This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📹 Dilmurod Rahimov-Sog'indikku Rosullulloh.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
YAQINLARINGIZGA HAM ULASHING 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3❤2
АЁЛЛАРГА МИНГ РАХМАТ
Эрта-ю кеч югурар,
Бир жонига минг захмат.
Хамма ишга улгурар,
Аёлларга минг рахмат.
Тандири бор, нони бор,
Товуғи бор, дони бор,
Ростданам қирқ жони бор,
Аёлларга минг рахмат.
Шунча кўп иш қилса хам,
Қилганин қилмас, миннат.
Қанча мақтасангиз кам,
Аёлларга минг рахмат.
Ба'зи эркаклар жохил,
Аёлга қилар, жахл,
Аёл не қилсин ахир?
Аёлларга минг рахмат.
Аёлларга беринг, баҳт,
Аёлни қилинг хурмат,
Яҳшиям аёллар бор,
Аёлларга минг рахмат.
Ҳушнуд Рахим ёзди, шеър,
Аёлларга рахмат дер,
Рахмат айтсин, хар бир эр,
Аёлларга минг рахмат.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Эрта-ю кеч югурар,
Бир жонига минг захмат.
Хамма ишга улгурар,
Аёлларга минг рахмат.
Тандири бор, нони бор,
Товуғи бор, дони бор,
Ростданам қирқ жони бор,
Аёлларга минг рахмат.
Шунча кўп иш қилса хам,
Қилганин қилмас, миннат.
Қанча мақтасангиз кам,
Аёлларга минг рахмат.
Ба'зи эркаклар жохил,
Аёлга қилар, жахл,
Аёл не қилсин ахир?
Аёлларга минг рахмат.
Аёлларга беринг, баҳт,
Аёлни қилинг хурмат,
Яҳшиям аёллар бор,
Аёлларга минг рахмат.
Ҳушнуд Рахим ёзди, шеър,
Аёлларга рахмат дер,
Рахмат айтсин, хар бир эр,
Аёлларга минг рахмат.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍11❤3🔥3
🧕 Muslimalar kundaligi
- Бу аҳволимда қанча яшашимни билмайман. Бир йил. Беш йил, ўн йил хуллас, бу ҳақиқат! - Ҳеч ким қанча яшашини билмайди, ҳаттоки соппа-соғ юрган одам ҳам! Сени бу ишингни ҳеч нарса билан оқлаб бўлмайди! Энди мен учун аҳамияти йўқ қанча яшашингни! Бу мени ортиқ…
40 + ❤️ boʻsa yana bitta qism qoʻyaman
❤54🥰2
📚Ҳаётимсан!
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
5-қисм
- Адаси, ўғлингиз кеч қолди-я, тинчликмикин ишқилиб? Ҳеч бунақа кечикмасди,-сўради дилига хавотир оралаб Дилором опа.
- Ҳадемай келиб қолади, нима у сенга қиз боламидики, хавотир оласан?
- Э сизни доим бир жавобингиз тайёр! Болам бўлгандан кейин хавотир оламанда! Қизиқсиза тавба! Ҳеч бунақа кечикмасди, қабристондан тўғри уйга келарди, кеч қолса қўнғироқ қилиб қўярди. Ҳозир бўлса на телефонга жавоб беради, на ўзи қилгани йўқ.
- Келиб қолар ҳозир, яна бироз кутиб тур. Ўғлинг кап-катта йигит бўлса, худди ёш боладек дарров ваҳима қиласана э!
- Адаси, шу маҳалгача қабристонда ўтирган бўлмасин тағин? Бу яхшимас ахир.
- Йўғе шу қоронғидая? У ерда бўлмаса керагов.
- Э ким билади бунингизни! Ишқилиб эсон-омон уйга келсинда.
Шу пайт уйга Беҳруз кириб келди, Дилором опа ҳовлига чиқди дарров.
- Беҳруз келдингми, болам? Роса хавотир олдим-ку ахир, телефон ҳам қилмайсан ё кўтармайсан-деб ўғлига кўзи тушиб ҳайратдан тили айланмай қолди.
У ширакайф аҳволда эди, деярли маст эди, лекин хуши жойида эди. Уни бу аҳволда ҳеч кўрмаган онаси бироз жим бўлиб қолди, чунки Беҳруз унақа йигит эмасди. Ҳаттоки севгилиси Гулноза ўлганида ҳам бундай иродасизликка бормаганди.
-Ассалому-алайкум, Дилором Султон! Яхшимисиз, яхши ўтирибсизларми?-деди келиб онасини қучоғлади Беҳруз.
- Сархушмисан?! Қаерда бунча ичдинг, нега ичдинг?! Бунақа қилиғинг йўқ эди-ку, Беҳруз?! Бу нима аҳвол?
- Узр, онажоним, кечиринг. Мендек нодон ўғлингизни кечиринг. Бошқа мени бу аҳволда кўрмайсиз, сўз бераман хўп?-дея кўтаринки руҳда гапирди Беҳруз.
- Болам нима бўлди ўзи? Аданг кўрсалар нима дейдилар ҳозир? Нега бунақа ичдинг?
- Нишонладим! Онажоним, нишонладим!
- Нишонладим? Нимани нишонладинг?-деди бир қўли билан қучиб турган ўғлини ичкарига киришга ундади Дилором опа.
- Гулнозни тириклигини нишонладим! Ва унга бўлган севгим ўлганини нишонладим!-деди Беҳруз бирдан маъюс тортиб.
- Астағфируллоҳ, тавба дегин, болам, нималар деяпсан ўзи?!
- Нима гап, нега уйга кирмаяпсизлар-деди Шуҳрат ака ҳовлига чиқиб.
- Ассалому-алайкум ада,-деди Беҳруз ерга қараб, бироз чайқалиб.
- Ичганмисан? Бу нима аҳвол?
- Узр ада, бу бошқа такрорланмайди.
- Адаси бунингиз бўлар-бўлмас гапларни алжираяпти.
- Э алжирайдида заҳар ютиб келгандан кейин! Ҳа нима бўлди ўзи, қаерда бунча бўкишга улгурдинг?
- Ада Гулнозни кўрдим.
- Вой шўрим, болам эсдан оғиб қолибди-деди кўзларидан ёш чиқиб Дилором опанинг.
- Ойи, мени бугун ақлдан оздиришди, мени бугун жинни қилишди! Мен Гулнозни кўрдим, у билан ҳозир сиз билан қандай гаплашиб турган бўлсам, шундай гаплашдим.
- Вой, унақа дема, жон болам, ундай дема! Мени унақа қўрқитма ўғлим, сени нима жин уриб қўйди ўзи? Нималар деяпсан?-деб йиғлади онаси.
- Нега ишонмайсиз у тирик деяпман.
- Бас қил, нималар деётганингни ўзинг биласанми?! Азбаройи ичганингдан ақлингниям йўқотиб қўйдингми?! Эсинг жойидами ўзи сен болани ё бутунлай эсингни еб қўйдингми?!-деди дадаси тутоқиб.
- Ада Гулноз ўлмаган, у тирик, ҳозир унинг ёнидан келяпман!
- Беҳруз, қабристонга қатнайвериб телба бўлиб қолдингми, ўғлим? Ўлган одам қандай қилиб тирикка айланади? Сенга неча марта айтдим, ҳадеб у ерга боравермагин, қиз бечорани руҳини қийнайвермагин дедим. Мана энди аҳволингни кўр!-деди онаси куйиниб.
- У бечора эмас! У ёлғончи! У мени ҳаётимни заҳарлади, мен учун қарор қилиб мени одам ўрнида ҳам кўрмади, фикримни сўрамади ҳам! Ёмон кўраман уни! Нафратланаман ундан!-дея Беҳруз хонасига чиқиб кетди.
- Мен сизга айтдим, қабристонга қатнаши хосиятсиз дедим, ҳадеб у ерга бориб кўз-ёш қилиши Худога ҳам хуш келмайди дедим. Қаттиқроқ гапиринг, мажбурлаб бўлса ҳам уйлантириб қўяйлик дедим. Домлага ўқиттирайлик деб сизга Худони зорини қилдим. Йўқ, сиз қулоқ солмадингиз! Ёш боламиди сенга, ўзига келиб қолади, бироз кутиб тур деб мени воҳима қилаётганга чиқардиз. Хўш нима бўлди? Кўринг энди аҳволини! Энг ишонганим, энг суянганим жоним боламни қай аҳволдалигини кўринг,-деди Дилором опа йиғлаб.
- Ҳой, барака топгур, нега бирдан хулоса чиқарасан а? Бироз шошмагин, эртага ўзига келсин, яхшилаб гаплашаман.
Муаллиф: Шаҳноза Жураева
5-қисм
- Адаси, ўғлингиз кеч қолди-я, тинчликмикин ишқилиб? Ҳеч бунақа кечикмасди,-сўради дилига хавотир оралаб Дилором опа.
- Ҳадемай келиб қолади, нима у сенга қиз боламидики, хавотир оласан?
- Э сизни доим бир жавобингиз тайёр! Болам бўлгандан кейин хавотир оламанда! Қизиқсиза тавба! Ҳеч бунақа кечикмасди, қабристондан тўғри уйга келарди, кеч қолса қўнғироқ қилиб қўярди. Ҳозир бўлса на телефонга жавоб беради, на ўзи қилгани йўқ.
- Келиб қолар ҳозир, яна бироз кутиб тур. Ўғлинг кап-катта йигит бўлса, худди ёш боладек дарров ваҳима қиласана э!
- Адаси, шу маҳалгача қабристонда ўтирган бўлмасин тағин? Бу яхшимас ахир.
- Йўғе шу қоронғидая? У ерда бўлмаса керагов.
- Э ким билади бунингизни! Ишқилиб эсон-омон уйга келсинда.
Шу пайт уйга Беҳруз кириб келди, Дилором опа ҳовлига чиқди дарров.
- Беҳруз келдингми, болам? Роса хавотир олдим-ку ахир, телефон ҳам қилмайсан ё кўтармайсан-деб ўғлига кўзи тушиб ҳайратдан тили айланмай қолди.
У ширакайф аҳволда эди, деярли маст эди, лекин хуши жойида эди. Уни бу аҳволда ҳеч кўрмаган онаси бироз жим бўлиб қолди, чунки Беҳруз унақа йигит эмасди. Ҳаттоки севгилиси Гулноза ўлганида ҳам бундай иродасизликка бормаганди.
-Ассалому-алайкум, Дилором Султон! Яхшимисиз, яхши ўтирибсизларми?-деди келиб онасини қучоғлади Беҳруз.
- Сархушмисан?! Қаерда бунча ичдинг, нега ичдинг?! Бунақа қилиғинг йўқ эди-ку, Беҳруз?! Бу нима аҳвол?
- Узр, онажоним, кечиринг. Мендек нодон ўғлингизни кечиринг. Бошқа мени бу аҳволда кўрмайсиз, сўз бераман хўп?-дея кўтаринки руҳда гапирди Беҳруз.
- Болам нима бўлди ўзи? Аданг кўрсалар нима дейдилар ҳозир? Нега бунақа ичдинг?
- Нишонладим! Онажоним, нишонладим!
- Нишонладим? Нимани нишонладинг?-деди бир қўли билан қучиб турган ўғлини ичкарига киришга ундади Дилором опа.
- Гулнозни тириклигини нишонладим! Ва унга бўлган севгим ўлганини нишонладим!-деди Беҳруз бирдан маъюс тортиб.
- Астағфируллоҳ, тавба дегин, болам, нималар деяпсан ўзи?!
- Нима гап, нега уйга кирмаяпсизлар-деди Шуҳрат ака ҳовлига чиқиб.
- Ассалому-алайкум ада,-деди Беҳруз ерга қараб, бироз чайқалиб.
- Ичганмисан? Бу нима аҳвол?
- Узр ада, бу бошқа такрорланмайди.
- Адаси бунингиз бўлар-бўлмас гапларни алжираяпти.
- Э алжирайдида заҳар ютиб келгандан кейин! Ҳа нима бўлди ўзи, қаерда бунча бўкишга улгурдинг?
- Ада Гулнозни кўрдим.
- Вой шўрим, болам эсдан оғиб қолибди-деди кўзларидан ёш чиқиб Дилором опанинг.
- Ойи, мени бугун ақлдан оздиришди, мени бугун жинни қилишди! Мен Гулнозни кўрдим, у билан ҳозир сиз билан қандай гаплашиб турган бўлсам, шундай гаплашдим.
- Вой, унақа дема, жон болам, ундай дема! Мени унақа қўрқитма ўғлим, сени нима жин уриб қўйди ўзи? Нималар деяпсан?-деб йиғлади онаси.
- Нега ишонмайсиз у тирик деяпман.
- Бас қил, нималар деётганингни ўзинг биласанми?! Азбаройи ичганингдан ақлингниям йўқотиб қўйдингми?! Эсинг жойидами ўзи сен болани ё бутунлай эсингни еб қўйдингми?!-деди дадаси тутоқиб.
- Ада Гулноз ўлмаган, у тирик, ҳозир унинг ёнидан келяпман!
- Беҳруз, қабристонга қатнайвериб телба бўлиб қолдингми, ўғлим? Ўлган одам қандай қилиб тирикка айланади? Сенга неча марта айтдим, ҳадеб у ерга боравермагин, қиз бечорани руҳини қийнайвермагин дедим. Мана энди аҳволингни кўр!-деди онаси куйиниб.
- У бечора эмас! У ёлғончи! У мени ҳаётимни заҳарлади, мен учун қарор қилиб мени одам ўрнида ҳам кўрмади, фикримни сўрамади ҳам! Ёмон кўраман уни! Нафратланаман ундан!-дея Беҳруз хонасига чиқиб кетди.
- Мен сизга айтдим, қабристонга қатнаши хосиятсиз дедим, ҳадеб у ерга бориб кўз-ёш қилиши Худога ҳам хуш келмайди дедим. Қаттиқроқ гапиринг, мажбурлаб бўлса ҳам уйлантириб қўяйлик дедим. Домлага ўқиттирайлик деб сизга Худони зорини қилдим. Йўқ, сиз қулоқ солмадингиз! Ёш боламиди сенга, ўзига келиб қолади, бироз кутиб тур деб мени воҳима қилаётганга чиқардиз. Хўш нима бўлди? Кўринг энди аҳволини! Энг ишонганим, энг суянганим жоним боламни қай аҳволдалигини кўринг,-деди Дилором опа йиғлаб.
- Ҳой, барака топгур, нега бирдан хулоса чиқарасан а? Бироз шошмагин, эртага ўзига келсин, яхшилаб гаплашаман.
👍23❤3
- Нега бирдан йиғи-сиғи қилиб одамни эзасана? Нима сенингча мен қайғурмаяпманми? У мениям болам. Энди сал хавотиргаям домлага оборасанми? Э кўряпман, кўча-куйда эшитяпман ўша домлаларингниям қанақалигини! Ҳаммасини дарди бир.
- Бирам ақллисизки!
- Ол, ҳамма аламингни мендан ол! Севиб девона бўладиган ўғлинг, мен айбдорман! Нима у беш ёшар болами сенга қўл-оёғини боғлаб уйлантириб қўйсанг ё домлага оборсанг?! Э ўша севгиниям чиқарганни!
Шу пайт Беҳруз қўлида бир уюм нарсаларни кўтариб келиб ерга ташлади. У ерда Гулнозанинг расмлари, қанақадир совғага берилган нарсалар, соат, яна бир нималар бор эди.
- Ҳой, бола нима қилмоқчисан?-деди Шуҳрат ака.
- Беҳруз, нималар қиляпсан, болам, бунақа эмасдинг-ку? Бугун сени нима жин урди ўзи?-деб йиглади онаси.
