#У́ткинчи_дунё


#No_214


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Дада ойимга тил теккизманг, ойим хақида бундай гапларни гапирманг.
Аббос жахл билан гапирди.
—Бу сени онангни боласи эмас, бу фохишани боласи.
Камол бор овози билан гапирди.
—Йўқ, йўқ дадажон ундай деманг ...
Шайдо ерда ўтирганча, йиғлаб гапирди.
—Кўзимга кўринма, онангни олдига ташлаб келаман, ўша билан, фохишалик қилиб юраверасан.
Камол, тескари қараб кетди.
—Ойи дадам нима деяпти?
Аббос, Саодатга қаради.
—Ахамият берма болам. Жахл устида гапираверади..
Саодат нима дейишни билмай қолди.
—Ойижон, мени олиб қолинг. Мен сизни қизингизмана?
Шайдо эмаклаб келиб, Саодатни этагига осилди.
—Нега бундай ишлар қилиб юрибсан қизим?
Қиз бола нарса кечалари кўчада юрадими?
Саодат, Шайдони бағрига олди.
—Қиз болалиги қолмаган буни.
Аббос нафрат билан Шайдога қаради
—Ақлинг жойидами?
Ўз синглингга тухмат қилгани уялмайсанми?
Саодат бақириб юборди Аббосга қараб.
—Ўзидан сўранг, жуда тажрибали қиз бу қиз. Кунда бир нечтасини кўнглини оладиган.
Сиз ва дадам буни дугонасиникида дарс қиляпти деб ўтирибсизлар, кўрдик қандай дарс қилаётганини.
Хуллас, бу уйда ё бу яшайди, ёки мен.
Бу билан бир уйда яшашдан.ор қиламан.
Аббос тез-тез юриб, зинадан тепага чиқиб кетди.


💫💫💫💫


—Келдингизми опажон?
Мунира, палатага олингач Назо болалар билан етиб келишди.
—Ахволингиз яхшими?
Муборак бўлсин, умри билан берган бўлсин.
Назони кўзлари ёшланди
—Сизга хам муборак бўлсин, ўғиллик бўлдингиз.
Мунира болани, Назони қўлига тутди
—Албатта, буни хам ўз боламдек катта қиламан.
Назо болани муаттар хидидан маст бўлиб бағрига босди.
—Ўз болангизда, ўзингиз катта қиласизда.
Мунира жилмайди
—Бу болани сенга бермоқчимиз.
Ботир ортидан келиб, елкасини ушлади
—Нима?
Назо йиғлаб юборди
—Албатта, сизни хам она бўлишга хаққингиз бор. Бу бола сизга, мени ўрнимга шу ерда қоласиз, ҳамширалар ўзлари сизга ёрдамлашади.
Қолаверса уч торт кундан кейин ўзим хам шу ерда бўламан.
Мунира, кўзидаги чуқур қайғуни, кўз ёшни кулгу ортига беркитди
—Ишонгим келмаяпти.
Энди мени хам она дейдиган одам бор..
Назо болани махкам бағрига босди.
—Албатта, лекин битта шарти бор.
Мунира жилмайиб гапирди
—Қандай шарт, хаммасига розиман.
—Ўзингизни болангизни олдида, мени болаларимни эсдан чиқариш йўқ.
Улар хам сизни болаларингиз ёдингизда-я?
—Вой албатта, уларни унутиб бўладими?
Назо хурсандлигидан Мунирани қучиб миннатдорчилик билдирди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_215


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қаердасан?
Акобир хонага кириб, Муниса йўқлигини билиб қўнғироқ қилди
—Туғруқхонадаман. Опам фарзандлик бўлди.
—Опанг фарзандлик бўлса, сен болани ташлаб яна кечаси юришинг керакми?
—Аламингизни мендан олманг. Онам менга яна опа туғиб бера олмайди, шугина жигарим бор. Шу пайтда ёнида бўлмасам, нима қиламан сингил бўлиб.
Мунисани жахли чиқди
—Сен менга гап қайтаряпсанми?
—Сизга тушунтиряпман.
—Ўн дақиқада ёнимда бўл.
Акобир телефонини диванини устига ўтди.



