Ertalab futbolni koʻramizmi?😊👍

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_139


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Айни навқирон ёшда эдим.
Катта бир цехга иш бошқарувчи бўлиб ишга кирдим, қўлимда ўттиздан ортиқ қизлар ишларди. Уларни орасида эса, онанг хам ишларди.
Онангни дадаси яхши пул топарди, эрка қиз эди. Лекин қайсарлик қилиб ишга кирган эди. Тузук қуруқ, ишламасди.
Кейинчалик яқин бўлиб кетдик дўстона яқинлик албатта.
Кейин бир тарбияси бузуқ бола билан гаплашиб юрадиган бўлди, мен анча огохлантирдим лекин менга парво қилмади.
Орадан вақтлар ўтди, бир куни мени олдимга йиғлаб келди.
Содиқни ўтмиш хотиралари қийнаб, юрагини силаб қўйди.
—Кейинчи?
Мунира хайрат тўла нигоҳи билан дадасига тикилди
—Онанг ёнимга йиғлаб келди, ўша алкашдан хомиладор бўлиб қолганини, дадаси билса ўлдиришини айтиб йиғлади.
Мен қандай йўл тутишни билмасдим, тўғриси унда кўнглим бор эди. Бу хабардан кейин нима қилишни билмай қолдим. Жонига қасд қилишга уринган, ўшанда мен уйланаман, лекин бу нарсадан хеч ким хабар топмасин дедим.
Биз оддий оила, онанг эса бой хонадон фарзанди эди.
Шундай қилиб онам биринчи боришидан розилик беришди.
Тўй хам жуда тезликда ўтиб кетди. Қорнидаги боласи бу орада икки ойликка етганди, келгандан кейин етти ой ўтиб ўғлини дунёга келтирди.
Онанг Муслимни еру кўкка ишонмай катта қилган.
—Шунчалик нарсани қандай яширгансиз? Бувим билиб қолмаганми?
—Онангни яхши кўрардим.
Болани чала туғилди деганмиз, у пайтлар соддачилик бор эди қизим.
Орадан анча йиллар ўтгандан кейин эса, сен дунёга келгансан.
Кейин синглинг, шундан кейин бошқа фарзандлик бўлишни хохламади. Сиздан ўғил туға олмас эканман дер эди доим.
Қизларни ажратиб, ўғлини бошқача кўрарди. Шуни ортидан хам кўп тортишувлар бўларди, лекин менга хомиладор холида турмушга чиққанини, бирор марта юзига солмаганман. Бу хақида мен онанг, ва ўлиб кетган холангдан бошқа хеч кимни хабари йўқ.
Мен шунча катта хатосини кечирганман, лекин мени яроқсиз пайтим, укамни хотинига қаратиб қўйгани, синглинг билан қандай кунлар кўрганимизни ўзимиз биламиз, кейин эса сени хам ўзим тенггига узатишгани, қай онани қўлидан шундай разиллик келади?
Айни гуллаган пайтингда, бахт нима эканини билмай, умринг ўтмоқда қизим. Бу холатга мени хам айбим катта. Онангни қандай эканини билиб хам, келманг деса хўп деб келмабман. Лекин хозир исмини айтишга хам жирканаман, Муслимга умуман яқинлашишингни ва кўришингни хохламайман

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_140


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Бу аёл ким?
Кароматни қайни синглиси, Розияни кўрсатди
—У хизматчи, кўчада қолган экан. Савобгарчиликка уйга киритдик.
Каромат ошхона деразасидан қараб турган Розияга гезариб қаради
—Яхшикуя, хомиладорга ўхшаяпти. Бу Холида кўчада қоладигани хам бўларканми?
Шубхали қаради
—Қўяверинг Ойсарахон. Савоб бўлади, туғишидан олдин кетади, эри чет элда экан
—Ха майли. Акам биладими?
—Аёлларни ишига эркак киши аралашиб нима қилади?
—Бу уй акамни уйи, шундай экан акамни билиши керак деб ўйлайман.
—Келса бафуржа тушунтирамиз. Хозир хаёлини бўлмайлик дедик.
—Ха майли, ўзингиз биласиз. Янги келинни олдида, бегона аёлни юриши яхши эмасда. Хар холда жияним хам, ювош одам эмас. Шўх бола яна илашиб қолмасин.
—Бўлмаган гапларни гапирманг. Сиз мехмонга келгансиз, мени уйимни можорасини маслахатига эмас.
Еб ичиб, мехмон бўлиб кетинг.
Каромат ўрнидан туриб, ошхона томонга кетди
—Бу ерда бир гап бор. Хаммасини билиб оламан хали кўрасан. Мендан яшираман деб ўйлаяпсанми?
Ойсара Кароматни ортидан қараганча қолди.