- Ёқаман, ҳаммасини ёқиб юбораман. Уни эслатадиган ҳеч нарса қолмасин, керакмас, уни бошқа севмайман!-деб гугурт чақиб нарсаларга ўт қўйди Беҳруз.
- Ҳой, бола, эсингни йиғ, аҳмоқлик қилма!
- Шунча пайт аҳмоқ бўлган эканман, ада! У мени алдабди, ўзини ўлдига чиқариб мени аҳмоқ қилибди!-овози ҳовлини тутди Беҳрузнинг.
- Ҳой секинроқ гапир, қўшнилар эшитса нима дейди, шарманда қиласан-ку болам,-деди жони ҳалак бўлиб Дилором опанинг.
Нарсалар бир зумда ёниб кулга айланди. Беҳруз ерга ўтириб қолди.
- Бўлдими, ёқиб кўнглинг жойига тушдими? Хонангга чиқиб ухла, сен билан эртага гаплашаман-деб Шуҳрат ака хонасига чиқиб кетди.
- Болам, юр уйга кирайлик, кўча совуқ, шамоллаб қоласан.
Беҳруз ўрнидан туриб бир қўли билан онасини қучиб олди, улар ичкарига кириб юқорига кўтарилишди.
- Ойи, мени кечиринг, сизниям анча қийнаб юбордима?
- Унақа дема болам, мен онангман, ҳеч қачон қийналмайман, менга малол келмайсан болам.
- Мени эсдан огиб қолди деб ўйлаяпсиза? Мен соппа-соғман ойи, ақлдан озганим йўқ-деди жойига ётиб Беҳруз.
Дилором опа унинг бошини силади, кўзларидан ёш оқарди.
- Ким сени жинни деяпти, болам, унақа эмас.
- Унда менга худди телбага қарагандай қарашни, гапиришни бас қилинг. Тўғри гапиринг, менга ачиниб қараманг илтимос. Мен ўзимдаман, ақлим ҳам жойида, ҳа тўйиб ичдим. Лекин нима деётганимни биламан ойи.
- Ўзингни кўп қийнама, ухлаб дамингни ол. Эртага гаплашамиз, ўғлим-дея хонадан чиқиб кетди Дилором опа.
Беҳруз анчагача ухлолмади. Боши ғувилларди, юраги ўртанаётганди. Қандай қилиб инсон бу даражагача бориши мумкин ахир? Мени туйғуларим, ҳисларим ҳеч нарсами?! Нега ўзича қарор қилади? Мен учун шундай қилди ҳам дейлик, барибир охири билдим-ку ҳақиқатни. Нима ўзгарди, унга бўлган нафратдан бошқа ҳеч нарса қолмади дилимда. Бу қарори аввал бошдан хато эди, нима бўлишидан қатъий назар бир марта имкон бериши керак эди, ўзимга қўйиб бериши керак эди. Ахир мен ҳам чакана азоб чекдимми?! Майли у айтганча бўлақолсин, мен учун йўқ бўлишни истаганмиди, шунчалар ёнида бўлишимни истамай ўлимдек фожеани саҳналаштирганмиди тамом, у мен учун энди йўқ! Йўқ! Кейин Беҳруз ухлаб қолди.
Дилором опа ётоқхонхонага кирди, эри ҳалиям ухламаганди.
- Ухладими?
- Ухлади шекилли. Адаси, ичкиликка ўрганиб қолсая?
- Нега дарров ёмон хаёлларга борасана, Дили? Ахир ўғлинг тарбияли, тартибли, ўзини босиб олган йигит. Унинг бугунги иши енгиллик эмас, нимадир бўлганки, у шу йўлни малҳам деб кўрган. Нуқул ёмон нарсаларни ўйлайверасана?
- Бу аҳволини кўргач яхши нарса келадими одамни бошига?
- Борди-ю унинг гапида жон бўлса-чи? Ўша қиз тирик бўлса-чи?
- Қанақасига тирик бўлсин ўлган одам қизиқсиза?
- Балки ўғлинг хақдир, нимадир бўлиб қизни ўлди дейишга мажбур бўлгандир ота-онаси. Бўлиши мумкин-ку? Ҳа, ҳа аниқ бир жиддий сабаб бўлган, кейин ўғлингга уни ўлди дейишган, кейин ўғлинг буни бирдан билиб қолиб аламига чидолмай ичган.
- Пуаро бўлиб кетинге! Тавба-тавба! Нималарни ўйлаб топмайсиза? Ахир ота-она учун осон эканми тирик фарзандини ўлдига чиқариш?! Яна онасининг ўзи ўғлингизга қизини қабрини кўрсатган-ку? Она дегани шунчаликка бормас?
- Э буни ҳаёт деб қўйибди! Ҳаёт бошига солган бўлса, демак шундай қилишга мажбур бўлишганда. Вазиятни билмайсан-ку?
- Бирам ақллисизки!
- Ол, ҳамма аламингни мендан ол! Севиб девона бўладиган ўғлинг, мен айбдорман! Нима у беш ёшар болами сенга қўл-оёғини боғлаб уйлантириб қўйсанг ё домлага оборсанг?! Э ўша севгиниям чиқарганни!
Шу пайт Беҳруз қўлида бир уюм нарсаларни кўтариб келиб ерга ташлади. У ерда Гулнозанинг расмлари, қанақадир совғага берилган нарсалар, соат, яна бир нималар бор эди.
- Ҳой, бола нима қилмоқчисан?-деди Шуҳрат ака.
- Беҳруз, нималар қиляпсан, болам, бунақа эмасдинг-ку? Бугун сени нима жин урди ўзи?-деб йиглади онаси.
- Ёқаман, ҳаммасини ёқиб юбораман. Уни эслатадиган ҳеч нарса қолмасин, керакмас, уни бошқа севмайман!-деб гугурт чақиб нарсаларга ўт қўйди Беҳруз.
- Ҳой, бола, эсингни йиғ, аҳмоқлик қилма!
- Шунча пайт аҳмоқ бўлган эканман, ада! У мени алдабди, ўзини ўлдига чиқариб мени аҳмоқ қилибди!-овози ҳовлини тутди Беҳрузнинг.
- Ҳой секинроқ гапир, қўшнилар эшитса нима дейди, шарманда қиласан-ку болам,-деди жони ҳалак бўлиб Дилором опанинг.
Нарсалар бир зумда ёниб кулга айланди. Беҳруз ерга ўтириб қолди.
- Бўлдими, ёқиб кўнглинг жойига тушдими? Хонангга чиқиб ухла, сен билан эртага гаплашаман-деб Шуҳрат ака хонасига чиқиб кетди.
- Болам, юр уйга кирайлик, кўча совуқ, шамоллаб қоласан.
Беҳруз ўрнидан туриб бир қўли билан онасини қучиб олди, улар ичкарига кириб юқорига кўтарилишди.
- Ойи, мени кечиринг, сизниям анча қийнаб юбордима?
- Унақа дема болам, мен онангман, ҳеч қачон қийналмайман, менга малол келмайсан болам.
- Мени эсдан огиб қолди деб ўйлаяпсиза? Мен соппа-соғман ойи, ақлдан озганим йўқ-деди жойига ётиб Беҳруз.
Дилором опа унинг бошини силади, кўзларидан ёш оқарди.
- Ким сени жинни деяпти, болам, унақа эмас.
- Унда менга худди телбага қарагандай қарашни, гапиришни бас қилинг. Тўғри гапиринг, менга ачиниб қараманг илтимос. Мен ўзимдаман, ақлим ҳам жойида, ҳа тўйиб ичдим. Лекин нима деётганимни биламан ойи.
- Ўзингни кўп қийнама, ухлаб дамингни ол. Эртага гаплашамиз, ўғлим-дея хонадан чиқиб кетди Дилором опа.
Беҳруз анчагача ухлолмади. Боши ғувилларди, юраги ўртанаётганди. Қандай қилиб инсон бу даражагача бориши мумкин ахир? Мени туйғуларим, ҳисларим ҳеч нарсами?! Нега ўзича қарор қилади? Мен учун шундай қилди ҳам дейлик, барибир охири билдим-ку ҳақиқатни. Нима ўзгарди, унга бўлган нафратдан бошқа ҳеч нарса қолмади дилимда. Бу қарори аввал бошдан хато эди, нима бўлишидан қатъий назар бир марта имкон бериши керак эди, ўзимга қўйиб бериши керак эди. Ахир мен ҳам чакана азоб чекдимми?! Майли у айтганча бўлақолсин, мен учун йўқ бўлишни истаганмиди, шунчалар ёнида бўлишимни истамай ўлимдек фожеани саҳналаштирганмиди тамом, у мен учун энди йўқ! Йўқ! Кейин Беҳруз ухлаб қолди.
Дилором опа ётоқхонхонага кирди, эри ҳалиям ухламаганди.
- Ухладими?
- Ухлади шекилли. Адаси, ичкиликка ўрганиб қолсая?
- Нега дарров ёмон хаёлларга борасана, Дили? Ахир ўғлинг тарбияли, тартибли, ўзини босиб олган йигит. Унинг бугунги иши енгиллик эмас, нимадир бўлганки, у шу йўлни малҳам деб кўрган. Нуқул ёмон нарсаларни ўйлайверасана?
- Бу аҳволини кўргач яхши нарса келадими одамни бошига?
- Борди-ю унинг гапида жон бўлса-чи? Ўша қиз тирик бўлса-чи?
- Қанақасига тирик бўлсин ўлган одам қизиқсиза?
- Балки ўғлинг хақдир, нимадир бўлиб қизни ўлди дейишга мажбур бўлгандир ота-онаси. Бўлиши мумкин-ку? Ҳа, ҳа аниқ бир жиддий сабаб бўлган, кейин ўғлингга уни ўлди дейишган, кейин ўғлинг буни бирдан билиб қолиб аламига чидолмай ичган.
- Пуаро бўлиб кетинге! Тавба-тавба! Нималарни ўйлаб топмайсиза? Ахир ота-она учун осон эканми тирик фарзандини ўлдига чиқариш?! Яна онасининг ўзи ўғлингизга қизини қабрини кўрсатган-ку? Она дегани шунчаликка бормас?
- Э буни ҳаёт деб қўйибди! Ҳаёт бошига солган бўлса, демак шундай қилишга мажбур бўлишганда. Вазиятни билмайсан-ку?
👍29
- Нима бўлгандаям бундай қалтис иш қилишни тушуниш қийин, буни қабул қилиш қийин, айниқса болам қизни қаттиқ севарди, алам қиладида. Ахир болам бояқишам озмунча қийналгани йўқ! Агар севги дегани шунақа бўлса ўт тушсина ўша севгигаям!
- Ана шундоғам ҳовлида нималарнидир ёқиб, ўт тушириб бўлди-ку ўғлинг,-деди ҳазилга буриб эри.
- Бу бола маст бўлиб ёқишга ёқиб юборди, эртага боши ўзига келгач, кулини тепасида ҳам аза тутиб ўтирмаса бўлди ишқилиб!
- Энди эртага кўрамиз буни, қани энди кел, ётақол. Бугун оғир кун бўлди.
- Тўғри айтасиз,-деб ўрнига чўзилди Дилором опа.
- Майли яхши дам ол,-деб эри қўли билан уни қучиб олди.
- Э қўлингизни олинг,-деди Дилором опа норози оҳангда.
- Қаерга оламан, жуда яхши ётибман раҳмат,-деди эри ҳам.
- Қизиқсиза э, ҳозир ўзи жуда ёқяптида қўлингиз! Бемалол ётишга қўйинг.
- Нима энди ўз хотинимниям қучиб ётолмайманми энди?! Яна хайрон қоласан хотин зотини дийдиёсига! Ўзи сал нарсагаям силтайверадида, яна эрим бошқасини топиб олди, юриб кетди деб кўз-ёш қилганига ўласанми!-деди эри аразлагандай.
- Вой агар кўнгиллари бошқасини тусаб қолган бўлса бемалол, борақолинг, юрақолинг сиз ҳам! Руҳсат!-кулди эрининг ёш боладек аразига қараб.
- Э мен сенга юрмоқчиман дедимми? Ҳали жонимдан тўйганимча йўқ. Менга сени ўзинггам етиб ортасан! Қилар ишни ўғлинг қиладида, аламини мендан оласан!
- Вой аразланг энди сал нарсагаям ёш болага ўхшаб!
- Ўзи аёлларни тушуниб бўлмайди, битта гап гапирсанг дарров тескарисига олади.
- Биз аёллар учун сизларни тушуниш қийин. Баъзан ёш боладанам баттар бўлиб кетасизлар, сал нарсагаям дарров аразлаб қоласизми-ей.
- Ҳа, ўзлариям қолишмайдилар аразлашда, хоним! Мазаси бўлмаса ёнида парвона бўлсанггам ёқмайди, жимгина юрсанггам бошингга бало бўлади, керакмасманда энди деб гина қилади. У десанг бу дейди, бу десанг у дейди!
- Ҳооо, жуда тўлиб кетибсизми а?
- Тўламанда тўйдирганингдан кейин.
- А тўкилинг бўлмаса, тўкилиб тўкилволинг! Ичизда қолиб портлаааб кетмасин яна!-деди кулиб хотини.
- Тўкиламан ҳам! Э ўзи аёл киши билан аҳмоқ одам гап талашади. Биласанми аёл киши нимага ўхшайди? Аёлларни феъли ерда кўмилиб ётган минага ўхшайди!
- Нимага ўхшайди?
- Минага! Портлашга тайёр турган минага! Агар сал ножўя гапириб қўйсанг тамомда! Ўша минага ўхшаб сениям портлатворади!-кулди эри.
- Жудааааа йиғиб қўйибсизми, Шуҳрат Одилович! Ичингиздагилар ҳам худди минага ўхшаб битта-битта портлаяпти-я!-кулди хотини ҳам киноя қилиб.
- Э сени қучиб ётмай мен ўлай!
- Ҳай-ҳай-ҳай. Ҳали ўлмай туринг, кўп керак бўласиза!
- Ўламан десанг ўлишга қўймайди, қоламан десанг тинчгина яшашга бермайди бу аёл зоти тавба!
- Э бўлди қилинг, бугун роса тўкилдизда! Битта сиздан кам бўлиб тургандим ўзи!
- Бўпти яхши дам ол,-дея тескари қараб ётиб олди эри.
- Оббо, боладанам баттар бу эркаклар,-деди шивирлаб Дилором опа мийиғида кулиб.
Эртасига эрталаб Беҳруз зўрға кўзини очди, боши оғриётганди. Шунақаям ичаманми дея ўзини койиди. Кейин кеча бўлиб ўтганларни бир-бир кўз олдидан ўтказди. Унга боғлиқ ҳамма нарсани ёқиб тўғри қилдим, энди у мен учун бутунлай йўқ! Кейин ювиниб ошхонага тушди.
- Келинг қаҳрамон, бош қалай бош?-деди дадаси ҳазил қилиб.
- Ассалому-алайкум, ада, яхши ётиб турдингизми?-деди стол бошига ўтириб Беҳруз.
- Ҳа, жуда зўр ухладим.
- Ассалому-алайкум ойи, яхши дам олдингизми?
- Ўзинг-чи, болам, сен яхшимисан ишқилиб?
- Кеча хаддимдан ошиб сизларга нисбатан ҳурматсизлик қилиб уйга маст ҳолда кириб келдим, бунинг учун афсусдаман. Мени кечиринглар, бу бошқа такрорланмайди, сўз бераман. Узр сўрайман.
- Майли қўй, яхши бўлади ҳаммаси, бу бошка қайтарилмасин лекин, билиб қўй бола, тушундингми?! Ҳеч ким ичкиликдан барака топмаган ҳали.
