига йўл олди. Қизалоғи бир ёшга тўлган, аммо оёқчаларини яхши босмасди. Матлубани ҳеч ким эшитмасди. Балки онаси тушинар…
Автобусга чиқиб, иккинчи қаторга ўтирди. Ёнидан таниш овоз эшитилди: — Яхшимисан, Матлуба?
Бу дугонаси Машхура эди.
— Дугонажоним, учрашган жойимизга қара…
— Эрга тегиб йўқ бўлиб кетдинг-а?
Матлуба юрагидаги барча дардини дугонасига тўкиб солди: — Қизим ҳар кеча йиғлаб чиқяпти. Докторга олиб боринглар десам, ҳеч ким қулоқ солмайди. Ўзим улардан сўроқсиз чиқолмайман. Шунинг учун ҳозир онамникига кетяпман. Ахир у ўз опаси-ку, гапи ўтар. Эрим онасининг чизган чизиғидан чиқмайди. Эрта ишга кетиб, кеч қайтиб келади. Топганини онасига беради. Ўз холам шунчалик боламга тошбағир . Билгани Оқила бахши дам солдириш, куф-суф…
Бу сўзларни айтар экан, Матлубанинг кўзларига ёш келди.
— Э, дугонам, сиқилма. Балки меникига меҳмонга келарсан. Шу баҳонада ишлаётган шифохонамда текширтирамиз. Вақтни чўзма, — деди Машхура. — Мен шу ерда тушаман. Аллоҳ насиб этса, бафуржа гаплашамиз.
Матлуба онасининг уйига етиб келди. Бор гапни айтди. Онаси эса хушламай жавоб берди: — Энди бир камми ўз опамга ақл ўргатаман? Опам билиб иш қилётгандир.
Бола ҳали кичик, йиғлаб-йиғлаб катта бўлади.
Мана, келдинг, мени кўрдинг, мен соппа-соғман. Кеч бўлмаси уйингга етиб ол. Яна холанг мендан аразлаб қолмасин…
— Аяжон, бугун уйингизда қолай. Эртага қизни шифохонага кўрсатиб ўтаман…
— Кимдан рухсат олдинг? Қайнонанг ё эринг рухсат бердими?
— Йўқ… улар барибир олиб боришмайди…
— Ундай бўлса, уйингга кет. Менинг ҳам ишим кўп, — дея совуқ қараш билан кетмонни олиб, экин томон кетди онаси.
Гапи оғзида қолган Матлуба қизини кўтариб, яна уйига қайтди…
Автобусда кетар экан, Матлуба қиз даврини эслади.
Сочлари узун, жуда чиройли қиз эди. Мактабдоши Жасур Матлубага совчи қўйди, қизни отаси армияга бормаса қизимни сўраб келмасин деб рад жавобини берди. Жасур Матлубани севарди. Жасур армияга кетди. Анча вақт хат ёзиб турди. Матлубага уйланишини ёзар. Матлуба буни ҳаммадан сир тутарди. У ҳам Жасурга бефарқ эмасди.
Холасининг қизи йўқ. Онаси Матлубани тез-тез холасининг уйига иш қилишга юборарди. Қўли гул, чаққон Матлубани холаси ўғли Рустамга олиб беришни режа қилган эди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Кунларнинг бирида тоғора кўтариб, холаси ва икки аёл билан уйларига совчи бўлиб келди. Матлубанинг зор-зор йиғлаганини на отаси, на онаси эшитди. Опа-сингил қуда бўлишди. Тўй бўлди. Шундай қилиб, Матлуба ўз хоҳишисиз турмушга чиқди.