💫💫💫💫


—Қизим, биласан мен ва опанг сенга ёмонликни раво кўрмаймиз.
Содиқ, секин гап бошлади
—Тинчликми дадажон?
Ранглари солиб қолган, кўзлари киртайиб қолган эди.
—Сенга совчилар келяпти. Опангга ва поччангга маъқул келди.
Мен куёвни дадаси билан эртага кўришаман.
—Дада, хозир шу гапни мавридими?
Муниса эшитгиси келмади
—Айни пайти.
Содиқ жиддий гапирди
—Мен сизни ўзингизни ташлаб кета олмайман.
—Мендан хавотир олма.
Сен бахтли бўлсанг мен бахтлиман
—Бир шартим бор.
—Қандай шарт
Хамма сўзини индамай бажарадиган қизидан бундай гапни эшитиш, ғалати туюлди.
—Олдин сизни уйлаймиз, кейин мен турмушга чиқаман
—Қўйсангчи қизим, мени неча кунлигим бор
—Дада, яхшиям энди элликдан ошдингиз. Қариб кетган одамга ўхшаб гапирманг, сизни кўрган одам, бўйдоқ дейди
Мунисани кайфияти кўтарилди
—Мени ичимдан ўтганини ўзим биламан қизим
Содиқ хомуш тортиб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё

#No_141

#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қийналмаяпсизми? Бу ахволингизда бировни уйида, хизматчи бўлишга?
Ойсара, секингина Розияни олдига келди
—Ким айтди сизга хизматчи деб?
Розия айёрлик билан, Ойсарага қаради
—Унда кимсиз?
—Хеч кимга айтмайсизми?
Розия, Ойсара ўтирган столга келиб ўтирди
—Йўқ айтмайман.
Ойсарани ичи қизиди
—Сардор акани, биринчи аёлиман, хеч ким билмайди сизни аммамиз эканингиз учун айтдим.
—Нима?
Ойсарани кўзлари олайиб кетди.
—Хеч ким билмасин.
Розия қўлида оғзига замок тортди. Ойсара бу хабардан қотиб қолди
—Қанақасига?
Ойсара, Розияни қорнига қаради
—Шунақасига. Оддийгина..
Розия қорнини силади.
—Бу ерда нима қиляпсизлар? Ишингиз йўқми сизни?
Каромат, Розияга гезариб қаради
—Гаплашиб ўтирибмиз. Нима ёмон томони борми?
Ойсара ўрнидан туриб, қўлини қовуштирди.
—Сиз мехмонларни олдига киринг, ошхонада нима бор сизга
Каромат тутоқди
—Хўп майли, мен кирай мехмонларни олдига.
Яна гаплашамиз сиз билан.
Ойсара, Розияга қаради
—Албатта, менга жуда ёқдингиз. Албатта гаплашамиз.
Розия чиройли жилмайди.
—Мен сенга кўзимга кўринма деганмидим?
Каромат, Ойсара чиқиб кетиши билан Розияни билагидан махкам сиқди
—Нимадан қўрқяпсиз?
Розия қўлини силтаб ташлади
—Мен нега қўрқишим керак?
—Ўғлингизни сири очилиб қолишидан қўрқасиз, оиласи бузилиб кетишидан қўрқасиз.
—Сардор акамни қандай сири бор?
Хумора, ичкаридаги жанжални эшитиб, ичкарига кирди
—Бу опангизни мийяси айниб қолибди, тинмай валдираяпти.
—Опа нима деяпсиз?
Хумора, ўзини ғалати хис қилди
—Синглим, қайнотанг дадангни қўлида ишлайди, буни биламан. Эринг эса дадасини қўлига қараган, шу сири очилиб қолишидан қўрқяпти қайнонанг. Сардорни катта жойда ишлайди деб мақтаниб ётибди.
Розия дадил гапирди
—Сиз бизни оиламизга аралашманг, хаддингизни бўлинг. Менга Сардор акамни нима иш қилиши қизиқтирмайди.
Хонангизга бориб, дамингизни олинг. Бугундан кейин ойижоним билан тортишганингизни кўрмай.
Хуморани жахли чиққани, шундоқ билиниб турарди.
Розия индамай хонасига кириб кетди, Хумора асабий ортидан қараб қолди
—Ойижон хафа бўлманг.
Хумора, Кароматга қараб жилмайди.
—Шунинг учун бу уйга олиб келманг дегандим.
Каромат индамай ошхонадан чиқиб кетди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Муҳим 7 қоида:

1. Қанчалик кам гапирсанг, сўзларинг шунчалик қадри бўлади.

2. Ҳамма нарсани ўзингга қабул қилма. Одамлар сен ҳақингда сен ўйлаганчалик кўп ўйламайди.

3. Муаммоларга эътибор қаратсанг, муаммолар кўпаяди. Имкониятларга эътибор қаратсанг, имкониятлар кўпаяди.

4. Ҳозир қанчалик оғриқли бўлмасин, бир кун ортга қараб, айнан шу кураш ҳаётингни яхши томонга ўзгартирганини тушунасан.

5. Ҳаётингга кирган ҳар бир инсоннинг сабаби бўлади. Ёки улар сенинг ҳаётингни ўзгартиради, ёки сен уларнинг ҳаётини.

6. Янги нарсани синаб кўришдан қўрқма. Чунки инсон фақат ўзи биладиган чегарада қолса, ҳаёт зерикарли бўлиб қолади.

7. Ҳар тонг юзлашадиган энг муҳим инсон - бу ўзинг.

☆▪︎☆▪︎☆

Туғилдинг, бу ҳаёт остонасида, 
Сени қарши олди, бир ёғоч бешик.
Улғайиб, яшаб сўнг кўзинг юмганда, 
Қабринга кузатди, тебранмас бешик.

Бу ҳаёт — шу икки бешик ораси…

Туғилдинг, ўрашиб оппоқ йўргакка, 
Эркалаб, эъзозлаб, севиб-суюшди.
Руҳ оҳир танангни тарк этган куни, 
Яна оқ йўргакка ўраб қўйишди. 

Бу ҳаёт — шу икки йўргак ораси… 

Кўз очиб, ҳаётни кўрганинг заҳот, 
Одамлар йиғингга жим қулоқ осди. 
Бандаликни бажо келтирган кунинг, 
Дунёни ўзгалар кўз ёши босди. 

Бу ҳаёт — шу икки йиғи ораси… 

Шу қисқа ҳаётда энг муҳим юмуш, 
Яхши ном қолдириб, яшамоқ экан. 
Англадим, туғилиш аслида дўстим, 
Ўлимга илк қадам ташламоқ экан. 

Ҳаёт — туғилиш ва ўлим ораси…

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

АССАЛОМУ АЛАЙКУМ

Қадрликларим , ҳамма зўрми .
Бугунги кунингиз хотиржам , ҳаловатда ўтсин .
Ким нима мақсадда уйдан чиққан бўлса , ниятига бекаму кўст етказсин .
Узоқ ўлкада Ватан ори ғурури , номи учун курашга тайёрланаётган футболчи йигитларга омад , соғлик ва фақат ғалаба тилайман .
Дуо қилинг азизларим , бизга ютуқлар ярашади .....

Кунингиз хайрли ўтсин ШАХЗОДАнгиз 😘

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

▶️ Мехико сити айни дамларда !

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Маладес зўр ўйнади йигитлар . Шундай сехрли диёр Америкада , шундай мухташам аренада тўп суришни ўзи хам катта гап .
ИнШаАллоҳ кейинги ўйинларда йигитларга омад тилаймиз .

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

ЁМОН ЁМОНЛИК ҚИЛАР ЭКАН
СИРЛИ ЎЛИМ.


