#Карвон_қўнғироғи

Бундан буёғига ўз кўнглимнинг ҳовлисига супурувчилик қилмасам бўлмас. Одам ўз кўнглига фақат ўзи фаррошлик қилади. Бошқа биров буни эплай олмайди. Бу ишда катта пулга бировни ёллаб ҳам бўлмайди.

✍️ Эшқобил ШУКУР

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

"ОТАМ"

Ўсмирлик йилларим эди. Нима бўлди-ю, бир куни ногахон ножўя сўз туфайли отамнинг дилини ранжитиб қўйдим. Бир оздан сўнг уйимга келдим, қилган айбимни ўйлаб, кўзларимга ёруғ дунё тор бўлиб кетди. Энди қандай қилиб отамдан кечирим сўраш йўлини излай бошладим. Отам уйимиз олдидаги йўл бўйига мевали дарахт ўткизаётган эди. Мен ўзимни гўё отамга қарашаётган тутиб, ёнида куймалана бошладим. Аммо отам менинг келганимни сезмагандай ўз иши билан овора эди. Отам менинг келганимга парво қилмагани сайин эзилиб борардим. Ниҳоят, сукунатни бузиш мақсадида сўз бошладим:
- Ота, нега ҳамма жойга мевали дарахт экаверасиз? Шунда отам: - Болам, ноқобил фарзанддан кўра шу мевали дарахт хам яхшида, - деб жавоб берди. Отамнинг бу жавоби юрагимга ўқдек қадалганди. Нахотки, шу мевали дарахтча бўлолмаган бўлсам?... Тўғри, отам мени кечирди. Кейинчалик отамнинг имкон қадар дилини оғритмасликка ҳаракат килдим. Мана, орадан анча йиллар ўтиб кетди. Отам бу фоний дунёни тарк этиб, боқий дунёга рихлат қилди. Отам эккан ўша олма дарахтлари бу йил ғарқ пишиб хосилга кирди. Гохида уйда туриб кўчадан ўтган одамларнинг "шу дарахтни экканга рахмат", деган сўзлари қулоғимга чалиниб қолади. Шунда мен ўйга толаман: Охирги марта қачон "Отангга рахмат", деган сўзни эшитдим. Баъзан кечалари уйқум қочади, кўчага чиқиб ўша дарахтни отамни қучгандай қучаман ва: "Отам авлиё экан", дейман шивирлаб...


Сиз "отангга рахмат!" деган сўзни охирги марта қачон эшитдингиз, қадрдон ?!

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

БАХТ ШАРБАТИ

Овулма-овул юриб Бахт шарбатининг тайёрланиш сирини ўргатиб юрган Одам Ато чекка бир овулга ярим тунда кириб борибди.
−Ҳали кўплаб овулларга боришим керак, вақтим жуда зиқ, − дебди у овулдагиларни уйғотгач. – Тезроқ катта бир дошқозон осинг. Унга ҳамма ўз уйидан бир косадан сут олиб чиқиб қуйсин. Қозон сутга тўлганда, сизларга Бахт шарбати қандай тайёрланишини ўргатиб қўяман.
Шундай қилиб дошқозонга ҳамма бир косадан сут келтириб қуя бошлабди. Қозон тўлай деб қолганди эса тонг отибди. Одам Ато қараса... қозон тўла сув эмиш!
Ҳаммаси равшан: овул одамлари муғомбирлик қилмоқчи бўлиб сут ўрнига сув олиб чиққан, косамдаги сув қозондаги сутга аралашиб кетса ҳеч ким билмай қолади, деган хаёл ҳар битталарининг кўнглидан ўтган экан.
Одам Атонинг кўнгли оғриб, овулдан чиқиб кетибди.
Айишларича, ҳаётда Бахт насиб қилмаган инсонларнинг кўпчилиги ўша овул одамларининг авлодлари экан.

Байрам АЛИ

•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Гилос бандини сақлаб қўйинг, қайнона-қайнотангиз ҳақингизга дуо қилиб раҳмат айтишади❗️

Арабистонга турмушга чиққан дугонам бизникига меҳмонга келди. Дастурхон безатиб, гилос ҳам қўйган эдим. Еб-ичиб, анча суҳбатлашдик. Дастурхонни тозалаб қўяй деб, еган гилосларимизнинг бандини чиқиндига ташламоқчи эдим “Бу нима қилганинг?” деб қўлимдан тортиб олди. Мен ҳайрон бўлиб: “Нима қилибди?” деганимда: “Ота-онангни розилигини олишни истасанг, буларни асло ташлаб юборма”, деб менга бир рецепт ўргатди. Ўша рецептдан сўнг ота-онам ҳар куни мени дуо қиладиган бўлишди!

