​​📝​​​​Энг зўр кадр

Озроқ эҳсоним бор эди. Гемотология клиникасининг болалар бўлимига отландим.
Эшик олдида эски аравачада қийшайиброқ ўтирган жуссаси кичкина қизга кўзим тушди. Касал бўлса керак, қўлимдагини шу бечорага бера қолай деб саломлашиб, гапга солдим. Адашибман. Ўзи ҳам бирорта ночорга ёрдам бериш илинжида келган экан. Бўлимга бир гуруҳ артистлар ва тасвирга олиш гуруҳи келгани учун ичкарига киритишмабди. Биргаликда кута бошладик. Ярим соатлардан сўнг аввал камера тутган оператор, сўнг бир тўп машҳурлар, уларнинг ортидан эса ичкарида расмга тушишга улгурмаган оналар ва ҳали оёғида турган болалар югуриб чиқишди.
Селфимания тугагач ҳам бизни ичкарига қўйишмади. Мен-ку майли, атаганимни бирорта онага бериб кетавераман. Аммо аравачада ўтирган қизга ичим огриди:
- Илтимос, бирорта болачани хонасига киришимга рухсат беринг. Озгина бўлса ҳам далда бўлмоқчиман. Ўн дақиқа етади. Ёнига яқин бормайман. Грипп ёки бошқа юқумли касаллигим ҳам йўқ.
-Бўлмайди! Микроб тушади, синглим. Ҳар хил одам кираверса, бозордан нима фарқи қолади!
Ортиқ чидаб тура олмадим:
-Ҳозиргина бир тўп одам чиқди. Уларнинг микроби йўғу, шу савобталаб қизда борми? Уялмайсизми!
-Улар соғлом! Қолаверса, рухсатлари бор, шахсан главрачдан!
Бошқа тоқат қила олмай қолдим. Қўлим кўтарилди. Бироқ қизнинг ўзи аста этагимдан тортиб тўхтатди. Қарасам кўзи жиққа ёш:
-Майли опа, тортишманг. Улар ҳақ! Кирмаганим маъқул.
У ичкарига шошилган аёллардан бирига рўмолчага ўралган иккита беш минг сўмлик ва муқоваси чиройли китобни тутқазди:
- Хола оз бўлса ҳам орттирганимни олиб келавердим. Манави эртакни фарзандингизга ўқиб беринг. Асло тушкунликка тушмасин, у дардни албатта енгади! Мени айтти дерсиз, ҳаммаси яхши бўлади.
Боя эътибор бермабман. Овози ҳам жуссасидек омонат экан. У китобни очиб мундарижага ишора қилди:
-Қаранг, зўр эртаклар бор.
Шу чоқ машҳурларни кузатиб қўйган тасвирчи йигит сумкасига жойланган камерани чиқариб, қизни нишонга олди:
-Илтимос, тасвирга олманг.
Китоб билан юзини тўсган ожизадан ранжиган йигит таажжубини яширмади:
-Нега? Шундай ҳолатингизда бемор болаларга далда бераман деб келибсиз. Энг зўр кадр бўларди! Сиз китобга қараб турсангиз бўлди.
Қиз бош чайқаб, рози бўлмади.
Сал нарироқда турган режиссёрни эса жаҳли чиқди:
-Кетдик укам. Ҳамма зўр кадрларни ичкарида олиб бўлдик. Баъзилар телевизорда кўринишни хоҳлашмайди. Тўғрими, синглим?
Қиз индамади.
Мен иккита беш минг ва китобни олган аёлни астойдил дуо қилишини кутгандим. У телефонидан кўз узмай миннатдорчилик билдириб, орқароқда турган шеригига бақирди:
-Ўл Замир, қийшиқ обсан-ку! Калламни ярми йўқ. Кўзинг қаттайди? Эссиз, шундай артис келганидаяяяя....
Ўша куни касалхонадан дилим икки карра вайрон бўлиб қайтдим. Нега бунчалик калтабин бўлиб кетдик?
Тўғри, эшик олдида турган тиббиёт ходимининг ўз вазифаси, амал қиладиган йўриқномаси бор. Журналист қиз ҳам қаттиқ чарчаган. Калласини ярми суратга тушмай қолган онага ҳам осон тутмадим. Балки машҳурлар ташрифи уларнинг қалбига оз бўлсада қувонч олиб кирар. Ахлоқи чайналаверганидан бутун жойи қолмаган фалончихон билан селфи тушишни ҳам айби йўқ, чунки у юлдуз!
Аммо охиратда-чи? Балки шу ногирон ожизанинг мавқейи ҳаммамиздан баландроқ бўлар?!
Балки ҳеч қайси оператор, режиссёр, журналист топа олмаган, аҳамият бермаган энг зўр кадрлар аллақачон Аллоҳ назари билан тасвирга олиниб бўлгандир...