Аввалроқ отамиз, кейин онамиз ҳам бу дунёни тарк этди. Ўшанда акам ўн олтида, мен ўн икки ёшда эдим. Бошимизни силайдиган қариндош-уруғимиз йўқ эди. Онамнинг укаси, яъни яккаю ягона тоғам ичкиликка берилганди. Шу важдан ҳам ота-онамдан кейин акамга суяниб қолдим. У бор масъулиятни елкасига олди. Вояга етмаган акамнинг қўлидан нима ҳам келарди? У одамларнинг экин-тикинларига ва бошқа ишларига кўмаклашади. Берадиган иш ҳақи масаласида эса ҳатто тортишмасди ҳам, шунинг учунми уни ишга таклиф қилувчилар кўп. Хуллас, биз, ака-сингил тинч-хотиржам яшардик. Мен саҳармардондан туриб, ҳовлимизни ва дарвозамиз ёнидан ўтадиган асфальт йўлни ҳам анча ергача супуриб қўярдим. Уйда иккимиздан ортиқ одам бўлмаса-да, акамнинг топгани рўзғордан ортмасди. Акам мен ҳақимда ўйлашини билардим. Унинг наздида гўё устимдаги кийимларим кундан-кун эскираётгандай. Шу сабаб акам кўзларини мендан олиб қочади.
Бир куни эрталаб одатдагидай дарвозамиз атрофини супуриб-сидираётгандим. Бирдан дарвоза олдида Камол ошпазнинг кўк рангдаги машинасини пайдо бўлди. Мен супуришдан тўхтаб, ўзимни четга олдим. Чунки машина айнан менинг ёнимда тўхтаган эди. Ошпазнинг қаттиқ тикилишидан ноқулай аҳволга тушдим. Унинг қараши ёқмагани учун уй томон бурилдим.
— Аканг уйдами? — деб сўради у.
— Ишга кетганди…
— Ишга? Қандай ишга? — истеҳзоли кулди у. — Унга иш тайёр турган эканми? Келгандан сўнг айтиб қўй, бизникига борсин. Томорқада ишлаш керак. Пулини олади. Тушундингми?
У ўзини хожалардай мағрур тутди. Кейин нимадандир кўнгли тўлмаган алфозда менга суқланиб қаради ва:
— Сен ҳам бориб янгангга қарашгин. Кир-чир дегандай… Устингдаги кийимларинг жуда униқиб қолибди. Чиройлисидан олиб бераман… Яхши хизмат қилсанг бўлди, — деди.
Мен айб иш қилиб қўйгандек ўзимни уй ичига урдим. Кечки пайт акамга Камол ошпазнинг гапларини айтдим, фақат ҳаммасини эмас. Бекор қилган эканман. Уч кундан кейин акам ишга кетганида у яна уйимизга келди. Ҳеч ким йўғида келгани учун жаҳлим чиқди. Мана, бугун ўша яна хомсемиз дарвозамиз қошига келиб тўхтади.
— Сен қиз нега бизникига бормадинг? Ахир тайинлаган эдим-ку. Янгангни касалхонага олиб бориб ташладим. Рўзғор юмушларига қарашиб тур, хўпми? Қачонгача хор-зорликда яшамоқчисан? Қара, калишинг ҳам йиртилибди. Акангнинг топгани ўзининг қорнидан ортмаса керак, — деди куйинчак оҳангда Камол ошпаз ва кутилмаганда уйга зўрлик билан кирмоқчи бўлди. Бироқ оқсоқол келаётганини кўриб, ошпазнинг ранги қув учди ва машинасини тез ўт олдириб жўнаб қолди.
Мен унинг гапларини ҳазм қилолмадим. Ғазабдан лабларим титрарди. Ўшанда ўзимни таҳқирлангандай сездим ва узоқ йиғладим. Бироқ бирор соатлардан кейин у яна қайтиб келишини билмагандим. Билганимда уйда акамни кутиб ёлғиз ўтирмасдим. Ошпаз қайтиб келганида эса… Буни айтишга ҳам тилим бормайди.
Бу иснодга қандай чидайман, энди акам шўрлик нима деган одам бўлди? Бир номарднинг қўлида гулдай сўлдим. Энди яшашимдан фойда йўқ. Акажон, мени кечиринг!»