Қизи Нигина дунёга келди.
Эри Рустам ёмон инсон эмасди, фақат Матлубага бефарқ эди. Унинг ҳам севган қизи бор эди. Онасининг райини қайтара олмай, Матлубага уйланганди.
Жасур армиядан келибоқ бу воқеаларни эшитди. Ўзига келолмади. Тошкентга кетди. Университетга ўқишга кирди. Қишлоққа қайтиб келмади.
Рустам бирон марта Матлуба билан дилдан суҳбат қурмасди. Қизининг бирон жойи оғриётганини фақат Матлуба ҳис этарди. Онада ахир…
Матлуба шуларни эслар экан, ўз ҳаётидан норози бўлиб, кўз ёш тўкарди.
Қизи ёшидан ошди. Аста секин деворларни ушлаб юрарди.
Орадан тўрт ой ўтди. Қариндош-уруғ йиғилди.
Анвар тоғаси Нигинани кўриб, қўлига кўтарди: — Э, жиян, ҳали ҳам юрмадингми?
Нигина индамай мултираб қараб турди.
— Матлуба, нега Нигина бундай юряпти? Оёқларини яхши босмаяпти-ку. Докторга олиб бормадиларингми? Мен ҳозир машина билан келганман. Тез тайёрлан, шаҳарга кетамиз, — деди тоғаси.
— Онам кўнмайди…
— Менга қизиғи йўқ, опам кўнадими-йўқми. Тез бўл! — деди Анвар тоғаси Нигинани кўтарганча машина томон юриб.
Буни кўрган опа-сингиллар “ҳай-ҳай”лашди. Шарофат хола қўлини белига қўйганча чиқди: — Ҳа, йўл бўлсин, укам…
— Опа, бу нимаси? Нигина ногирон-ку ахир! Вақтида гапимни олмадинглар. Бир ёшдан ошган бола юра олмаяпти-ку! Кўзларингиз қаерда? Менга хўжайинлик қилманглар! Матлуба, тез чиқ, кетдик! — деди Анвар тоғаси машинани ўт олдириб.
Самарқанд травматология ва ортопедия шифохонасига етиб келишди. Нигинани текширишди. Оёқларида нуқсон бор экан.
— Вақтида олиб келмабсизлар.
Матлуба йиғлаб юборди. Онасининг йиғлаганини кўрган Нигина кичик қўлчалари билан онасининг юзидан ёшларини артди.
Матлуба қизини бағрига босди.
Нигинани шифокорлар кўригидан ўтқазишди.
Қизингиз сариқ касал, билмасдан юравергансизлар. Яна чап қулоғида кучли шамоллаши бор. Даволаниши керак.
Нигина анча вақт шифохонада ётди.
Матлуба шунча ташвишлар билан хомладорлигини сезмай қолди. Эгиз фарзандларини бағрига босди.
Болажонлар соғлом дунёга келди. Исмларини Хасан Захро қўйишди.
Нигина даволанишлардан сўнг анча ўзига келди.
Кам қонлиги боис жаррохлик ўтказиш кечикди.
Хасан Захро хам ёшидан ошди. Афсуски Хасан яхши юролмасди. Захро тез пилдираб юриб кетди. Хасанни шифокорга кўрсатишди. Туғма ногиронлик, Афсуски оёқларини даволасада 50.50 дейишди. Унинг устига қони кам нимжон эди.
Нигина Беш ёшида операцияга тайёрлашди.
Операция оғир ўтди. Нигина узоқ вақт гипсда ётди. Шифохона деворлари орасида Матлуба учун кунлар ҳам, тунлар ҳам бир хил эди. Боласининг ҳар бир инқироқ овози юрагини тилиб ўтарди. Она боласининг оғриғини ўз жонидан ўтказмоқчи бўларди.
