🧕 Muslimalar kundaligi
1.61K subscribers
3.68K photos
3.56K videos
4 files
6.89K links
Download Telegram
65-ҚИСМ

Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА

- «Авария» бўлган хотин инграяпти, ўзига келди-ёв! - деган товушни аниқ-тиниқ эшитгач, Матлуба қувончдан қичқириб юборай деди. Негадир овози ҳам чиқмаётганди. Шундай бўлса-да, севинганиданми лаби тинмасди:
- Мен тирикман! Мен... вой, Худойим, Художоним мен тирикман... Ўзингга шукр! Жонимни олмаганингга, болаларимни бўзлатмаганингга шукр!
Шу пайт Матлуба кимдир юзига қўл теккизди, бармоқлари билан кўзини очиб кўрди.
- Опа, мени эшитяпсизми? - эркак кишининг овози эшитилди. - Эшитаётган бўлсангиз, имо қилинг. Мана бармоғимни қўлингизга тутқаздим, эшитаётган бўлсангиз қисинг...
Матлуба шифокорнинг бармоғини қисди.
- Ўзига келди! Қон босимини кўринглар! Травмотолог яна бир кўрсин... - деди ҳалиги эркак. Кейин яна Матлубага юзланди. - Опа, кўзингизни оча оласизми? Секин очинг-чи?
Матлуба кўзларини очишга уринди. Кўзлари очиқ, аммо ҳеч нарсани кўрмади. Кўз олдида ўша манзара: туманли тонг эди.
- Мени кўряпсизми?
- Туман... туман... - деди секин Матлуба.
- Айтгандимдек, миядаги кўз билан боғлиқ нервлар шикаст еганга ўхшайди, - деди шифокор эркак ва Матлубанинг кўзини бармоқлари билан очиб, қўлидаги учида чироғи бор асбоби билан кўзини кўра бошлади. - Офтолмолог ҳам чақиринглар...
- Хўп, - аёл кишининг овози эди бу.
Матлуба ўзини аянчли фожеа кутиб турганини англаб, буткул даҳшатга тушди. Кўз олдига яна фарзандлари келди. Гўё қизлари уни қўлидан етаклаяпти, Матлуба эса кўр. Узоқдан уни ўша ёш ва гўзал кундоши кузатиб турибди.
- Опа, кўзларингизни яна бир очиб кўринг-чи? - деди эркак киши яна Матлубага.
Матлуба бостириб келаётган қўрқинчли хаёллардан қутилгандек бўлди. Қўрқа-писа яна кўзларини очди: ўша ҳол.
- Қишда, эрта тонгда, ҳали тонг отмасдан туман тушади-ку, қоронғироқ бўлади... Ана шунақа туман... - деди Матлуба ростмана қўрқиб кетганидан. - Кўрмайдими, кўзларим?
- Қўрқманг, бу вақтинчалик бўлиши мумкин. Зарбнинг таъсири. Бошингиз билан тушгансиз... - таскин берди шифокор.
- Бўлиши мумкин, бўлмаслиги ҳам мумкин шундайми? Вақтинчалик бўлмаслиги ҳам мумкинми? - ваҳима билан сўради Матлуба.
- Тинчланинг, сизга асабийлашиш мумкин эмас, - шифокор бошқа гапиришни, саволга жавоб беришни истамади.

* * *

- Опа, хавотир олманг, ойим ўзига келди, - Умиднинг овозидан жуда хурсандлиги сезилиб турарди.
Гулҳаё эса ўзини босиб тура олмади. Йиғлаб юборди:
- Бир марта телефон қилиш қийинми, Умид? Шунчалар қийинми? Биз ўлиб бўлдик! На манзилни айтдинг, на нима бўлганини гапирдинг! Ўлиб қолай дедик биз. Дадамни тушунамиз, югуриб юргандир? Сен айтиб қўйсанг бўларди-ку! Борардик...
- Опа, қўрқиб кетдим, - Умид кечинмаларини яшириб ўтирмади. - Жуда ёмон қўрқдим. Хаёлим ўзимдамасди. Ҳеч ким билан гаплаша олмасдим. Ойимни ўйладим, фақат. Кечиринг, опажон. Ойим яхши. Ҳозир олдига киритишса, олдидан телефон қиламан. Қўрқмангизлар, яхши экан.
- Ўзи ойим қаёққа бораётган экан? Гулюз чиқиб кетганини сезмай ҳам қолибди. Шу кунларда ғалати эди, ўзи ойим...
Умиднинг тили тутилди. Нима дейишини билмай қолди.
👍13😢5🥰2
66-ҚИСМ

Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА


- Билмасам... - бирдан мияси ишлаб кетди. - Менам клубдан қайтаётгандим. Ойим билан гаплашганим йўқ. Қаёққа борганини билмайман, менам...
Опалари эса уни жимгина, диққат билан эшитиб турарди. Умид эса онасининг ўз жонига қасд қилганини уларга айтишни, опаларинг ўзи каби қўрқиб қолишини истамади.
- Дўконга чиққандир? – деди у ўзини бепарво тутиб. – Шошиб ўтган бўлса кўчадан...
- Менга қара, уриб кетган ҳайдовчи қочиб кетмабдими? Кимлигини билдиларингми?
- Ҳа, у кишиям шу ерда. Ўзлари олиб келди. Ёрдам беряпти.
- Ҳарқалай, инсофли одам экан, - деди Гулҳаё.
- Менга беринг, менам гаплашай? - Гулранг Гулҳаёнинг қўлидан телефонни тортиб олди.
- Ало, Умид? Менга қара, манзилни айт. Бизам борамиз.
- Опа, келишларингиз шартмас. Бизам бориб қоламиз. Ойим яхши экан, дедим-ку!
- Бирортамиз, ойимнинг ёнида қолишимиз керак-ку! Ким қарайди?
- Ҳозир шарт эмаскан, «палата»га кўчирсак, кимдир ёнига келиши мумкин, дейишди.
- Барибир, бир кўрсак, бўларди-да, - тоқатсизлана бошлади Гулранг.
- Бизам ҳали кўрганимиз йўқ-ку, опа, - тушунтиришга уринди Умид. - Ҳозир «Жонлантириш» бўлимида. «Палата»га кўчсин, кейин...
- Умид, сен қанақа қилиб хабар топиб қолдинг? Дадам айтдими, сенга? Шифохонадагилар сизларни қандай топибди, ўзи? Ойимни телефонидан дадамга қилганми, десак, ойимнинг телефони ҳам уйда-ку!
- Мен... - Умиднинг кўз олдида ўша онасини машинага миндиришаётган манзара: онасининг осилиб тушган кўйлаги, қон оқаётган боши, шилинган юзи келди. Гапира олмай қолди. Нафас олиши тезлашиб, юраги тез урди.
- Умид, - бир нимани сезгандек хавотир билан сўради Гулранг. - Яхшимисан? Дўхтирлар нимадир дейишдими? Нафас олишинг бошқача! Менга эшитиляпти...
- Мен... ойимни мен кўриб қолдим...
- Нима? - энди Гулранг бўшашиб кетди. - Сен автоҳалокатни кўрдингми? Вой, Худойим... Укажоним...
Гулранг ҳаяжон билан опа-синглисига қаради:
- Умид ойимни машина уриб кетганини кўрган экан...
Телефонни дарҳол Гулҳаё қўлига олди:
- Умид, қўрқиб қолмадингми? Яхшимисан?
Умид жим турар, фақат унинг тез-тез нафас олаётгани эшитиларди. Шу пайт «тақ» этган овоз ва дадасининг «Уми-и-ид!» деган овози Гулҳаёнинг хуши учирди.
- Умидга нимадир бўлди! - деди у сингилларига қўрқув тўла нигоҳини тикиб.

* * *

Севара хавотир ва ҳадик оғушида тикан устида ётгандек ухлай олмаётганди. Бунинг устига Аббосга ҳам қўнғироқ қилолмайди. Унинг ўзи «Гаплашишимиз хавфли», деди. Жим ўтиргани яхши. Ишқилиб, кундоши ўлиб қолмаган бўлсин.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍26😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ХАЙРЛИ ТУН

🕊✨Гўзал оқшом хайрли бўлсин қадрлигим...
Дунёда армонингиз бўлмасин...
⭐️Қалбингиздагилар кўз олдингизда бўлишсин...
🌛Сиз энг меҳрли инсон бўлингки, меҳрингиз тафти яқинлар ва жигарларни тортиб турсин...

🌛✨Умр ғанимат, дийдор ғанимат, меҳр олий туйғу,
Муҳаббат омонат...

🌛Тунингиз тинч ва осуда ўтсин!

Яқинларга Улашинг.. 🌸

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💥БУГУН 4 - Ноябрь ДУШАНБА ТОНГИ ХАЙРЛИ БУЛСИН. 🦋

Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракатуҳ!

🌸🌼 ХАЙРЛИ ТОНГ! 🌼🌸

🤲 Аллоҳим, кўзларимизни уйқудан очканинг каби, қалбларимизни ҳам ғафлатдан уйғот!
☘️ Дунё тонг нури ила ёритганинг каби, ҳаётимизни ҳам ҳидоят нури ила мунаввар қилгин!

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🤍АССАЛОМУ АЛАЙКУМ🌹

🌤 Ҳайрли_тонг!

🌸КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ВА БАРОКАТЛИ БЎЛСИН🌸!

🌸 Меҳрингиз бирдек барчага бўлсин,
🌷 Қалбингиз иймон нурига тўлсин,
🌸 Кунингиз доимо қувончла ўтсин,
🌷 Янги кунингиз муборак бўлсин!

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸


✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
Фақатгина бир соат умримиз қолса.....