💫💫💫💫



—Бир икки кун қарашиб юбораман, кейин мен кетаман ўзингиз қарайверасиз.
Мунира қўлида болани эркалаб ўтирган, Назони елкасини силаб қўйди.
—Тўғриси ишонгим келмаяпти, нахотки энди ўзимни болам бор.
Назони кўзларидан ёш тинмас эди.
—Албатта, бу туш эмас. Бу хақиқат энди сизни арслондек ўғлингиз бор. Қаранг сизга ўхшаб хам кетаркан.
Мунира чақалоқни бурничасини ушлаб қўйди.
—Эмизиб берасизми? Қорни очган шекили, ғиншияпти.
—Йўқ, мен эмиза олмайман. Докторлар кашага ўргатиб беришади.
Назо узатган болани, Мунира қўлига олмай Назо томон итарди.
—Нега ахир?
Тайёр сутингиз борку?
—Уйингизга кетсангиз, мени қаердан қидириб юрасиз?
Мунира кулиб қўйди.
—Ундай бўлса мен, докторларни олдига ўғлимни олиб чиқай.
Назо болани кўтариб чиқиб кетди.
—Нега эмизиб қўявермадинг?
Бола катта бўлгунча бирга яшаб тураверардик.
—Йўқ, мехрим қаттиқроқ тушиб қолишидан, кейин опамдан қизғонишдан қўрқдим.
Мунира йиғлаб юборди
—Мени деб ўзингни қийнашинг шарт эмас. Назога бошқа бола асраб берамиз.
—Асло, опамни ноумид қилманг. Бола сизники, уёқда яшади нима?
Буёқда яшади нима?
Мунира кўз ёшларини тезгина артиб, синниқ жилмайди.
—Майли мен Мунисни ташлаб келай. Сен дамингни ол, эртага кечга холатинг яхши бўлса кетамиз.
Ботир Мунирани пешонасидан ўпиб қўйиб чиқиб кетди.
—Оллоҳим, яхшиликни охригача қилишимга ёрдам ва сабр бер.
Мен бу йўлдан қайта олмайман, опамни юз кўзидаги шодликни қайтара олмайман.
Уни хам бахтли бўлишга хаққи бор, албатта унга ишонаман. Болани ўзи тарбияли қилиб катта қилишига.
Мунира ўзига ўзи далда берди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_216


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Ким билан келдинг?
Муниса уйга кириши билан, Аббос кутиб олди.
—Поччам ўзи ташлаб кетди.
Муниса босиқлик билан гапирди.
—Балки яна акангни топиб олгандирсан?
—Нима? Бу нима деганингиз?
—Ха нима кечаси юрган хотинни, яна нима дейиш мумкин?
Аббос, Мунисани олдига келди
—Менга уни гапирманг деганмидим.
Муниса қатъий боқди
—Нима дейишим керак, сени қизғониб жинни бўлай дейман.
—Мен аллакимларга ўхшаган эмасман.
—Нима демоқчисан?
—Хеч нима. Менга умуман гапирманг, қорангизни хам кўришни хохламайман.
Муниса, қизини олдига борди.
—Сен хозир менга гап теккиздинг, Шайдони назарда тутдинг шундайми?
Аббос Мунисани билагидан ушлаб ўзига қаратди
—Ха, ўшани назарда тутдим. Нима қиласиз?
Мунисани гапи тугамай юзига тарсаки тушди
—Ўзингни эркакман деб юрибсанми?
Аёл кишига кучи етган, хотин чалиш.
Муниса, хам Аббосни юзига тарсаки туширди.
Қизини шарта кўтариб, чиқиб кетди.


💫💫💫💫


—Тинчликми қизим?
Бомдод намозига яқинлашиб қолганда, эшикдан кириб келган Мунисани кўриб Содиқни юраги ғашланди
—Тинчлик, сизларни кўргани келдим
Муниса Содиқни қучоқлаб йиғлаб юборди.
—Нур...
Содиқ ичкарига қараб бақирди.
—Лаббай дадаси..
Нур ичкаридан чиқиб келди
—Вой мени қизим келибдику..
—Уйга олиб кир, мен масжидга бориб келай, кейин гаплашамиз.
—Йиғлама қизим. Биласан сени кўз ёшларингни кўтара олмайман.
Мунисани пешонасидан ўпиб қўйди.
—Хўп дегандай бошини қимирлатиб қўйди, Муниса. Нур қўлидаги болани олиб ичкарига олиб кирди.


💫💫💫💫


—Сардор, қачон келасиз бизни ёнимизга?
Розия Сардорга қаўнғироқ қилди.
—Пулинг тугадими? Тугаган бўлса картангга ташлаб қўяман.
—Пулдан мухимроқ туйғулар хам бор. Нима деб ваъда бергансиз?
Сен ўша уйга кўчиб чиқасан, кунда ёнинга бораман деб мени алдаб, битта болани иккита қилиб, ўзингиз бошқасига уйландингиз.
Унисига хам кўнсам, энди умуман келмай қўйдингиз.
—Майда гаплик қилма. Еганинг олдингда, емаганинг кетингда.
Мени нима қиласан?
Пул билан таъминлаб турибман, уни устига дадам бир эмас икки уйни номинга ўтказиб берди.
—Менга керакмас уй жой.
—Ёлғон гапирма хўп хозир мен сен билан бирга яшайман, уйларни бу хотинимни номига ўтказиб берасан келишдикми?
—У болаларимни хаққи.
Ўша пайтда ўзим чиқиб кетаман демаганимда, дадангиз сизни уйламаган бўларди.
—Кўп гапириб юбординг. Хозир картангга пул тушади, вақтим бўлганда бораман.
Сардор телефонни ўчириб қўйди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