Рустам бир-икки марта келиб кетди, холос. Унинг кўзларида на алам, на қўрқув, на жавобгарлик бор эди.
Қайнонаси эса: — Ўзи шунақа бўлиб туғилган. Бизга айб қўйманг. Ҳамманинг боласи ҳам соғ бўлавермайди, — дея гапни ёпиб қўярди.
Матлуба ич-ичидан ёнар, лекин оғзидан сўз чиқаролмасди.
Операциядан кейин Нигинага узоқ муддатли даволаниш, машқлар, массажлар тайинланди. Матлуба ҳар куни қизининг оёқларини силаб, қўлидан келганча машқ қилдирди. Қизининг ҳар бир майда қадами она учун бир умрлик умид эди.
— Аяжон, қаранг, озгина босдим, — дерди Нигина қувонч билан.
— Ҳа, қизим, бўлди! Яна озгина сабр қил, — дерди Матлуба кўз ёшларини яшириб.
Икки оёғи олтти маротаба жаррохлик ўтказилди. Нигина энди юра бошлади, озгина оқсарди.
Нигина мактаб ёшига етди. Биринчи синфга бориш куни Матлуба қизини қўлидан етаклаб мактабга олиб борди. Болалар унинг юришини кўриб, пичирлашар, баъзилари эса очиқдан-очиқ кулардилар.
— Она, нега улар менга қараб кулди? — деди Нигина кўзлари ёшга тўлиб.
Матлуба қизни бағрига босди: — Улар ҳали тушунмайди, қизим. Сен ақллисан, яхши ўқийсан. Одамнинг қадри оёқда эмас, қалбида, — деди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Лекин ҳар бир шундай кун Матлубанинг юрагини яна бир бор яраларди.
Ўқитувчиси Саодат опа Нигинага алоҳида эътибор берди. Уни олдинги парталарга ўтқазди, болаларга: — Ҳеч ким ҳеч кимдан устун эмас. Ҳамманинг қалби бор, — деб қайта-қайта тушунтирди.
Нигина ўқишда илғор бўлди. Китобни яхши кўрар, шеър ёдлар, иншоларни чиройли ёзарди.
Захро эса соғлом, шўх қиз бўлиб улғайди. Мактабдан келиб: — Опажон, юриб чарчадингми? Кел, мен сумкангни кўтариб бераман, — дерди.
Нигина синглисига қараб: — Сен бор экансан, мен ҳеч қачон ёлғиз эмасман, — деб қўярди.
Матлуба эса икки қизига қараб, тақдирига шукр қилишни ўргана бошлади.
Бир куни мактабда Нигина шеър танловида қатнашди. Саҳнага чиқиб, қўли титраса-да, овози қатъий эди. У она ҳақида шеър ўқиди. Залда ўтирганлардан кўпининг кўзига ёш келди.
Матлуба эса орқа қаторда ўтириб, қўллари қалтираб дуо қилди: — Эй Худо, шу қизимни камситма. Қалбини кучли қил…
Шу куни Матлуба биринчи марта ҳис қилди: қизининг юришида эмас, руҳида ғалаба бор эди.
Ўғли хам мактабга борар лекин хеч ким уни уйинга қўшмасди. Хасан аламзада юрар ўқишни ёқтирмасди. Матлуба ўғлини бошини силаб йиғлаб оларди.
Агар деган савол ⁉️ қийнарди. Холамни ўғлига турмушга чиқмаганида фарзандларим ногирон туғилмасди.