Ўша пайтлар “тез ёрдам” бўлимида ишлар эдим. Ўқишни эндигина тамомлаб, янги ишга жойлашганим учун бу ердаги ҳамма ҳодиса менга ўзига яраша ҳаяжон ва завқ бағишларди. “Доктор” деган мурожаатдан ўзимча ғурур туйиб, энди ҳар доим бу мурожаатга кўникишим ҳақида ўйлардим.
Барча катта касалхоналарнинг ҳам махсус “тез ёрдам” бўлими бўлиб, бу ерда шифокорлар навбатчилик қилишади. Тажрибали мутахассис шифокорлар ёнида менга кўп масъулият тушмасди. Фақат уларни диққат билан кузатиб, тажриба орттиришга ҳаракат қилсам, кифоя эди.
Бир куни кеч соат 1 лар атрофи.
Бир 16-17 ёшлардаги ўспиринни олиб келишди. Ўспиринга икки аёл ҳам юришига ёрдамлашиб келар эди. Орқаларидан югуриб келаётган киши эса нафаси бўғзига тиқилганча, энтиккан ҳолатда:
- Илтимос, ўғлимни қутқаринг, қутқаринг ўғлимни! – дея тинимсиз такрорларди.
Бир пайт шошилганича навбатчи доктор етиб келди. Мен эса докторнинг ёнида, қачон ташхис қўяр экан дея кутиб турардим.
Йигитчанинг отаси эса сўзида давом этаётганди:
- Доктор, биласизми, ўғлим ўзини ўлдирмоқчи бўлиб дори ичибди. Билиб қолиб, дарров бу ерга олиб келдик...
- Шунақа денг?! Ичган дорилари ёнингиздами?
Ота чўнтагидан бир неча дори қутиларни олиб докторга кўрсатди.
- Ҳа, мана. Бунисидан ўн бештача, бунисидан ўнта, бунисидан эса уч-бешта ичибди.
- Бу дориларни ичганига тахминан қанча вақт бўлди?
- Тахминан, икки соатча бўлди.
Доктор дори қутиларини синчиклаб қаради. Кейин, бир йигитчага, бир қутиларга қаради-да, бошини “йўқ” ифодаси билан қимирлатиб, юзини буриштирди:
- Ҳмм, афсус, афсус!
Йигитчанинг оиласи эса докторнинг бирор нима дейишини кутишарди, аммо ундан бир сас ҳам чиқмади. Мен эса йигитчанинг ошқозонини ювиш мумкинлигини ўйлардим. Бу жимжитликни отанинг овози бузди:
- Нима қиламиз доктор?
Докторнинг юзи жиддийлашди, йигитчага умидсизлик билан боқди. Бошини қимирлатиб, қўллари билан ўзининг чорасизлигини ифодалади. Сўзлари йигитчанинг отасининг юрагига ўқ каби санчилди, гўё.
- Афсус, қилинадиган ҳеч қандай амалиёт (операция) ёрдам бермайди. Жуда кеч олиб келибсизлар. Қолаверса, бу дорилар...
Мен эса оила аъзоларини кузатардим. Ҳаммаларининг кўзларида чорасизлик, жимгина туришарди.
Йигитчанинг юзида эса - қўрқинч, ваҳима намоён бўлди..
Онаси ва синглисига таяниб турган йигитча докторнинг юзига умидвор ҳолда қаради.
Унинг сўзларидаги кескинликни ва юзидаги жиддийликни кўриб, оёқларида мадор қолмади.
Секингина ҳолсизланиб, сидирилиб, ерга ўтириб қолди. Йигитнинг отаси ҳам, онаси ҳам бир ўзларича ваҳимага тушиб, алланималар дейишарди. Кейин, такрор сукунат...
Узоқ давом этган ушбу сукунатдан сўнг:
- Нима бўлади, наҳотки ҳеч нарса қила олмасангиз?! - деди ота-она илинж билан.
Шифокор эса бундай деди:
- Ёрдам бериш учун энди кеч. Бу каби ҳолатларда афсуски бизнинг қўлимиздан ҳеч нарса келмайди. Бир соатлардан сўнг уни йўқотамиз. Мен беморни унгача фақат кузатувга олишим мумкин, холос...
Мен ҳам бу сўзлардан довдираб қолдим. Йигитчанинг юзига қарардим. Ўлим қўрқуви ва умидсизлик унинг кўзларида зоҳир эди. Ўзимча унинг ҳозир нималар ҳис қилаётганини тасаввур қилдим.
Ўлим шунчалар яқинлашиши ҳақиқатан қийин ҳолат эди. Аммо инсон бир соат кейин ўлишини билса нималар ўйлар, нималар ҳис қилиб, қайси ишларни бажарарди. Аслида ҳар биримиз учун ҳам бундай вақт келади-ку! Ҳаётнинг ташвишлари билан бўлиб ўлимни бизга етиб келмас нарса дея тушунамиз. Ҳозир бу йигитча балки, ҳаётини, дўстларини, оиласини ўйламоқда ёки ўлимдан сўнгра нима бўлишини, яъни бир соат сўнг...
Балки унинг ортидан нима дейишларини, ёки қабрда қандай аҳволга тушишини ўйлармиди! Балки унинг шу вақтга қадар режалаштирган ишлари бордир, энди эса бу ҳаёлларини бир ёнга суриб, сўнгги соатини қандай кечиришни ўйларди.
👍13❤2
Бошқа тарафдан ҳаёт давом этарди. Ичкаридаги бир беморнинг яқинлари келиб доктордан баъзи нарсаларни сўрар, бошқа ёндан эса оғир бир беморни олиб келишарди. У хаста учун бошқа бир навбатчи шифокорни чақиришди. Бир инсон бироздан сўнг ўлимини кутиб олса ҳам, бу ҳаёт бошқалар учун давом этаверади, деб ўйлардим.
Ота эса ўз саволи, тўғрироғи ўтинчини яна бир бор такрорлади:
- Ҳеч умид йўқми доктор? Наҳотки ҳеч нарса қилишнинг иложи бўлмаса?
Ичкарига кирган бошқа бир доктор ишора билан нима бўлди дея сўради. Доктор ўрнидан туриб, кескинлик билан жавоб берди:
- Жонига қасд қилмоқчи бўлибди. Афсуски кеч олиб келишибди. Сўнгра сўзлаб бераман сизга.
Бу сўзларни диққат билан тинглаган йигитчанинг юзидаги умид сўлиб борарди. Пушаймонлик ҳисси ичра, титроқ овоз билан:
- Қутқаринг мени, нима лозим бўлса ҳаммасини бажаришга розиман. Илтимос, қутқаринглар мени... Ўлишни истамайман! – дер эди.
Доктор унга лом-мим демади. Мен эса ўлимга шунчалар яқинлашиб турган инсонни биринчи маротаба кўраётган эдим. Устига устак ҳали жуда ёш эди.
Ҳаёлан моргга кириб унинг совуқ баданини кўздан кечиришимни ўйлаб, этим жунжикиб кетди. Демак, ёнимда турган бу тирик инсон бироздан кейин ўлади ва биз унинг мурдасига қараб ташхис қўйиб сўнг ҳисобот ёзамиз!
Ҳаёт ва ўлим, яшаш ва ўлиш... Ёшлик, қарилик. Ҳаётни англаб етиш, ўлимни тушуниш...
Яшаётган ҳаётимизнинг охир-ниҳояси ўлим эканлигини хотирлашлик. Ўлимга доимо ҳозир бўлиш ёки ўзини тайёр деб ҳис этиш. Ҳаёлимдан айни мана шундай ҳаёллар ўтарди.
Доктор хонадан чиқаётганида мен ҳам унинг ортидан эргашдим. Узун коридор бўйлаб борар эканмиз, бироз ачиниш билан дедим:
- Доктор, ошқозонини ювиб, қонини тозалаб кўрсак бўлмасмикин? Ахир...
Доктор бирдан менга қаради ва кўзларимга тикилди:
- Укам, кўриб турибсанку, бу ерда оёқда зўрға турадиган, ёши ўтиб қолган қария одамлар ҳам ҳаётда яна бир соатгина яшаш учун қанчалик курашадилар. Бу ёш йигитча эса бор-йўғи ўн етти ёшида ўз жонига қасд қилмоқчи бўлибди. Ўлишни истаса нега мен унга қаршилик кўрсатишим керак?
Бироз истаган тақдири билан юзма-юз келсин, ўйлансин! Кейин кўрамиз. Ўлим нима ва ҳаёт нима, тушунсин! Яшашнинг қадрини, оиласига бу иши билан қанчалик зуғум қилганлигини англаб етсин.
Аллоҳни ёдга олсин, Унинг қули эканлигини эсласин. Ўлимни ва ундан кейинги ҳаётини ҳам мушоҳада қилсин...
...
Бу сўзларнинг ортидан мени ҳайратга тушурган бир кулгу эшитилди.
- Сен ҳам ишондингми унинг ўлишига?
- Ҳа... Нима, йигитча ўлмайдими?
Доктор табассум билан қўлидаги дори қутиларини кўрсатди.
Қарасам, қўлидаги дори қутилари – витамин, йўталга қарши ва балғам кўчирувчи дориларники экан...
ИншаАллоҳ, ушбу мақолани ўқиб, ўзига яраша сабоқ оладиганлардан, умрнинг қадрига етадиганлардан, ҳамиша эзгу амалларга интилиб яшайдиганлардан, ҳаётдаги ҳар ҳолу-кордан (ҳар ҳолатдан) ибрат оладиган бандалардан бўлишлик сизу-бизга насийб айласин!
Аллоҳ берган омонат умрга хиёнат қилмай, хайрли ўтказишлик насийб қилсин, Илоҳим...
Интернет саҳифаларидан, турк тилида ёзилган мақолага асосланган ҳолда, таҳрир қилинган нусхаси...