- Тушундим ада, узр.
- Болам, кеча айтганларинг...
- Мен ростданам уни кўрдим. У тирик, ўлмаган.
- Беҳруз.
- Бироз шошманглар, ҳаммасини айтиб бераман. Олдин эшитинглар,-деб Беҳруз кеча бўлган воқеаларни ҳаммасини гапириб берди.
- Ана шундоғам ҳовлида нималарнидир ёқиб, ўт тушириб бўлди-ку ўғлинг,-деди ҳазилга буриб эри.
- Бу бола маст бўлиб ёқишга ёқиб юборди, эртага боши ўзига келгач, кулини тепасида ҳам аза тутиб ўтирмаса бўлди ишқилиб!
- Энди эртага кўрамиз буни, қани энди кел, ётақол. Бугун оғир кун бўлди.
- Тўғри айтасиз,-деб ўрнига чўзилди Дилором опа.
- Майли яхши дам ол,-деб эри қўли билан уни қучиб олди.
- Э қўлингизни олинг,-деди Дилором опа норози оҳангда.
- Қаерга оламан, жуда яхши ётибман раҳмат,-деди эри ҳам.
- Қизиқсиза э, ҳозир ўзи жуда ёқяптида қўлингиз! Бемалол ётишга қўйинг.
- Нима энди ўз хотинимниям қучиб ётолмайманми энди?! Яна хайрон қоласан хотин зотини дийдиёсига! Ўзи сал нарсагаям силтайверадида, яна эрим бошқасини топиб олди, юриб кетди деб кўз-ёш қилганига ўласанми!-деди эри аразлагандай.
- Вой агар кўнгиллари бошқасини тусаб қолган бўлса бемалол, борақолинг, юрақолинг сиз ҳам! Руҳсат!-кулди эрининг ёш боладек аразига қараб.
- Э мен сенга юрмоқчиман дедимми? Ҳали жонимдан тўйганимча йўқ. Менга сени ўзинггам етиб ортасан! Қилар ишни ўғлинг қиладида, аламини мендан оласан!
- Вой аразланг энди сал нарсагаям ёш болага ўхшаб!
- Ўзи аёлларни тушуниб бўлмайди, битта гап гапирсанг дарров тескарисига олади.
- Биз аёллар учун сизларни тушуниш қийин. Баъзан ёш боладанам баттар бўлиб кетасизлар, сал нарсагаям дарров аразлаб қоласизми-ей.
- Ҳа, ўзлариям қолишмайдилар аразлашда, хоним! Мазаси бўлмаса ёнида парвона бўлсанггам ёқмайди, жимгина юрсанггам бошингга бало бўлади, керакмасманда энди деб гина қилади. У десанг бу дейди, бу десанг у дейди!
- Ҳооо, жуда тўлиб кетибсизми а?
- Тўламанда тўйдирганингдан кейин.
- А тўкилинг бўлмаса, тўкилиб тўкилволинг! Ичизда қолиб портлаааб кетмасин яна!-деди кулиб хотини.
- Тўкиламан ҳам! Э ўзи аёл киши билан аҳмоқ одам гап талашади. Биласанми аёл киши нимага ўхшайди? Аёлларни феъли ерда кўмилиб ётган минага ўхшайди!
- Нимага ўхшайди?
- Минага! Портлашга тайёр турган минага! Агар сал ножўя гапириб қўйсанг тамомда! Ўша минага ўхшаб сениям портлатворади!-кулди эри.
- Жудааааа йиғиб қўйибсизми, Шуҳрат Одилович! Ичингиздагилар ҳам худди минага ўхшаб битта-битта портлаяпти-я!-кулди хотини ҳам киноя қилиб.
- Э сени қучиб ётмай мен ўлай!
- Ҳай-ҳай-ҳай. Ҳали ўлмай туринг, кўп керак бўласиза!
- Ўламан десанг ўлишга қўймайди, қоламан десанг тинчгина яшашга бермайди бу аёл зоти тавба!
- Э бўлди қилинг, бугун роса тўкилдизда! Битта сиздан кам бўлиб тургандим ўзи!
- Бўпти яхши дам ол,-дея тескари қараб ётиб олди эри.
- Оббо, боладанам баттар бу эркаклар,-деди шивирлаб Дилором опа мийиғида кулиб.
Эртасига эрталаб Беҳруз зўрға кўзини очди, боши оғриётганди. Шунақаям ичаманми дея ўзини койиди. Кейин кеча бўлиб ўтганларни бир-бир кўз олдидан ўтказди. Унга боғлиқ ҳамма нарсани ёқиб тўғри қилдим, энди у мен учун бутунлай йўқ! Кейин ювиниб ошхонага тушди.
- Келинг қаҳрамон, бош қалай бош?-деди дадаси ҳазил қилиб.
- Ассалому-алайкум, ада, яхши ётиб турдингизми?-деди стол бошига ўтириб Беҳруз.
- Ҳа, жуда зўр ухладим.
- Ассалому-алайкум ойи, яхши дам олдингизми?
- Ўзинг-чи, болам, сен яхшимисан ишқилиб?
- Кеча хаддимдан ошиб сизларга нисбатан ҳурматсизлик қилиб уйга маст ҳолда кириб келдим, бунинг учун афсусдаман. Мени кечиринглар, бу бошқа такрорланмайди, сўз бераман. Узр сўрайман.
- Майли қўй, яхши бўлади ҳаммаси, бу бошка қайтарилмасин лекин, билиб қўй бола, тушундингми?! Ҳеч ким ичкиликдан барака топмаган ҳали.
- Тушундим ада, узр.
- Болам, кеча айтганларинг...
- Мен ростданам уни кўрдим. У тирик, ўлмаган.
- Беҳруз.
- Бироз шошманглар, ҳаммасини айтиб бераман. Олдин эшитинглар,-деб Беҳруз кеча бўлган воқеаларни ҳаммасини гапириб берди.
👍25🥰1
- Вой тавба, шунақасиям бўладими?! Лекин қиз шўрликка, ота-онасига қийин бўлибди,-деди онаси ачиниб.
- Шунга мен учун ўзини ўлдига чиқарган гўё!
- Тўғри иш тутибди, ақлли қиз экан.
-Ойи, нималар деяпсиз ўзи?
- Тўғрисини айтяпман, болам. У сени ўйлаган, тақдири шундай бўлишини билиб, сен учун шундай қилган. Чунки сен ҳақиқатни билганингда ҳеч қачон ундан воз кечмасдинг.
- Ойи, шундай бўлган тақдирда ҳам танлаш ҳуқуқини ўзимга қўйиб бериши керак эди. Ахир ундан кечмаган тақдиримда ҳам уни ўзимга мажбурлаб никоҳлаб олмасдим-ку?! Йўқ умуман турмушга чиқмайман деганида, туриб олганида нима мажбурлаб уйланволармидим?! Икки кишини муносабатини фақат битта одам ҳал қиладими? Мен-чи? Мен ҳеч ким эмасманми унга?
- Асабийлашма, болам, ўзингни бос. Униям тушунишга уриниб кўргинда. Ахир у жудо бўлган нарса аёл кишининг энг нафис зийнати ҳисобланади. У ўзигаки, ёқмай турган лаҳзада сенга қандай ўзини ишонади бир ўйлаб кўргин. Ҳеч бўлмаса сени бахтли бўлсин деган.
- Мен буни қабул қилмайман барибир, кечирмайман ҳам. Нима бўлгандаям у менга айтиши керак эди, ойи, ёнида бўлардим. Кўнглини олардим, оз фурсат бўлса ҳам бахт бера олардим. Севги фақат соғ ва бахтли кунларда бўлмайди-ку?
- Беҳруз, аёл киши бўлганингда тушунган бўлардинг болам бу нималигини. Ҳамма ҳам ўзидан, жонидан ўтганини ўзи билади, ўғлим, ҳеч кимга осон тутиб бўлмайди. Мен уни қилган ишини оқламайман, лекин сал тушунгин деяпман.
- Онанг бир томондан тўғри айтяпти Беҳруз. Қиз бечорани бошқа қийнама.
- Шундоқ ҳам бошқа безовта қилмайман уни, билганича яшайверсин.
- Майли ўзинг қандай қарорга келган бўлсанг шундай иш тут.
- Барибир жабр бўлибди қиз бечорага, айниқса онасига,-деди Дилором опа.
- Ойи, мен буни ҳатто ҳазм қилолмайман! Қандай қилиб, қандай қилиб ахир бир инсонни, яна энг яқин инсонингизни четга суриб қўйиб унинг номидан қарор қилиш. Йўқ мен буни тушунолмайман ҳеч қачон!
- Ада, мана масалан ойим Худо кўрсатмасин ҳеч қачон лекин шунчаки тасаввур қилиб кўринг шу аҳволга тушсалар-у, сизни фикрингиз билан ҳисоблашмай кетиб қолсалар буни қабул қилармидингиз?
Шуҳрат ака чой ҳўплаётиб бирдан қалқиб кетди.
- Э нафасингни ел учирсина, совуқ! Шунақаям совуқдан совуқ гап айтасанми эрталабдан?!-бирдан тутоқиб кетди дадаси. –Онангни қўшиб нима қиласан, нима менда қасдинг борми?! Э ўргилдим сендака нодондан! Бор чойингни ичиб, ишингга жўна!
- Вой, ада, бунча асабийлашасиз, бўлди қайтиб олдим гапимни. Мен шунчаки...
- Бўлди гапирма бу ҳақида бошқа!
- Хўп, хўп.
- Ана кўрдингми, болам,-деди онаси Беҳрузга. –Даданг шу ёшда ҳам сени бу гапингни ҳатто эшитишни ҳам хоҳламаяптилар, энди уни бир ўйлаб кўргин. Сен ҳали ёшсан, ҳатто уйланмагансан, буни нималигини тушунишинг қийинроқ бўлади.
- Ойи, лекин ёш бола эмасман. Буни нималигини сиз айтгандек тушунмасам ҳам лекин тушунишга ҳаракат қилган бўлардим. Чунки бу ҳам бир синов, бир дард. Буни инсонни бир ўзи тотмаслиги керак, шунинг учун ҳам умр йўлдош дейилади.
- Ҳамма файласуфлар бизникида йиғилганда а!-деди Шуҳрат ака.
- Э сиз ҳазил қилмай туроласизми ўзи!
- Ана шунақа ўғлим ёшинг ўтгандан кейин гапларингам ёқмайди, ўзинггам ёқмай қоласан.
- Энди ўғлингизга дарди ҳасрат қилинг.
- Э нимасига дарди ҳасрат қиламан буни, ўзиникини ҳазм қилиб олсин олдин.
- Ойи, уйлантираман деётгандингиза, розиман мен уйланаман. Хоҳлаган қизингиз билан учрашув тайин қилинг, учрашувдан кейин тўйга ҳозирлик кўраверинг.
- Нима? Рост айтяпсанми?-қулоқларига ишонмади онаси.
- Мутлақо!
- Ахир қиз ёқадими йўқми билмайсан-ку ҳали?
- Сизга ёқса бўлди.
- Ҳой бола,-деди дадаси. –Нима сен бозордан картошка оляпсанми онангга сизга ёқса бўлди дейсан?! Яшайдиган сен-ку ё онанг яшайдими?!
- Адаси қўяверинг тўйдан кейин ёқтириб қолади.
- Ҳой нодон хотин, нега тушунмаяпсан, а бунинг қасддан уйланаман деяпти. Менга қара бола, бу умр савдоси, сен товуқ олаётганинг йўқ ёқмаса бозорга обчиқиб сотиб бошқасини оладиган! Хотин оляпсан, бутун умрингга татийдиган ҳалиги...
- Шунга мен учун ўзини ўлдига чиқарган гўё!
- Тўғри иш тутибди, ақлли қиз экан.
-Ойи, нималар деяпсиз ўзи?
- Тўғрисини айтяпман, болам. У сени ўйлаган, тақдири шундай бўлишини билиб, сен учун шундай қилган. Чунки сен ҳақиқатни билганингда ҳеч қачон ундан воз кечмасдинг.
- Ойи, шундай бўлган тақдирда ҳам танлаш ҳуқуқини ўзимга қўйиб бериши керак эди. Ахир ундан кечмаган тақдиримда ҳам уни ўзимга мажбурлаб никоҳлаб олмасдим-ку?! Йўқ умуман турмушга чиқмайман деганида, туриб олганида нима мажбурлаб уйланволармидим?! Икки кишини муносабатини фақат битта одам ҳал қиладими? Мен-чи? Мен ҳеч ким эмасманми унга?
- Асабийлашма, болам, ўзингни бос. Униям тушунишга уриниб кўргинда. Ахир у жудо бўлган нарса аёл кишининг энг нафис зийнати ҳисобланади. У ўзигаки, ёқмай турган лаҳзада сенга қандай ўзини ишонади бир ўйлаб кўргин. Ҳеч бўлмаса сени бахтли бўлсин деган.
- Мен буни қабул қилмайман барибир, кечирмайман ҳам. Нима бўлгандаям у менга айтиши керак эди, ойи, ёнида бўлардим. Кўнглини олардим, оз фурсат бўлса ҳам бахт бера олардим. Севги фақат соғ ва бахтли кунларда бўлмайди-ку?
- Беҳруз, аёл киши бўлганингда тушунган бўлардинг болам бу нималигини. Ҳамма ҳам ўзидан, жонидан ўтганини ўзи билади, ўғлим, ҳеч кимга осон тутиб бўлмайди. Мен уни қилган ишини оқламайман, лекин сал тушунгин деяпман.
- Онанг бир томондан тўғри айтяпти Беҳруз. Қиз бечорани бошқа қийнама.
- Шундоқ ҳам бошқа безовта қилмайман уни, билганича яшайверсин.
- Майли ўзинг қандай қарорга келган бўлсанг шундай иш тут.
- Барибир жабр бўлибди қиз бечорага, айниқса онасига,-деди Дилором опа.
- Ойи, мен буни ҳатто ҳазм қилолмайман! Қандай қилиб, қандай қилиб ахир бир инсонни, яна энг яқин инсонингизни четга суриб қўйиб унинг номидан қарор қилиш. Йўқ мен буни тушунолмайман ҳеч қачон!
- Ада, мана масалан ойим Худо кўрсатмасин ҳеч қачон лекин шунчаки тасаввур қилиб кўринг шу аҳволга тушсалар-у, сизни фикрингиз билан ҳисоблашмай кетиб қолсалар буни қабул қилармидингиз?
Шуҳрат ака чой ҳўплаётиб бирдан қалқиб кетди.
- Э нафасингни ел учирсина, совуқ! Шунақаям совуқдан совуқ гап айтасанми эрталабдан?!-бирдан тутоқиб кетди дадаси. –Онангни қўшиб нима қиласан, нима менда қасдинг борми?! Э ўргилдим сендака нодондан! Бор чойингни ичиб, ишингга жўна!
- Вой, ада, бунча асабийлашасиз, бўлди қайтиб олдим гапимни. Мен шунчаки...
- Бўлди гапирма бу ҳақида бошқа!
- Хўп, хўп.
- Ана кўрдингми, болам,-деди онаси Беҳрузга. –Даданг шу ёшда ҳам сени бу гапингни ҳатто эшитишни ҳам хоҳламаяптилар, энди уни бир ўйлаб кўргин. Сен ҳали ёшсан, ҳатто уйланмагансан, буни нималигини тушунишинг қийинроқ бўлади.
- Ойи, лекин ёш бола эмасман. Буни нималигини сиз айтгандек тушунмасам ҳам лекин тушунишга ҳаракат қилган бўлардим. Чунки бу ҳам бир синов, бир дард. Буни инсонни бир ўзи тотмаслиги керак, шунинг учун ҳам умр йўлдош дейилади.