Дилбар Ахмедова..

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё

#No_154

#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Эшитаман..
Кеч бўлганда бўлган қўнъироқга Каромат жавоб берди
—Сиз Хумора Арслоновани қайнонасимисиз?
—Албатта тинчликми?
—Келингиз марказий шифохонада, ахволи оғир тез етиб келинг.
—Нима? Келиним уйда эдику?
Каромат хонасидан югуриб ташқарига чиқди.
—Аперацияга олиб кириб кетишди. Тезда етиб келинг.
—Э худо, бу нимаси энди.
Каромат шошиб, Сардорга қўнғироқ қилди, лекин хеч туша олмасди.
Югуриб кўчага чиқиб, таксига ўтирди.


💫💫💫💫


—Доктор келинимни ахволи яхшими?
Каромат шифохонага югуриб кириб, докторни олдига кирди
—Афсуски хали операция тугагани йўқ. Катта операция, давом этяпти. Ичкаридан хабар келса, сизга айтамиз.
—Ўзи нима бўлибди?
—Зинадан думалаб кетган.
—Болачи? Ахир келиним хомиладор эди.
Каромат йиғлаб юборди
—Ичкаридаги холатдан хабаримиз йўқ, озгина кутинг.
—Қудаларга қандай хабар бераман энди?
Каромат каридордаги скамейкага ўтириб қолди.


💫💫💫💫


—Сиз Сардор Арслоновни пнасимисиз?
Кароматни телефонига яна қўнғироқ бўлди.
—Ха мен тинчликми?
Кароматни юраги симмиллаб қўйди
—Ўғлингиз ва бир аёл, ўт ичида қолиб кетган. Ўғлингизни ахволи яхши, ёнидаги аёлни юзлари куйиб кетган, хатто таниб бўлмас даражада.
—Нима, боламмм...
Каромат бақириб йиғлади.
—Сизга нима бўлди холажон?
Хамшира югуриб келиб, Кароматга сув тутди
Каромат тинмай йиғларди.
—Ало эшитаман.
Хамшира, телефонни Кароматни қўлидан олиб, қулоғига тутди
—Хусисий клиникага тез етиб келинглар.
—Қаерда эканннн...
Каромат қалтираб зўрға гапирди
—Хусусий клиникада экан.
—Қайси бирига бораман энди?
Каромат ўзига ўзи пичирлади.
Ўрнидан туриб, ўғлини олдига кетди.
—Болам, боламга нима қилди?
—Елка қисми куйган, хозир керакли муолажалар қилиниб, ухлатиб қўйдик.
Яхшиямки қўшнилар билиб қолган, йўқса буткул ёниб тугаган бўларди.
Ёнидаги келинингизни, ахволи оғир. Захарли тутун болага хам таъсир қилган, болани операция орқали олишмоқда, лекин хали тугагани йўқ.
Юз ва бўйин қисмини жиддий куйган.
—Ёнида ким бўлиши мумкин?
Каромат ўйланиб, ўтириб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_155


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Мунира Содиқовна, иккита янги бемор келган. Биттасини ахволи жуда оғир.
Мунира, клиникага кириши билан хамшира пешвоз чиқди
—Нима бўлган уларга?
Мунира касаллик варақаларини, хамширани қўлидан олди.
—Куйган, ўт ичида қолиб кетган.
—Оллоҳ шифо берсин.
Қани мени олиб кирингчи, қайси палатада?


💫💫💫💫


—Ўғлим, дўстинг шифохонага тушиб қолди. Менга кўрсатишмаяпти, илтимос кел ёнимга.
Каромат, Сардорни дўстига қўнғироқ қилди.
—Нима бўлди холажон? Яқинда кўришганимда яхши эди-ку?
—Келсанг тушунтириб бераман, амакинг сафарда, ёлғиз қолдим.
Каромат йиғлаб гапирди
—Йиғламанг холажон, менга лакация ташлаб қўйинг, тез етиб бораман.
—Майли, хозир ташлаб қўяман.
Каромат телефонни ўчириб, лакация ташлаб қўйди.
—Ассалому алайкум
Мунира, Кароматни олдига келди
—Ваалайкум ассалом қизим.
Ўғлимни ахволи яхшими?
—Яхши, жиддий нарса йўқ. Ўзига келди, оғриқлар бўлиб туради, бу қўрқинчли эмас. Иссиқда озроқ қийналасизлар.
—Яхши бўлиб қолса бўлгани.
Яхши бўладия?
—Албатта яхши бўлади.
Лекин набирангиз, нуқсонли бўлиб қолишидан қўрқаман.
—У мени набирам эмас. Хозир менга ўғлимни соғлиги мухимроқ.
—Набирангиз эмас? Унда у аёл ким?
—Мен ўғлимни кўрсам бўладими?
—Хозир кўрсата олмаймиз.
—Ундай бўлса мен келинимдан хабар олиб келай.
Каромат Розия эканини тахмин қилиб, асабийлашди.
—Майли бораверинг. Бу ерда ўтирганингизни фойдаси йўқ.