Муаззам Иброҳимова

Онанг бўлса жаннатинг
Отанг бўлса давлатинг
Аканг бўлса савлатинг
Опанг бўлса рохатинг
Уканг бўлса хурматинг
Синглинг бўлса иззатинг
Кўзинг очиб кўрганинг
Ёринг бу Мухаббатинг
Боланг бўлса тож тахтинг
Шулар сенинг бор бахтинг

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

📹 Кепакли нон рецепти.
(икки хил усулда)

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

​​📥 @SaqlaBot орқали юклаб олинди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_175


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қизим, кўзимни нури мунчоғим
Оппоқ либос шунақанги ярашибдики, фаришта мисолисан.
Сен ва опангга қилган зулмларим ва ёмонликларим учун кечир, оллоҳим мени шу даражада жазоладики, ўз боламни қаршисида туриб, пешонасидан ўпиб оқ фотиха бера олмасам, бир ёстиққа бош қўйган, умр йўлдошим кўз олдимда бошқа аёл билан бахтли бу кўрсатса.
Бу не холки, қилган ёмонликларим олдида ожиз ва беқарор қолсам.
Қани эди хаёт орқага қайтсаю, сен ва опангни кипригимда катта қилиб, хеч қачон кўнглингизга қарши чиқмасам. Сен ва опанг доим дуоларимдасизлар.
Бахтли бўлинглар, ёнингда туриб тўйингда бош бўлмасамда, оллоҳим четдан бўлса хам, қийналсам хам кўриш бахтини берди.
Хеч қачон ўйламаган эдим. Ўз фарзандимни тўйида, бир четда кузатиб, кўз ёшларга кўмилиб ўтираман деб. Не бўлса хам, бахтли бўлсанг бўлгани.
Куёв бола хам жуда келишган экан, бир бирингизга жудаям моссизлар. Бу мосликка хеч қачон кўз тегмасин.
Латофат вароқни таклади, ўрнидан туриб қоғозчани, ёш болачага бериб Мунисани кўрсатди.
Мунисано қўлига қоғоз етиб боргач, югуриб кўчага отилиб чиқиб кетди.
—Қўлингдаги нима?
Аббос, Мунисани туртди.
—Билмасам, ху анави болача бериб кетди.
Муниса қўлидаги қоғозни стол устига қўйиб, даврада рақсга тушаётган дугоналарига қаради..
—Синглим, хозир дадам билан Нур ойимни даврага чақирамиз. Сен хам пастга тушсанг, бирга рақс тушардик.
—Хўп, шундай қилинг бу ерда ўтиравериб, зих бўлиб кетдим.
—Бу нима?
Мунира қоғозни қўлига олди.
—Бир болакай ташлаб кетди, кимдир бериб юборибди
—Очиб ўқичи, қайси ошиғинг экан?
Мунира, Мунисани қулоғига шивирлаб кулди
—Э борингге..
Муниса кулиб, қоғозни қўлига олди, Мунира жилмайиб пастга тушиб кетди.
Мунира қоғоздаги ёзувларни ўқиркан, кўзларидаги ёшни тўхтата олмасди.
Кўзлари жовдираб, атрофга қарарди. Ўзи излаган чехрани топа олмай халак эди.
Аббос хам даврадагиларга қараб, Мунисага ахамият хам бермас эди.
—Қани тур кетдик..
Мунира келиб, Мунисани тортиб тургизди
—Нега йиғлайсан, юр бугун хурсандчилик кун. Бу дилномани кейин ўқийсан.
Мунира, Мунисани қўлидаги қоғозни олиб чўнтагига солиб, Мунисани мажбур олиб тушиб кетди.
Муниса пастга тушса ҳамки, кўзлари билан Латофатни қидирарди. Мунирага хат хақида айта олмасди хам. Содиқ билан Нур Мунисани қўлларидан ушлаб, рақс тушишга мажбур қилишарди, Мунисани кўнглига эса бу нарсалар сиғмасди.
Онасини соғинганини ич-ичидан хис қиларди.