- Ҳамма файласуфлар бизникида йиғилганда а!-деди Шуҳрат ака.
- Э сиз ҳазил қилмай туроласизми ўзи!
- Ана шунақа ўғлим ёшинг ўтгандан кейин гапларингам ёқмайди, ўзинггам ёқмай қоласан.
- Энди ўғлингизга дарди ҳасрат қилинг.
- Э нимасига дарди ҳасрат қиламан буни, ўзиникини ҳазм қилиб олсин олдин.
- Ойи, уйлантираман деётгандингиза, розиман мен уйланаман. Хоҳлаган қизингиз билан учрашув тайин қилинг, учрашувдан кейин тўйга ҳозирлик кўраверинг.
- Нима? Рост айтяпсанми?-қулоқларига ишонмади онаси.
- Мутлақо!
- Ахир қиз ёқадими йўқми билмайсан-ку ҳали?
- Сизга ёқса бўлди.
- Ҳой бола,-деди дадаси. –Нима сен бозордан картошка оляпсанми онангга сизга ёқса бўлди дейсан?! Яшайдиган сен-ку ё онанг яшайдими?!
- Адаси қўяверинг тўйдан кейин ёқтириб қолади.
- Ҳой нодон хотин, нега тушунмаяпсан, а бунинг қасддан уйланаман деяпти. Менга қара бола, бу умр савдоси, сен товуқ олаётганинг йўқ ёқмаса бозорга обчиқиб сотиб бошқасини оладиган! Хотин оляпсан, бутун умрингга татийдиган ҳалиги...
👍28
- Эгов демоқчимисиз?-қошлари чимирилди Дилором опанинг.
- Қара, яна ўзинг нотўғри тушуняпсан.
- Э мен биламан-ку сизни қандай гапиришингизни!
- Ҳазиллашдим, онаси, мени биласан-ку, сенга ҳазил қилмасам кимга қиламан.
- Хуллас ҳеч қанақа уйланиш йўқ ҳозирча, олдин ўзингга кел, ёқадиганини топ, кейин маслаҳатлашамиз, уйланиш қочмайди.
- Яхши, нима десангиз шу,-деди Беҳруз.
Кейин Беҳруз ишга кетди.
- Нега ундай дедингиз, адаси?-деди Дилором опа эрига норози оҳангда гапириб.
- Нима дедим? Тағин нима ёқмади?
-Уйланаман деб турганида, сиз нега ҳеч қанақа уйланиш йўқ дедингиз? Ўзи эндигина уйланаман деганди.
- Кўрмаяпсанми аҳволини, ҳозир аламзада. Қизга жаҳл қилиб уйланаман деяпти. Бунақа қилиб оила қуришни нима кераги бор?
- Бўлди у мен учун йўқ деяпти-ку?
- Тўғри, эҳтимол шундайдир. Лекин ҳозир яна бироз сабр қилайлик. Кўнглига ёққани учраб қолар, кейин ўзи ёрилади.
- Қачон бунингиз яна севиб қоларкин деб умрим кутиш билан ўтиб кетади шекилли!
- Э қаёққа шошиб кетяпсана! Бўлди бироз кутамиз дедим, гап тамом,-деб Шуҳрат ака хонадан чиқиб кетди.
Беҳруз ишига кирар заҳоти бошлиқнинг хонасига кирди.
- Ассалому-алайкум, Ботир Раҳимович, мумкинми?
- Беҳрузбек, кираверинг, марҳамат ўтиринг.
- Раҳмат. Яхши келдингизми?
- Раҳмат, ўзингиз эрталабдан йўқлаганингизга қараганда бир қарорга келиб бўлган кўринасиз?
- Шунақа. Мен ўйлаб кўриб таклифингизга розилик билдиришга қарор қилдим.
- Жуда соз! Мана бу бошқа гап! Мени уялтириб қўймаслигингизни билардим! Унда бугуноқ нарсаларингизни йиғиштиринг, мен уларга хабар бераман, сизни кутиб олишади.
- Яхши тушунарли.
- Ишларингизда омад ва мувафаққият тилайман. Ҳар ҳафта келиб бу ерни ҳам ўз назоратингизда ушлаб туринг.
- Албатта, буёғидан кўнглингиз тўқ бўлсин. Энди менга руҳсат, ижозатингиз билан.
- Борақолинг, кўришгунча.
Беҳруз нарсаларини йиғиштириб машинасига ўтириб айтилган жойга йўл олди. У ерга етиб боргач, машинадан тушди ва анчагина нуфузли компания экан деб, хаёлидан ўтказди. Уни ўзи тенги бўлган бир йигит кутиб олди.
- Беҳруз Шуҳратович, яхши келдингизми? Сизни кутиб олиш учун чиққандим.
- Салом яхшимисиз, менлигимни қандай билдингиз?-сўради Беҳруз у билан қўл бериб сўрашаркан.
- Мен компаниянинг ходимлар бўлимида ишлайман, сиз ҳақингиздаги маълумотларни электрон манзилимизга юборишганди, ўшанда танишиб чиққандим ва расмингиздан билиб эслаб қолувдим,-кулди йигит.
- Тушунарли, хотирангиз яхши экан,-кулди Беҳруз ҳам.
- Ҳозиргина раҳбарингиз Ботир Раҳимович қўнғироқ қилиб йўлга чиққанингизни хабар қилгандилар, шунга кутиб олишга чиқувдим. Исмим Зокир.
- Беҳруз. Танишганимдан хурсандман,-деди Беҳруз.
- Мен ҳам. Хўш энди ичкарига марҳамат,-дея йўл бошлади Зокир.
- Шу ердан юқорига кўтариламиз, сизга хонангизни кўрсатаман,-деди Зокир.
Кейин улар лифт орқали олтинчи қаватга кўтарилишди.
- Бу қаватда раҳбаримиз Заҳро Асадовнанинг хоналари, раҳбарларнинг кенгаш хонаси ва сизнинг бўлимингиз, яъни маркетинг-менежмент бўлими жойлашган. Сизга алоҳида хона ажратилган, ёнингиздаги хонада сизни ёрдамчиларингиз бўлишади. Улар сиздан ҳам иш ўрганишади, ҳамда сизга ишларда ёрдам беришади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
- Қара, яна ўзинг нотўғри тушуняпсан.
- Э мен биламан-ку сизни қандай гапиришингизни!
- Ҳазиллашдим, онаси, мени биласан-ку, сенга ҳазил қилмасам кимга қиламан.
- Хуллас ҳеч қанақа уйланиш йўқ ҳозирча, олдин ўзингга кел, ёқадиганини топ, кейин маслаҳатлашамиз, уйланиш қочмайди.
- Яхши, нима десангиз шу,-деди Беҳруз.
Кейин Беҳруз ишга кетди.
- Нега ундай дедингиз, адаси?-деди Дилором опа эрига норози оҳангда гапириб.
- Нима дедим? Тағин нима ёқмади?
-Уйланаман деб турганида, сиз нега ҳеч қанақа уйланиш йўқ дедингиз? Ўзи эндигина уйланаман деганди.
- Кўрмаяпсанми аҳволини, ҳозир аламзада. Қизга жаҳл қилиб уйланаман деяпти. Бунақа қилиб оила қуришни нима кераги бор?
- Бўлди у мен учун йўқ деяпти-ку?
- Тўғри, эҳтимол шундайдир. Лекин ҳозир яна бироз сабр қилайлик. Кўнглига ёққани учраб қолар, кейин ўзи ёрилади.
- Қачон бунингиз яна севиб қоларкин деб умрим кутиш билан ўтиб кетади шекилли!
- Э қаёққа шошиб кетяпсана! Бўлди бироз кутамиз дедим, гап тамом,-деб Шуҳрат ака хонадан чиқиб кетди.
Беҳруз ишига кирар заҳоти бошлиқнинг хонасига кирди.
- Ассалому-алайкум, Ботир Раҳимович, мумкинми?
- Беҳрузбек, кираверинг, марҳамат ўтиринг.
- Раҳмат. Яхши келдингизми?
- Раҳмат, ўзингиз эрталабдан йўқлаганингизга қараганда бир қарорга келиб бўлган кўринасиз?
- Шунақа. Мен ўйлаб кўриб таклифингизга розилик билдиришга қарор қилдим.
- Жуда соз! Мана бу бошқа гап! Мени уялтириб қўймаслигингизни билардим! Унда бугуноқ нарсаларингизни йиғиштиринг, мен уларга хабар бераман, сизни кутиб олишади.
- Яхши тушунарли.
- Ишларингизда омад ва мувафаққият тилайман. Ҳар ҳафта келиб бу ерни ҳам ўз назоратингизда ушлаб туринг.
- Албатта, буёғидан кўнглингиз тўқ бўлсин. Энди менга руҳсат, ижозатингиз билан.
- Борақолинг, кўришгунча.
Беҳруз нарсаларини йиғиштириб машинасига ўтириб айтилган жойга йўл олди. У ерга етиб боргач, машинадан тушди ва анчагина нуфузли компания экан деб, хаёлидан ўтказди. Уни ўзи тенги бўлган бир йигит кутиб олди.
- Беҳруз Шуҳратович, яхши келдингизми? Сизни кутиб олиш учун чиққандим.
- Салом яхшимисиз, менлигимни қандай билдингиз?-сўради Беҳруз у билан қўл бериб сўрашаркан.
- Мен компаниянинг ходимлар бўлимида ишлайман, сиз ҳақингиздаги маълумотларни электрон манзилимизга юборишганди, ўшанда танишиб чиққандим ва расмингиздан билиб эслаб қолувдим,-кулди йигит.
- Тушунарли, хотирангиз яхши экан,-кулди Беҳруз ҳам.
- Ҳозиргина раҳбарингиз Ботир Раҳимович қўнғироқ қилиб йўлга чиққанингизни хабар қилгандилар, шунга кутиб олишга чиқувдим. Исмим Зокир.
- Беҳруз. Танишганимдан хурсандман,-деди Беҳруз.
- Мен ҳам. Хўш энди ичкарига марҳамат,-дея йўл бошлади Зокир.
- Шу ердан юқорига кўтариламиз, сизга хонангизни кўрсатаман,-деди Зокир.
Кейин улар лифт орқали олтинчи қаватга кўтарилишди.
- Бу қаватда раҳбаримиз Заҳро Асадовнанинг хоналари, раҳбарларнинг кенгаш хонаси ва сизнинг бўлимингиз, яъни маркетинг-менежмент бўлими жойлашган. Сизга алоҳида хона ажратилган, ёнингиздаги хонада сизни ёрдамчиларингиз бўлишади. Улар сиздан ҳам иш ўрганишади, ҳамда сизга ишларда ёрдам беришади.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍36❤8🥰1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Бахт бу - сиз 🥰🥰🥰
Бахт бу - сизни Хар доим севиб ардоклаб келадиган инсон Билан бирга эканлигингизда.....🤗🤗🤗
Бир хаводан нафас олишингизда.....😇😇😇
Бу дунёда борлигингиз бахт аслида....😍🤗🥰🥰❤️🍃
Хайрли тун!
Азизларим тунингиз тинч ва осуда бўлсин 🕊🕊
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Бахт бу - сизни Хар доим севиб ардоклаб келадиган инсон Билан бирга эканлигингизда.....🤗🤗🤗
Бир хаводан нафас олишингизда.....😇😇😇
Бу дунёда борлигингиз бахт аслида....😍🤗🥰🥰❤️🍃
Хайрли тун!
Азизларим тунингиз тинч ва осуда бўлсин 🕊🕊
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3🔥1
🍃Меҳрли инсонсиз азиз инсоним.
🍃Сизга фидо бўлсин тандаги жоним.
🍃Янги тонг тиладим сизга бир тилак.
🍃Кириб келаётган РАМАЗОН муборак.
🍃🕊🍃
💐Яқинларим ичида қалби уммоним.
💐Ҳеч кимга ўхшамас энг қадрдоним.
💐Қалби тоза, Дили пок, Ширин забоним.
💐Сизни доим асрасин Парвардигорим!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
🍃Сизга фидо бўлсин тандаги жоним.
🍃Янги тонг тиладим сизга бир тилак.
🍃Кириб келаётган РАМАЗОН муборак.
🍃🕊🍃
💐Яқинларим ичида қалби уммоним.
💐Ҳеч кимга ўхшамас энг қадрдоним.
💐Қалби тоза, Дили пок, Ширин забоним.
💐Сизни доим асрасин Парвардигорим!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1
#Бuсмuллаҳ.
Мехри дарё мехрибонларим Якшанба куни муборак!
Гўзал кунларни хадя этган Аллохимга хамд бўлсин!
Илохим хеч кимса бемор бўлмасин .
Дард қалбини ўртаб бедор бўлмасин
Икки дунё саодати насиб этсину .
Ўзингдан ўзгага мухтож қилмасин!
Ассалому алайкум ЯХШИЛАРИМ!
Кунингиз Хайрли ўтсин,
БАХТ ВА САОДАТ
Хамиша ҳамрохингиз бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Мехри дарё мехрибонларим Якшанба куни муборак!
Гўзал кунларни хадя этган Аллохимга хамд бўлсин!
Илохим хеч кимса бемор бўлмасин .
Дард қалбини ўртаб бедор бўлмасин
Икки дунё саодати насиб этсину .
Ўзингдан ўзгага мухтож қилмасин!
Ассалому алайкум ЯХШИЛАРИМ!
Кунингиз Хайрли ўтсин,
БАХТ ВА САОДАТ
Хамиша ҳамрохингиз бўлсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2🥰1
Ибратли ҳикоя
Онанинг бужмайган қўллари...
Шифокор йигит бир қизга совчи қўйди. Қиз йигитнинг оилавий аҳволидан хабардор бўлгач, никоҳ маросимига онасини олиб келмаслик шарти билан турмушга чиқишини билдирди.
Йигит нима қилишини билмай қолди ва устозларидан биридан маслаҳат сўради.
Устози ундан
-"Нега бундай шарт қўйди?" - деб сўраганда,
Йигит:
- "Отам бир ёшлигимда вафот этганлар, онам менга сарфлаш учун одамларнинг кирини ювувчи бўлиб ишлаганлар. Лекин бундай ўтмишим менинг кўп қийналишимга сабаб бўлган. Энди ўз ҳаётимни бошлашим керак", - деди.
Устози унга:
- "Менинг бир талабим бор, уйга бориб онангнинг қўлини ювиб қўясан ва эртага олдимга келасан, фикримни ўшанда айтаман", - деди.
Йигит уйига бориб онасидан қўлини узатишини сўраб, ювиб қўймоқчилигини айтди. Она қўлини узатганда ўғил у қўлга қараб йиғлаб юборди. Чунки кир ювиш асносида ёрилган, бужмайган қўлни йигит илк бор кўраётганди.
Йигит онасининг қўлини ювиб бўлгач эрта бўлишини кутмай устозига қўнғироқ қилиб,
-"Раҳмат сизга, нима қилишим кераклигини тушундим, бир кунимни, бир кунда ўтадиган никоҳ тўйимни деб онамни қурбон қилмайман, ахир онажоним менинг эртанги куним учун умрларини қурбон қилдилар", - деди.
Ота-оналаримизнинг хизматларида камарбаста бўлайлик!
Эшикка термулиб, "болам келиб қолса", - деб овқатни ўраб, кутиб ўтирадиган волидамизнинг ҳолларидан хабар олишни унутмайлик!
Онамизнинг юзларида табассум, кўзларида ёш билан қилган дуоларини олишнинг пайидан бўлайлик!