💫💫💫💫


—Қуда, янгилик борми?
Каромат, шифохонага кириб Рахимани олдига ўтирди
—Кутяпмиз, ўзи нима бўлди?
Рахима йиғлаб адо бўлаёзди.
—Ўша жиянингиз айбдор, олиб келмайлик уйга деб қанча гапирдим, қулоқ солмади. Мана оқибат.
Каромат йиғлаб гапирди.
—Нима? Розиями?
У нима қилди?
Рахима ўрнидан сабчиб турди.
—Опертасия нихоясига етди.
Ичкаридан доктор чиқди
Иккиси хам югуриб олдига боришди.
—Қизим яхшими? Ахволи қандай.
—Биз қўлимиздан келган хаммасини қилдик, болани сақлаб қола олмадик.
—Нима? Набирам ўлдими?
Каромат дод деб йиғлаб, ерга ўтириб қолди.
—Афсуски ха... Онаси йиқилганда қаттиқ шикастланган, қаттиқ қўрқув ва стрес олган.
Доктор узрхох гапирди
—Кўрсам бўладими қизимни?
Рахима йиғлаб гапирди
—Йўқ, хозирча хушсиз. Ўзимиз айтамиз кўриш пайтингизни.
Доктор ичкарига кириб кетмоқчи бўлганди.
—Доктор, набирам ўғилми қизми?

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_156


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Ўғил бола экан..
Доктор бошини хам қилиб ичкарига кириб кетди.
Икки қудани фиғони фалакка етди.
—Ўғлингиз, жияним билан юриб кетдими шунда?
Рахима аламли боқди
—Хеч нимадан хабарим йўқ, нима бўлганини хам билмайман
Каромат гап топа олмай қолди.
—Қизим ўзига келса, хаммасини биламиз.
—Эркак қуда шу ердами?
—Кеча чиқиб кетганди сафарга, хозирча айтмадим. Вазиятга қараб, чақираман
Рахима кўзидаги ёшларини артиб гапирди.
—Мен хам дадасига хабар бераман деб турибман.


💫💫💫💫


—Холажон, дўстимни ахволи яхшими?
—Келдингми болам, хали кўрсатишмаяпти сен кириб гаплаш кўрай боламни..
Каромат, Сардорни дўстини қучоқлаб йиғлади.
—Йиғламанг хола, хаммаси яхши бўлиб кетади.
Қани бу ерга ўтиринг, гаплашайликчи.
Каридордаги стуллардан бирига жойлашишди.
—Ўзи нима бўлибди?
—Адашмасам, келин Сардорни тутиб олган, ўша мегажин билан.
Чунки, улар ёниб кетган дўм падезидан йиқилиб кетган. Келинни еқилиб хушини йўқотганини, ўғлим ва ўшани ёнган уйдан топишди.
—Эх, мен қанча айтдима, ўша аёлдан узоқ юр деб. Йўқ ёпишиб олди, охирги пайтлари мени деб оиласидан воз кечган деган ёдлаб олганди.
—Ишқилиб тирик қолсин.
Боласини операция қилиб олишибди, болага хам зарар етган. Ўзини юзлари куйиб кетибди.
Каромат секингина гапирди
—Вой эссиз, оллоҳим ўзи жазолаб қўйибдику?
Хола, келинингизни ахволи қандай?
—Хали ўзида эмас, боласи нобуд бўлди.
—Нима?
Ё оллоҳим, болаларни нима гуноҳ?
Овози қалтираб чиқди
—Майли мен докторни олдига кириб чиқайчи.
Сардорни дўсти, доктор хонаси олдига борди.
—Мунира Содиқовна...
Мунираа.. мен учун қадрли исм.
Ўтмиш хотиралари билан, эшикни таққиллатди.
—Киринг...
Ичкаридан келган овозни эшитиб, секин ичкарига кирди.
—Ассалому алай...
—Сизз...
—Сиз...
Иккиси бир-бирига қараб тўхтаб, тикилиб қолишди