🌙 Х А Й Р Л И Т У Н✨🌺✨

🌟 Билинг ғаниматмиз бир биримизга 🌷✨✨
Дунёда мехрдан кучли нима бор.
Ширин сўз айтишдан тўхтаманг зинхор ✨✨🌷
Бизни боғлаб турсин Меҳр Оқибат.✨🌷✨

Хайрли тун азизим! Тунингиз осуда ўтсин!✨🌷✨
Тушингизга Мухаммад саллолоху алайхи вассалам кирсинлар 🤲

https://t.me/shahzodangizdan

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

АССАЛОМУ АЛАЙКУМ

Қадрдонларим , меҳрибонларим . Ҳамма зўрми . Ҳафтанинг биринчи иш кунини ғайрат билан бошлаб олдингизми .

Қаранг ,, ғайрат ,, сўзини кичик харф билан ёздим , бу одамни исми эмас ,
,, шижоат билан , иштиёқ билан ,, деган маънони беради .
Яна сизлар ҳам ,, Ғайрат ,, ким деб бўғзимдан олманг .

Бир вақтлар ёш рўзғормиз , қишлоқда янги ҳовлига кўчганмиз .
Томорқамиз фермерларнинг кенг , охири кўринмайдиган буғдойпоясига уланиб кетган . Бугдой ўриб олингандан сўнг , бошоқ теришга чиқамиз , фермерлар рухсат берган .
Қўшнилар ҳаммамиз ёш оила , эркаклар узоқларда , Тошкентда , мусофирда ишлашади .
Биз аёллар болларни олиб йиғилиб чиқиб бугдой бошоқ терамиз , эрталабки салқинда .
Чунки қишда товуқларга зўр дон бўладида . Ўша пайти товуқларни ўзини далага ҳайдаймиз , бир пастда қорни тўйиб келарди . Кейин росса тухум қўйишарди , табиий , маззали тухумлар ....
Чалғиб кетдимаа ...

Хуллас эрталаб ишларимни қилиб бўлиб қарасам далада икки , учта аёллар юришибди .
,, Қўшнилар мани чақирмай кетишибдими , боллари хам йўқку , ҳам мани уйимни олдидан ўтишарди , ҳеч ким ўтмадику ,, - деб ўйладим .

Борайчи деб қизларимни етаклаб , қўлимга қопни олиб уларнинг олдига чиқиб бордим .

Қарасам , қўшниларим эмас , бегона аёллар .
Биздан юқоридаги қўшни қишлоқ аёллари экан .
Шундай катта далада айнан бизни уйимизга яқин жойдан бошоқ теришганига қизғончиқлигим тутди 😊 .

--- Ҳа опалар , ғайрат билан иш бошлабсизлар биз томонда , дала кенгку дедим .
--- Нима деяпсиз , тухмат қилманг , тавбаа , -- деди биттаси .
--- Ие нега тухмат қиламан , бошоқ тераяпсизларми , - десам .
--- Ҳа бошоқ тераяпмиз , лекин Ғайрат ака юборгани йўқ бизани ўзимиз келдик .
Билиб билмай гап қилманг унақа , ҳаммамизни эримиз узоқда бўлса , қулогига етса нима деган одам бўламиз , - бидирлаб гапирди бошқаси .

Анада , на кулишимни биламан , на куюшимни 😄 .
,, Ўзбекни ўзи қизиқ , ўзидан сўзи қизиқ ,, - деганмиди бир қизиқчи .

Лекин ростдан Ғайрат ака деган ,
,, табелчи ,, дейиларди ўша пайти , фермернинг иш юрутувчиси бор экан , ман билмасдимда .

Улардан узр сўраб сўзимни маъносини тушунтиргунимча ўзимни қўшниларим етиб келишди .
Кейин биз гапларимизга кула - кула бошоқ теришга тушиб кетдик .

Бир оғиз сўздан қанча хотиралар жонланиб кетдияя 😊 .

Хуллас ҳаммангизнинг бугунги кунингиз хотиржамликда ўтсин .

Манга эса дам , мезза .
Ҳеч нарсани режалаштирганим йўқ , шунинг учун
,, агар кимдир мехмонга чақирмоқчи бўлса бажонидил , хижолат бўлмай айтаверизлар , бораман бугун ,, 😊 .

Ўзимни фикрим эса шомми , нимшомми ўйланман , дарвозасини қоқиб ўтирмай бостириб кириб бораверадиган жойим , Акамникига йўлимни бурсам деб турибман ....