Аллоҳ таоло ота-онамизни паноҳида асрасин, умрларига, ризқларига барака берсин!
Ота-онаси вафот этганларнинг ота-оналарини Ўзи раҳматига олсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Онанинг бужмайган қўллари...
Шифокор йигит бир қизга совчи қўйди. Қиз йигитнинг оилавий аҳволидан хабардор бўлгач, никоҳ маросимига онасини олиб келмаслик шарти билан турмушга чиқишини билдирди.
Йигит нима қилишини билмай қолди ва устозларидан биридан маслаҳат сўради.
Устози ундан
-"Нега бундай шарт қўйди?" - деб сўраганда,
Йигит:
- "Отам бир ёшлигимда вафот этганлар, онам менга сарфлаш учун одамларнинг кирини ювувчи бўлиб ишлаганлар. Лекин бундай ўтмишим менинг кўп қийналишимга сабаб бўлган. Энди ўз ҳаётимни бошлашим керак", - деди.
Устози унга:
- "Менинг бир талабим бор, уйга бориб онангнинг қўлини ювиб қўясан ва эртага олдимга келасан, фикримни ўшанда айтаман", - деди.
Йигит уйига бориб онасидан қўлини узатишини сўраб, ювиб қўймоқчилигини айтди. Она қўлини узатганда ўғил у қўлга қараб йиғлаб юборди. Чунки кир ювиш асносида ёрилган, бужмайган қўлни йигит илк бор кўраётганди.
Йигит онасининг қўлини ювиб бўлгач эрта бўлишини кутмай устозига қўнғироқ қилиб,
-"Раҳмат сизга, нима қилишим кераклигини тушундим, бир кунимни, бир кунда ўтадиган никоҳ тўйимни деб онамни қурбон қилмайман, ахир онажоним менинг эртанги куним учун умрларини қурбон қилдилар", - деди.
Ота-оналаримизнинг хизматларида камарбаста бўлайлик!
Эшикка термулиб, "болам келиб қолса", - деб овқатни ўраб, кутиб ўтирадиган волидамизнинг ҳолларидан хабар олишни унутмайлик!
Онамизнинг юзларида табассум, кўзларида ёш билан қилган дуоларини олишнинг пайидан бўлайлик!
Аллоҳ таоло ота-онамизни паноҳида асрасин, умрларига, ризқларига барака берсин!
Ота-онаси вафот этганларнинг ота-оналарини Ўзи раҳматига олсин!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍12❤5👏1
К Е Ч И Р И Н Г ‼️
Рамазон ойини кириб келишига бир неча кун қолгандан бошлаб, кечирим сўрамоқ ва миннатдорман дейиш лозим! Шунинг учун мен, сиздан кечирим сўрайман ва борингизга шукур дейман орамизда билиб билмай хатоликлар ўтган бўлса мен кечирдим имкони бўлса сиз хам кечириб қўйинг.
Бу смсни УЗР сўраб, борингизга ШУКУР демоқчи бўлган инсонларингизга жўнатинг, шунчаки уларнинг борлиги учун ва менга ҳам жўнатинг, агар мен уларни қаторига кирсам ☺️
Келаётган Рамазон ойи муборак!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Рамазон ойини кириб келишига бир неча кун қолгандан бошлаб, кечирим сўрамоқ ва миннатдорман дейиш лозим! Шунинг учун мен, сиздан кечирим сўрайман ва борингизга шукур дейман орамизда билиб билмай хатоликлар ўтган бўлса мен кечирдим имкони бўлса сиз хам кечириб қўйинг.
Бу смсни УЗР сўраб, борингизга ШУКУР демоқчи бўлган инсонларингизга жўнатинг, шунчаки уларнинг борлиги учун ва менга ҳам жўнатинг, агар мен уларни қаторига кирсам ☺️
Келаётган Рамазон ойи муборак!
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍3
Бу ҳикоямни анча олдин ҳам эълон қилган эдим. Яна сўрашди. Излаб топишгани учун ва эътибор учун раҳмат. Хурсанд бўлдим 😊
(Ёки аёлнинг макри ҳаққида)
Тарихий воқеъий ҳикоя.
Муаллиф: Зейл Лейла Мустафасайяр
Бу ҳикояни жаннатмакон бибижоним Қамарнисо Файзуллохон қизи айтиб берган эдилар.
Бухоро Амирлигининг сўнгги Амири Олимхон Аркини ўз замонасида «Шаҳар ичидаги шаҳар»деб аташарди.Бунга сабаб Арк ичида ҳаммомдан тортиб сартарошхонаю,зардўзхонаю дўзандахона(тикувчилик),хуллас нимаики зарурати бўлса тирик жоннинг ҳаммасини Арк ичида раво қилиш имкони бор эди.Масжид,аёллар илмхонаси,зарбхона,мусиқа мактаби хуллас ўз номига яраша шаҳар ичра шаҳар эди.Мана шу ўз замонининг таъбир жоиз бўлса Маиший хизмат соҳасини билимли,оқил ва ниҳоятда хушсурат,келишган қадду-қоматли Маҳмуджон бошқарарди.Ўттиз ёшлардаги бу йигит Арк аҳли ичида обрў-эътибор,ҳурмат қозонган шахс эди.Ўз тижорат расталарига эга бу йигитнинг ишқи Бухоро шаҳар ҳокими Азизхоннинг невараси Гулжаҳон пошшохонга тушди.Ўн тўрт ёшлик Гулжаҳон пошшохон Жўйбори Калондаги бувиси қурдирган аёллар Мадрасасида ўқир,ҳунардан зардўзликни пухта эгаллаган,араб,форс,турк тилларини хуб ва равон билган қиз эди.Ҳаммасидан ҳам нафис рафтори,инжа ҳусни тилларга тушган,уни ҳасми -ҳалоли бўлмоғини орзу қилган давлатмандлар бисёр эдилар.Азизхон Маҳмуджонни маъқул кўриб Гулжаҳон пошшохон унинг хонадонига келин бўлиб тушган кун Мир Араб кўчасининг Аркка туташган жойигача барчага тўёналар тарқатилди.Келиннинг жамоли,куёвнинг камолини мақтамаган қолмади.
Асал ойининг ширин кунларидан сармаст Маҳмуджон ишдан уйга шошарди.Гўзал келинчак эса ёрини табассум билан кутиб оларди.Гулжаҳон пошшохоннинг феълида ажиб бир шўхлик бор эди.Ҳазилни,кулгини хуш кўрарди.Оила даврасида,қайнона -қайнотаси олдидаги шармгинлик,тортинчоқлиги хобгоҳига кирган маҳали туман мисоли тарқаб кетгандай бўлар эди.Маҳмуджон билан ҳазиллашиб унида кулдирар,ўзида қаҳ-қаҳ отиб кулар эди.Маҳмуджон эса уни -Ҳай Пошшохон,секинроқ ,секинроқ -дея ўзи кўзлари ёшланиб кулганча пастроқ кулишга чақирарди.Бир куни Гулжаҳоннинг ҳазилидан эри ранжиди.Ҳазил ҳам беўхшов чиқдида!Маҳмуджон тасбеҳ ўгириб ўтираркан,Гулжаҳон зерикди.Секин бориб эрининг кўркам соқолидан бир толасини шартта юлди.Кейин ўзи қиқирлаганча кулиб уйнинг бурчагига қочди.Маҳмуджон бир норизо қараб қўйдию,индамай тасбеҳ ўгиришда давом этди.Бироз туриб Гулжаҳон яна шу ишини такрорлади.Энди Маҳмуджон ростакамига жаҳли чиқди.
-Бу не адабсизлик Пошшохон?Ким айтади сизни мадраса толибаси деб?Сал одобни ўргансангиз бўларди.Ҳазилнингда ўрни бор Пошшо!
Эрининг бу сўзлари Гулжаҳонга қаттиқ таъсир қилди.У бунақа муомалани кутмаган эди.Ҳали болалик табиати тарк этмаган қиз кўзлари жиққа ёшга тўлди.Эркалиги,болалиги бир бўлиб унинг ҳам тилидан ўйламай сўзлар айттирди.
-Азалдан тенгим эмасдингиз хўжам.Бобомга ҳам,падаримга ҳам ҳайронманки,мани ўттиз ёшдаги чолга узатдилар.Ўз тенгимга узатсалар тушунармиди...
-Нима?Сиз не деётганингизни англаётирмисиз?Ўттиз ёшли чол?Астаъфуруллоҳ!-Маҳмуджон ғазабдан қизариб кетсада ўзини босишга уринди.Гулжаҳон эса ёноқларида ёши думалаб яна сўзида давом этди.
-Сизни мен суйдимда.Бошқа ҳеч бир аёл сизни на суймас,на қайрилиб қарамас.Сиз эса ҳақиқатда тенгим эмассиз!
Бу сўзлар Маҳмуджоннинг иззат нафсига тегди.
-Суярлар бегим!-деди у истеҳзо билан Гулжаҳон пошшохонга.-Мана кўрарсиз ҳали,шундоқким суярлар.Ва суйганлар сизданда гўзалроқ ва сўзлари ширин,андишалироқ бўларлар.
Шундан сўнг Маҳмуджон икки уч кун ўтиб Самарқанд сафарига отланди.Самарқандга етиб келиб карвон саройдан ҳужра олиб,ҳаққини тўлагач,лаш лушини қолдириб Гўри Амир мақбарасини зиёрат қилиб келмоқни ихтиёр этди.Мақбара зиёратидан чиқиб ўша ерда сотилаётган нўхатшўракдан бир косасини еб олиб,сўнг шаҳар саёҳатида давом этди.Афросиёб кўчаларини айланаркан нўхатшўрак ўз кучини кўрсатиб ниҳоятда чанқади.Томоғи қақраганча тўрт томонга аланглаб қудуқ қирди.Қудуқни кўрмадику,аммо қулоғига яқин ўртадан товуш чалинди.
-Машкооооооббб,машкоооооббб
Касеки ҳастет дардманду бетооооб
Гўдакону,пирону,жавону моҳтооооббб
Ба ҳамайи жумла дарду давоооо ооообббб
Таржимаси:Машкоб,машкоб
(Ёки аёлнинг макри ҳаққида)
Тарихий воқеъий ҳикоя.
Муаллиф: Зейл Лейла Мустафасайяр
Бу ҳикояни жаннатмакон бибижоним Қамарнисо Файзуллохон қизи айтиб берган эдилар.
Бухоро Амирлигининг сўнгги Амири Олимхон Аркини ўз замонасида «Шаҳар ичидаги шаҳар»деб аташарди.Бунга сабаб Арк ичида ҳаммомдан тортиб сартарошхонаю,зардўзхонаю дўзандахона(тикувчилик),хуллас нимаики зарурати бўлса тирик жоннинг ҳаммасини Арк ичида раво қилиш имкони бор эди.Масжид,аёллар илмхонаси,зарбхона,мусиқа мактаби хуллас ўз номига яраша шаҳар ичра шаҳар эди.Мана шу ўз замонининг таъбир жоиз бўлса Маиший хизмат соҳасини билимли,оқил ва ниҳоятда хушсурат,келишган қадду-қоматли Маҳмуджон бошқарарди.Ўттиз ёшлардаги бу йигит Арк аҳли ичида обрў-эътибор,ҳурмат қозонган шахс эди.Ўз тижорат расталарига эга бу йигитнинг ишқи Бухоро шаҳар ҳокими Азизхоннинг невараси Гулжаҳон пошшохонга тушди.Ўн тўрт ёшлик Гулжаҳон пошшохон Жўйбори Калондаги бувиси қурдирган аёллар Мадрасасида ўқир,ҳунардан зардўзликни пухта эгаллаган,араб,форс,турк тилларини хуб ва равон билган қиз эди.Ҳаммасидан ҳам нафис рафтори,инжа ҳусни тилларга тушган,уни ҳасми -ҳалоли бўлмоғини орзу қилган давлатмандлар бисёр эдилар.Азизхон Маҳмуджонни маъқул кўриб Гулжаҳон пошшохон унинг хонадонига келин бўлиб тушган кун Мир Араб кўчасининг Аркка туташган жойигача барчага тўёналар тарқатилди.Келиннинг жамоли,куёвнинг камолини мақтамаган қолмади.
Асал ойининг ширин кунларидан сармаст Маҳмуджон ишдан уйга шошарди.Гўзал келинчак эса ёрини табассум билан кутиб оларди.Гулжаҳон пошшохоннинг феълида ажиб бир шўхлик бор эди.Ҳазилни,кулгини хуш кўрарди.Оила даврасида,қайнона -қайнотаси олдидаги шармгинлик,тортинчоқлиги хобгоҳига кирган маҳали туман мисоли тарқаб кетгандай бўлар эди.Маҳмуджон билан ҳазиллашиб унида кулдирар,ўзида қаҳ-қаҳ отиб кулар эди.Маҳмуджон эса уни -Ҳай Пошшохон,секинроқ ,секинроқ -дея ўзи кўзлари ёшланиб кулганча пастроқ кулишга чақирарди.Бир куни Гулжаҳоннинг ҳазилидан эри ранжиди.Ҳазил ҳам беўхшов чиқдида!Маҳмуджон тасбеҳ ўгириб ўтираркан,Гулжаҳон зерикди.Секин бориб эрининг кўркам соқолидан бир толасини шартта юлди.Кейин ўзи қиқирлаганча кулиб уйнинг бурчагига қочди.Маҳмуджон бир норизо қараб қўйдию,индамай тасбеҳ ўгиришда давом этди.Бироз туриб Гулжаҳон яна шу ишини такрорлади.Энди Маҳмуджон ростакамига жаҳли чиқди.
-Бу не адабсизлик Пошшохон?Ким айтади сизни мадраса толибаси деб?Сал одобни ўргансангиз бўларди.Ҳазилнингда ўрни бор Пошшо!
Эрининг бу сўзлари Гулжаҳонга қаттиқ таъсир қилди.У бунақа муомалани кутмаган эди.Ҳали болалик табиати тарк этмаган қиз кўзлари жиққа ёшга тўлди.Эркалиги,болалиги бир бўлиб унинг ҳам тилидан ўйламай сўзлар айттирди.
-Азалдан тенгим эмасдингиз хўжам.Бобомга ҳам,падаримга ҳам ҳайронманки,мани ўттиз ёшдаги чолга узатдилар.Ўз тенгимга узатсалар тушунармиди...
-Нима?Сиз не деётганингизни англаётирмисиз?Ўттиз ёшли чол?Астаъфуруллоҳ!-Маҳмуджон ғазабдан қизариб кетсада ўзини босишга уринди.Гулжаҳон эса ёноқларида ёши думалаб яна сўзида давом этди.
-Сизни мен суйдимда.Бошқа ҳеч бир аёл сизни на суймас,на қайрилиб қарамас.Сиз эса ҳақиқатда тенгим эмассиз!
Бу сўзлар Маҳмуджоннинг иззат нафсига тегди.
-Суярлар бегим!-деди у истеҳзо билан Гулжаҳон пошшохонга.-Мана кўрарсиз ҳали,шундоқким суярлар.Ва суйганлар сизданда гўзалроқ ва сўзлари ширин,андишалироқ бўларлар.
Шундан сўнг Маҳмуджон икки уч кун ўтиб Самарқанд сафарига отланди.Самарқандга етиб келиб карвон саройдан ҳужра олиб,ҳаққини тўлагач,лаш лушини қолдириб Гўри Амир мақбарасини зиёрат қилиб келмоқни ихтиёр этди.Мақбара зиёратидан чиқиб ўша ерда сотилаётган нўхатшўракдан бир косасини еб олиб,сўнг шаҳар саёҳатида давом этди.Афросиёб кўчаларини айланаркан нўхатшўрак ўз кучини кўрсатиб ниҳоятда чанқади.Томоғи қақраганча тўрт томонга аланглаб қудуқ қирди.Қудуқни кўрмадику,аммо қулоғига яқин ўртадан товуш чалинди.