Дугонамнинг айтишича: гилос бандини олиб унга… Давоми👇

Ertalab futbolni koʻramizmi?😊👍

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_139


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Айни навқирон ёшда эдим.
Катта бир цехга иш бошқарувчи бўлиб ишга кирдим, қўлимда ўттиздан ортиқ қизлар ишларди. Уларни орасида эса, онанг хам ишларди.
Онангни дадаси яхши пул топарди, эрка қиз эди. Лекин қайсарлик қилиб ишга кирган эди. Тузук қуруқ, ишламасди.
Кейинчалик яқин бўлиб кетдик дўстона яқинлик албатта.
Кейин бир тарбияси бузуқ бола билан гаплашиб юрадиган бўлди, мен анча огохлантирдим лекин менга парво қилмади.
Орадан вақтлар ўтди, бир куни мени олдимга йиғлаб келди.
Содиқни ўтмиш хотиралари қийнаб, юрагини силаб қўйди.
—Кейинчи?
Мунира хайрат тўла нигоҳи билан дадасига тикилди
—Онанг ёнимга йиғлаб келди, ўша алкашдан хомиладор бўлиб қолганини, дадаси билса ўлдиришини айтиб йиғлади.
Мен қандай йўл тутишни билмасдим, тўғриси унда кўнглим бор эди. Бу хабардан кейин нима қилишни билмай қолдим. Жонига қасд қилишга уринган, ўшанда мен уйланаман, лекин бу нарсадан хеч ким хабар топмасин дедим.
Биз оддий оила, онанг эса бой хонадон фарзанди эди.
Шундай қилиб онам биринчи боришидан розилик беришди.
Тўй хам жуда тезликда ўтиб кетди. Қорнидаги боласи бу орада икки ойликка етганди, келгандан кейин етти ой ўтиб ўғлини дунёга келтирди.
Онанг Муслимни еру кўкка ишонмай катта қилган.
—Шунчалик нарсани қандай яширгансиз? Бувим билиб қолмаганми?
—Онангни яхши кўрардим.
Болани чала туғилди деганмиз, у пайтлар соддачилик бор эди қизим.
Орадан анча йиллар ўтгандан кейин эса, сен дунёга келгансан.
Кейин синглинг, шундан кейин бошқа фарзандлик бўлишни хохламади. Сиздан ўғил туға олмас эканман дер эди доим.
Қизларни ажратиб, ўғлини бошқача кўрарди. Шуни ортидан хам кўп тортишувлар бўларди, лекин менга хомиладор холида турмушга чиққанини, бирор марта юзига солмаганман. Бу хақида мен онанг, ва ўлиб кетган холангдан бошқа хеч кимни хабари йўқ.
Мен шунча катта хатосини кечирганман, лекин мени яроқсиз пайтим, укамни хотинига қаратиб қўйгани, синглинг билан қандай кунлар кўрганимизни ўзимиз биламиз, кейин эса сени хам ўзим тенггига узатишгани, қай онани қўлидан шундай разиллик келади?
Айни гуллаган пайтингда, бахт нима эканини билмай, умринг ўтмоқда қизим. Бу холатга мени хам айбим катта. Онангни қандай эканини билиб хам, келманг деса хўп деб келмабман. Лекин хозир исмини айтишга хам жирканаман, Муслимга умуман яқинлашишингни ва кўришингни хохламайман