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍19😢2
Она ўғлига қўнғироқ қилди

Ёдгор: Алло…

Она: Ўғлим қаердасан?

Онасини саволидан Ёдгорни энсаси қотиб, жахли чиқди.
Ёдгор: Ҳа, она бирон нима керакмиди? Мен чиқиб кетаётган эдим.
Она: Бозор ўчарим кўпайиб, халталарим оғирлашиб кетганини сезмай қолибман. Келиб менга қарашиб юбор, кейин ишларини секин қилаверасан. Мен келишингни шу ерда қимирламай кутиб тураман.
Ёдгор: Онааа, мени вақтим йўқ. Мухим учрашувим бор.
Она: Роббим бошқа сенга ишим тушгудай қилмасин, ўзим бир амалларман, бўпти хайр.
Ёдгор: Хайр…

Онаси билан хайрлашиб телефонини ўчирган хам эдики, яна телефони жиринглади. Қараса севгилиси экан. Шунақангки хурсанд бўлиб кетдикиии... Жону дили билан қўнғироққа жавоб берди.
Қиз: Алло жоним, қўнғироқ қилсам банд экансиз.
Ёдгор: Асалииим... Онам билан сухбатлашаётган эдим.
Қиз: У бу нарса бўлдими дейман?
Ёдгор: А йўқ, бозорда эдилар. Кўп бозор қилиб юбориптилар шекилли. Шунга чақираётган эканлар.
Қиз: Борасизми?
Ёдгор: Йўғеее, уни буни қўй, 15 дақиқада ёнингда бўламан.
Кийимларини тез-тез ўзгартириб, шошиб-пишиб севгилисининг олдига югуриб кетди. Йўлда қўл телефони яна жиринглади, қараса яна онаси.
Ёдгор: Уффф, ҳааа онааа.
Бегона овоз жавоб берди.
- Ассалому алайкум, ука шу рақам эгасини танийсизми?
Ёдгор қўрқиб кетганидан баданини қалтироқ босди. Юрак уруши хам тезлашиб кетди.
Ёдгор қалтироқ овозда: Ххха, бу онамнинг рақамлари, тинчликми?
- Онангиз автохалокатга учрадилар. Хозир касалхонадалар, қўл телефонларига қарасак сўнгги бор сиз билан гаплашган эканлар, рақамни "Ўғлим" деб номлаган эканлар. Шунга сизга қўнғироқ қилавердик.
Ёдгор: 10 дақиқада бўламан, деб кўз ёшларини артиб телефонни ўчирди. Қани энди шу заҳоти қанотлари бўлсаю, касалхонагача учиб борса...
Касалхонага телбаларча югуриб кириб онасини сўради. Ва ниҳоят онасининг хузурига етиб келди. Қараса онаизор тўшакда ойнага термулиб ётган экан. Хамма ери қип қизил қонга беланган. Она оёқ товушларини эшитган захоти зўрға эшикка қаради. Она сўнгги нафасларини олаётган эди.
Она: Келдингми болам. Мен уларга “Айтманг, болам қўрқиб кетмасин” дегандим. Кўнглинг хотиржам бўлсин. Мен тузикман.
Ёдгор кўз ёшларини яшириб: Ҳаа албатта тузиксиз, ҳали бунданам яхши бўлиб чопқиллаб кетасиз.
Она: Ярамас, нега мени олиб кетгани келмадинг? Сен севган таомни пиширмоқчи эдим.
Ёдгор: Бўлди бас, етар. Ҳали ўрниздан туриб, менга ширин-ширин таомлариздан қилиб берасиз.
Онааа, онаааа нега жавоб бермаяпсиз менга, онааа...
Ёдгор оёқларида туролмай, йиқилиб бақирар эди. Атрофидагилар эса Ёдгорга далда беришмоқчи бўлардилар...