-Машкооооооббб,машкоооооббб
Касеки ҳастет дардманду бетооооб
Гўдакону,пирону,жавону моҳтооооббб
Ба ҳамайи жумла дарду давоооо ооообббб
Таржимаси:Машкоб,машкоб
👍12
Кимки бор хастаю бетоб
Гўдаклар,қариялар,ёшлару маҳтоб
Жўмланинг дардига сувдир даво
Бу ўша замонларда тоғ чашмаларидан тип тиниқ зилол сувни мол терисидан тикилган махсус мешларда олиб келиб сотадиган сув сотувчилар ,маҳаллий халқ Мешкоб,Самарқанд ва Бухоронинг тожикзабон аҳолиси Машкоб деб атайдиган кишининг ўзининг келганини билдириб айтаётган қўшиғи эди.Маҳмуджонни оёқлари ўша томонга бошлади.Ўзидан эллик олтмиш одим нарироқда турган Машкоб бир дарвозадан пулини олиб кармонига солдида яна Самарқанд кўчаларини бошига кўтарганча машҳур қўшиғини айтиб кетди.Маҳмуджоннинг
-Ҳой Машкоооб,Машкоооб,тўхта бир пас дея чақиргани унинг овозининг баланд пардасида эшитилмади ҳам.Ташналик қийнаётган йигит боя машкоб сув сотиб кетган дарвозани тақиллатди.Нақшинкор ёғоч дарвозанинг мис ҳалқаларини қуббасига ураркан ичкаридан бир ажиб нафис товуш эшитилди.
-Хизматкоримиз юмуш билан бир ёққа кетганди.Уйда бошқа эркак йўқ.Шу сабаб ўзим чиқишимдан ўзга илож қолмади.Не юмуш бор меҳмон?
Дарвоза ортидан эшитилган сас ўн саккиз ўн тўққиз ёшлардаги заифага хос бўлиб инчунин ёқимли эдики Маҳмуджон лол туриб қолди бир муддат.Қизнинг не юмуш борлигини суриштиришдан олдинги тушунтириши унинг одобидан ҳам дарак эди.
-Ниҳоят чанқадим сингил.Машкобга етолмадим.Сув бермоқ савоб дейдилар.Бир коса сув беринг....Худо ёрлақасин сизни-деди ниҳоят у ўзини қўлга олиб.
-Бир муддат..Ҳозир....-мафтункор овоз соҳибасининг дарвоза олдидан узоқлашаётганини ғарч солинган ковушлари билдирди.Бир оздан сўнг дарвоза оғир ғижирлаб қия очилдида,ўша замонларда камёб ва қимматбаҳо бўлган хитойи чинни косада сув тутилди.Четларига тилла сувидан ҳал югуртирилиб,ҳаворанг гуллар солинган жонон косаданам бу косани тутиб турган қўллар ақлни олгувчи эди.Оппоқ билакларни олтин билакузуклар безаб турар,ҳусайни узум донасини эслатгувчи бармоқларда гавҳар кўзли узуклар ёниб кўзни олгудек,шу сутдек оқ қўллага қондек қип қизил хинодан нақшлар солинган эди.Коса ва бу қўллар баробарида дарвозанинг қия очиғидан гупиллаб чиққанча гулоб иси димоққа урилди.Маҳмуджон косани олиб муздек сувни сипқордида,ичига битта бухорий тилло танга солиб қайтарди.
-Умрингиздан барака топинг.Сувдек сероб бўлинг!
-Савоб пулга сотилмайди меҳмон.Тиллони олинг.Бизни ерга урманг...
Қизнинг бу сўзларидан сўнг у коса ичидан тиллони олиб,косанинг иккинчи четидан ушлаганча шундай деди:
-Шу савобни ҳар кун қила оласизми?
-Эртага келиб дарвозани тақиллатсангиз хизматкоримиз сув олиб чиқади.Саломат бўлинг.
Ёпилган дарвоза олдида анча туриб қолган Маҳмуджон оёғини зўрға ўзига бўйсундириб узоқлашди.Намозшомгача шаҳар айланиб карвонсаройга қайтди ҳамки,хаёлидан ўша мафтункор овоз,ҳушини олган оппоқ қўллар кетмади.Амирнинг саройида нуфузли амал эгаси бўлмиш Маҳмуджон не не гўзалларни кўрмади Аркда.Лекин бунчалик ақлу ҳушини банд этолмаганди ҳеч бир санам.Нега бугун биргина қўлию,овозини эшитиб бу қадар юрагига олов тушди?Не синоат бу?Кечаси уйқусида ҳам ҳаловат бўлмади унинг.Оёқлари эртаси чошгоҳ маҳали яна ўша кўчага бошлади.Қалтироқ қўллари яна ўша мис ҳалқани қуббага ураркан ақлини олган оппоқ қўллардан сув ичмакни орзу қиларди.Дарвозани баланд бўйли,бошига салла ўраган ҳабаш қул очди.
-Ассалом Алейкум.Хизмат?-деди у қўлини кўксига қўйганча.Лаҳжасиз гапиришидан болалигидан бери шу диёрлардалигини билиш мумкин эди қулнинг.
-Ваалайкум Ассалом.Бекангизга бир савоб тилаб юрган гадо келибдур деб хабар беринг иним-деди Маҳмуджон ҳам қўлини кўксига қўйганча.
Ҳабаш қул қаршисидаги йигитнинг банорас тўни,ипак салласию,хром этиги,бармоғидаги қора гавҳар кўзли узугига ҳайрон бўлиб қаради.
-Савоб тилаб юрган...гадо?Сизму ўша гадо?
-Мен ўша гадо-деди Маҳмуджон кулимсираб.Қул индамай бошини қимирлатиб кириб кетди.Бир оз ўтгач бир косада сув олиб чиқиб узатди.Маҳмуджон сувни ичиб ичига бежиримгина тилла зулфибодом (аёллар соч безаги)солиб қайтарди.
-Бир пас шошманг меҳмон-деди ҳабаш қул.-Мен бекадан берухсат ололмайман бу туҳфани.Кетмай туринг...-у шундай деганча ичкарига кириб кетди.Зум ўтмай қайтиб чиқиб зулфибодомни Маҳмуджоннинг қўлига тутқазди.
Гўдаклар,қариялар,ёшлару маҳтоб
Жўмланинг дардига сувдир даво
Бу ўша замонларда тоғ чашмаларидан тип тиниқ зилол сувни мол терисидан тикилган махсус мешларда олиб келиб сотадиган сув сотувчилар ,маҳаллий халқ Мешкоб,Самарқанд ва Бухоронинг тожикзабон аҳолиси Машкоб деб атайдиган кишининг ўзининг келганини билдириб айтаётган қўшиғи эди.Маҳмуджонни оёқлари ўша томонга бошлади.Ўзидан эллик олтмиш одим нарироқда турган Машкоб бир дарвозадан пулини олиб кармонига солдида яна Самарқанд кўчаларини бошига кўтарганча машҳур қўшиғини айтиб кетди.Маҳмуджоннинг
-Ҳой Машкоооб,Машкоооб,тўхта бир пас дея чақиргани унинг овозининг баланд пардасида эшитилмади ҳам.Ташналик қийнаётган йигит боя машкоб сув сотиб кетган дарвозани тақиллатди.Нақшинкор ёғоч дарвозанинг мис ҳалқаларини қуббасига ураркан ичкаридан бир ажиб нафис товуш эшитилди.
-Хизматкоримиз юмуш билан бир ёққа кетганди.Уйда бошқа эркак йўқ.Шу сабаб ўзим чиқишимдан ўзга илож қолмади.Не юмуш бор меҳмон?
Дарвоза ортидан эшитилган сас ўн саккиз ўн тўққиз ёшлардаги заифага хос бўлиб инчунин ёқимли эдики Маҳмуджон лол туриб қолди бир муддат.Қизнинг не юмуш борлигини суриштиришдан олдинги тушунтириши унинг одобидан ҳам дарак эди.
-Ниҳоят чанқадим сингил.Машкобга етолмадим.Сув бермоқ савоб дейдилар.Бир коса сув беринг....Худо ёрлақасин сизни-деди ниҳоят у ўзини қўлга олиб.
-Бир муддат..Ҳозир....-мафтункор овоз соҳибасининг дарвоза олдидан узоқлашаётганини ғарч солинган ковушлари билдирди.Бир оздан сўнг дарвоза оғир ғижирлаб қия очилдида,ўша замонларда камёб ва қимматбаҳо бўлган хитойи чинни косада сув тутилди.Четларига тилла сувидан ҳал югуртирилиб,ҳаворанг гуллар солинган жонон косаданам бу косани тутиб турган қўллар ақлни олгувчи эди.Оппоқ билакларни олтин билакузуклар безаб турар,ҳусайни узум донасини эслатгувчи бармоқларда гавҳар кўзли узуклар ёниб кўзни олгудек,шу сутдек оқ қўллага қондек қип қизил хинодан нақшлар солинган эди.Коса ва бу қўллар баробарида дарвозанинг қия очиғидан гупиллаб чиққанча гулоб иси димоққа урилди.Маҳмуджон косани олиб муздек сувни сипқордида,ичига битта бухорий тилло танга солиб қайтарди.
-Умрингиздан барака топинг.Сувдек сероб бўлинг!
-Савоб пулга сотилмайди меҳмон.Тиллони олинг.Бизни ерга урманг...
Қизнинг бу сўзларидан сўнг у коса ичидан тиллони олиб,косанинг иккинчи четидан ушлаганча шундай деди:
-Шу савобни ҳар кун қила оласизми?
-Эртага келиб дарвозани тақиллатсангиз хизматкоримиз сув олиб чиқади.Саломат бўлинг.
Ёпилган дарвоза олдида анча туриб қолган Маҳмуджон оёғини зўрға ўзига бўйсундириб узоқлашди.Намозшомгача шаҳар айланиб карвонсаройга қайтди ҳамки,хаёлидан ўша мафтункор овоз,ҳушини олган оппоқ қўллар кетмади.Амирнинг саройида нуфузли амал эгаси бўлмиш Маҳмуджон не не гўзалларни кўрмади Аркда.Лекин бунчалик ақлу ҳушини банд этолмаганди ҳеч бир санам.Нега бугун биргина қўлию,овозини эшитиб бу қадар юрагига олов тушди?Не синоат бу?Кечаси уйқусида ҳам ҳаловат бўлмади унинг.Оёқлари эртаси чошгоҳ маҳали яна ўша кўчага бошлади.Қалтироқ қўллари яна ўша мис ҳалқани қуббага ураркан ақлини олган оппоқ қўллардан сув ичмакни орзу қиларди.Дарвозани баланд бўйли,бошига салла ўраган ҳабаш қул очди.
-Ассалом Алейкум.Хизмат?-деди у қўлини кўксига қўйганча.Лаҳжасиз гапиришидан болалигидан бери шу диёрлардалигини билиш мумкин эди қулнинг.
-Ваалайкум Ассалом.Бекангизга бир савоб тилаб юрган гадо келибдур деб хабар беринг иним-деди Маҳмуджон ҳам қўлини кўксига қўйганча.
Ҳабаш қул қаршисидаги йигитнинг банорас тўни,ипак салласию,хром этиги,бармоғидаги қора гавҳар кўзли узугига ҳайрон бўлиб қаради.
-Савоб тилаб юрган...гадо?Сизму ўша гадо?
-Мен ўша гадо-деди Маҳмуджон кулимсираб.Қул индамай бошини қимирлатиб кириб кетди.Бир оз ўтгач бир косада сув олиб чиқиб узатди.Маҳмуджон сувни ичиб ичига бежиримгина тилла зулфибодом (аёллар соч безаги)солиб қайтарди.
-Бир пас шошманг меҳмон-деди ҳабаш қул.-Мен бекадан берухсат ололмайман бу туҳфани.Кетмай туринг...-у шундай деганча ичкарига кириб кетди.Зум ўтмай қайтиб чиқиб зулфибодомни Маҳмуджоннинг қўлига тутқазди.
👍10
-Савобнинг қиймати зулфибодомчалик эмас экан.Бека шундай дедилар.Савоб тилаб келмоқ истасангиз бемалол экан.
Савобталаб гадо эртасига коса ичига ёқут ва феруза билан безатилган билак узук солди.Худди кечагидек қайтарилди бу ҳам.Эртаси куни солинган нақшинкор,марваридлари жимирлаб кўз олгувчи зебигардон ҳам савобнинг қийматича келмади.Тўртинчи куни Маҳмуджон косанинг ичига солиб берган савоб ҳаққини олиб кириб кетган ҳабаш қул анчагина жим бўлиб кетди.Коса ичидаги туҳфа ҳақиқатда нархи арзон бўлсада кўнгил олдида қиймати юксак эди.
Бироздан сўнг ҳабаш қул қайтиб чиқиб косани Маҳмуджонга чўзди.Минг хавотиру ҳадик ила йигит коса ичига нигоҳ ташлади.Кичкина қизил оғзи ипак ип билан боғланган кимхоб халтача бор эди коса ичида.Қиз Маҳмуджон солиб юборган қизил атиргул ғунчасини олиб,ўрнига ушбу халтачани солиб юборган эди.Шоша пиша халтачани очиб қаради.Мошдек катталикдаги қора инжу ва мўъжазгина най қилиб ўралган қоғоз.Юраги гупиллаб урганча мактубни очиб ўқимакка тутинди.Икки масра ғазал ёзилган эди унда.
Муғжа қатида ғалат келмиш дури ғалтон
Гулбарги қати қаро инжу каби лахтайи қон.
(Муғжа -ғунча.Форс.)
Демак зукко қиз ғунча гулбарглари қатига яширинган оқ ҳинд дурини топибмиш.Ҳабаш қул маънодор кулимсиради.
-Эрта чошгоҳда гузар бошидаги чойхонага келинг меҳмон.Бир пиёла чой ичамиз...-деди у оппоқ тишларини кўрсатиб ҳамон кулимсираб.Маҳмуджон қўлини кўксига қўйиб бошини хиёл эгди розилик аломатида.
Тунни ҳали кўрмай туриб ўзига мафтун қилган нотанишнинг байтини қайта қайта такрорлаб тонгга улаган Маҳмуджон чойхонага анча эрта келди белгиланган вақтдан.Чошгоҳда эса ваъдалашилганидек ҳабаш қул ҳам келиб қолди.Салом аликдан сўнг уни ўтиришга таклиф қилиб нон чой,ширинлик ва балиқ буюртирди Маҳмуджон.Луқмайи ҳалолдан лаззатлироқ таом бор эканми дунёда..
Овқатдан сўнг чой устида ҳабаш ўзи ҳаққида ҳикоя қилиб берди.