💫💫💫💫


—Сизларга ким керак?
Муслим уйга келган икки эркакга қўпол муомала қилди.
—Сен кимсан?
Эркаклар уй ичига киришди
—Шу уйни эгасиман, нима эди?
Муслим, бостириб кирган эркакларни ортидан, аравасида юрди
—Қани халиги кампир?
Эркаклардан бири, Муслимга қаради.
—Кимсизлар?
Каромат ичкаридан чиқиб келди.
—Уйни бўшат деб кетгандик, бирйўла иккита бўлиб олибсизларми?
Кароматга гинали қаради

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Эрнинг бирини икки қиладиган аёл бу — агар эр унга совға олиб келса, совғани пакетини "керак бўлиб қолар" деб олиб қўйган аёлдир…)))

Нега иссиқ кунларда қатиқ ичиш керак...

Яқинларингизга ҳам улашинг!

#У‌ткинчи_дунё


#No_157


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Мунира ўзингизми?
—Ха мен, нега келдингиз?
Мунира қўпол охангда гапирди.
—Сизни уйингизга қидириб бордим, лекин кўрсатишмади.
Азиз, столга ўтирди.
—Нега бордингиз? Яна тутиб беришгами?
—Нега ундай дейсиз? Мен сизни тутиб бермаганман.
—Ўша таксисни йўллаб, ўзингизни оппоқ кўрсатманг, сиздан хафаман, ва қайтиб кўзимга кўринманг.
—Тушунтириб беришимга имкон беринг.
—Керакмас, яхшиям қилган экансиз мени тутиб бериб.
Мунирани охангидан дард сачради.
—Мени изимга тушишган экан, мен буни билмагандим.
—Билгансиз ва сотилгансиз?
—Мени полвоним онасини соғинибди шекили, инжиқлик қиляпти.
Ботир икки эгизакларни кўтариб хонага кириб келди.
Азиз турган жойида қотиб қараб турарди, нигоҳи болаларда эди.
—Қани берингчи, арслонимни.
Мунира ўғлини қўлига олди.
—Сен...
Ботир Азизга қараб қошини чимирди
—Ха мен, кўраман деб ўйламаганмидингиз?
—Сени бир ёқлик қилиб юборишмаганми?
—Оллоҳим яшашни пешонамга ёзган экан, бандаси нима хам қила оларди.
—Бас қилинглар, мақсадга ўтинг.
Мунира Азизга қараб гапирди
—Кечагина куйиб келган беморингиз хақида гаплашиш учун киргандим.
—Хамма гапни онасига айтдим. Йигит жиддий жароҳат олмаган. Ёнидаги аёл, жиддий. Кейин хомиладор экан, болага хам шикаст етган. Тез кунда йигитга рухсат берамиз, шериги хали анча даволаниши керак.
Энди кетишингиз мумкин.
Мунира, шошиб гапирди
—Майли.. яхши қолинг.
Азиз секин ташқарига чиқиб кетди. Чиқдию, ўзида англаб бўлмас оғриқни хис қилди.
—Нахотки шу кишига кўниб кетган бўлса?
Нахотки шундан фарзанд кўрган бўлса?
Нахотки шундай қиз, ўша тўнкага насиб қилган бўлса?
Азиз, деворга суянганча бошини ушлаб қолди.
Ичкаридан келаётган овоз, Азизни тобора бўға бошлади. Тезда юриб ташқарига чиқиб кетди.
—Нега сени олдингда бемалол ўтирибди у ?
Ботир зарда қилди
—Эшитдингизку нега кирганини.
Мен кунда ўнлаб мижозлар билан гаплашаман, буни ўзингиз яхши биласиз.
—Бу билан эмас, тушундингми? Бу билан эмас, қайтиб гаплашганингни кўрмай.
Ботир бақириб юборди
—Бас қилинг, чиқинг хонамдан. Беринг қизимни
Мунира, Ботирни қўлида ширингина бўлиб ухлаб ётган, қизига қараб гапирди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_158