💫💫💫💫


—Ол дўстим, озгина ичиб олсанг чимилдиқда хаяжонланмайсан.
—Қўйсангчи, илк кечага маст ахволда кираманми?
Биласан мен ичмайман.
—Ичмаслигингни биламан, чимилдиққа киргач, келинни олдида уялиб қолма дейман. Буни ичсанг, озгина куч бўлади.
Аббосни дўсти анчагина спиртли ичимликни ичирди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_176


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Нега хурсанд эмассан синглим? Чехрангни оч, йиғлайвериб кўзларинг ишиб кетибди.
Тўй тугаб куёвни уйига келишгач, Мунира Мунисани қучди.
—Опа, ойи..
—Келинимиз тайёрми?
Куёв бола кирмоқчи.
Мунисани гапи бўлинди..
—Ха тайёр, мана мен чиқяпман кираверсин.
Мунира ўрнидан туриб, Аббосни янгасига эргашди.
—Майли синглим, чиройли ўтир. Мен яна кираман хўп.
Мунира, мўлтираб ўтирган синглисига қараб кўзини қизиб қўйди.
—Хўп..
Мунисани оёқ қўли қалтираб, хаяжонланарди.
Бироздан кейин Аббос хонага тебраниб кириб келди.
—Ассалому алайкум.
Муниса бошига шарф ташлаб салом солди.
—Ваалайкум ассалом.
Кўп яшанг...
Аббос кастюмини ечиб, диванга отди.
—Беринг кастюмингизни илиб қўяман.
Муниса, шарфини столга илиб, дивандаги кастюмга қўл узатди.
—Бу шарт эмас, буёққа кел.
Аббос, Мунисани қўлидан ушлаб ўзига тортди.
—Бу нима қилганингиз?
Муниса, Аббосни қўлини силтаб ташлади
—Ха ёқмадими?
Аббос, диванга ёйилиб ётиб, алжираб кулди.
—Ха ёқмади. Ичганмисиз? Қўпполлашманг..
Муниса қатъий гапирди
—Ха сизга акангизни қўпллашгани ёқиб қолганмиди?
Аббос, қўлига суяниб ўтирди.
—Нима?
Муниса жойида қотиб қолди.
—Ха, нима? Ростдан хам шундайми?
Аббос, хуник кулиб жойига ётди.
Мунисани кўзларидан беихтиёр ёш оқарди.
—Майли ухла, бошимни оғритдинг.
Аббос, ёнбошлади.
Муниса пиқ-пиқ этиб ўтириб йиғларди.
—Ха уйқинг келмаяптими?
Аббос ўрнидан турди.
—Менга умуман гапирманг, кўзимга хам кўринманг.
Муниса нафрат билан қаради
—Ха ким кўринсин кўзингизга?
Аббос, Мунисани қўлидан махкам сиқиб ўрнидан тургизди.
—Қўйиб юбор қўлимни..
Муниса бу сафар қўлини тортиб ола олмади.
—Нос қилма, барибир қиз бола эмассанку, тўғрими?
Аббос куч билан, Мунисани диванга отди.
Муниса бир сўз дейишга тили ожиз қолди, бўғзига тиқилган нарсадан овозини хам чиқара олмади.. Аччиқ кўз ёш тўкарди холос.