Бошқа яхшироқ таклиф бўлса , ўйлаб кўраман ШАХЗОДАнгиз ҳар доимгидек сиз билан бирга 😘

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

ЧИЛЛА БОР НАРСАМИ❓

😞Ўлган одамни уйида чилла, келин куёвларни чилласи янги туғилган чақалоқни чилласи дейишади. Мисол учун вафот этган одамни уйига чақалоқ кирмасин у уйда овқат қилинмасин, у уйда телевизор ёқилмасин, келин куёв шомдан кейин кўчага чиқмасин мумкинмас бошқа-бошқа жуда кўп нарсалар бор жамиятимизда.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

📝Ҳордиқ

Бугун дам олиш куни. Марҳабо ёстиғи тагидан телефонини олиб, бир кўзини очиб соатга қаради беш ярим. Қани, ҳеч ким индамаса, тўйгунича ухласа. Шу ўй хаёлидан ўтди ҳамки, ҳовлининг у бурчагидаги эшик ғийқиллаб очилгани, обдаста қопқоғининг шақиллагани эшитилди. Қайнонаси бомдодга турган, демак, у ҳам тезроқ қимирламаса бўлмайди. Баҳорнинг ўрталари бўлгани учунми эрталабки салқинда ухлаш ҳузурбахш эди. У бир амаллаб , гўё ўзини енггандай қўзғалди-ю, сочларини йиғиштириб, хаёлга берилиб ўтирди.
Мана, шу хонадонга келин бўлиб тушганига ҳам қарийиб 26 йил тўлибди. Бу орада кетма кет учта қиз узатди. Учинчи қизини турмушга берганига ҳам бир йилдан ошибди. Авваллари елиб югуриб қиладиган уй ишларига энди мадори етмаётгандек эди. Балки қизларининг ёрдами биланми, бир пайтлар, ҳам мактаб, ҳам уй ишларини битириб, қўшимча тикиш ҳам олар эди. Ҳозир қаёқда, бу уйнинг ишларини кечгача ҳам тугатолмайди.
Қайнонаси аллақачон газга чой қўйиб ошхонада бир қўлида тасбеҳ, бир қўлида тонгги зикрлар битилган китоб билан ўтирарди. Зикрларни тугатиб, саломига алик олди.
Марҳабо ҳар кунги одатича ёрмадан бўтқа қилишга уннади. Якшанба бўлгани боис, турмуш ўртоғи ва ўғлини турғизмади. Тайёр бўтқани доимгидек ҳадик билан дастурхонга қўйди ва одатича қайнонасини оғзига тикилди.
Собура опа бир қошиқ оғзига оборар обормас: "Қаттиқ қайнатиб юборипсиз-а" -деди.
Марҳабо ҳам доимгидек секингина: "Билмасам"-деб, қўйди. Жимгина нонушта қилар эканлар, қайнонаси чой ҳўплай туриб:" Кеча бозордан лаҳм гўшт олиб келдим, бугун қийма қилиб қўйинг, эртага ишдан эртароқ келинг, Машҳура эртага қизига бешик берар экан, юпқасини ўзимиз қиламиз, чиройли қилиб". Марҳабо боши билан хўп ишорасини қилди-ю, ичида бошқа Марҳабо ғалаён қиларди, "Осонми, юпқа пишириш, кичкина тоғорани ўзига камида саксонта кетади. Машҳура холажон ҳам жуда устада, текин мардикори бордай энг қийинини доим бизга юклайди, бўлмаса бир эмас учта келини бор. Ўзи қачондан бери кечаси билан оёғи қақшаб оғриб чиқади. Қайнонасига айтса қўй ёғи суринг деди, эри эшитмаганга олди. Мана ҳозир ҳам бели билан қўшиб оғриб азоб бераяпти" .Ошхонадаги ишларини битириб кир ювишга уннаётган ҳам эди, қайнисингиллари болалари билан кириб келишди. Кир кечқурун ювилар, дея сомса ва овқатга уннади.
Марҳабо дарсини ўтиб уйга қайтаркан ёнидан салом бериб ўтиб бораётган ўқувчи қизларга қараб бир пайтлар у ҳам шу йўллардан дарсга қатнаганини хотирлаб кетди.
Унинг ўқишлари ўрта эди.Кўпинча онасига тикиш -бичиш ишларида ёрдам берар, дарсларини қолдирмай қилар, айниқса, ўқув қуролларини саришта тутарди. Онаси сарамжон аёл бўлгани боис, жудаям озода кийинарди. Собура опа кимё фанидан дарс берар, бу фанни яхши билмаганиданми ёки ўта қаттиққўл устоз бўлгани учунми , опадан жудаям қўрқарди. Айнан шу устози совчи бўлиб келганда нимагадир қалтираб кетганди. Дадаси ва ойисига ҳам дарс берган Собура опа улар билан анча самимий ва узоқ гаплашиб қолганди ўша куни.
Ўн етти ёшда турмушга чиққан Марҳабо қайнонасининг қистови билан тикувчилик билим юртига ўқишга кирди. Бу орада кетма кет қизлари туғилди. Қизалоқларини қайнисингиллари катта қилишди десаям бўлади. Ўқишни битирган келинини ишга жойлаш Собура опа учун қийин кечмади. Меҳнат фанидан қизларга дарс берадиган Марҳабо мактабдагилар учун ҳам турли тадбирларда тайёр дастёр эди. Мактабдаги байрам оқшомларида ҳам қайнонасидан истиҳола қилибми, умуман қатнашмас эди. Тўй -ҳашамларда ҳам ҳанузгача фақат жигарлариникида бўладиган тадбирларда иштирок этади. Ҳаммадан эрта уйига отланади. Қизларининг совчиси кўп бўлди. Бувисининг тарбиясини олган қизлар, деб сўраб келувчиларнинг кети узилмасди.Марҳабо эса келган совчиларга дастурхон тузаб, чой дамлашдан нарига ўтмас. Келганлар Собура опа билан гаплашишарди. Қарорни ҳам эри билан онаси қабул қилар, унинг фикри билан ҳатто қизиқишмасди ҳам. Тан олиш керак қизлари бир -биридан яхши жойларга келин бўлишди. Хаёл суриб кетаётган Марҳабони арғамчи бўлиб учаётган турналарнинг овози ўзига келтирди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