-Исмим Ғулом -дея сўзини бошлади у.-Асли қай юртданлигимни ҳам,асл исмимни ҳам билмайман.Бекамнинг исмлари Таманно.Беканинг боболари,савдогар Қодирбой мени қул бозордан сотиб олганларида ўн тўрт ёшда эдим.Бекамни ўзим кўтариб катта қилганман.Таманно бегим ўн тўрт ёшдалигида оталари Собирбой Самарқанднинг энг бадавлат кишиларидан бўлмиш Назифхонга узатдилар.Бекам тўртинчи хотин бўлиб тушдилар.Эллик саккиз ёшли Назифхоннинг олдинги уч хотинидан фарзанди йўқ.Бекам ҳам беш йилдан бери мана фарзанд кўрмадилар.Назифхон олдинги уч хотинига ҳовли жой ва биттадан дўкон инъом қилиб талоғини бериб юборди.Таманно бегимга боғланиб қолмишми,ёки ҳали ҳануз фарзанд кўриш умиди борми талоқ бермади.Назифхон тунд феъл,қўрс одам.Эртадан то хуфтангача газмол,мўйна,чарм ва қимматбаҳо тошлар дўконларида кунини ўтказади.Бекам ниҳоятда тирноққа зор ўтаётганликларидан қайғуриб ,кўз ёш тўкадилар.Нечча маротиба оталарига айтгани бетлари чидамай,акалари Соҳиббойга арз қилдилар.Ёш умрим ўтиб бормоқда,мени ажратиб олингиз дея ёлвордилар.Аммо Соҳиббой Назифхоннинг салобатидан ҳайиқур.Давлати ҳам,қудрати ҳам ортиқроқ унинг.Шунақа гаплар бек йигит.Ўзингиз қаердан бўласиз?Исмингиз ким?Касби корингиз нима?
Ғуломнинг айтиб берганлари таъсирида карахт ўтирган Маҳмуджон унинг саволига Бухороданлиги ,исми шарифи ва касби корини қисқа айтдиб бердию,яна ўз хаёллари уммонига шўнғиди.
-Менга энди рухсат Маҳмуджон.Нон туз учун ташаккур.Эртага пешинда Сизни меҳмонга таклиф қиламиз.Марҳамат қилинг.
Шундай дея Ғулом ўрнидан туриб кетишга чоғланаркан эртага кутишини қайта қайта тайинлади.Маҳмуджон мезбон кимлигини сўрашга тортинди.Миясида эса мезбон ким бўлса экан,Ғуломми,Назифхонми,Таманноми деган савол чарх урарди.Аслида бу Таманнонинг уни яқиндан кўриб,Ғулом орқали сўзлашиш учун тузган режаси эди.
Меҳмондорчиликка Маҳмуджон кичикроқ патнисда тўла марварид,ёқут,гавҳар(сапфир),феруза,зумрад тошлардан аралаштириб солиб,бежиримгина саватчага солинган ширинликлар устига қўйиб,ипак рўмол билан устини ёпиб олиб борди.Аййй,қизимааа,кўнгил баъзи пайт андоқки ақлу-тамизни енгар...Таманно бойликка ,тақинчоққа кўзи тўқ бўлсада эркакнинг меҳри,эътиборига зор эдида.Уззу кун ҳайҳотдек ҳовлида ахта қул Ғуломдан ва гунг хизматкор аёлдан бошқа кимсани кўрмас эканда
Савобталаб гадо эртасига коса ичига ёқут ва феруза билан безатилган билак узук солди.Худди кечагидек қайтарилди бу ҳам.Эртаси куни солинган нақшинкор,марваридлари жимирлаб кўз олгувчи зебигардон ҳам савобнинг қийматича келмади.Тўртинчи куни Маҳмуджон косанинг ичига солиб берган савоб ҳаққини олиб кириб кетган ҳабаш қул анчагина жим бўлиб кетди.Коса ичидаги туҳфа ҳақиқатда нархи арзон бўлсада кўнгил олдида қиймати юксак эди.
Бироздан сўнг ҳабаш қул қайтиб чиқиб косани Маҳмуджонга чўзди.Минг хавотиру ҳадик ила йигит коса ичига нигоҳ ташлади.Кичкина қизил оғзи ипак ип билан боғланган кимхоб халтача бор эди коса ичида.Қиз Маҳмуджон солиб юборган қизил атиргул ғунчасини олиб,ўрнига ушбу халтачани солиб юборган эди.Шоша пиша халтачани очиб қаради.Мошдек катталикдаги қора инжу ва мўъжазгина най қилиб ўралган қоғоз.Юраги гупиллаб урганча мактубни очиб ўқимакка тутинди.Икки масра ғазал ёзилган эди унда.
Муғжа қатида ғалат келмиш дури ғалтон
Гулбарги қати қаро инжу каби лахтайи қон.
(Муғжа -ғунча.Форс.)
Демак зукко қиз ғунча гулбарглари қатига яширинган оқ ҳинд дурини топибмиш.Ҳабаш қул маънодор кулимсиради.
-Эрта чошгоҳда гузар бошидаги чойхонага келинг меҳмон.Бир пиёла чой ичамиз...-деди у оппоқ тишларини кўрсатиб ҳамон кулимсираб.Маҳмуджон қўлини кўксига қўйиб бошини хиёл эгди розилик аломатида.
Тунни ҳали кўрмай туриб ўзига мафтун қилган нотанишнинг байтини қайта қайта такрорлаб тонгга улаган Маҳмуджон чойхонага анча эрта келди белгиланган вақтдан.Чошгоҳда эса ваъдалашилганидек ҳабаш қул ҳам келиб қолди.Салом аликдан сўнг уни ўтиришга таклиф қилиб нон чой,ширинлик ва балиқ буюртирди Маҳмуджон.Луқмайи ҳалолдан лаззатлироқ таом бор эканми дунёда..
Овқатдан сўнг чой устида ҳабаш ўзи ҳаққида ҳикоя қилиб берди.
-Исмим Ғулом -дея сўзини бошлади у.-Асли қай юртданлигимни ҳам,асл исмимни ҳам билмайман.Бекамнинг исмлари Таманно.Беканинг боболари,савдогар Қодирбой мени қул бозордан сотиб олганларида ўн тўрт ёшда эдим.Бекамни ўзим кўтариб катта қилганман.Таманно бегим ўн тўрт ёшдалигида оталари Собирбой Самарқанднинг энг бадавлат кишиларидан бўлмиш Назифхонга узатдилар.Бекам тўртинчи хотин бўлиб тушдилар.Эллик саккиз ёшли Назифхоннинг олдинги уч хотинидан фарзанди йўқ.Бекам ҳам беш йилдан бери мана фарзанд кўрмадилар.Назифхон олдинги уч хотинига ҳовли жой ва биттадан дўкон инъом қилиб талоғини бериб юборди.Таманно бегимга боғланиб қолмишми,ёки ҳали ҳануз фарзанд кўриш умиди борми талоқ бермади.Назифхон тунд феъл,қўрс одам.Эртадан то хуфтангача газмол,мўйна,чарм ва қимматбаҳо тошлар дўконларида кунини ўтказади.Бекам ниҳоятда тирноққа зор ўтаётганликларидан қайғуриб ,кўз ёш тўкадилар.Нечча маротиба оталарига айтгани бетлари чидамай,акалари Соҳиббойга арз қилдилар.Ёш умрим ўтиб бормоқда,мени ажратиб олингиз дея ёлвордилар.Аммо Соҳиббой Назифхоннинг салобатидан ҳайиқур.Давлати ҳам,қудрати ҳам ортиқроқ унинг.Шунақа гаплар бек йигит.Ўзингиз қаердан бўласиз?Исмингиз ким?Касби корингиз нима?
Ғуломнинг айтиб берганлари таъсирида карахт ўтирган Маҳмуджон унинг саволига Бухороданлиги ,исми шарифи ва касби корини қисқа айтдиб бердию,яна ўз хаёллари уммонига шўнғиди.
-Менга энди рухсат Маҳмуджон.Нон туз учун ташаккур.Эртага пешинда Сизни меҳмонга таклиф қиламиз.Марҳамат қилинг.
Шундай дея Ғулом ўрнидан туриб кетишга чоғланаркан эртага кутишини қайта қайта тайинлади.Маҳмуджон мезбон кимлигини сўрашга тортинди.Миясида эса мезбон ким бўлса экан,Ғуломми,Назифхонми,Таманноми деган савол чарх урарди.Аслида бу Таманнонинг уни яқиндан кўриб,Ғулом орқали сўзлашиш учун тузган режаси эди.
Меҳмондорчиликка Маҳмуджон кичикроқ патнисда тўла марварид,ёқут,гавҳар(сапфир),феруза,зумрад тошлардан аралаштириб солиб,бежиримгина саватчага солинган ширинликлар устига қўйиб,ипак рўмол билан устини ёпиб олиб борди.Аййй,қизимааа,кўнгил баъзи пайт андоқки ақлу-тамизни енгар...Таманно бойликка ,тақинчоққа кўзи тўқ бўлсада эркакнинг меҳри,эътиборига зор эдида.Уззу кун ҳайҳотдек ҳовлида ахта қул Ғуломдан ва гунг хизматкор аёлдан бошқа кимсани кўрмас эканда
👍9
ахир у маҳлиқо.Кўнгли,жисми,истаги бир бўлиб ақлини енгди.Меҳмондорчилик чоғи ноз неъматлардан тотиниб Ғулом билан суҳбат қилсада кўзлари уни қидираётган Маҳмудга аввал ўша оппоқ хиноли қўлларни,сўнг барқ уриб турган жамолини секин кўрсатди эшигнинг қия очиғидан.Маҳмуджоннинг еётган луқмаси оғзида қолди.Дунёнинг чор тарафидан келтирилган неча неча гўзалларни кўрган йигит бу қадар етук ҳусн эгасини кўрмаганди.Ўзига қараб турган оҳу кўзларда «Мана кўрдингми,мендек парирухсор шунда умрим ўтмоқда...»деётгандек ўкинч билан боқар,қип қизил гилосдек лаблар эҳтирос тилаб титраб кетди билинар билинмас.Инсонга шайтон шерик экан.Шайтон ундади,бандайи ғофил бажарди.Ишқилиб хиёнат бўлди.Маҳмуд Таманнога буткул асир бўлди.Йигит умрида у ҳали бунчалик суҳбати лаззатли аёлни кўрмаганди.Таманнога совға олмоқ баҳона бир дўконга кириб сотувчидан қора инжу қўйиб ишланган гўшвора(зирак,сирға)сўради.Сотувчи кўрсатган тақинчоқлардан кўнгли тўлмай -Яна борми?-деб савол берди.Сотувчи ичкарига кириб кетиб бироздан сўнг чиқдида -Марҳамат,хўжайинимизда бор экан.Киринг,нархини келишолсангиз сизники деди уни бошлаб хўжайининг олдига олиб бораркан.Соқоли кўксига тушган,қора қош,хуш сурат ва жиддий дўкон хўжайини қора марвариддан ва ҳаворанг олмосдан дид билан ишланган гўшворани кўрсатиб нархини айтди.Нарх борасида бироз тортишиб охири келишишгач,фил суягидан қилинган қуттичага солиб бераётиб дўкондор Маҳмуджоннинг дидини мақтади.
-Тошларнинг қийматию қимматини яхши тушунаркансиз.Лекин ҳар заифа ҳам қора инжунинг қийматини тушунавермайди.
-Оре рост -деди Маҳмуджон.-Лекин менинг суюклигим қора инжуни бисёр севар экан.Деярли ҳар зеби-зийнатида бор.Дўкондорнинг қошлари кўтарилиб,нигоҳлари ниманидир сезгандек бўлганини ишқдан сармаст йигит пайқамай қолди.
-Бугун суюклигингизни хурсанд қилмоқ режангиз борми?Ҳар не керак бўлса келинг,арзонлаштириб аслидан бераман меҳмон йигит.
-Албатта!Миннатдорман!-Маҳмуджон дўкондорлга миннатдорчилик билдириб эшикка йўналди.
Таманно билан ширин суҳбат қуриб турган маҳал Ғулом эшикни шиддат билан тақиллатди.Ҳовлидаги баланд болохона томига чиқиб тўрт томонга қараб пойлоқчилик қилаётган эди у.
-Бекам,муюлишдан бекнинг отига ўхшаш қора отда биров бурилди.Бек қайтганга ўхшайдур -деди у ташвиш билан.Ҳақиқатда зум ўтмай ғазабдан тишлари ғижирлаганча Назифхон кириб келди.Хобгоҳида кашта тикиб ўтирган Таманно уни очиқ юз билан қарши олди.
-Келинг бегим.Нечук?Наҳот мен интизорингиз эсингизга тушган бўлсам?
Назифхон ҳамма жойни қаради.Ташновхона(таҳоратхона),омборхона,болохоналарни бир бир қаради.Ҳеч ким йўқ.Бир чимирилиб индамай ортига бурилиб кетди.
Орадан уч тўрт кун ўтиб яна ўша меҳмон йигит совғага кирди.Энг камёб тақинчоқни бераркан Назифхон савол берди:
-Меҳмон,суюклигингиз кимнинг қизи экан?Уйланасизми унга?
-Эҳҳҳ ака...Суюклигим бир саҳро бағридаги ғунча..Кошки эди уйланишнинг иложи бўлса?
Ширин суҳбатга банд севишганларни яна Ғулом огоҳлантирди.Яна Назифхон ҳамма жойни алғов далғов қилиб ҳеч кимни топмади.Яна икки даъфа бу ҳол такрорлангач тунда хотинининг кумушдек баданини бир бир кўздан кечирди.Бўйнидаги билинар билинмас қизғиш қонталашни кўриб ҳаловати бузилди.Энди гумони қолмади.Лекин исботи йўқ эдида унинг.Назифхон ҳам айёрлик йўлига ўтди.Маҳмуджон яна дўконига кирганда уни гапга солди.
-Нокамтарликка йўйманг меҳмон.Менинг нуфузим юқори бу шаҳарда.Балким сизни ўша дилдорингиз билан қовуштиришга ёрдамим тегар.Кўнглингизни очинг тортинмай...
Кўзига Таманнодан бошқа ҳеч нарса кўринмаётган Маҳмуджон бор гапни айтди қўйди.Кўпни кўрган,айёр Назифхон соқолини тутамлаб Маҳмуджонга синовчан қаради.
Сўнг шундай деди:
-Сиз шунда бўлиб туринг.Мен бирор соатда қайтаман.
Назифхон дўконидан чиқиб тўғри Таманнонинг акаси Соҳиббойнинг уйига борди.Бор гапни айтиб бераркан эшик ортида ҳамма гапни Соҳиббойнинг хотини Нодирабегим эшитиб турганидан бехабар эдилар икковлари ҳам.
-Сиз ўша меҳмонни олиб келинг -деди Соҳиббой.-Бу ерда нафсоният,орият турибдур!Агарки шу гапларни ҳақиқатда менга ҳам айтса мен шу куни Таманнони ҳам,ўша Бухороликни ҳам сўяман.
-Тошларнинг қийматию қимматини яхши тушунаркансиз.Лекин ҳар заифа ҳам қора инжунинг қийматини тушунавермайди.
-Оре рост -деди Маҳмуджон.-Лекин менинг суюклигим қора инжуни бисёр севар экан.Деярли ҳар зеби-зийнатида бор.Дўкондорнинг қошлари кўтарилиб,нигоҳлари ниманидир сезгандек бўлганини ишқдан сармаст йигит пайқамай қолди.
-Бугун суюклигингизни хурсанд қилмоқ режангиз борми?Ҳар не керак бўлса келинг,арзонлаштириб аслидан бераман меҳмон йигит.
-Албатта!Миннатдорман!-Маҳмуджон дўкондорлга миннатдорчилик билдириб эшикка йўналди.
Таманно билан ширин суҳбат қуриб турган маҳал Ғулом эшикни шиддат билан тақиллатди.Ҳовлидаги баланд болохона томига чиқиб тўрт томонга қараб пойлоқчилик қилаётган эди у.
-Бекам,муюлишдан бекнинг отига ўхшаш қора отда биров бурилди.Бек қайтганга ўхшайдур -деди у ташвиш билан.Ҳақиқатда зум ўтмай ғазабдан тишлари ғижирлаганча Назифхон кириб келди.Хобгоҳида кашта тикиб ўтирган Таманно уни очиқ юз билан қарши олди.