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍14😢6
.. Кеча светофорни қизил чироғи ёнганда 1 ва 2-қаторда машиналар тўхтади. 3-қатор бўш эди. Бир аёл болалар аравачасини итариб йўлдан ўта бошлади. Бир пайт қарасак 3-қатордан катта тезликда Тойота русумли авто келаяпти. Унинг тўхташ нияти йўқлигини англаш қийин эмасди. Аёл уни кўрмасди ва ичида чақалоғи бор аравачани итариб ўтишда давом этарди. Воқеалар шу даражада тез тус олдики хамма карахт холатга тушиб қолди. Кимдир бақирди, лекин аёл эшитмасди. Бирдан...
Кутилмаган холат бўлди. 2-қатор бошида турган Нексия хайдовчиси вазиятга тез бахо бериб ўз машинасини юргизиб кескин буриб 3-қаторни тўсиб қўйди. Учиб келаётган Тойота тормозини чийиллаши қулоқни ларзага солди. Аёл довдираб қолиб аравачани бадани билан беркитиб қучоқлаб олди. Унинг чинқириғи тормоз овозидан хам кучли чиқди. Хамма шокда! Тойота Нексия олдида тўхташга улгурди. 5-10 сантиметр қолди холос. Югуриб келган одамлар аёлни тинчлантиришди. Тойота эгасига бақириб сўка бошлашди. Нексия хайдовчиси эса совуққонлик билан воқеа жойидан юриб кетди. Орқасидан бошқа хайдовчилар бош бармоғини кўтариб қойил деган ишора қилиб қолдилар. Унинг бу кичик довюраклиги аравача ичидаги гўдак ва унинг онаси хотирасида ўчмас Жасорат бўлиб мухрланиб қолиши аниқ. Яхшилар кўпаяверсин. Хақиқий мард инсонлар!

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍19🥰1
Дўст

Телефонини олди - да дўстига қўнғироқ қилди:
- Онамнинг мазалари йўқ! Менда дориларга пул йўқ, - деди.
Дўсти:
- Бўлди, ўртоқ, хавотир олма. Асрдан кейин қўнғироқ қил, бир чорасини топамиз! - деди.
Асрдан кейин дўстига боғланишга уринди. Телефон ўчириб қўйилганди. У такрор - такрор рақам терди. Ўчиқ эди...
Кимдан бўлса ҳам, пул топиб келиш илинжида кўчага чиқиб кетди. Афсус... ҳеч ким унга қарз бермади.
Дунёларга сиғмай кетди. Онасига бирор ёрдам қилолмаётганидан қаттиқ ранжиди. Ундан ҳам кўра дўстининг уялтиргани ёмон таъсир қилди. Икки қўли бўш, сиқилган ҳолда уйга қайтди. Қараса, онаси тинч ухлаб ётарди. Ёнида пакетда дорилар турарди. Бориб синглисидан сўради:
- Буларни ким келтирди?
- Дўстингиз келиб рецептни олдилар. Бориб ҳамма дориларни олиб келдилар. Ҳозиргина чиқиб кетдилар, - деди.
Кўзлари ёшга тўлиб кулди. Дарров ташқарига чиқди. Атрофдан дўстини қидирди.
- Дўстим, сенга асрдан бери қўнғироқ қиламан! Телефонинг ўчиқ!? - деди.
- Мен телефонимни сотиб ОНАЖОНИМИЗ учун дорилар сотиб олдим, - деди.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍13😢9🔥1🥰1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Nejniy

🔺Kerakli masalliqlar:

Hamiriga:
550 gr un
250 gr saryogʻ
250 gr slivka 35%
6 ta tuxum sarigʻi
1 choy qoshiq razrexlitel
250 gr yongʻoq

Bizesiga:
6 ta tuxum oqi
250 gr shakar

200 gr varyonniy moloko
100 gr sgushonniy moloko

🔺Tayyorlanishi:

Un bilan razrexlitelni aralashtirib hona haroratidegi saryogʻni solib urpogʻlab olamiz.
Slivka va tuxum sarigʻini solib hamir qorib olamiz. Hamirimizni ikkiga boʻlib 1 soatga muzlatgichka yuboramiz.
Tuxum oqiga shakarni qoʻship qattiq bize boʻlgunicha mikserlab olamiz.
Qotgan hamirimizni bittasini pergament solingan list ustidan qirgʻichdan chiqaramiz.
Ustidan toʻgʻralgan yongʻoq sepip, koʻpirtirip olgan bizeni nasatkadan chiqarib olamiz. Bize ustidan yongʻoq sepamiz va ikkinchi hamirimizni qirgʻichdan chiqaramiz.
160* da 50 daqiqa davomida pishirib olamiz.
Piship chiqqan shirinligimizni sovutishga qoʻyamiz.
Varyonniy molokoga sgushonniy molokoni aralashtirib olamiz.
Sovugan shirinligimiz ustidan sgushonkamizni siqip chiqaramiz.
Kamxarj va mazzali shirinligimiz tayyor, retaept yoqqan boʻlsa Nodirangizni duo qilishni unutmang.❤️
👍10
Forwarded from Help 4k pm
17📣📣📣📣📣📣

XITOYDA 11.11 SKIDKASI BOSHLANDI!

😍 Shu munosabat bilan Xitoy kursimga skidka e'lon qildim!