​​Шу турналарга қарай туриб осмоннинг тиниқлигини ҳам энди пайқади.
Тезроқ ҳаракат қилиш керак ахир юпқага хамир қориб келган, қадамини тезлатмоқчи бўлди, аммо негадир оёқларининг оғриғи кучайди. Энди юрган сари белида ҳам симиллаган оғриқ туриб юриши қийинлашди. Уйга кириб боргунча қора терга тушди. Ҳовлида ҳеч ким кўринмади. "Хайрият, бирпас белимни ёзиб оламан беш дақиқагина"- деб, ётоғига кириб ётган эди, оғриқни зўридан инграб юборди. Энди тураман деб қўзғалганди, мактабдан келди чоғи ўғлининг овози эшитилди:
" Бувижон, ойим ҳали келмадиларми? "
"Аллақачон келган, онанг, ҳайронман чиқиши қийин бўлди бугун"-қайнонасининг овози зардали туюлди. Демак, келганини кўрибдиларда , энди турмаса бўлмайди.
Майда зувалачаларни юпқа қилиб ёяркан, номини бекорга" юпқа"дейишмас экан-да деган ўй ўтди. У негадир ўтиролмас, ўтириб ёйганда оёғи оғриса, туриб ёйса, бели оғриб азоб берарди. Бир амаллаб ҳамирларни ёйиб тугатди. Газда юпқанинг қайласи пишаётганди. Ўчоқ ёқаман хамирим тез пишади, деб ўйлаб ўчоққа уннади.
Қозонда хамирларни ағдариб, айлантириб пишираркан исиб кетгандай бўлиб балки, оғриқданми кўнгли беҳузур бўлди. Пахталик нимчасини ечди-ю, баҳорнинг салқин эпкини айнан белини силаб ўтгандай туюлди. У пишган тайёр хамирларни оламан, деб қаддини кўтарганди. Оғриқнинг зўридан қўзғалолмай қолди. Эгилган кўйи "ойижон" -дея олди, холос.
Ётоғига қандай кирганини ҳам эслолмайди, тўғриси. Қайнонаси : "Туринг, чой ҳўпланг," -деди безовта оҳангда. Ҳарчанд уринмасин, барибир гавдасини кўтара олмади, оғриқнинг зўридан кўзидан икки томчи ёш думалади.
Собура опа ўша куни синглисиникига бешик тўйга бормади. Ўғлининг ишхонасига телефон қилиб чақиртирди. Баҳромжонга қарата кескин оҳангда : "Ҳозир МРТ аппаратлари 24 соат ишлайди, тез олиб борасан, қани қизим, бир куч тўплангчи"- дея, бир қўлтиғидан ўзи, бир томонидан Баҳромжон суяб машинага ўтказдилар.
Рентген қоғозларини кўздан кечирган доктор :" Ўйлаганимдек, умуртқа чурраси, яъни грыжа, икки жойда, каттаси 8мм. Ўтказиб юборилган, ўнг оёққа берипти. -деб, яна тикилиб турди-да -Оғриғи кучли бўлади,бемор чидамли эканлар, -деди. Доктор буларнинг жим турганини кўриб: "Муолажани бошлайсизларми, физмуолажа ҳамда оғриқ қолдирувчи дорилар, балки мануалтерапия ҳам қилармиз"-деди.
Марҳабо ўйланиб турган эрига қарай олмас, гўё касаллиги учун айбдордай ўнғайсизланиб, ноқулай бўлиб , қайнонасига секин кўз ташлади. Собура опа :
" Доктор, ҳамма керак муолажани бошлаймиз, болагинам соғайиб кетса бўлгани -деди ва ўғлига қараб-Нега хаёл сурасан, ёрдамлаш, палатага олиб борамиз, -дея, ўзи биринчи ёрдамга келди.
Марҳабо мана беш кундирки, шаҳардаги энг қиммат хусусий клиникада даволанмоқда, оғриқлари анча камайган. Шу кунлар оралиғида қайнонаси бир қадам ҳам олдидан жилмади. Болалари қирқ уч ёшга кирган онасининг биринчи марта касал бўлиб ётганигами, довдираб қолишди. Қизлари ва қудалари бири олиб, бири қўйиб хабар олади.Қайнисингиллари уйнинг иссиқ -совуғидан хабар олиб туришипти, барака топишсин. Марҳабо секин -секин қадам боса бошлади, алҳамдулиллаҳ. У ўзини суяб юргизаётган қайнонасига оғирлигини солмасликка ҳаракат қилгани сари, қайнонаси уни суяшга бор кучи билан тиришади.
Қўл телефони жиринглади, қараса, эри. Секингина салом бериб сўрашди. Нариги томондан : "Марҳабо, нима ейсан, кабоб олиб борайми?"-деган овоз эшитилди. Биринчи марта, ҳа шу 26 йил мобайнида биринчи марта хўжайини ундан кўнгли нима тусашини сўраб турарди.
Уйга жавоб беришганда ҳам қайнонаси:" Ётинг, муолажадан кейин бел бўшашиб туради, сал ўзингизга келиб олинг"-деб, тургизмади.
Ҳовлида мусичанинг бир маромда ку-кулаши эшитилди.
Марҳабо бугун уйқудан ҳам дам олишдан ҳам тўйганини, жонажон ишини,қолаверса, тезроқ авалгидек елиб-югуриб хизмат қилишни соғинганини ҳис қилди.
Маҳбуба Баҳодир қизи.