💫💫💫💫


—Опажон, мен борақолай. Болалар хали кичик менсиз ухлашмайди. Дадаси қийналади менсиз.
Мунира, шифохонадаги энг яқин икки опасини, янгаликка олиб келганди.
—Кетавер қизим, бемалол. Ўзим шу ердаман хижолат бўлма.
—Яхшиям сизлар борсизлар. Йўқса мен нима қилардим?
Мунира, опасини қучди.
—Биласанку сени ўз қизимдек кўраман. Мунисани хам албатта.
—Эрталаб келаман, тонг сахардан. Муниса кетганимни хам билмайди.
—Майли борақол, буёғидан хавотир олма.
Мунира шошиб келаркан, Мунисани хонасидан келаётган овозни эшитиб таққа тўхтади.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#Бонус

#У‌ткинчи_дунё


#No_177


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Сен ўзингни ким деб ўйлаяпсан?
Аббос, Мунисани силтаб ташлади.
—Менга қўлингизни теккизманг, сиз массиз.
Муниса, Аббосни ўзидан итарди
—Сен мени хотинимсан, хохлаган пайтим қўлимни теккизаман.
—Мен сени хотининг эмасман. Тушуняпсанми хотининг эмасман
—Акангга хотин бўлганмисан?
Муниса юзига тушган тарсаки зарбидан ерга учиб тушди.
Елкасидан ушлаб ушлаб тургизган, халаскорига мўлтираб қаради.
—Сен нима қиляпсан?
Нега мени синглимга қўл кўтарасан?
Мунира, Аббосни юзига тарсаки тушурди
—Айб ўзида, нега менга ноз қилади?
Аббос алжираб диванга ётиб, хотиржам кўзини юмди
—Ярамас хали қараб тур, сени бундай қўйиб қўймайман.
Мунира жахл билан гапирди.
—Тур синглим кетамиз. Бу ахлоқ хали кўрадиганини кўради.
—Йўқ опа, кетмайман.
Муниса чиззасини қучганча, хиққиллаб гапирди
—Нега кетмайсан, шу ярамас билан яшамоқчиман демагин.
Мунира, Мунисани олдига чўккалаб ўтирди
—Хозир кетадиган бўлсам, анниқ мени қиз бола эмас экан деб гап чиқаришади. Мен бу гаплардан қўрқмайман, дадамни қадди букилиб қолишидан, яна юраги ҳурж қилишидан қўрқаман.
—Дадамга ўзим тушунтираман. Ўрнингдан тур.
—Йўқ, кетмайман опа.
Хонадан чиқинг, мен дам олмоқчиман.
—Одамларни гап сўзларига тупур, ўзинг учун яша синглим.
—Опа, бу бола маст. Мастликда нима деса деяверадида. Қўяверингчи, эртага ўзига келсинчи.
Муниса ўзини босиб гапирди
—Хаёт сеники, қарорингни хурмат қиламан.
Мунира, секин хонадан чиқиб кетди.
Муниса диванда беозоргина бўлиб ухлаётган Аббосга қараб, кўз ёшларига ғарқ бўлди.


💫💫💫💫


—Келдингми онаси?
Мунира уйга кириши билан, Ботир қўлида Асмо билан кутиб олди
—Ха келдим.
Мунира хафсаласиз гапирди
—Тинчликми?
Ботир Асмони Мунирани қўлига берди
—Тинчлик, эртага гаплашайлик майлими?
—Албатта, мен ўғлимни олдига кириб дам оламан. Роса чарчадим.
—Майли яхши дам олинг. Мен қизим билан хонамизда ётақоламиз.
Мунира Асмони юзидан ўпди.
—Менчи?
Ботир юзини тутди
—Э борингге..
Мунира, Ботирни юзига енгил уриб қўйди.
—Қизим, ўзи ўпиб қўяди. Сен ўпмасанг ўпма.
Ботир кулиб қўйди
Мунира Асмони олиб хонага кириб кетди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