✅ TAOBAO 80.000
✅ PENDUODUO 80.000
✅ ALIPAY 50.000
✅ TMALL 50.000
✅ 1688 50.000

💸 HAMMASI:
❌ 310.000
✅ 99.000

https://t.me/+t8gj761YWb04NmMy
https://t.me/+t8gj761YWb04NmMy

https://t.me/+CQhm30BYnexjMmRi
https://t.me/+CQhm30BYnexjMmRi

ISHONCHLI REKLAMACHI MUROJAAT: @Milaniichka was
👍1
67-ҚИСМ

Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА


Севаранинг кўз олдида Рита хола билан гаплашиб ўтирган чоғи гавдаланди:
«- Сўроқ қилишяпти... - Севаранинг буткул кайфияти тушиб кетганди.
- Вой шўрим... - кўзлари қинидан чиққудек бўлди кампирнинг. - Ўлибдими?
- Йўғ-ей... Билмадим. Аммо ҳайдовчи ва гувоҳлар «Ўзини машина остига ташлади», дейишаётган экан.
- Тамом бўлибсизлар... Энди Аббосни сиқувга олиб текширишади.
- Қўрқитманг...
- Рост. Нима бўлсаям, хотинга ҳеч нарса бўлмасин. Худо кўрсатмасин, ўлиб-нетиб қолса сабабини суриштиришади. Ҳаммаси чиқиб келади.
- Бўлди! - Севаранинг асаблари дош бермай бақириб юборди. - Гапирманг. Эшитиш тугул бу ҳақда ўйлашни ҳам истамаяпман...»
- Чиндан ҳам бу ҳақда ўйлашни истамайман! Аммо... - Севаранинг лаблари беихтиёр пичирларди. - Ўйламай десам ҳам миямга келаверяпти. Уф-ф-ф, Агар Аббос ака билан турмуш қурганим учун ўзини машина тагига ташлаган дейишса... мен айбдор бўлмайман. Лекин бозор мажороси чиқиб келса... Бозорга келганини ҳеч ким билмайди-ку! Йўқ... Аббос ака гаплашдим, деганмиди? Айтиб қўйса-я! Менинг ҳолимга вой, кейин. Ҳамма билади! Собиқ эрим, қайнонам, қайнсинглим... «Ана, асли бузуқ бўлганда», деб роса гапиришади... Ота-онам... Асло кечирмайди, кейин мени...
Севара ўрнидан турди. Лўққилай бошлаган бошини қўллари билан сиқди. Ёнида ширин ухлаб ётган болаларига қараб хўрсинди.
- Ишқилиб мени айбдор қилишмасин, қамашмасин! - асабийлашганидан яна ўзига ўзи гапира бошлади жувон. - Болаларим нима бўлади, кейин? Ўзи шуларни деб теккандим ўша Аббос акага. Бўлмаса... Уф-ф-ф! Қаёқдан ҳам эрга тегдим, ўзи? Сал қийналсам ҳам куним ўтиб турганди-ку! Рита холадан бўлди, ўзи ҳаммаси. «Сенга бефарқ бўлмаса, гаплаш, болаларинг учун амаллаб тегиб ол», деди. «Бой экан, биттагина уй олдирсанг бўлди, кейин бирга яшашинг шартаммас. Қариб қолиб, хотинининг олдига қайтиб кетади, жа бўлмаса, уришасан-у, ярашмайсан!», деди. Рита холанинг гапи бўйича, ҳамма ёш хотин олган эркаклар охир-оқибат барибир биринчи оиласига қайтармуш! Уйли бўлгач, қутулишим осонмуш! Бўлмаса, ўлиб қолсам ҳам тегмасдим... Ҳали... Зоир ҳам бир дард бўлади. У билмайди, эрга текканимни... Билса келиши, жанжал қилиши, энг ёмони мени йўлдан уриши мумкин. Уф, роса муаммолар ичида қоламан шекилли. Лекин... айни шу дамда... Зоирни кўргим, қучоғида тинч, осойишта уйқуга кетгим келиб кетди... Уф-ф! Шайтон! Шайтон мени йўлдан урма!

* * *

Аббоснинг нақ юраги чиқиб кетди. Умиднинг оқариб кетган юзига шапатлаганига қарамай, дилбанди кўзларини очай демасди. Яхшиям, шифохонада улар. Дарҳол ҳамшираю, шифокорлар югуриб келишди. Бир ҳамшира нашатир спирти олиб келиб, ҳидлатди. Кимдир деразани ланг очди. Яна бири Умиднинг кўйлаги тугмаларини ечиб, кўксини шамоллатди.
- Ўғлим! Умид... - кўзларини оча бошлаган боласига титраб-қақшаб деди Аббос. - Нима бўлди? Ким нима деди? Опанглар бирор нима дедими?
Умид нимхуш ҳолда бўлса ҳам отасига қовоқларини осди. Бундан отанинг юраги қинидан чиққудек бўлди.
«Демак, Матлуба қизларгаям бир нима деган. Улар ҳозир Умидга айтди. Умидни хушидан кетказадиган даражада нима деди экан? Ўзи опалари билан гаплашаётган эдими? Ҳа, аниқ эшитиб турдим-ку, опалари билан гаплашди. Матлубанинг ўзига келганидан хурсанд бўлди...»
👍16❤1
68-ҚИСМ

Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА



- Нима бўлди, болам? - шифокор Умидни саволга тутди. - Бошинг айландими? Қорнинг тўқми?
Умид шифокорнинг саволларига гоҳ бошини чайқаб, гоҳ ирғаб жавоб бериб турди.
- Стрессдан бўлиши мумкин, - деди ҳамширалардан бири. - Боланинг ўзи олиб келди, онасини. Қўрқиб кетган.
- Ҳа, унда аниқ қўрққан. Қорни ҳам очдир? Пастда ошхонамиз бор. Олиб тушинг, нимадир едиринг, тинчлантиринг, - деди шифокор Аббосга.
Аббос Умидни елкасидан қучиб, суяб олиб кета бошлади. Беш-олти қадам ташлагач, Умид елкасини отасидан тортди:
- Бўлди, ўзим юраман.
- Ҳозиргина хушингдан кетдинг, эҳтиёт бўл, - деди Аббос.
- Яхшиман... Ўзи бирор нарса егим ҳам келмаяпти. Ойимни кўриб чиқсам бўларди.
- Эрталаб кўриш мумкин, дейишди. Сўрадим, - деди Аббос ўғлини ошхона томон судраб.
Умид ноилож у билан ошхонага тушди. Олиб берган таомини нуқул кавлади, на ҳафсала бор ейишга, на иштаҳа.
- Ойимга нима дедингиз? – охири олдидаги ликопдан кўз узмай деди у.
- Ҳеч нарса демадим, - Аббоснинг юраги орқага тортгандек бўлди. Негадир нимадандир чўчиди. Нелигини ўзи ҳам англамади.
Умид секин нигоҳини отасига тикди. Кўзларида ғазаб, алам, нафрат... Қаҳр кучидан бурун тешиклари ҳам кенгайиб, бошини кўтариб пишқиришга шай отдек боқиб турарди гўё.
- Ҳеч нарса демаган бўлсангиз, нега ўзини машина остига ташлади? Нега ўзини ўлдирмоқчи бўлди? Ойим ўлиши мумкин эди, дада! Ўлса... ўша икки болангиз ва хотинчангизни олиб келиб, бизни кўчага қувиб соласизми? – Умид бу сўзларни отага қарамай айтди. Айтди-ю, ўрнидан шаҳд билан туриб шифохонанинг иккинчи қаватига олиб чиқувчи зинаси томон югуриб кетди.
- Бунинг миясини заҳарлаб бўлибди-ку! Етти ухлаб тушимга кирмаган гапни айтади, - ўғлининг ортидан тўнғиллади Аббос. – Мен сизларни кўчага қувишим мумкинми?
Умид эса зиналардан сакраб чиқаркан миясида ўша гап чархдек айланарди: “Икки ўғли ва хотинчасини олиб келиб, бизни кўчага қувиб солади”...
Унинг аъзойи бадани аламданми, ғайирликданми, қизғонишданми дир-дир титрар, совуқда бошпанасиз қолган кимса сингари ўзини ночор ҳис қиларди.
- Сиз яхшисизми? Рангингиз оқариб кетибди, - деди ўтиб кетаётган ҳамшира тўхтаб, бироз юзига тикилгач. Сўнг кўнгли бўлмади шекилли, ёнига келиб қўлтиғидан олди: - Юринг, шифокорга айтиб сизга тинчлантирувчи қилмасам бўлмайди.
У Умидни бир хонага олиб кириб ётқизди. Ўзи эса шифокор билан маслаҳатлашгани чиқиб кетди. Умиднинг хаёллари тарқоқ, фикрини жамлай олмаётганди. Нима ўйлашни, учун учун қайғуришни билмаётган нодон каби ёнига келган шифокорга ҳам жавдираб қараб ётаверди. Шифокор унинг қон босимини ўлчади, юрагини эшитди.
- Битта тинчлантирувчи қилинг, битта валерианка беринг, тилининг тагига ташласин. Юрак уриши тез, қўрқиб қолган, - деди шифокор. Кейин Умидга қаради: - Қимирлама ўғлим, хўп. Шу ерда бироз дамингни ол. Сен дамингни олиб тургунингча, ойингни ҳам “палата”га кўчирамиз. Ойингни кўрсанг, ростдан ўзингга келиб қоласан. Қўрқиб кетгансан.
Умид на шифокорга, на ҳамширага бир оғиз гапирмади. Ҳатто ҳамшира укол қилаётганида ҳам бир сўз демай бўйсунди. Берган жимитжеккина сариқ ҳапдорисини тили тагига ташлаб, ўзини кушеткага ташлади.
👍17
69-ҚИСМ

Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА


Кўзларини юмиб яна ўша отасининг кичик ўғиллари ҳақида ўйлай бошлаган эди, хаёлини шифокорнинг овози бўлди.
- Ухлаб қолмадингми, ўғлим? Отанг кўринмади. Уйларингга кетдими?
- Пастда эди.
- Ҳа, яхши, - шифокор Умидга синовчан тикилиб, яна чиқиб кетди.
Умид эса унинг нигоҳидан онаси ҳақида муҳим хабар борлигини англади. Сакраб ўрнидан турди-ю, шифокорга эргашди.
- Духтир ака, ойим яхшими? Дадамга нима демоқчи эдингиз?
Шифокор тўхтаб, ортига ўгирилди:
- Мен сенга ёт, дедим. Кир. Отангни шунчаки сўрадим. Кўринмай қолгани учун. Кир, ёт!
Қатъият билан айтилган буйруққа йигитча бўйсунмаслиги мумкин эмасди. Умид шифокор кўзлари билан отасини қидираётганини кўриб турган бўлса-да, ғинг деёлмади, индамай ҳалиги жой томон юрди. Аммо қалбида гумон ғимирлади: “Ойим ҳақида дадамга нимадир демоқчи. Менга мазам йўқлиги учун айтмаяпти...”

* * *

- Хотинингизнинг кўзлари автоҳалокатгача ҳам ғилаймиди? – шифокор берган саволга Аббос аввалига тушунмади. У буни туни билан ухламаганлиги, каридордаги ўриндиқда ўтириб тонг оттирганлиги таъсири деб ўйлади.
- Нима? – деди эшитган бўлса-да, ўзини эшитмаганликка олиб.
- Аёлингизнинг кўзлари қанақа эди? Ғилай эмасмиди?
- Й-ў-ў-ўқ, - деди Аббос ҳайратини яшира олмай. – Қанақасига ғилай бўлсин...
- Демак... – ўйланиб қолди шифокор. – Жароҳат таъсири... Аёлингиз автоҳалокат чоғида боши билан тушган асфальтга. Боши ёрилган. Зарб таъсирида кўзлари ғилайлашиб, хиралашган.
- Ғилай бўлиб қолдими? – ишонқирамади Аббос. – Шунақа бўлиши мумкинми?
- Мумкин. Ғилайлиги майли... кўзлари... хиралашган дедим-ку. Яхши кўрмаяпти. Бу вақтинчалик бўлиши ҳам, ёки... Худо кўрсатмасин... кўр бўлиб қолиш эҳтимоли ҳам йўқ эмас...
- Кўр бўлиш...
- Ҳа... яшириб ўтирмайман. Ҳозир хотинингиз кўрмаяпти. Бу уни ваҳимага солиши, янаям “стресс”га тушиши мумкин. Ўғлингиз автоҳалокатга гувоҳ бўлгани учун шундоғам бир аҳволга тушиб қолган. Энди ҳамма гап сизда. Ўзингизни қўлга олинг. Аёлингизга, оилангизга суянч бўлинг. Ҳозир тиббиёт ривожланган. Яхши қаратсангиз, аёлингизни асрасангиз кўриб кетиши ҳам мумкин. Асосийси, яхши парвариш ва эътибор...
👍13😢7😇1
70-ҚИСМ