#хулоса

ЛОЧИН
(Ибратли ҳикоя)

Бир куни қиролга лочин боласини совға қилишди. Қиролнинг қушбоқари уни катта қилди, аммо ҳеч учишга ўргатолмади. Лочин полапонлигида ўтирган дарахт шохини тарк этишни асло хоҳламасди.
Қушбоқар қиролга лочин устидан арз қилиб, уни асло учишга ўргатолмаётганини, ҳаттоки емишни ҳам қуш ўтирган шохга қўйишга мажбур бўлаётганини айтди.
Қирол жарчи орқали лочинни учишга мажбур қиладиган одам топишни эълон қилди ва эрталаб қуш боғ устида парвоз қилиб юрганини кўрди.
– Бу мўъжизанинг муаллифини олдимга келтиринглар! – деди қирол.
Унинг олдига оддий деҳқонни олиб келишди.
– Уни учишга қандай мажбур қилдинг? Сеҳргармисан?– сўради қирол.
Деҳқон қиролни хурсанд қила олганидан шод эди:
– Бу қийин бўлмади, зоти олийлари. Мен шунчаки лочин ўтирган шохни арралаб ташладим ва у қанотлари борлигини тушуниб уча бошлади.

Хулоса:
Айрим одамлар ҳам ана шу лочинга ўхшайди. Улар қанотлари борлигини тушинмай дарахт шохида ўтираверишади. Ҳаёт ўша шохни синдиради ва шундагина улар уча олишади. Айримлар ҳамма нарсаси борлиги учун учишни исташмайди. Балки уларнинг учиши учун кимдир улар ўтирган шохни арралаши керакдир? Баъзан ёмонликдек туюлган воқеа ҳам парвоз учун имконият тақдим этади.