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_140


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Бу аёл ким?
Кароматни қайни синглиси, Розияни кўрсатди
—У хизматчи, кўчада қолган экан. Савобгарчиликка уйга киритдик.
Каромат ошхона деразасидан қараб турган Розияга гезариб қаради
—Яхшикуя, хомиладорга ўхшаяпти. Бу Холида кўчада қоладигани хам бўларканми?
Шубхали қаради
—Қўяверинг Ойсарахон. Савоб бўлади, туғишидан олдин кетади, эри чет элда экан
—Ха майли. Акам биладими?
—Аёлларни ишига эркак киши аралашиб нима қилади?
—Бу уй акамни уйи, шундай экан акамни билиши керак деб ўйлайман.
—Келса бафуржа тушунтирамиз. Хозир хаёлини бўлмайлик дедик.
—Ха майли, ўзингиз биласиз. Янги келинни олдида, бегона аёлни юриши яхши эмасда. Хар холда жияним хам, ювош одам эмас. Шўх бола яна илашиб қолмасин.
—Бўлмаган гапларни гапирманг. Сиз мехмонга келгансиз, мени уйимни можорасини маслахатига эмас.
Еб ичиб, мехмон бўлиб кетинг.
Каромат ўрнидан туриб, ошхона томонга кетди
—Бу ерда бир гап бор. Хаммасини билиб оламан хали кўрасан. Мендан яшираман деб ўйлаяпсанми?
Ойсара Кароматни ортидан қараганча қолди.


💫💫💫💫


—Қизим, биласан мен ва опанг сенга ёмонликни раво кўрмаймиз.
Содиқ, секин гап бошлади
—Тинчликми дадажон?
Ранглари солиб қолган, кўзлари киртайиб қолган эди.
—Сенга совчилар келяпти. Опангга ва поччангга маъқул келди.
Мен куёвни дадаси билан эртага кўришаман.
—Дада, хозир шу гапни мавридими?
Муниса эшитгиси келмади
—Айни пайти.
Содиқ жиддий гапирди
—Мен сизни ўзингизни ташлаб кета олмайман.
—Мендан хавотир олма.
Сен бахтли бўлсанг мен бахтлиман
—Бир шартим бор.
—Қандай шарт
Хамма сўзини индамай бажарадиган қизидан бундай гапни эшитиш, ғалати туюлди.
—Олдин сизни уйлаймиз, кейин мен турмушга чиқаман
—Қўйсангчи қизим, мени неча кунлигим бор
—Дада, яхшиям энди элликдан ошдингиз. Қариб кетган одамга ўхшаб гапирманг, сизни кўрган одам, бўйдоқ дейди
Мунисани кайфияти кўтарилди
—Мени ичимдан ўтганини ўзим биламан қизим
Содиқ хомуш тортиб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё

#No_141

#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қийналмаяпсизми? Бу ахволингизда бировни уйида, хизматчи бўлишга?
Ойсара, секингина Розияни олдига келди
—Ким айтди сизга хизматчи деб?
Розия айёрлик билан, Ойсарага қаради
—Унда кимсиз?
—Хеч кимга айтмайсизми?
Розия, Ойсара ўтирган столга келиб ўтирди
—Йўқ айтмайман.
Ойсарани ичи қизиди
—Сардор акани, биринчи аёлиман, хеч ким билмайди сизни аммамиз эканингиз учун айтдим.
—Нима?
Ойсарани кўзлари олайиб кетди.
—Хеч ким билмасин.
Розия қўлида оғзига замок тортди. Ойсара бу хабардан қотиб қолди
—Қанақасига?
Ойсара, Розияни қорнига қаради
—Шунақасига. Оддийгина..
Розия қорнини силади.
—Бу ерда нима қиляпсизлар? Ишингиз йўқми сизни?
Каромат, Розияга гезариб қаради
—Гаплашиб ўтирибмиз. Нима ёмон томони борми?
Ойсара ўрнидан туриб, қўлини қовуштирди.
—Сиз мехмонларни олдига киринг, ошхонада нима бор сизга
Каромат тутоқди
—Хўп майли, мен кирай мехмонларни олдига.
Яна гаплашамиз сиз билан.
Ойсара, Розияга қаради
—Албатта, менга жуда ёқдингиз. Албатта гаплашамиз.
Розия чиройли жилмайди.
—Мен сенга кўзимга кўринма деганмидим?
Каромат, Ойсара чиқиб кетиши билан Розияни билагидан махкам сиқди
—Нимадан қўрқяпсиз?
Розия қўлини силтаб ташлади
—Мен нега қўрқишим керак?
—Ўғлингизни сири очилиб қолишидан қўрқасиз, оиласи бузилиб кетишидан қўрқасиз.
—Сардор акамни қандай сири бор?
Хумора, ичкаридаги жанжални эшитиб, ичкарига кирди
—Бу опангизни мийяси айниб қолибди, тинмай валдираяпти.
—Опа нима деяпсиз?
Хумора, ўзини ғалати хис қилди
—Синглим, қайнотанг дадангни қўлида ишлайди, буни биламан. Эринг эса дадасини қўлига қараган, шу сири очилиб қолишидан қўрқяпти қайнонанг. Сардорни катта жойда ишлайди деб мақтаниб ётибди.
Розия дадил гапирди
—Сиз бизни оиламизга аралашманг, хаддингизни бўлинг. Менга Сардор акамни нима иш қилиши қизиқтирмайди.
Хонангизга бориб, дамингизни олинг. Бугундан кейин ойижоним билан тортишганингизни кўрмай.
Хуморани жахли чиққани, шундоқ билиниб турарди.
Розия индамай хонасига кириб кетди, Хумора асабий ортидан қараб қолди
—Ойижон хафа бўлманг.
Хумора, Кароматга қараб жилмайди.
—Шунинг учун бу уйга олиб келманг дегандим.
Каромат индамай ошхонадан чиқиб кетди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Муҳим 7 қоида:

1. Қанчалик кам гапирсанг, сўзларинг шунчалик қадри бўлади.

2. Ҳамма нарсани ўзингга қабул қилма. Одамлар сен ҳақингда сен ўйлаганчалик кўп ўйламайди.

3. Муаммоларга эътибор қаратсанг, муаммолар кўпаяди. Имкониятларга эътибор қаратсанг, имкониятлар кўпаяди.

4. Ҳозир қанчалик оғриқли бўлмасин, бир кун ортга қараб, айнан шу кураш ҳаётингни яхши томонга ўзгартирганини тушунасан.

5. Ҳаётингга кирган ҳар бир инсоннинг сабаби бўлади. Ёки улар сенинг ҳаётингни ўзгартиради, ёки сен уларнинг ҳаётини.

6. Янги нарсани синаб кўришдан қўрқма. Чунки инсон фақат ўзи биладиган чегарада қолса, ҳаёт зерикарли бўлиб қолади.

7. Ҳар тонг юзлашадиган энг муҳим инсон - бу ўзинг.

☆▪︎☆▪︎☆

Туғилдинг, бу ҳаёт остонасида, 
Сени қарши олди, бир ёғоч бешик.
Улғайиб, яшаб сўнг кўзинг юмганда, 
Қабринга кузатди, тебранмас бешик.

Бу ҳаёт — шу икки бешик ораси…

Туғилдинг, ўрашиб оппоқ йўргакка, 
Эркалаб, эъзозлаб, севиб-суюшди.
Руҳ оҳир танангни тарк этган куни, 
Яна оқ йўргакка ўраб қўйишди. 

Бу ҳаёт — шу икки йўргак ораси… 

Кўз очиб, ҳаётни кўрганинг заҳот, 
Одамлар йиғингга жим қулоқ осди. 
Бандаликни бажо келтирган кунинг, 
Дунёни ўзгалар кўз ёши босди. 

Бу ҳаёт — шу икки йиғи ораси… 

Шу қисқа ҳаётда энг муҳим юмуш, 
Яхши ном қолдириб, яшамоқ экан. 
Англадим, туғилиш аслида дўстим, 
Ўлимга илк қадам ташламоқ экан. 

Ҳаёт — туғилиш ва ўлим ораси…

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

АССАЛОМУ АЛАЙКУМ

Қадрликларим , ҳамма зўрми .
Бугунги кунингиз хотиржам , ҳаловатда ўтсин .
Ким нима мақсадда уйдан чиққан бўлса , ниятига бекаму кўст етказсин .
Узоқ ўлкада Ватан ори ғурури , номи учун курашга тайёрланаётган футболчи йигитларга омад , соғлик ва фақат ғалаба тилайман .
Дуо қилинг азизларим , бизга ютуқлар ярашади .....

Кунингиз хайрли ўтсин ШАХЗОДАнгиз 😘

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

▶️ Мехико сити айни дамларда !

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Маладес зўр ўйнади йигитлар . Шундай сехрли диёр Америкада , шундай мухташам аренада тўп суришни ўзи хам катта гап .
ИнШаАллоҳ кейинги ўйинларда йигитларга омад тилаймиз .

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

ЁМОН ЁМОНЛИК ҚИЛАР ЭКАН
СИРЛИ ЎЛИМ.