.......

Синглисининг ўлими учун қайғураётган ака кўнглидаги гаплар: «МЕН СИНГЛИМНИ АСРОЛМАДИМ…»
«Синглим ҳам улғайиб қолганди. Уни кўз қорачиғимдай асрашим, бегона кўзлардан асраб-авайлашим лозимлигини яхши тушунардим. Нариги маҳаллада яшайдиган Камол ошпазнинг ўғли Жамол уйимиз атрофида анчадан буён ўралашиб юрганини сезардим. У уйда йўқлигимдан фойдаланиб, синглимга зиён етказиб қўймасин-да, деб ўйлардим. Нега бундай қилдинг, жон синглим? Унинг кимлигини айтсанг бўларди-ку! Мени аягансан. Менинг ўша номардни ўлдириб қўйишимдан ва қамалиб кетишимдан қўрққансан. Менимча, бу ўша такасалтангнинг иши! Уни ўлдираман. Агар эшигим тагида ўралашиб юрганини кўриб, суробини тўғрилаб қўйганимда, бундай кунлар йўқ эди. Биламан, у ҳам ўзимизга ўхшаган етим, бироқ отасининг эркатойи бўлгани учун саёққа айланган. Кўпчилик ўша бахтиқаро аёл хомсемиз ошпаз ҳар куни калтаклайвергани учун ўлиб кетган, дейди. Камол ошпаз ҳақида эшитганларим жуда ёмон ва хунук гаплар. Ундайларнинг бу ёруғ дунёда бўлмагани яхши эди, дерди онам.

Давоми бор...👇

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Дадам вафот этганидан кейин онамга ҳам бир-икки суюқлик қилганини эшитганман. Яна унинг шаҳар чеккасида ҳам уйи борлиги ва ўша ҳовлида ёшгина жувон унинг хизматини қилиб юришини билардим. Яқинда ошпазнинг уйига бориб ишладим, бироқ бу сафар кўпроқ берди. У ҳеч қачон бундай сахийлик қилмаган. Ё тавба, ким бўлди бу дарвозамизни устма-уст тақиллатган? Оқсоқол-ку! «Шу кеча анави ошпазни ўлдириб кетишибди! — деди у ҳаяжонини босолмай, томдан тараша тушгандай. — Хотини касалхонада экан. Ўғли уйда йўқ. Кеча оқшом ўғли иккаласининг жанжалини қўшнилар эшитибди. Ўғлининг отасига: «Мен уни яхши кўраман!» деб бақирганини айтишди. У шўрлик ҳали бола-ку, кимни ҳам яхши кўриши мумкин, қизиқ. Мен бу гапга тушунмадим. Балки, қўшнилар янглиш эшитишгандир. Хуллас, ўғлим, қишлоқнинг гўркови ошпазга қабр кавлашдан бош тортди. Ҳозир қабристонга борасан. Мен ўғлимни юбордим. Икковинг пешингача амалланглар. Мен одамларга хабар берай…» Устимдан муздек сув қуйилгандай бўлди. Бу қандай каромат? Наҳот синглимнинг жонига қасд қилишига бу воқеаларнинг алоқаси бўлса?»

Отасини ўлдириб қўйган ўғил кўнглидаги аламлар: «ЭНДИ ПАДАРКУШ ДЕГАН ТАМҒА БИЛАН ЯШАШГА МАЖБУРМАН»