Муаллиф: Наргиза УСАНБОЕВА


Бу Аббос учун буткул кутилмаган хабар эди. У ўзини йўқотиб қўйди. Азбаройи Матлубага ачинганидан эмас, хотини кўр бўлиб қолганига чидай олмаса, бор гапни ички ишлар ходимига айтиб бериши мумкинлиги, кейин ўзининг ҳам, Севаранинг ҳам ҳоли вой бўлишини ўйлаб бошидан хуши учди. Паришон ҳолда ўрнидан туриб, энди эшик томон бурилган эди ҳамки, уларга даҳшат билан тикилиб турган Умиднинг кўзлари билан нигоҳи тўқнашди. Ўғлининг кўзлари шу қадар катта очилган, ғазаб ва ваҳм таъсиридан қинидан чиққудек бўлиб Аббосга боқарди. Гўё отишга тайёрланган жангчининг тўпи каби турарди. Отанинг назарида дунё Умиднинг нафрат тўла кўзларидан иборатдек, сесканиб кетди.
- Дўхтир нима деди? Ойимни кўр бўлиб қолди, дедими? Сиз... сиз кўр қилдингиз ойимни! – беихтиёр бақириб юборди Умид.
Қўрқиб кетган Аббос шартта шифокорга қаради. Шифокорнинг кўзларидан “Аёлинг бежизга ўзини машина тагига ташламаган экан-да! Сенми, айбдор?” деган сўзларни ўқиди. У ўғлини тинчлантиришни ҳам, шифокорга изоҳ беришни ҳам билмасди.
Умиднинг душманига ҳужум қилишга шай арслон каби важоҳат билан туриши шифокорни ҳам чалғитди, шошиб қолди:
- Ўғлим, уйғондингми? Ҳалиям кечаги тажанглигинг тарқамабди-да... Кир қани, сен билан бироз гаплашай...
У Умидни қайтиб хонага киритиш пайида. Йигитча эса нигоҳлари билан отасига зарба бермоқчи бўлгандек кўз узмасди.
- Кир дедим, сенга. Ака, сизам келинг... - шифокор Аббосни ҳам ичкарига чақирди.
У Умидни кушеткага ўтқизиб, ўзи рўпарада турган стулга омонатгина ўтирди. Аббос улар ортидан иккиланиб кириб келди. Айбдорлигини тан олгандек бошини эгибгина, довдираб Умиднинг ёнидан жой олди. Шифокор эса уларга бир зум қараб турди-да, сўзлай кетди:
- Ҳамма оилада ҳам ғиди-биди, уриш-жанжал бўлиб туради. Бу келишмовчиликни ҳамма ҳар хил қабул қилади. Уйингиздаги вазият, бўлган воқеалар, бошланган тергов... буларнинг менга зиғирча қизиғи йўқ. Мени фақат беморнинг соғлиғи қизиқтиради. Яширмайман, чунки иккалангиз ҳам эшитдингиз, беморнинг аҳволи яхши эмас. Кўзлари кўрмаяпти. Доим кўриб турган инсон учун бу ҳолат жуда оғирлик қилади. Ўзи аҳволи ёмон беморнинг олдида ҳозиргидек гап қилсаларингиз, у баттар тушкунликка тушади.
Шифоркор бир зум Умидга тикилиб қолди. Умид ерга қараб ўтирарди.
- Айниқса, сен... - шифокор Умидга алоҳида таъкидлади. – Ҳамманинг олдида хаёлингга келган гапларни айтаверма. Одамлар ҳар хил тушунади. Ойинг ҳам турли фикрга бориши мумкин. Ҳозир иккингиз бирлашишингиз, бир-бирингизга далда беришингиз лозим. Иккингизнинг иноқлигингиз, бир-бирингизни суяшингиз, беморга ҳам куч беради. Ўғлим, тушундингми?
Умид бошини кўтариб унга қаради.
- Жанжаллашиб қоладиган бир сенинг ота-онанг эмас. Ғавғосиз уйнинг ўзи йўқ. Ҳар битта жанжалда отангни айблайверсанг, бошқалар нима десин? Шуни унутма, “Қарс икки қўлдан чиқади”. Оилавий жанжалда бир киши айбдор бўлмайди. Айни дамда сенинг ва отангнинг ўйлайдиган нарсани фақат ойингнинг соғлиғи бўлиши керак. Уқдингми? Бор, ойингнинг олдига киришинг мумкин.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍21❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🌙 Х А Й Р Л И Т У Н 🌙✨

🌙🌹Чиройли сўзларни фақат эшитиш эмас, уни кимларгадур айтиш кераклигини ҳам унутманг! Зеро ширин сўзга арзийдигон қанча яқин инсонларимиз бор.

🌙🌹Бир-бирига керакли
инсонлар доим Бир-биридан узоқда
яшаркан. Шундай
бўлса ҳам борига шукр.🥰

✨🌙 ХАЙРЛИ ТУН УЗОҚДАГИ ЯҚИНЛАРИМ✨🌙


✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍2
#Бuсмuллаҳ

Aссалому алайкум ва рохматуллохи ва баракатух!!!

Соғ➖саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!!!

Бугунги 5➖ Ноябрь СЕШАНБА  куни хаммамизга хайрли барокатли бўлсин!!!

Дуолари тонгларга файз бахш этган ➖Қадрдонларим!!! 🕊

Бугунги дуоларингиз ижобати дунё ва охиратингизни гўзалликларга тўлдирсин!!!

Аллоҳ  хаммамизнинг иймонимизга ➖халоват Қалбимизга ➖мехр,  дилимизга ➖ёруғлик, кўзимизга  ➖нур,
Тану ➖жонимизга соғлик, якинларимизга ➖омонлик. Хонадонимизга ➖файз баракяа  махфиратларини ато қилсин.

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃🤩Ассалому-алайкум азизлар. Соғ-омонмисиз?🌞🍃

🪷💕Аллоҳ сизга
🪷💕сўнмас иймон,
🪷💕гўзал ахлоқ,
🪷💕шукр этгувчи қалб,
🪷💕зикр этувчи тил,
🪷💕хайрли умр,
🪷💕дунё ва охират гўзаллигини насиб этсин Ин ша Аллаҳ


🌺➖➖➖🌺➖➖➖🌺

✿•┈┈┈┈┈••ৡ🌸🌸🌸ৡ•┈┈┈┈┈•✿
🧕 Muslimalar kundaligi 👇
https://t.me/+47zmpAgeAI81NWVi
👏1