Аввалроқ отамиз, кейин онамиз ҳам бу дунёни тарк этди. Ўшанда акам ўн олтида, мен ўн икки ёшда эдим. Бошимизни силайдиган қариндош-уруғимиз йўқ эди. Онамнинг укаси, яъни яккаю ягона тоғам ичкиликка берилганди. Шу важдан ҳам ота-онамдан кейин акамга суяниб қолдим. У бор масъулиятни елкасига олди. Вояга етмаган акамнинг қўлидан нима ҳам келарди? У одамларнинг экин-тикинларига ва бошқа ишларига кўмаклашади. Берадиган иш ҳақи масаласида эса ҳатто тортишмасди ҳам, шунинг учунми уни ишга таклиф қилувчилар кўп. Хуллас, биз, ака-сингил тинч-хотиржам яшардик. Мен саҳармардондан туриб, ҳовлимизни ва дарвозамиз ёнидан ўтадиган асфальт йўлни ҳам анча ергача супуриб қўярдим. Уйда иккимиздан ортиқ одам бўлмаса-да, акамнинг топгани рўзғордан ортмасди. Акам мен ҳақимда ўйлашини билардим. Унинг наздида гўё устимдаги кийимларим кундан-кун эскираётгандай. Шу сабаб акам кўзларини мендан олиб қочади.
Бир куни эрталаб одатдагидай дарвозамиз атрофини супуриб-сидираётгандим. Бирдан дарвоза олдида Камол ошпазнинг кўк рангдаги машинасини пайдо бўлди. Мен супуришдан тўхтаб, ўзимни четга олдим. Чунки машина айнан менинг ёнимда тўхтаган эди. Ошпазнинг қаттиқ тикилишидан ноқулай аҳволга тушдим. Унинг қараши ёқмагани учун уй томон бурилдим.
— Аканг уйдами? — деб сўради у.
— Ишга кетганди…
— Ишга? Қандай ишга? — истеҳзоли кулди у. — Унга иш тайёр турган эканми? Келгандан сўнг айтиб қўй, бизникига борсин. Томорқада ишлаш керак. Пулини олади. Тушундингми?
У ўзини хожалардай мағрур тутди. Кейин нимадандир кўнгли тўлмаган алфозда менга суқланиб қаради ва:
— Сен ҳам бориб янгангга қарашгин. Кир-чир дегандай… Устингдаги кийимларинг жуда униқиб қолибди. Чиройлисидан олиб бераман… Яхши хизмат қилсанг бўлди, — деди.
Мен айб иш қилиб қўйгандек ўзимни уй ичига урдим. Кечки пайт акамга Камол ошпазнинг гапларини айтдим, фақат ҳаммасини эмас. Бекор қилган эканман. Уч кундан кейин акам ишга кетганида у яна уйимизга келди. Ҳеч ким йўғида келгани учун жаҳлим чиқди. Мана, бугун ўша яна хомсемиз дарвозамиз қошига келиб тўхтади.
— Сен қиз нега бизникига бормадинг? Ахир тайинлаган эдим-ку. Янгангни касалхонага олиб бориб ташладим. Рўзғор юмушларига қарашиб тур, хўпми? Қачонгача хор-зорликда яшамоқчисан? Қара, калишинг ҳам йиртилибди. Акангнинг топгани ўзининг қорнидан ортмаса керак, — деди куйинчак оҳангда Камол ошпаз ва кутилмаганда уйга зўрлик билан кирмоқчи бўлди. Бироқ оқсоқол келаётганини кўриб, ошпазнинг ранги қув учди ва машинасини тез ўт олдириб жўнаб қолди.
Мен унинг гапларини ҳазм қилолмадим. Ғазабдан лабларим титрарди. Ўшанда ўзимни таҳқирлангандай сездим ва узоқ йиғладим. Бироқ бирор соатлардан кейин у яна қайтиб келишини билмагандим. Билганимда уйда акамни кутиб ёлғиз ўтирмасдим. Ошпаз қайтиб келганида эса… Буни айтишга ҳам тилим бормайди.
Бу иснодга қандай чидайман, энди акам шўрлик нима деган одам бўлди? Бир номарднинг қўлида гулдай сўлдим. Энди яшашимдан фойда йўқ. Акажон, мени кечиринг!»

.......