#У‌ткинчи_дунё


#No_217


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Қани анави қиз?
Камол тонг сахар хонасидан чиқиб, Саодатга бақирди
—Дадаси бир марта кечиринг. Шунча йил боқиб катта қилиб, шундоқ онасига бериб юборамизми?
—Ёнини олма, бу уйда бир дақиқа хам қолмайди. Эшик олдида машина турибди, чиқсин ва даф бўлсин.
—Жон дадаси бир сафар, мен учун хўп денг. Яна қайтарса мен жавоб бераман, ёшлик қилган. Хаммада бўладику хато.
—Ойи бу қиз бу уйда яшаса мен бу уйда яшамайман.
Аббос кириб келди
—Сен эркак кишисан, бемалол хохлаган жойингга кетавер. Лекин бу қизни хаёти барбод бўлишини, жим кузатиб тура олмайман.
—Нима?
Аббос кутилмаган жавобдан эсанкираб қолди.
—Шундай ўғлим. Ўзинг тўғри қарорни қабул қил. Ўзим туғмаган чоғимда хам, чақалоқлигидан катта қилганман, катта бўлгач эса мени йўлимга юрмай қўйди, сабаби эса сен ва дадангни эркалатганинг бўлди.
Айбни аввал ўзимиздан қидирайлик, қаерда хато қилдик деб.
Саодат, Шайдо ётган хона томон кетди.
—Айтганча, Мунисахон келдими?
Бу ғалваларда эсимга хам келмабди.
—Ха келди
Аббос ерга қаради
—Чақир, нонушта тайёрласин. Даданг қайноққина чой ичса ўзига келади
—Кеча озроқ тортишиб қолгандик, уйига кетиб қолди.
Аббос бошини ташлаб қўйди.
—Нима?
Саодат ортига қаради.
—Ақлинг жойидами?
—Қизишиб кетиб, аламимни ундан олиб қўйдим.
—Тез бориб хотинингни ва болангни олиб кел.
Камол ошиқча гапирмай, тепага чиқиб кетди.
—Хозир борганим билан келмайди.
Ховуридан тушсин, бир икки кундан кейин олиб келаман.
Аббос секин гапириб, онасига қаради
—Ақлсиз боласан. У бечора сенга нима қилди?
Бугун кечгача, уйга олиб келмасанг, ўзинг хам уйга кирма.
Саодат хам хонага кириб кетди.
Аббос нима қилишни билмай, Мунисани нўмерини терди.
Муниса Аббосни блоклаб ташлаган эди.


💫💫💫💫


—Асал қизим ўзимни...
Латофат, Мунирани олдига кириб келди
—Ассалому алайкум..
Мунира қучоқ очиб кутиб олди
—Ваалайкум ассалом. Яхшимисан? Қийналмадингми қизим?
—Йўқ қийналмадим. Мен яхшиман, сиз нега келдингиз?
Ўзим бугун борардим, сизни кўришга. Уни устига муолажа олиш пайти бўлиб қолди.
—Набирамни кўргани келдим.
Латофат, диван четига ўтириб, ширингина бўлиб ухлаб ётган чақалоқга қаради
—Вой Машааллоҳ. Худди ёшлигинг, сен хам шундай эдинг. Ўзингдек оппоққина бўлибди. Муборак бўлсин.
—Менга эмас, опамга айтинг муборак бўлсин деб.
Мунира, ташқаридан кирган Назога ишора қилди.
—Албатта холасига хам муборак бўлсин.
Латофат Назо билан саломлашди.
—Холаси эмас ойиси бўлди.
Болани Назо опамга бердим, ўзи катта қилиб уйлаб олади.
—Нима? Ўйлаб гапиряпсанми?
Латофат қотиб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_218


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Албатта ўйлаб гапиряпман. Мен бирор марта, бирор ишни ўйламай қилганманми?
Мен ва дадаси шуни хохлади, ва шунга келишдик.
Назо жимгина бошини эгиб турарди.
—Майли қизим, бола сеники қарор хам сеники.
Латофат қўлидаги болани секин диванга ёткизиб қўйди.
—Мен хам қизингизман опажон. Хохлаган пайтингиз, болани кўргани боришингиз мумкин.
Назо, Латофатни елкасини силаб қўйди
—Майли қизим. Болам сизга омонат.
Латофатни кўзлари ёшланди.
—Ойижон, юринг залга чиқайлик, опам боласини қорнини тўйдирсин.
Мунира, Латофатни қўлидан ушлаб турғазди.
—Қизим яхши ўйладингми? Нима бўлганда хам, у кундошингку.
Скамейкага ўтириши билан Латофат, Мунирани дард тўла кўзларига термулди
—Мен кундош ўрнида кўрмайман. Ўз яқинларим қилмаган, хамма яхшиликни қилган. Ёрдам керак бўлганда, кўчага югурмадим.
Ўз синглисидай кўради, болаларимни хам деярли ўзи катта қилди. Мен ишга чиқиб кетдим, болалар ўзига қолди.
Хаттоки ишхонасига хам олиб кетиб катта қилди.
—Болангни қарагани учун, бутун бошли болангни бериб юбориш керак дегани эмаску?
Латофат куйикиб гапирди
—Она, бу мавзуда гаплашмайлик.
Мунира чуқур хўрсинди.
Сал туриб Содиқ ва бошқаларни қораси кўринди
—Вой дадам..
Мунира югуриб Содиқни қучди.
—Қизалоғим ўзимни, табриклайман.
Мунирани пешонасидан ўпди.
—Рахмат сизни хам табриклайман.
—Асал қизим ўзимни, илохим иймонли инсофли йигит бўлсин.
Нур Мунирани қучоқлади.
—Ассалому алайкум.
Латофат ўзидан хижолат бўлиб, румолини пешонасига тортди.
—Ваалайкум ассалом.
Содиқ бошқа гапга ўтмади
—Опажон яхшимисиз?
Нур Латофатга қўлини узатди.
—Рахмат яхшимисиз?
Латофат зўрға гапирди.
—Майли қизим, мен борақолай.
Бошқа келаман.
Латофат кетишга шайланди.
—Ўзи энди келдингизку?
Мунира, Латофатга қаради
—Бошқа сафар бемалол гаплашамиз.
Эртага келаман.
—Йўғе, келиб оввора бўлманг ўзим кечга чиқиб кетаман.
—Вой, нега чиқиб кетасиз. Кечаси туғилган болани олиб.
Гапга Нур қўшилди.
—Кейин гаплашамиз, опа.
Мунира, кўзини қисиб қўйди. Нур тушунмай қараб қолди.
—Шошманг Жама акамга айтай, сизни олиб борсин.
Эртага уйингизга бораман, икки кундан кейин Анқарага жўнаб кетасиз. Бу сафар сизга қарайдиган қиз билан борасиз, мен бора олмайман.
—Хўп, майли қизим мен борақолай.
Майли яхши қолинглар.
Латофат ердан, Содиқга қаради.
Содиқ хам кўз қири билан Латофатга қаради.
—Қандай аёл эдия, бечора хаттоки сочлари хам тўкилиб кетибди.
Содиқ ичида ўйлаб, ортидан қараб қолди