-Келинг бегим.Нечук?Наҳот мен интизорингиз эсингизга тушган бўлсам?
Назифхон ҳамма жойни қаради.Ташновхона(таҳоратхона),омборхона,болохоналарни бир бир қаради.Ҳеч ким йўқ.Бир чимирилиб индамай ортига бурилиб кетди.
Орадан уч тўрт кун ўтиб яна ўша меҳмон йигит совғага кирди.Энг камёб тақинчоқни бераркан Назифхон савол берди:
-Меҳмон,суюклигингиз кимнинг қизи экан?Уйланасизми унга?
-Эҳҳҳ ака...Суюклигим бир саҳро бағридаги ғунча..Кошки эди уйланишнинг иложи бўлса?
Ширин суҳбатга банд севишганларни яна Ғулом огоҳлантирди.Яна Назифхон ҳамма жойни алғов далғов қилиб ҳеч кимни топмади.Яна икки даъфа бу ҳол такрорлангач тунда хотинининг кумушдек баданини бир бир кўздан кечирди.Бўйнидаги билинар билинмас қизғиш қонталашни кўриб ҳаловати бузилди.Энди гумони қолмади.Лекин исботи йўқ эдида унинг.Назифхон ҳам айёрлик йўлига ўтди.Маҳмуджон яна дўконига кирганда уни гапга солди.
-Нокамтарликка йўйманг меҳмон.Менинг нуфузим юқори бу шаҳарда.Балким сизни ўша дилдорингиз билан қовуштиришга ёрдамим тегар.Кўнглингизни очинг тортинмай...
Кўзига Таманнодан бошқа ҳеч нарса кўринмаётган Маҳмуджон бор гапни айтди қўйди.Кўпни кўрган,айёр Назифхон соқолини тутамлаб Маҳмуджонга синовчан қаради.
Сўнг шундай деди:
-Сиз шунда бўлиб туринг.Мен бирор соатда қайтаман.
Назифхон дўконидан чиқиб тўғри Таманнонинг акаси Соҳиббойнинг уйига борди.Бор гапни айтиб бераркан эшик ортида ҳамма гапни Соҳиббойнинг хотини Нодирабегим эшитиб турганидан бехабар эдилар икковлари ҳам.
-Сиз ўша меҳмонни олиб келинг -деди Соҳиббой.-Бу ерда нафсоният,орият турибдур!Агарки шу гапларни ҳақиқатда менга ҳам айтса мен шу куни Таманнони ҳам,ўша Бухороликни ҳам сўяман.
👍14
Назифхон чиқиб кетгани ҳамоно,Нодирабегим хизматкорларга юмушларини тайинлаб йуқлигини билдирмаслигини айтиб Таманнонинг уйига қараб югурди.Янгасининг шоша пиша айтган гапларидан Маҳмуднинг ҳам,ўзининг ҳам ҳаёти хавфдалигини тушуниб етди.
-Энди бир илож қилинг янгажон -деди у йиғламсираб.-Йўлини топинг жон янга...
-Энди бундоқ қиламиз.Бахт аз таваккал!Ҳозир тез отланиб мен билан юринг.Фурсатимиз оз.
Намозшомда Назифхон Маҳмуджон билан келди.Таманнога етишиш иштиёқида хаёли банд бўлгани сабаб на Назифхондан исмини сўради,на кимнинг уйига борилаётганини суриштирди.Янги танишининг «Инш Аллоҳ суйганингизга етказгувчи даражада қудратли инсон»деганига кифояланиб эргашиб келаверди.Нодирабегим эрига атай тайинлади:-Меҳмонни тўрга ўтқазинг.Парча тўшамалар солдим,бу ҳам сизнинг нуфузингиздан дарак бегим.
Ош сузилиб,ейилгач Назифхон айёрона режасига ўтди.
-Қани меҳмон,менга айтганларингизни бу кишига ҳам айтиб беринг.Балким у ноинсоф чолдан ёш жувонни талоғини олиб берарлар?
Унинг овозида киноя бор эдию,яна Маҳмуджон пайқамай қолди.Таманно билан танишганидан бошлаб ҳамма гапни айтиб бера бошлади.-Айни ширин суҳбатимиз пайти эри келиб қолди.Мени гиламга ўраб уй бурчагига тикка қилиб қўйди ул гўзал.Эри ҳамма ёқни алғов далғов қилдию,гиламнинг ичи эсига ҳам тушмади.Иккинчи сафар ошхонадаги гунг хотиннинг сандиғига яширди.Учинчи сафар тандир ичига.Тўртинчи сафар эса...
Тўрда ўтирган Маҳмуджон рўпарасидаги нақшинкор эшик устидаги шаҳнишин(кириш эшиклари устида қуриладиган махсус токча.Кўрпа тўшак,ёстиқ сақлаш учун ишлатилган)пардаси боядан бери қимирлаётганини сезаётганди.Энди парда қаттиқроқ қимирлагани учун қараган эди ўша оппоқ билак ва пари рухсор бир зум кўриниш бериб «Жим»дея имо қилди.Маҳмуджон бир сонияда хатога йўл қўйганини англаб етди.Мияси шу даражада тез ишлаб бу чигал вазиятдан чиқаргувчи чорани топди.
-Бухородан келган куним бир ҳабаш қул бир саватда нок,олмани бозордан энг сархилидан олди.Савдолашмай пулини тўлади.У кетгач сотувчи бу қулнинг бекасини шу қадар гўзал тасвирладики,мен ақлу ҳушим унда бўлди.Исмини суриштирсам Таманно дедими,Тасанно дедими ...эслолмайман аниқ.Хуллас ўша гўзалга ғойибона ошиқ бўлиб туну кун ўшани ўйлаб юрадиган бўлдим.Карвонсаройда бир нақшинкор чорпояли хона ижара олганим бор.Ўша чорпояда ухлайман десангиз.Бирдан уйқусираб ўша чорпоядан пастга тушиб кетиб уйғонсам,тушим экан.Висолига етганим ҳам,уйига борганим ҳам.Аслида уйи қайдалигини ҳам билмайман.Олган совғаларимни эса ўн тўрт ёшлик хотиним Гулжаҳон пошшохонга олдим.Сизлардан умидим эса менга тезроқ Бухорога қайтсам,меҳмоним бўлишингиз.Шу сабаб келдим.Тушга нелар кирмайди дейсиз?Ул гўзал ёри ила бахтли бўлсин.
Назифхон оғзини очганча анграйиб қолди.Собирбой эса маъноли бор қимирлатиб истеҳзо билан заҳарханда қилди.
-Шошиб хулоса қилибсизда доммот?
Қайноғасининг бу кесатиғига Назифхон жавоб бермади.Ўзи ҳам ҳайрон эди.
Соҳиббой ташқарига чиқиб хотини Нодирани чақириб кўзларига тикилди.
-Хўш Нодирим..Макрингиз билан менинг обрўйимни сақлаб қолганингиз дуруст.Энди ишни охирига етказмоқ қолди.Айтинг Таманнога эшикдан ҳозир келгандек кириб келиб,кўз ёшу фарёд қилиб талоғини сўрасин.Ёш умри фарзандсиз ўтиб кетмоқда.
Ниҳоят Назифхон Таманнони талоқ қилди.Талоқ қилишга қилдию қарғади.Ёмон қарғади.Илоҳо тирноқ кўрмай ўт деб қарғади.Никоҳнинг уволи тутсин деб қарғади.
Кўп ўтмай Гулжаҳон Пошшохоннинг устига Таманно кундош бўлиб тушди.Қирқ туяда сеп билан келди Самарқанддан.Кундошига зумрад тош атрофига олмослар териб ишланган олтин узук туҳфа қилди Таманно.Гулжаҳон пошшохон эса олтин билагузук совға қилди.Лекин икки кундош ҳеч қачон очиқ айтишмаган бўлишсада бир бирини хушламай ўтишди.Гулжаҳон пошшохон Таманнони муқаддас никоҳни оёқ ости қилиб хиёнат қилганликда айблаб ўтди.Таманно эса Гулжаҳон пошшохонни ўйламай гапириш ва бефаҳмликда айблади.Лекин Таманно фарзанд кўрмади.Гулжаҳон пошшохоннинг етти фарзанди уни ўз оналаридек кўришди.Кундошлар Маҳмуджон бобо саксондан ошиб вафот қилгандагина иноқлашишди.Нафақат иноқлашишди,балки бир бирига суяниб қолишди.То умрларининг охирига қадар қаерга бўлмасин бирга боришарди.Икки ой олдинма
-Энди бир илож қилинг янгажон -деди у йиғламсираб.-Йўлини топинг жон янга...
-Энди бундоқ қиламиз.Бахт аз таваккал!Ҳозир тез отланиб мен билан юринг.Фурсатимиз оз.
Намозшомда Назифхон Маҳмуджон билан келди.Таманнога етишиш иштиёқида хаёли банд бўлгани сабаб на Назифхондан исмини сўради,на кимнинг уйига борилаётганини суриштирди.Янги танишининг «Инш Аллоҳ суйганингизга етказгувчи даражада қудратли инсон»деганига кифояланиб эргашиб келаверди.Нодирабегим эрига атай тайинлади:-Меҳмонни тўрга ўтқазинг.Парча тўшамалар солдим,бу ҳам сизнинг нуфузингиздан дарак бегим.
Ош сузилиб,ейилгач Назифхон айёрона режасига ўтди.
-Қани меҳмон,менга айтганларингизни бу кишига ҳам айтиб беринг.Балким у ноинсоф чолдан ёш жувонни талоғини олиб берарлар?
Унинг овозида киноя бор эдию,яна Маҳмуджон пайқамай қолди.Таманно билан танишганидан бошлаб ҳамма гапни айтиб бера бошлади.-Айни ширин суҳбатимиз пайти эри келиб қолди.Мени гиламга ўраб уй бурчагига тикка қилиб қўйди ул гўзал.Эри ҳамма ёқни алғов далғов қилдию,гиламнинг ичи эсига ҳам тушмади.Иккинчи сафар ошхонадаги гунг хотиннинг сандиғига яширди.Учинчи сафар тандир ичига.Тўртинчи сафар эса...
Тўрда ўтирган Маҳмуджон рўпарасидаги нақшинкор эшик устидаги шаҳнишин(кириш эшиклари устида қуриладиган махсус токча.Кўрпа тўшак,ёстиқ сақлаш учун ишлатилган)пардаси боядан бери қимирлаётганини сезаётганди.Энди парда қаттиқроқ қимирлагани учун қараган эди ўша оппоқ билак ва пари рухсор бир зум кўриниш бериб «Жим»дея имо қилди.Маҳмуджон бир сонияда хатога йўл қўйганини англаб етди.Мияси шу даражада тез ишлаб бу чигал вазиятдан чиқаргувчи чорани топди.
-Бухородан келган куним бир ҳабаш қул бир саватда нок,олмани бозордан энг сархилидан олди.Савдолашмай пулини тўлади.У кетгач сотувчи бу қулнинг бекасини шу қадар гўзал тасвирладики,мен ақлу ҳушим унда бўлди.Исмини суриштирсам Таманно дедими,Тасанно дедими ...эслолмайман аниқ.Хуллас ўша гўзалга ғойибона ошиқ бўлиб туну кун ўшани ўйлаб юрадиган бўлдим.Карвонсаройда бир нақшинкор чорпояли хона ижара олганим бор.Ўша чорпояда ухлайман десангиз.Бирдан уйқусираб ўша чорпоядан пастга тушиб кетиб уйғонсам,тушим экан.Висолига етганим ҳам,уйига борганим ҳам.Аслида уйи қайдалигини ҳам билмайман.Олган совғаларимни эса ўн тўрт ёшлик хотиним Гулжаҳон пошшохонга олдим.Сизлардан умидим эса менга тезроқ Бухорога қайтсам,меҳмоним бўлишингиз.Шу сабаб келдим.Тушга нелар кирмайди дейсиз?Ул гўзал ёри ила бахтли бўлсин.
Назифхон оғзини очганча анграйиб қолди.Собирбой эса маъноли бор қимирлатиб истеҳзо билан заҳарханда қилди.
-Шошиб хулоса қилибсизда доммот?
Қайноғасининг бу кесатиғига Назифхон жавоб бермади.Ўзи ҳам ҳайрон эди.
Соҳиббой ташқарига чиқиб хотини Нодирани чақириб кўзларига тикилди.
-Хўш Нодирим..Макрингиз билан менинг обрўйимни сақлаб қолганингиз дуруст.Энди ишни охирига етказмоқ қолди.Айтинг Таманнога эшикдан ҳозир келгандек кириб келиб,кўз ёшу фарёд қилиб талоғини сўрасин.Ёш умри фарзандсиз ўтиб кетмоқда.
Ниҳоят Назифхон Таманнони талоқ қилди.Талоқ қилишга қилдию қарғади.Ёмон қарғади.Илоҳо тирноқ кўрмай ўт деб қарғади.Никоҳнинг уволи тутсин деб қарғади.
Кўп ўтмай Гулжаҳон Пошшохоннинг устига Таманно кундош бўлиб тушди.Қирқ туяда сеп билан келди Самарқанддан.Кундошига зумрад тош атрофига олмослар териб ишланган олтин узук туҳфа қилди Таманно.Гулжаҳон пошшохон эса олтин билагузук совға қилди.Лекин икки кундош ҳеч қачон очиқ айтишмаган бўлишсада бир бирини хушламай ўтишди.Гулжаҳон пошшохон Таманнони муқаддас никоҳни оёқ ости қилиб хиёнат қилганликда айблаб ўтди.Таманно эса Гулжаҳон пошшохонни ўйламай гапириш ва бефаҳмликда айблади.Лекин Таманно фарзанд кўрмади.Гулжаҳон пошшохоннинг етти фарзанди уни ўз оналаридек кўришди.Кундошлар Маҳмуджон бобо саксондан ошиб вафот қилгандагина иноқлашишди.Нафақат иноқлашишди,балки бир бирига суяниб қолишди.То умрларининг охирига қадар қаерга бўлмасин бирга боришарди.Икки ой олдинма
👍17❤1
кетин вафот этишди.Айтганча Назифхон ўша воқеъадан кейин мол мулкини етим есирга улашиб Ҳажга кетганича қайтмаганмиш.
Бекорга айтишмаган экан :
ДАРАХТИ МАКРИ ЗАН САД РЕША ДОРАД!
ФАЛАК АЗ ДАСТИ Ў АНДЕША ДОРАД!
(АЁЛ МАКРИНИНГ ДАРАХТИ ЮЗ ИЛДИЗИ БОР ЭМИШ.ҲАТОКИ ФАЛАК ҲАМ УНДАН БИР ОЗ АНДИША ҚИЛАРМИШ)
Азиз эркакларимиз бор бўлишсин!Ҳаммангиздан бибижоним Қамарнисо Файзуллохон қизига дуо сўраб қоламан.Охиратлари обод бўлсин.
©️Зейл Лейла Мустафасайяр.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Бекорга айтишмаган экан :
ДАРАХТИ МАКРИ ЗАН САД РЕША ДОРАД!
ФАЛАК АЗ ДАСТИ Ў АНДЕША ДОРАД!
(АЁЛ МАКРИНИНГ ДАРАХТИ ЮЗ ИЛДИЗИ БОР ЭМИШ.ҲАТОКИ ФАЛАК ҲАМ УНДАН БИР ОЗ АНДИША ҚИЛАРМИШ)
Азиз эркакларимиз бор бўлишсин!Ҳаммангиздан бибижоним Қамарнисо Файзуллохон қизига дуо сўраб қоламан.Охиратлари обод бўлсин.
©️Зейл Лейла Мустафасайяр.
✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
Яқинларга улашинг ❤️👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍6🔥2