«Мен сени жонимдан ортиқ кўрардим. Отам буни билатуриб шу ишга қўл урди. Мен отамни кечирмайман. Асло! Мен уйингга бориб, сенга бор гапни айтмоқчи бўлдим, бироқ улгурмадим. «Сен бу ердан кетишинг керак», демоқчи эдим. Отам кеча маст бўлиб келди ва ҳаммасини айтди. У сенга, мен севган қизга тажовуз қилди. Мен буни кечиролмадим. Сенинг ўлганингни эшитдим-у, уни уйқусида ўлдириб қўйдим. Энди менга ҳеч нарсанинг қизиғи йўқ. Чунки дунёда сен йўқсан, Муяссар! Муяссаргинам, сенга муяссар бўлолмадим. Энди менга ҳам осон бўлмайди. Бир умр падаркуш деган тамға билан яшашга мажбурман. Эй, Худо, нималар қилиб қўйдим?»
Бундай воқеа-ҳодисалар онда-сонда бўлса ҳам учраб туради. Ахир ҳаммаси бошқача бўлиши мумкин эди-ку! Нега бир гулдай қиз ҳаётни бемаврид ташлаб кетди? Нега ёшгина йигит отасининг қотилига айланди? Нима учун бир йигит синглисини асролмагани учун бутун умр надомат чекиб яшаши керак? Нега?.

Тамом...

ҚАРИЯПМАН БОЛАМ

.....Сут солинган коса онанинг қўлидан тушиб кетиб, синди. Ўғил бор овози билан онасига бақирди САЛ ШУСТИРИРО БЎЛИНГ ОНА...
ва ғазаб билан хонани тарк этди.
ОНАНИ ДИЛИ ОҒРИДИ..
Она кичик бир мактуб битди. Ўғил кўчадан қайтганда она одатдагидек курсида ўтирганча ухлар, мактуб эса кўксида турган эди.
Ўғил аста мактубни қўлига олиб ўқий бошлади:

«Ўғлим, меҳрибоним, кўзимнинг қувончи! Афсуски, мен қариб қолдим. Қўлларим қалтираб, овқат кийимимга тўкилиб кетяпти. Энди олдингидек тетик, чиройли, хушбўй эмасман. Сендан илтимос, мени маломат қилмагин. Мени ёмон кўрма.
Либос ва поябзалимни ўзим кия олмаяпман.Кийишга қийналяпман.
Илтимос, менга ёрдамлашгин. Оёқларим ҳам юришга қийналяпти. Таҳорат қилиш учун ҳаммомга бораётганимда, қўлларимда ушлаб олгин. Сен юришга ҳаракат қилган пайтларингда, йиқилиб кетмаслигинг учун қўлларингдан неча марта ушлаб олганимни бир эсла.Ўзини вақтинг бўлмаса болаларинга айт Бувилага қараб турила зинадаги оёқ кийимлани тахла бувинг қоқилиб кетмасинла дегин.

Хотирам заифлашиб қолганидан ва секин гапираётганимдан малолланма.Мени жеркима кеча айтгансизу деб..
Сен билан гаплашганимда мени хурсанд қиладиган биргина нарса сенинг ёнингда эканимдир. Гаплашганимизда менга кулиб қарагинг мехр билан. Онажоним деб қуйгин гох гохида.
Болалигингда кулгуларинг билан мени хурсанд қилардинг. Бугун ҳам табассумингни мендан дариғ тутма.
Мен қариб қолдим.
Мен ўлимини кутиб яшаётган қарияман. Сени туққанимда ёнингда эдим. Вафот этар чоғимда сен ҳам ёнимда бўлгин».

Сўзимиз охирида Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам уч марта «Онангга!» деганларини эслатиб қўймоқчимиз.

Эй Роббим! Оналаримизни Жаннатдан маҳрум қилмагин! Умрларини узун, ризқларини баракали, гуноҳларини мағфират қилгин!

АЛЛОҲИМ ҲАР БИР ОНАНИ ЭЪЗОЗЛАГИН ҚАРИГАНДА АЗИЗУ МЎТАБАР ҚИЛГИН...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё

#No_142

#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Опа, дадамга шу аёлни олиб берайлик.
Муниса, каридорни тозалаб юрган аёлга, ишора қилди.
—Нур опаними?
Мунира, хайрон бўлди
—Ха, мен анча гаплашиб шароити билан танишдим.
Бир ўғли бор экан, эри фарзанди туғилмасдан аввал оламдан ўтган экан.
—Ахир ёшку бу аёл.
—Дадамчи, қарими?
—Йўқ, демоқчиманки...
—Хеч нима деманг, шу аёл билан гаплашинг. Кўнглини билинг, агар рози бўлса бундай ишлаб юрмайди. Дадам билан мазза қилиб яшайди.
—Майли, гаплашиб кўрамиз.
Мунира ўйланиб қолди.