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_219


#муаллиф_Қосимова_Нодира


—Муниса қаердасан? Ишга хам чиқмагансан?
Мунира, Мунисага қўнғироқ қилди.
—Опа озгина мазам йўқ, дадамни уйидаман.
—Нега мазанг бўлмайди?
Дадам кеча индамаган эди.
—Айтманг дегандим.
—Бирор муаммо чиқдими?
—Йўқ, қандай муаммо бўларди.
Муниса кулишга уринди.
—Ойимни кузатишга ярайсанми?
—Ойим қачон кетадиган бўлди?Эртага кечга, бугун камчиликларини олиб тайёрлаб қўйишимиз керак.
—Опа, мен бирга борсам дегандим.
—Бу гап қаердан чиқди?
Анниқ эринг билан ёки бирортаси билан уришиб қолгансан.
—Опа анниқ айтинг, мен борсам бўладими?
—Яна яхши бўларди. Жон дейман, лекин эринг келиб жанжал қилмайдими?
—Мени у билан ишим йўқ.
—Мен поччангга айтаман, хамма хужжатларни тайёрлайди.
Хозир ёнинга бораман, гаплашиб оламиз.
Мунира телефонни ўчириб, Аббосга қўнғироқ қилди.
—Эшитаман.
—Ассалому алайкум
—Ваалайкум ассалом, синглим яхшимисиз?
—Рахмат, яна нима гап бўлди?
Муниса нега дадамни уйида?
—Озгина тортишиб қолдик.
—Хўш, мени синглим озгина тортишганингизга кетадиган қиз эмас.
—Мен хозир Мунисани олдига кетяпман. Ўзимиз келишиб оламиз.
—Хўп, мен хам кетяпман.
Мунира телефонни ўчириб, машинасига ўтирди.
Содиқни уйи томон хайдади.


💫💫💫💫


—Нега келдингиз?
Муниса эшикни очиб, Аббосни кўриб нафрат билан қаради
—Кетдик уйга олиб кетгани келдим.
Қани қизим?
—Кўзимга кўринманг. Сизни кўришни хам эшитишни хам хохламайман.
—Бир марта эшит. Кечир хато қилдим.
—Нима ўзи сизни ўша пайтда кечирмаслигим керак эди.
Мен ахмоқ сизни ёлғонларингизга ишонган мен жинни. Эртага ажрашишга ариза бераман.
—Нима, сени бошқасига бериб юборадиган ахмоқманми?
—Мажбурсиз. Мен акаси билан юрадиган, фохишаманку.
—Бас қил. Жахл устида ақл кетади.
—Ўзи ақл борми сизда?
Боринг кетинг, мени вақтимни оляпсиз.
Муниса, дарвозани ёпмоқчи бўлганда, Аббос қўлини ушлаб олди.
—Шу биргина гапга шунча араз қиласанми?
Аббос Мунисани ўзига тортди
—Сиз учун биргина гап бўлса, Муниса учун бу гап ор.
Адашмасам яна акасига ўйнаш қилдингиз шундайми?
Ортидан Мунира келиб, Аббосга мағрур боқди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