Синглисининг ўлими учун қайғураётган ака кўнглидаги гаплар: «МЕН СИНГЛИМНИ АСРОЛМАДИМ…»
«Синглим ҳам улғайиб қолганди. Уни кўз қорачиғимдай асрашим, бегона кўзлардан асраб-авайлашим лозимлигини яхши тушунардим. Нариги маҳаллада яшайдиган Камол ошпазнинг ўғли Жамол уйимиз атрофида анчадан буён ўралашиб юрганини сезардим. У уйда йўқлигимдан фойдаланиб, синглимга зиён етказиб қўймасин-да, деб ўйлардим. Нега бундай қилдинг, жон синглим? Унинг кимлигини айтсанг бўларди-ку! Мени аягансан. Менинг ўша номардни ўлдириб қўйишимдан ва қамалиб кетишимдан қўрққансан. Менимча, бу ўша такасалтангнинг иши! Уни ўлдираман. Агар эшигим тагида ўралашиб юрганини кўриб, суробини тўғрилаб қўйганимда, бундай кунлар йўқ эди. Биламан, у ҳам ўзимизга ўхшаган етим, бироқ отасининг эркатойи бўлгани учун саёққа айланган. Кўпчилик ўша бахтиқаро аёл хомсемиз ошпаз ҳар куни калтаклайвергани учун ўлиб кетган, дейди. Камол ошпаз ҳақида эшитганларим жуда ёмон ва хунук гаплар. Ундайларнинг бу ёруғ дунёда бўлмагани яхши эди, дерди онам.

Давоми бор...👇

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Дадам вафот этганидан кейин онамга ҳам бир-икки суюқлик қилганини эшитганман. Яна унинг шаҳар чеккасида ҳам уйи борлиги ва ўша ҳовлида ёшгина жувон унинг хизматини қилиб юришини билардим. Яқинда ошпазнинг уйига бориб ишладим, бироқ бу сафар кўпроқ берди. У ҳеч қачон бундай сахийлик қилмаган. Ё тавба, ким бўлди бу дарвозамизни устма-уст тақиллатган? Оқсоқол-ку! «Шу кеча анави ошпазни ўлдириб кетишибди! — деди у ҳаяжонини босолмай, томдан тараша тушгандай. — Хотини касалхонада экан. Ўғли уйда йўқ. Кеча оқшом ўғли иккаласининг жанжалини қўшнилар эшитибди. Ўғлининг отасига: «Мен уни яхши кўраман!» деб бақирганини айтишди. У шўрлик ҳали бола-ку, кимни ҳам яхши кўриши мумкин, қизиқ. Мен бу гапга тушунмадим. Балки, қўшнилар янглиш эшитишгандир. Хуллас, ўғлим, қишлоқнинг гўркови ошпазга қабр кавлашдан бош тортди. Ҳозир қабристонга борасан. Мен ўғлимни юбордим. Икковинг пешингача амалланглар. Мен одамларга хабар берай…» Устимдан муздек сув қуйилгандай бўлди. Бу қандай каромат? Наҳот синглимнинг жонига қасд қилишига бу воқеаларнинг алоқаси бўлса?»

Отасини ўлдириб қўйган ўғил кўнглидаги аламлар: «ЭНДИ ПАДАРКУШ ДЕГАН ТАМҒА БИЛАН ЯШАШГА МАЖБУРМАН»

«Мен сени жонимдан ортиқ кўрардим. Отам буни билатуриб шу ишга қўл урди. Мен отамни кечирмайман. Асло! Мен уйингга бориб, сенга бор гапни айтмоқчи бўлдим, бироқ улгурмадим. «Сен бу ердан кетишинг керак», демоқчи эдим. Отам кеча маст бўлиб келди ва ҳаммасини айтди. У сенга, мен севган қизга тажовуз қилди. Мен буни кечиролмадим. Сенинг ўлганингни эшитдим-у, уни уйқусида ўлдириб қўйдим. Энди менга ҳеч нарсанинг қизиғи йўқ. Чунки дунёда сен йўқсан, Муяссар! Муяссаргинам, сенга муяссар бўлолмадим. Энди менга ҳам осон бўлмайди. Бир умр падаркуш деган тамға билан яшашга мажбурман. Эй, Худо, нималар қилиб қўйдим?»
Бундай воқеа-ҳодисалар онда-сонда бўлса ҳам учраб туради. Ахир ҳаммаси бошқача бўлиши мумкин эди-ку! Нега бир гулдай қиз ҳаётни бемаврид ташлаб кетди? Нега ёшгина йигит отасининг қотилига айланди? Нима учун бир йигит синглисини асролмагани учун бутун умр надомат чекиб яшаши керак? Нега?.

Тамом...