💫💫💫💫


Орадан кунлар бир бирини қувиб ўтарди.
Розияни хам кўзи ёришига оз қолди, Хуморани хам хомиладорлик хуснига хусн қўшарди, тўлишиб гўзаллашиб борарди.
—Хуморахон қизим, тайёрланиб чиқинг. Бекор ётган уйимиз бор, ўша ерга бориб бир сидра тозалаб келамиз. Дадангиз билан гаплашгандим, ўша уйни сотиб тоғдан дача оламиз деди.
Каромат, телефонни столга қўйиб, Хуморага гапирди
—Вой ростданми ойижон.
Тоғли жойларни жуда яхши кўраман.
Хумора, қўлини сочиққа артиб Кароматни олдига ўтирди
—Набирамга тоза хаво керак деяпти дадангиз.
Кароматни гапини эшитган Розияни кўзларидан, Хуморага нисбатан нафрат сачради.
—Майли мен кийиниб чиқай унда.
—Эрингиз уйда эмаслигидан фойдаланиб, бориб келамиз.
Кетишимизни, уйга келмаслигини тайинлаб кетамиз.
Каромат, Розияга бир қараб қўйди.
Розия ичидаги аламини боса олмай, жиддат билан туриб кетди.


💫💫💫💫


—Ойижон, шу домдами уйимиз?
Хумора олдин келган домга хайрат билан қаради.
—Ха шу, учинчи қават.
—Нима? Яқиндагина ижарага одам қўйдингизми?
Хуморани юраги, тезлашиб кетарди.
—Ха йўғе, бу уйни олганимиздан буён хеч ким яшамайди, дадангиз пул ушлашга олиб қўйганди. Битта калити Сардорда туради, дўстлари билан баъзида келиб туришади.
Каромат тепага кўтариларкан гапирди. Ортида Хумора оёқ қўли бўшашиб кетди
—Қанақасига? Ахир яқиндагина опамни шу уйдан олиб кетган эдикку

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_143


#муаллиф_Қосимова_Нодира

—Ўғлим, қизимни айлантиришга олиб кетяпман..
Каромат марурғаниб гапирди.
—Қаёққа ойижон?
—Докон айланамиз, кейин бир жойга бориб келамиз.
—Хўп майли. Ўзингиз биласиз.
—Уйга умуман келма, биз ўзимиз уйга қайтганда қўнғироқ қиламиз. Уйда бегоналар бор биласану.
—Хўп майли, мени ишларим кўп, хали уйга бора олмайман.
Эхтиёт бўлиб бориб келинглар.


💫💫💫💫


—Сардор мазам бўлмаяпти...
Розия, Сардорга қўнғироқ қилди
—Ёлғон гапирма, мени аврайман деб ўйлама.
Сардор дўқ урди
—Нега сизни алдайман? Тезроқ келинг, ахир болангизку...
Розия йиғлаб гапирди
—Хозир ойимга қўнғироқ қиламан, боради.
—Йўқ илтимос ўзингиз келинг. Ўлиб қоламаннн
Розия баттар йиғлади
—Хозир етиб бораман.
Сардор, қўрқиб кетиб телефонни ўчириб тезашинасига минди.


💫💫💫💫


—Бу ерга Сардор кимнидир қўйганмикин?
Каромат, ерда сочилган кийимларни кўриб эшик олдида тўхтаб қолди.
Хумора хамон бир сўз дейишга холи йўқ эди.
Деворни ушлаганча уйга кирди. Розияни кийимлари, уёқ буёқда сочилиб турарди.
—Ойи, ахир.. ахир бу... Опам Розияни уйику..
Хумора ерга ўтириб қолди
—Нима? Қанақа Розия?
Кароматни юраги ўйнаб кетди
—Шу уй, шу уйдан олиб кетгандик..
Хумора тутилиб тутилиб зўрға гапирди
—Адашаётгандирсиз?
—Йўқ.. асло.
Аниқ шу уй эди. Демак Сардор акам ва РОЗИЯНИ ўртасида..
—Асло йўқ... Бундай бўлиши мумкин эмас..

📚 Ibratli Hikoyalar 📚