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қизишма, биласан сени қизғонаман.
—Қизғонишни хам меёри ва чегараси бўлади. Ортиқча рашк, муносабатларга путур етказиши, хаттоки ҳар ёқасига олиб бориши хам мумкин.
—Ўзинг, муштдексан ақлинг қари кампирларникидек.
Ботир, Мунирани олдига келиб пешонасидан ўпди.
—Мен хеч қачон сизга хиёнат қилмайман, кўнглингиз тўқ бўлсин. Мен оллоҳимни ёзган тақдирига ва сизга кўниб бўлдим. Ҳаётимда бошқа эркакга жой йўқ, хаттоки хаёлларимда хам.
Мунира Ботирни кўзларига боқди.
—Рахмат сенга, сенга уйлангач хаётим ранг баранг бўлди, ўзгача ифор, ўзгача шукуҳ бағишладинг.
Ва энг муҳими, шунча йил яшаб ҳис қилмаган туйғуни ҳис қилдирдинг. Яни оталик бахтини.
—Сизга хам рахмат. Мени шу даражага етишимга сизни хиссангиз катта, узр бироз жахлим чиқиб бақириб юбордим.
Бу ерга нега келгандингиз?
Мунира Ботирга жилмайди.
—Болаларимни соғиниб кетиб киргандим. Назо ишга хам чиқмай, шуларни қараб ўткрибдими?
—Ха бораверинг десам, йўқ ўзим қараб тураман. Кечгача соғиниб қоляпман деяпти.
Мунира кулиб қаради.
—Соғинадида, ахир кимни болалари...
Ботир гердайиб қўйди
—Талтайманг, болаларни бериб ишга жўнанг.
—Йўқ хоним, бугун сиз ишдан эртароқ чиқасиз, оилавий бир айланиб келайлик.
—Болалар биланми?
—Албатта, болалар сиз хеч қаёққа бориш йўқ.
—Майли мен Назо опамга айтай, тайёрлансин. Бирга борамиз.
—Сен бир қизғонишни биласанми?
—Нега қизғонаман?
Ахир кўз очиб кўрган аёлингиз бўлса.
—Майли сен ишингни қил, болани бер биз Назо ойисига чиқамиз.
—Шундай қилинг. Мен куйиб келган беморларим борку?
Хамкорингизни ўғли. Шунга қарашим керак, сизни деб қабул қилгандим, лекин аёли жиддий.
Чақалоқ хам вакумда, орқа мийяда шишиш ва лат еган.
Эртага четдаги шифокорлар, амалиётдан қайтишса, ўшаларга болани топшираман.
—Яхши қарашсин, дадасини хабари йўқ экан бу воқеадан. Мени уялтириб қўймайсан деб сенга ишониб, шу ерга жойлагандим.
—Албатта қўлдан келганча қараяпмиз.


💫💫💫💫


—Ойи, бу уйни қандай сотди у қанжиқ?
Муслим асабий гапирди
—Тоғангни алдаб юриб, уйни номига ўтказиб олган экан. Анча олдин бирга келишганди, мен қаршилик қилгандим, индамай кетишганди. Ундан кейин келиб, уйдаги бор нарсаларни сотиб кетди.
—Ерга урса осмонга сабчирдингизку? Нахотки шу аёлдан қўрқиб ўтирган бўлсангиз?
—Мени аввалги шиддатим йўқ, эсингдами ўша аёл билан уйдан чиқиб кетаётганингда?
Мени итариб еқитиб кетганинг?
Ўшандан буён бош оғриғи билан яшайман. Докторлар яхшилаб текширтинг деган, лекин қаердан текширтираман?
Латофатни кўзларидан ёш оқди
—Оббо, ўзи азалдан касалсиз. Бир турткига одам ўлиб қолмайди, энди мени айбдор қилманг.
Муслим энса қотирди.
—Ха майли, мен озроқ дам олай. Кечга ишга чиқишимиз керак.
—Мен чиқмайман. Яна бирор жойдан ризқимиз келиб қолар.
—Ёшлигингдан шундай дангаса бўлдинг.
Отангга ўхшамай ўл.
—Эх қани эди дадамга ўхшасам.
Муслим кулиб қўйди
—Даданг хам худди сендек дангаса иш ёқмас, ичувчи алкаш эди. Сен ўз дадангга тортдинг.
Латофат бошқа гапиришни хохламай, ичкарига кириб кетди.
—Ўз дадам, нима бошқа дадам хам борми?
Муслим ўйланиб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_159


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Яшашга жой топдингизми?
Тонг сахардан келган клентлар, яна Латофатни асабини бузди
—Бу уй меники, сизларни хеч қандай хаққингиз йўқ.
Латофат жахл билан бақирди.
—Қонуний йўл билан хал қиламиз шекили?
Икки эркак бир бирига қаради.
—Махалла участкавойлари чақириб келамиз.
Ёки хохшингиз билан уйни бўшатиб қўйинг
—Хохлаганингни чақириб кел, хеч қаерга кетмайман.
Латофат бошидаги оғриқдан ихраб гапирди
—Шундайми? Майли..
Телефон қилиб тезда керакли одамларни чақириб келишди.
—Биз хужжатларни кўрдик, келинингиз уйни тўлиқ равишда сотган, хамма хужжат жойида, иложингиз йўқ бўшатишга мажбурсиз.
—Қаерга борамиз?
Латофат, шумшайиб қолди.
—Борар жойингиз бўлмаса, хозир нима кўп қариялар ва ногиронлар уйи кўп.
—Нима? Мен қариялар уйига?
Латофат шанғиллаб бақирди.
—Ха сиз, қариялар уйига, ёки қамоқхонага...
Уй меники сиз бўшатмайман деяпсиз, демак жиноий жавобгарликка тортишга хаққим бор. Қонун мен томонда.
Дағдаға қилди.


💫💫💫💫


—Қизингиз ўзига келди..
Хамшира ичкаридан чиқди.
—Вой, ростданми? Оллоҳга шукур.
Рахима шошиб ўрнидан турди.
—Кўрсам бўладими?
—Сал туриб ўзим чақираман. Тезда кириб чиқасиз. Хали тўлиқ ўзида эмас.
—Боласини билдими?
—Хозирча йўқ, айтяпманку тўлиқ ўзида эмас.
—Хўп, тезроқ олдига киритинг.
Рахимани кўзлари ишиб, кетган эди йиғлаб.
—Харакат қиламан, шу ерда бўлиб туринг.
Хамшира ичкарига кириб кетди.
Рахима кўзлари тўрт бўлиб кутиб ўтирарди. Салдан кейин ўша хамшира кўриниш берди.
—Холажон юринг, тез кўриб чиқасиз.
Рахима юриб эмас югуриб кириб кетди.


💫💫💫💫


—Келинингиз хозир қайси шифохонада?
Милиция ходимлари, Кароматни олдига келишди.
—Марказий шифохонада. Тинчликми?
—Бировни уйини ёқиб юборганликда айбланмоқда.
—Қанақасига?
Каромат, хайрон бўлди
—Ўғлингизни бегона аёл билан ушлаб олган, ва уйга ўт қўйган. Ташқарига чиққач эса, зинадан тойилиб йиқилиб тушган.
Камера ёзувларидан шу маълум бўлди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